Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 50 mg

Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dotyczących prednizonu, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 33 mg/kg m.c. u szczurów wywoływało zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, natomiast u królików dawki 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie powodowały uszkodzenie wątroby. Martwica mięśni obserwowana była u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) oraz psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach terapii. Badania rozwojowe na myszach, chomikach i królikach wykazały teratogenne działanie prednizolonu, w tym rozszczep wargi i podniebienia oraz anomalie czaszki i szczęki u szczurów po podaniu parenteralnym. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę) prowadziło do odwracalnych zaburzeń spermatogenezy.

Wskazania
  1. alergiczne wypryski
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. artropatia enteropatyczna
  5. astma oskrzelowa
  6. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  7. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  8. chłoniak nieziarniczy
  9. choroba Addisona
  10. choroba Behçeta
  11. choroba Hodgkina
  12. choroba Leśniowskiego-Crohna
  13. choroba Waldenströma
  14. choroby autoimmunologiczne
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężkie postacie kataru siennego
  17. dermatozy ciążowe
  18. dermatozy pęcherzowe
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. łupież rubra mieszkowy
  32. łuszczyca krostkowa
  33. łuszczycowe zapalenie stawów
  34. mieszane choroby tkanki łącznej
  35. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  36. myasthenia
  37. naczyniak jamisty
  38. neuropatia nerwu wzrokowego
  39. niedobór ACTH
  40. niewydolność kory nadnerczy
  41. obrzęk Quinckego
  42. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  43. odrzucenie przeszczepu
  44. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  45. oparzenia zasadowe
  46. oparzenie przełyku
  47. orbitopatia endokrynologiczna
  48. ostra białaczka limfoblastyczna
  49. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  50. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  51. parałuszczyca
  52. piodermia zgorzelinowa
  53. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  54. polimialgia reumatyczna
  55. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  56. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  57. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  58. przewlekła białaczka limfatyczna
  59. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  60. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  61. przewlekłe zapalenie rzęs
  62. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  63. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  64. reakcja Jarischa-Herxheimera
  65. reaktywne zapalenie stawów
  66. reumatoidalne zapalenie stawów
  67. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  68. sarkoidoza
  69. śródmiąższowe choroby płuc
  70. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  71. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  72. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  73. stwardnienie rozsiane
  74. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  75. szpiczak mnogi
  76. toczeń rumieniowaty układowy
  77. twardzina układowa
  78. usunięcie nadnerczy
  79. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  80. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  81. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  82. zapalenie błony naczyniowej oka
  83. zapalenie naczyń
  84. zapalenie nadtwardówki
  85. zapalenie rogówki
  86. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  87. zapalenie stawów kręgosłupa
  88. zapalenie stawów w sarkoidozie
  89. zapalenie tętnicy skroniowej
  90. zapalenie twardówki
  91. zapalenie wielomięśniowe
  92. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  93. zespół nadnerczowo-płciowy
  94. zespół Sézary'ego
  95. zespół Tolosa-Hunta
  96. zespół Westa
  97. ziarniniakowatość Wegenera
  98. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno

Na podstawie wyników konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, dostępne dane przedkliniczne nie wskazują na żadne szczególne ryzyko stosowania prednizonu u ludzi.1

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, określono parametr LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu. U szczurów wartość ta wyniosła 240 mg/kg masy ciała.2

Toksyczność podostra i przewlekła

W badaniach z wykorzystaniem mikroskopu świetlnego i elektronowego zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres od 7 do 14 dni.3

U królików eksperymentalne uszkodzenie wątroby było możliwe do wywołania poprzez podawanie dawek od 2 do 3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres od 2 do 4 tygodni.4

Działanie histotoksyczne przejawiające się martwicą mięśni zaobserwowano po kilku tygodniach podawania dawek od 0,5 do 5 mg/kg masy ciała u świnek morskich oraz 4 mg/kg masy ciała u psów.5

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne.6

Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu

W doświadczeniach przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, chomiki, króliki) wykazano, że prednizolon powodował rozszczep wargi/podniebienia.7

Parenteralne podawanie leku szczurom prowadziło do wystąpienia niewielkich anomalii dotyczących czaszki, szczęki i języka.8 W badaniach odnotowano również opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego.9

Podawanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy czas (co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po zaprzestaniu podawania leku.10

Gatunek zwierzęcia Dawka Czas ekspozycji Obserwowane efekty
Szczur 240 mg/kg m.c. Jednorazowo LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni)
Szczur 33 mg/kg m.c./dobę 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Królik 2-3 mg/kg m.c./dobę 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Świnka morska 0,5-5 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni (działanie histotoksyczne)
Pies 4 mg/kg m.c. Kilka tygodni Martwica mięśni (działanie histotoksyczne)
Myszy, chomiki, króliki Różne dawki Badania rozwojowe Rozszczep wargi/podniebienia
  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl