Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Esotkaleno 50 mg
Na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dotyczących prednizonu, nie stwierdzono istotnego ryzyka toksycznego ani genotoksycznego u ludzi. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. Długotrwałe podawanie prednizolonu w dawkach 33 mg/kg m.c. u szczurów wywoływało zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa, natomiast u królików dawki 2-3 mg/kg m.c./dobę przez 2-4 tygodnie powodowały uszkodzenie wątroby. Martwica mięśni obserwowana była u świnek morskich (0,5-5 mg/kg m.c.) oraz psów (4 mg/kg m.c.) po kilku tygodniach terapii. Badania rozwojowe na myszach, chomikach i królikach wykazały teratogenne działanie prednizolonu, w tym rozszczep wargi i podniebienia oraz anomalie czaszki i szczęki u szczurów po podaniu parenteralnym. Ponadto, długotrwałe stosowanie dużych dawek (30 mg/dobę) prowadziło do odwracalnych zaburzeń spermatogenezy.
- alergiczne wypryski
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- choroby autoimmunologiczne
- choroby ziarniniakowe
- ciężkie postacie kataru siennego
- dermatozy ciążowe
- dermatozy pęcherzowe
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- liszaj ruberowy osutka
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reaktywne zapalenie stawów
- reumatoidalne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- twardzina układowa
- usunięcie nadnerczy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie naczyń
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- zwłóknienie płuc
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Esotkaleno
Na podstawie wyników konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, toksycznego wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego, dostępne dane przedkliniczne nie wskazują na żadne szczególne ryzyko stosowania prednizonu u ludzi.1
Toksyczność ostra
W badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, określono parametr LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni) po jednorazowym podaniu prednizolonu. U szczurów wartość ta wyniosła 240 mg/kg masy ciała.2
Toksyczność podostra i przewlekła
W badaniach z wykorzystaniem mikroskopu świetlnego i elektronowego zaobserwowano zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa u szczurów po codziennym dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała przez okres od 7 do 14 dni.3
U królików eksperymentalne uszkodzenie wątroby było możliwe do wywołania poprzez podawanie dawek od 2 do 3 mg/kg masy ciała na dobę przez okres od 2 do 4 tygodni.4
Działanie histotoksyczne przejawiające się martwicą mięśni zaobserwowano po kilku tygodniach podawania dawek od 0,5 do 5 mg/kg masy ciała u świnek morskich oraz 4 mg/kg masy ciała u psów.5
Działanie mutagenne i karcynogenne
Dostępne wyniki badań dotyczących glikokortykosteroidów nie wskazują na klinicznie istotne właściwości genotoksyczne.6
Wpływ toksyczny na rozmnażanie się i rozwój płodu
W doświadczeniach przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych (myszy, chomiki, króliki) wykazano, że prednizolon powodował rozszczep wargi/podniebienia.7
Parenteralne podawanie leku szczurom prowadziło do wystąpienia niewielkich anomalii dotyczących czaszki, szczęki i języka.8 W badaniach odnotowano również opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego.9
Podawanie prednizolonu w dużych dawkach (30 mg/dobę) przez dłuższy czas (co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po zaprzestaniu podawania leku.10
| Gatunek zwierzęcia | Dawka | Czas ekspozycji | Obserwowane efekty |
|---|---|---|---|
| Szczur | 240 mg/kg m.c. | Jednorazowo | LD50 (śmiertelność w ciągu 7 dni) |
| Szczur | 33 mg/kg m.c./dobę | 7-14 dni | Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa |
| Królik | 2-3 mg/kg m.c./dobę | 2-4 tygodnie | Uszkodzenie wątroby |
| Świnka morska | 0,5-5 mg/kg m.c. | Kilka tygodni | Martwica mięśni (działanie histotoksyczne) |
| Pies | 4 mg/kg m.c. | Kilka tygodni | Martwica mięśni (działanie histotoksyczne) |
| Myszy, chomiki, króliki | Różne dawki | Badania rozwojowe | Rozszczep wargi/podniebienia |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania