Dawkowanie i sposób podawania
Esotkaleno 50 mg

Prednizon w preparacie Esotkaleno dostępny jest w dawkach od 1 mg do 50 mg, z możliwością dzielenia tabletek, co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie zależy od rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi klinicznej, z początkowymi dawkami sięgającymi 80-100 mg/dobę (1,0-3,0 mg/kg mc/dobę) w ostrych stanach, a dawkami podtrzymującymi zwykle 5-15 mg/dobę. W terapii substytucyjnej po zakończeniu wzrostu zaleca się 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z możliwością zwiększenia dawki 2-10-krotnie w stanach stresowych (np. uraz, operacja, poród). Dawkę należy przyjmować rano (6:00-8:00), a w przypadku dużych dawek podzielić na 2-4 dawki. U dzieci leczenie powinno być prowadzone naprzemiennie lub z przerwami, z wyjątkiem wskazań specjalnych, np. zespół Westa.

Wskazania
  1. alergiczne wypryski
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. artropatia enteropatyczna
  5. astma oskrzelowa
  6. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  7. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  8. chłoniak nieziarniczy
  9. choroba Addisona
  10. choroba Behçeta
  11. choroba Hodgkina
  12. choroba Leśniowskiego-Crohna
  13. choroba Waldenströma
  14. choroby autoimmunologiczne
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężkie postacie kataru siennego
  17. dermatozy ciążowe
  18. dermatozy pęcherzowe
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. liszaj ruberowy osutka
  31. łupież rubra mieszkowy
  32. łuszczyca krostkowa
  33. łuszczycowe zapalenie stawów
  34. mieszane choroby tkanki łącznej
  35. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  36. myasthenia
  37. naczyniak jamisty
  38. neuropatia nerwu wzrokowego
  39. niedobór ACTH
  40. niewydolność kory nadnerczy
  41. obrzęk Quinckego
  42. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  43. odrzucenie przeszczepu
  44. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  45. oparzenia zasadowe
  46. oparzenie przełyku
  47. orbitopatia endokrynologiczna
  48. ostra białaczka limfoblastyczna
  49. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  50. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  51. parałuszczyca
  52. piodermia zgorzelinowa
  53. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  54. polimialgia reumatyczna
  55. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  56. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  57. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  58. przewlekła białaczka limfatyczna
  59. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  60. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  61. przewlekłe zapalenie rzęs
  62. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  63. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  64. reakcja Jarischa-Herxheimera
  65. reaktywne zapalenie stawów
  66. reumatoidalne zapalenie stawów
  67. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  68. sarkoidoza
  69. śródmiąższowe choroby płuc
  70. śródmiąższowe zapalenie rogówki
  71. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  72. stany toksyczne w ciężkich chorobach zakaźnych
  73. stwardnienie rozsiane
  74. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  75. szpiczak mnogi
  76. toczeń rumieniowaty układowy
  77. twardzina układowa
  78. usunięcie nadnerczy
  79. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  80. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  81. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  82. zapalenie błony naczyniowej oka
  83. zapalenie naczyń
  84. zapalenie nadtwardówki
  85. zapalenie rogówki
  86. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  87. zapalenie stawów kręgosłupa
  88. zapalenie stawów w sarkoidozie
  89. zapalenie tętnicy skroniowej
  90. zapalenie twardówki
  91. zapalenie wielomięśniowe
  92. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  93. zespół nadnerczowo-płciowy
  94. zespół Sézary'ego
  95. zespół Tolosa-Hunta
  96. zespół Westa
  97. ziarniniakowatość Wegenera
  98. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Dawkowanie leku Esotkaleno

Lek Esotkaleno zawierający prednizon jest dostępny w ośmiu różnych dawkach: 1 mg, 2,5 mg, 5 mg, 10 mg, 20 mg, 25 mg, 30 mg oraz 50 mg w postaci tabletek, które można dzielić na równe dawki. Dawkowanie prednizonu jest ściśle uzależnione od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie.1

Ogólne zasady dawkowania

Standardowo stosuje się relatywnie duże dawki początkowe, które muszą być znacznie wyższe w ostrych, ciężkich postaciach choroby niż w schorzeniach przewlekłych. W zależności od objawów klinicznych i odpowiedzi pacjenta, dawka podtrzymująca może być zredukowana do najmniejszej skutecznej, zwykle między 5 a 15 mg prednizonu na dobę, z różną częstotliwością podawania. W przypadku chorób przewlekłych często konieczne jest długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi.2

Dawkowanie w leczeniu substytucyjnym

W leczeniu substytucyjnym (po zakończeniu wzrostu) zaleca się dawkę 5-7,5 mg prednizonu na dobę, podzieloną na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, lub rano i wieczorem w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego). Wieczorna dawka w zespole nadnerczowo-płciowym ma za zadanie zmniejszyć nocny wzrost ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy. W razie potrzeby może być konieczne dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu).3

W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji, może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.4

Dawkowanie w stanach stresowych

W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami należy podać do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe, a następnie zmniejszać dawkę w ciągu kilku dni.5

Dawkowanie w farmakoterapii u dorosłych

Poniższa tabela przedstawia ogólne wytyczne dotyczące dawkowania u dorosłych:

Rodzaj dawki Dawka w mg/dobę Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 80 – 100 (250) 1,0 – 3,0
Średnia 40 – 80 0,5 – 1,0
Mała 10 – 40 0,25 – 0,5
Bardzo mała 1,5 – 7,5 (10) ./.

Zazwyczaj całą dawkę dobową należy przyjmować wcześnie rano między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). W zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3.6

Dawkowanie w farmakoterapii u dzieci

Rodzaj dawki Dawka w mg/kg masy ciała/dobę
Duża 2 – 3
Średnia 1 – 2
Dawka podtrzymująca 0,25

U dzieci w okresie wzrostu leczenie powinno być prowadzone naprzemiennie lub, jeśli to możliwe, z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.7

Redukcja dawki

Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, należy rozpocząć zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową. Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a później w mniejszych od około 30 mg/dobę.8

O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna. Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, można stosować następujące wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:9

  • powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
  • od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
  • od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
  • od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
  • poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni

Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.10

Dawkowanie w chemioterapii skojarzonej

Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.11

Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:12

  • Chłoniak nieziarniczy:
    • Schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
    • Schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
  • Przewlekła białaczka limfocytowa:
    • „Schemat Knospe”: prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
  • Choroba Hodgkina:
    • Schemat COPP-ABVD: prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
  • Szpiczak mnogi:
    • „Schemat Alexanian”: prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4

Sposób podawania leku Esotkaleno

Tabletki należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.13

W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Esotkaleno należy sprawdzić, czy możliwa jest alternatywna terapia produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.14

Szczególne grupy pacjentów

W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające lub konieczne może być zmniejszenie dawki.15

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl