toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Probella 2 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dienogestu, substancji czynnej produktu Probella w dawce 2 mg, wykazały brak istotnych toksycznych efektów po podaniu wielokrotnym. Analizy biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne narządów wewnętrznych zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych nieprawidłowości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dienogestu. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie potwierdziły zwiększonego ryzyka kancerogenności przy dawkach terapeutycznych, choć podobnie jak inne steroidy płciowe, dienogest może wpływać na proliferację tkanek hormonozależnych.
badanie przedkliniczne, dienogest, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, nowotwór, parametr płodności, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, steroid płciowy, tkanka hormonozależna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon substancji czynnych
Glikol propylenowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Oviderm zawiera glikol propylenowy jako substancję czynną w stężeniu 250 mg/g kremu. Dokumentacja rejestracyjna nie zawiera standardowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, takich jak toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, działanie rakotwórcze czy wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Brak tych danych wynika prawdopodobnie z szerokiego zastosowania i dobrze znanego profilu bezpieczeństwa glikolu propylenowego w farmacji i kosmetologii, potwierdzonego długotrwałym doświadczeniem klinicznym. Oviderm zawiera również substancje pomocnicze, m.in. alkohol cetostearylowy w ilości 50 mg/g kremu, a jego postać fizyczna (biały, bezwonny krem) może wpływać na wchłanianie substancji czynnej przez skórę i profil bezpieczeństwa stosowania miejscowego.
alkohol cetostearylowy, atopia, badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, dane niekliniczne, dane przedkliniczne, doświadczenie kliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, glikol propylenowy, profil bezpieczeństwa, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozwój potomstwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wchłanianie substancji czynnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/g
Ocena bezpieczeństwa stosowania cyklopiroksu z olaminą w stężeniu 10 mg/g, zawartego w żelu Pirolam, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Dane niekliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, w tym braku negatywnego wpływu na główne układy fizjologiczne przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły dobry profil bezpieczeństwa substancji, nie ujawniając istotnych działań niepożądanych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania dotyczące potencjalnego działania rakotwórczego nie potwierdziły właściwości kancerogennych cyklopiroksu z olaminą.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, badanie standardowe, cyklopiroks z olaminą, dane niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, Pirolam, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój nowotworu, rozwój płodu, toksyczność na płodność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, uszkodzenie DNA, właściwość kancerogenna, właściwość teratogenna, żel Pirolam - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Biotifem MAX 10 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania biotyny w dawce 10 mg wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych. Testy farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki znacznie przekraczające terapeutyczne, nie wykazały kumulacji substancji ani toksycznych efektów narządowych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa, analiza aberracji chromosomowych oraz test mikrojądrowy, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego biotyny.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie niekliniczne, biotyna, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakodynamika, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój pourodzeniowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cataflam 50 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa diklofenaku potasowego obejmowała kompleksowe badania farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy standardowych dawkach terapeutycznych. Badania na modelach zwierzęcych (myszy, szczury, króliki) nie potwierdziły działania teratogennego, a wpływ na reprodukcję był minimalny i obserwowany jedynie przy dawkach toksycznych dla matki. Rozwój przed-, około- i poporodowy potomstwa przebiegał prawidłowo przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku.
dawka terapeutyczna, diklofenak potasowy, dystocja, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt teratogenny, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hamowanie owulacji, inhibitor syntezy prostaglandyn, karmienie piersią, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, synteza prostaglandyn, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, zaburzenie implantacji, zwężenie przewodu tętniczego - Leksykon substancji czynnych
Tlenek gadolinu – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Tlenek gadolinu w preparacie Clariscan występuje w stężeniu 90,62 mg/ml (0,5 mmol/ml) i tworzy stabilny kompleks gadoterowy z ligandem DOTA (kwas 1,4,7,10-tetraazacyklododekano-N,N’,N”,N”’-tetraoctowy). Kompleks ten charakteryzuje się wysoką stabilnością fizykochemiczną, co minimalizuje ryzyko uwalniania wolnego gadolinu i związanej z tym toksyczności. Parametry fizykochemiczne roztworu, takie jak osmolalność 1350 mOsm/kg (w 37°C), lepkość 3,0 mPas*s (w 20°C) i 2,1 mPas*s (w 37°C) oraz pH w zakresie 6,5-8,0, zapewniają dobrą tolerancję naczyniową i kompatybilność z warunkami fizjologicznymi, co jest istotne dla bezpieczeństwa iniekcji i diagnostyki obrazowej. Przeprowadzone badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Testy farmakologiczne, toksykologiczne oraz ocena potencjału genotoksycznego (w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i test mikrojądrowy) dały wyniki negatywne, potwierdzając brak toksyczności i genotoksyczności kompleksu gadoterowego. Ponadto, nie stwierdzono wpływu na płodność, rozwój zarodka, przebieg ciąży ani rozwój pourodzeniowy, a także brak działania teratogennego w modelach zwierzęcych. Przenikanie tlenku gadolinu do mleka matki jest minimalne (<1% dawki), co ogranicza ryzyko ekspozycji noworodków karmionych piersią. Podsumowując, Clariscan wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa, potwierdzony kompleksową oceną parametrów farmakologicznych i toksykologicznych.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksykologiczne, Clariscan, diagnostyka obrazowa, działanie teratogenne, efekt toksyczny, jon gadolinu, kompleks gadolinu, kompleks gadoterowy, kwas gadoterowy, kwas tetraazacyklododekanotetraoctowy, mutacja genowa, osmolalność, potencjał genotoksyczny, roztwór do wstrzykiwań, środek kontrastowy, test mikrojądrowy, tlenek gadolinu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja naczyniowa, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości paramagnetyczne - Leksykon substancji czynnych
Siarczan polimyksyny B – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Siarczan polimyksyny B, składnik preparatu Maxitrol (1 mg + 3500 j.m. neomycyny + 6000 j.m. deksametazonu/ml), stosowany w formie kropli do oczu, charakteryzuje się istotnymi lukami w danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa. Brak jest badań długoterminowych oceniających potencjał karcynogenny oraz mutagenny tej substancji, a także badań wpływu na rozrodczość i rozwój płodu. Nie przeprowadzono również standardowych testów genotoksyczności in vitro i in vivo oraz badań toksyczności systemowej po podaniu wielokrotnym w kontekście okulistycznym. W przeciwieństwie do neomycyny i deksametazonu, dla polimyksyny B nie ma danych potwierdzających lub wykluczających działanie teratogenne czy nefro- i ototoksyczne, choć miejscowa ekspozycja jest znacznie niższa niż dawki toksyczne aminoglikozydów podawanych ogólnoustrojowo.
aminoglikozydy, antybiotyk, badania genotoksyczności, badania karcynogenności, działanie mutagenne, działanie nefrotoksyczne, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, działanie ototoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, kortykosteroid, krople do oczu, Maxitrol, podanie okulistyczne, potencjał mutagenny, siarczan polimyksyny B, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Baxiren 2,5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa apiksabanu obejmowały szeroki zakres testów, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Najważniejsze obserwacje dotyczyły mechanizmu działania leku, który wpływa na parametry krzepnięcia, powodując nieznaczne krwawienia w modelach zwierzęcych. W badaniach dystrybucji u samic szczurów stwierdzono wysoki transfer apiksabanu do mleka, z Cmax około 8-krotnie i AUC około 30-krotnie wyższymi w mleku niż w osoczu, co ma znaczenie kliniczne dla kobiet karmiących piersią. Testy genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani klastogenności, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału karcynogennego apiksabanu.
aberracja chromosomowa, apiksaban, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, genotoksyczność, krzepnięcie krwi, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, przewodnictwo serca, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, teratogenność, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cholestil Max 200 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa hymekromonu, substancji czynnej leku Cholestil Max 200 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla kluczowych układów organizmu, takich jak sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Wielokrotne podawanie hymekromonu zwierzętom laboratoryjnym nie ujawniło klinicznie istotnej toksyczności narządowej. Kompleksowe testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe, nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego substancji.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz nowotworowy, hymekromon, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, rozwój potomstwa, rozwój zarodka, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Wamlox 10 mg + 320 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Wamlox, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne efekty toksyczne przy dawkach znacznie przekraczających maksymalne zalecane dawki u ludzi. Amlodypina podawana w dawkach około 50-krotnie wyższych (w mg/kg) indukowała zaburzenia rozrodcze u szczurów i myszy, takie jak opóźnienie i wydłużenie porodu oraz zmniejszoną przeżywalność potomstwa. W dawkach do 10 mg/kg/dobę (około 8-krotnie wyższych w przeliczeniu na mg/m²) nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność, jednak w innych badaniach odnotowano zmniejszenie stężenia hormonów płciowych i parametrów nasienia. Dwuletnie badania rakotwórczości nie wykazały działania kancerogennego przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (1-2-krotnie wyższych w mg/m²). Badania mutagenności nie potwierdziły działania genotoksycznego amlodypiny.
amlodypina z walsartanem, aparat przykłębuszkowy, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, erytrocyty, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, małpy szerokonose, małżowina uszna, mocznik we krwi, mutagenność, nefropatia, niedociśnienie, opóźnienie porodu, parametry hematologiczne, przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, przeżywalność potomstwa, spermatydy, testosteron, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Wamlox - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Priorix-Tetra –
Przeprowadzone badania toksykologiczne przedkliniczne szczepionki Priorix-Tetra, zawierającej żywe atenuowane szczepy wirusów odry (szczep Schwarz), świnki (RIT 4385), różyczki (Wistar RA 27/3) oraz ospy wietrznej (szczep OKA), wykazały brak toksyczności miejscowej i ogólnoustrojowej po podaniu wielokrotnym w modelach zwierzęcych. Szczepionka produkowana jest na hodowlach komórek zarodka kurzego (odra, świnka) oraz ludzkich komórek diploidalnych MRC-5 (różyczka, ospa wietrzna). W badaniach nie zaobserwowano negatywnego wpływu na funkcje fizjologiczne zwierząt, co potwierdza dobrą tolerancję składników preparatu, w tym śladowych ilości neomycyny oraz 14 mg sorbitolu na dawkę.
atenuowany wirus, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, choroba zakaźna, działanie toksyczne, działanie toksyczne ogólnoustrojowe, hodowla komórek zarodka kurzego, hodowla ludzkich komórek diploidalnych, komórki diploidalne MRC-5, neomycyna, odra, sorbitol, świnka, szczep Jeryl Lynn, szczep Oka, szczep RIT 4385, szczep Schwarz, szczep Wistar RA 27/3, szczepionka Priorix-Tetra, toksyczność miejscowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wirus odry - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ApoSerta 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa sertraliny wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i farmakologicznych dla człowieka. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały toksyczności przewlekłej, a testy genotoksyczności i karcinogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W modelach zwierzęcych nie stwierdzono teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność samców, choć zaobserwowano fetotoksyczność prawdopodobnie wynikającą z toksycznego działania na organizm matki, a nie bezpośrednio na płód. W badaniach rozwojowych odnotowano przejściowe skrócenie przeżycia, zmniejszenie masy ciała oraz opóźnienia rozwojowe młodych, które najprawdopodobniej wynikają z pośredniego wpływu leku przez organizm matki, co nie przekłada się na istotne ryzyko kliniczne dla ludzi.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, dane przedkliniczne, działanie rakotwórcze, fetotoksyczność, genotoksyczność, karcinogenność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, płodność, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność sertraliny, umieralność okołoporodowa, wada rozwojowa płodu, wydzielina z nosa, zmniejszony przyrost masy ciała - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dipper-Mono 320 mg
Przedkliniczne badania walsartanu, substancji czynnej leku Dipper-Mono, wykazały brak istotnych zagrożeń dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na dorosłych szczurach i małpach szerokonosych dawki toksyczne (200-600 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 6-18-krotności maksymalnej dawki u ludzi 320 mg/dobę dla pacjenta 60 kg) powodowały zmniejszenie parametrów czerwonokrwinkowych, zmiany hemodynamiczne nerek, rozrost kanalików nerkowych oraz nefropatię u małp. U ciężarnych szczurów dawka 600 mg/kg mc./dobę (18-krotność dawki ludzkiej) skutkowała zmniejszoną przeżywalnością i opóźnionym rozwojem potomstwa. Rozrost komórek aparatu przykłębuszkowego, obserwowany u obu gatunków, prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
antagonista receptora angiotensyny, badanie farmakologiczne, bazofilia, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, hemodynamika nerek, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktacja, liczba erytrocytów, mechanizm działania farmakologicznego, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, opóźniony rozwój potomstwa, parametr czerwonokrwinkowy, rozrost kanalików nerkowych, stężenie hemoglobiny, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, walsartan, wartość hematokrytu, zmniejszona przeżywalność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lutrate Depot 22,5 mg
Octan leuproreliny, substancja czynna Lutrate Depot 22,5 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne obejmujące farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję. Badania farmakologii bezpieczeństwa nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Toksyczność po podaniu wielokrotnym była ograniczona do efektów farmakologicznych analogicznych do GnRH. Wpływ na reprodukcję był odwracalny, bez działania teratogennego, choć u królików zaobserwowano embriotoksyczność i letalność płodów. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo potwierdziły brak mutagenności octanu leuproreliny, jednak nie przeprowadzono specyficznych testów mutagenności dla gotowego produktu Lutrate Depot.
analog GnRH, badanie in vitro, badanie in vivo, dimetylobenzoantracen, dysfagia, działanie mutagenne, działanie teratogenne, embriotoksyczność, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak przysadki, gruczolak wyspowo-komórkowy trzustki, guz gruczołu krokowego, guz hormonozależny, Lutrate Depot, nowotwór sutka, octan leuproreliny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Apiksaban – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania apiksabanu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych, genotoksycznych czy rakotwórczych. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym obserwowano wpływ na parametry krzepnięcia krwi, zgodny z farmakodynamicznym działaniem inhibitora czynnika Xa, co przejawiało się tendencją do nieznacznego krwawienia lub jego brakiem. Ocena wpływu na płodność i rozwój zarodkowo-płodowy nie wykazała szczególnych zagrożeń, podobnie jak badania toksyczności u młodych osobników. Wyniki te potwierdzają względne bezpieczeństwo stosowania apiksabanu w różnych grupach pacjentów, jednak z zachowaniem ostrożności przy ekstrapolacji danych na organizm ludzki ze względu na różnice międzygatunkowe.
apiksaban, AUC, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie toksyczności, Cmax, działanie farmakodynamiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, kaskada krzepnięcia, lek przeciwzakrzepowy, parametry krzepnięcia, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, przenikanie do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, stężenie apiksabanu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność u młodych osobników, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nasometin Alergia Lora 10 mg
Przedkliniczne badania loratadyny, substancji czynnej preparatu Nasometin Alergia Lora (10 mg loratadyny), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie ujawniły istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po wielokrotnym podaniu nie wykazały klinicznie istotnych zaburzeń funkcji narządów wewnętrznych ani parametrów biochemicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego potencjału loratadyny, a długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego.
badania niekliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, loratadyna, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, narządy wewnętrzne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, stężenie w osoczu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwości kancerogenne - Leksykon substancji czynnych
Cetyryzyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Cetyryzyna, jako lek przeciwhistaminowy drugiej generacji, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi. W badaniach farmakologicznych nie stwierdzono istotnego wpływu na funkcje życiowe organizmów doświadczalnych przy dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym wykazały brak klinicznie istotnych efektów toksycznych nawet przy dawkach znacznie przekraczających zalecane u ludzi, tj. do 40 mg/kg mc./dobę u małp (11-krotnie wyższa dawka) oraz do 30 mg/kg mc./dobę u szczurów (8-krotnie wyższa dawka). Genotoksyczność cetyryzyny została wykluczona, co eliminuje ryzyko mutagenności i klastogenności, a także sugeruje brak potencjału rakotwórczego. Badania rakotwórczości nie wykazały zagrożeń związanych z długotrwałym stosowaniem substancji, również w przypadku preparatów złożonych, takich jak połączenie cetyryzyny z pseudoefedryną (np. Cirrus).
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania farmakologiczne i toksykologiczne, cetyryzyna, ciąża, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne i klastogenne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, karmienie piersią, małpa cynomolgus, mutacja genetyczna, płodność, potencjał rakotwórczy, preparat złożony, przeciwhistaminowy drugiej generacji, pseudoefedryna, schorzenie alergiczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie chromosomów, wapnia chlorek dwuwodny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tranexamic acid Sunho 100 mg/ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa kwasu traneksamowego, obejmująca badania farmakologiczne, toksykologiczne oraz genotoksyczne, potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Badania wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy in vitro i in vivo wykluczyły właściwości mutagenne i genotoksyczne. Długoterminowe badania na modelach zwierzęcych nie wskazały na zwiększone ryzyko rakotwórczości, a ocena wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie ujawniła efektów teratogennych ani embriotoksycznych w dawkach klinicznie istotnych.
aktywność padaczkorodna, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, drgawki, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, farmakologia bezpieczeństwa, kwas traneksamowy, podanie dokanałowe, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, ryzyko embriotoksyczne, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, właściwość mutagenna, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amotaks 500 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa amoksycyliny w leku Amotaks obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych negatywnych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian w funkcjach narządów wewnętrznych, parametrach hematologicznych i biochemicznych. Standardowe testy genotoksyczności, w tym test Amesa, test aberracji chromosomowych in vitro oraz test mikrojądrowy in vivo, nie potwierdziły potencjału mutagennego amoksycyliny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na funkcje rozrodcze oraz rozwój potomstwa nie wykazały toksycznego działania na płodność ani rozwój zarodkowo-płodowy i pourodzeniowy.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, parametr hematologiczny, płodność, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Wymiotnica ipekakuana – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Produkt leczniczy Malia Kaszel zawiera w składzie homeopatyczne rozcieńczenia wymiotnicy ipekakuany (Cephaelis ipecacuanha) w stężeniach D6 (1:1 000 000) oraz D12 (1:1 000 000 000 000). W dokumentacji produktu brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym informacji o toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działaniu rakotwórczym oraz wpływie na rozród i rozwój potomstwa. Niskie stężenia substancji aktywnej w rozcieńczeniach homeopatycznych mogą tłumaczyć brak przeprowadzonych badań przedklinicznych. Wymiotnica ipekakuana jest jednym z kilku składników homeopatycznych preparatu, co dodatkowo komplikuje ocenę bezpieczeństwa produktu.
Cephaelis ipecacuanha, charakterystyka produktu leczniczego, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, homeopatyczne rozcieńczenie, homeopatyczny produkt leczniczy, kaszel, Malia Kaszel, nietolerancja fruktozy, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wymiotnica ipekakuana - Leksykon substancji czynnych
Bromfenak – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bromfenaku, substancji stosowanej w preparacie okulistycznym Brofestill (0,9 mg/ml), wykazały brak istotnych zagrożeń zdrowotnych przy dawkach terapeutycznych. Testy obejmowały farmakologię bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. W badaniach na zwierzętach stwierdzono jednak działania teratogenne i embriotoksyczne przy dawkach systemowych znacznie przekraczających dawki okulistyczne: 0,9 mg/kg/dobę u szczurów (900-krotność dawki okulistycznej) powodowało letalność zarodków i płodów oraz zwiększoną śmiertelność noworodków, a 7,5 mg/kg/dobę u królików (7500-krotność dawki okulistycznej) wiązało się ze wzrostem poronień poimplantacyjnych. Ponadto, doustne podanie bromfenaku w dawce 2,35 mg/kg (2350-krotność dawki okulistycznej) skutkowało przenikaniem substancji do mleka, co nie obserwowano po miejscowym podaniu okulistycznym, gdzie stężenia w osoczu były niewykrywalne, wskazując na minimalną absorpcję systemową i niskie ryzyko ekspozycji u ludzi stosujących preparat zgodnie z zaleceniami.
absorpcja ogólnoustrojowa, bromfenak, chlorek benzalkoniowy, dawka systemowa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja systemowa, embriotoksyczność, genotoksyczność, krople do oczu, nadwrażliwość na chlorek benzalkoniowy, poronienie poimplantacyjne, proces reprodukcyjny, przenikanie do mleka, śmiertelność noworodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Scorbolamid EXTRA Hot 300 mg + 300 mg + 50 mg + 5 mg
Preparat Scorbolamid EXTRA Hot zawiera salicylamid (300 mg), kwas askorbowy (300 mg), rutozyd (50 mg) oraz cynk (5 mg) w postaci glukonianu cynku. Badania przedkliniczne nie wykazały działania mutagennego dla salicylamidu i kwasu askorbowego, natomiast dane dotyczące rutozydu są niejednoznaczne, choć przeważająca większość wskazuje na jego właściwości antymutagenne. Zarówno salicylamid, kwas askorbowy, jak i rutozyd nie wykazują działania karcynogennego, a kwas askorbowy i rutozyd dodatkowo posiadają udokumentowane działanie przeciwnowotworowe. Cynk, oceniany pod kątem toksyczności, genotoksyczności, karcynogenności oraz wpływu na reprodukcję, nie stanowi istotnego zagrożenia dla zdrowia ludzkiego.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie mutagenności, badanie teratogenności, bielactwo uogólnione, działanie antymutagenne, działanie mutagenne, działanie ochronne, działanie przeciwnowotworowe, działanie rakotwórcze, glukonian cynku, kwas askorbowy, lordoza, pochodna kwasu salicylowego, przepuklina pępkowa, rutozyd, salicylamid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zmiana degeneracyjna zarodka, zniekształcenie płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil PMCS 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa farmakologicznego tadalafilu wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, bez istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i myszach nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co odpowiada ekspozycji ponad 18-krotnie wyższej (AUC) niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów rozwojowych, a badania płodności u szczurów nie wykazały zaburzeń u samców i samic przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Kompleksowa ocena bezpieczeństwa obejmująca układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy potwierdziła brak istotnych działań niepożądanych.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia, rozwój przed- i pourodzeniowy, tadalafil, test klastogenności, test mutagenności, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Toksoid krztuścowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Toksoid krztuścowy, będący kluczowym składnikiem bezkomórkowych szczepionek przeciwkrztuścowych, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzone na modelach zwierzęcych (szczury, króliki), nie wykazały istotnych działań niepożądanych poza umiarkowanymi reakcjami miejscowymi. Dawkowanie toksoidu w badanych szczepionkach waha się od 2,5 µg (Adacel) do 25 µg (Infanrix-IPV), a niezależnie od dawki nie stwierdzono szczególnego ryzyka toksycznego. Szczególnie istotne są dane dotyczące wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, które nie wskazują na negatywny wpływ na płodność, przebieg ciąży ani rozwój postnatalny, co potwierdzają badania dla preparatów takich jak Boostrix, Adacel czy Boostrix Polio.
badanie bezpieczeństwa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, Bordetella pertussis, charakterystyka produktu leczniczego, detoksykacja toksyny, działanie niepożądane, profil bezpieczeństwa, reakcja miejscowa, rozwój postnatalny, rozwój zarodkowo-płodowy, szczepionka Boostrix, szczepionka przeciwkrztuścowa bezkomórkowa, szczepionka Tdap, szczepionka wieloskładnikowa, toksoid krztuścowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib Zentiva 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych poziomach ekspozycji, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki), nadnerczach (przekrwienie, krwotoki, martwica), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce, śliniankach, stawach oraz narządach rozrodczych żeńskich (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, zanik kanalików jądrowych, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Sunitynib nie wykazywał mutagenności in vitro ani klastogenności in vivo, choć obserwowano poliploidię w ludzkich limfocytach in vitro. Nie oceniano genotoksyczności metabolitu czynnego.
aberracje chromosomalne strukturalne, atrezja pęcherzyków jajnikowych, degranulacja komórek pęcherzykowych, działanie klastogenne, działanie rakotwórcze, guz chromochłonny, hiperplazja błony śluzowej żołądka, hipoplazja szpiku kostnego, narażenie ogólnoustrojowe, organogeneza, poliploidia, potencjał genotoksyczny, przekrwienie kory nadnerczy, przewód pokarmowy, rak gruczołów Brunnera, resorpcja płodu, rozrost komórek mezangium, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój zarodkowo-płodowy, sunitynib, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, trzustka zewnątrzwydzielnicza, wady rozwojowe szkieletu płodu, właściwości mutagenne, wydłużenie odstępu QTc, zanik kanalików jądrowych, zanik tkanki limfoidalnej, złośliwy śródbłoniak krwionośny, zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory, zwyrodnienie ciałek żółtych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fosfomycin US Pharmacia 3 g
Fosfomycyna, podawana doustnie w dawce 3 g w formie granulatu, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły toksyczności narządowej ani systemowej, nawet przy różnych dawkach i schematach podawania. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, nie wykazały potencjału genotoksycznego fosfomycyny. Ponadto, badania dotyczące wpływu na płodność nie wskazały na negatywne efekty na zdolności rozrodcze, co jest istotne dla pacjentów w wieku rozrodczym.
aberracje chromosomowe, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, fosfomycyna, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, roztwór doustny, saszetka, substancja czynna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność systemowa, toksyczny wpływ na płodność, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdolności rozrodcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gerocilan 5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne tadalafilu, substancji czynnej Gerocilan, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie stwierdzono efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych przy dawkach sięgających 1000 mg/kg mc./dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane u ludzi. Dawka 30 mg/kg mc./dobę u szczurów nie wywołała zauważalnych efektów toksycznych, a ekspozycja (AUC) u ciężarnych szczurów była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po standardowej dawce 20 mg, bez istotnych skutków toksycznych. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu tadalafilu na funkcje rozrodcze u samców i samic szczurów.
bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, pole pod krzywą stężenia, profil bezpieczeństwa, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenia płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Calcium Polfarmex 115 mg Ca 2+/5 ml
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa syropu Calcium Polfarmex, zawierającego 115 mg jonów wapnia na 5 ml, obejmowała standardowe badania farmakologiczne, toksykologiczne, genotoksyczne oraz oceny potencjału rakotwórczego i wpływu na reprodukcję. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. W testach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność, a także nie zaobserwowano kumulacji substancji czynnych (wapnia glubionianu i wapnia laktobionianu). Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały działania mutagennego ani genotoksycznego in vitro i in vivo.
aberracja chromosomowa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie niekliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, jon wapnia, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wapń glubionowy, wapń laktobionowy, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lernidum 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lerkanidypiny wykazały, że w dawkach terapeutycznych lek nie wywiera istotnych negatywnych efektów na autonomiczny i ośrodkowy układ nerwowy oraz układ pokarmowy, potwierdzając selektywność działania na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i psach zaobserwowano działania toksyczne związane z nasileniem farmakodynamicznym przy dawkach znacznie przekraczających terapeutyczne. Testy genotoksyczności i rakotwórczości były jednoznacznie negatywne, co wskazuje na brak potencjału mutagennego i kancerogennego lerkanidypiny.
antagonista wapnia, autonomiczny układ nerwowy, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, chlorowodorek lerkanidypiny, dawka przeciwnadciśnieniowa, dystocja, dystrybucja lerkanidypiny, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, farmakologiczne badanie bezpieczeństwa, lerkanidypina, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, utrata zarodka po zagnieżdżeniu, utrata zarodka przed zagnieżdżeniem - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Aristo 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję. W modelach zwierzęcych, w tym u szczurów i myszy, nie zaobserwowano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego przy dawkach sięgających 1000 mg/kg m.c./dobę, co znacznie przekracza stosowane u ludzi dawki terapeutyczne (20 mg). W badaniach rozwoju przed- i pourodzeniowego u szczurów dawka 30 mg/kg m.c./dobę nie wywołała efektów toksycznych. Nie stwierdzono również zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Standardowe testy genotoksyczności i kancerogenności wykazały brak mutagennego, klastogennego oraz rakotwórczego potencjału tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia leku, potencjał mutagenny i klastogenny, rozwój przed- i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność embrionalna i płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, zaburzenia płodności, zagrożenie kancerogenne, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vardenafil Aristo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa wardenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Vardenafil Aristo w dawkach 5 mg, 10 mg i 20 mg, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Testy farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały znaczących efektów toksycznych, co potwierdza akceptowalne ryzyko stosowania leku w terapii zaburzeń erekcji. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego wardenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, chlorowodorek trójwodny, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, karcinogenność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA, wardenafil, zaburzenie erekcji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Belupo 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, w tym ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. W badaniach na szczurach i myszach, nawet przy wysokich dawkach do 1000 mg/kg/dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach pre- i postnatalnych u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę, odpowiadająca ekspozycji AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg, nie wywołała niekorzystnych efektów. Ponadto, nie zaobserwowano zaburzeń płodności u szczurów obu płci. Badania toksyczności przewlekłej u psów wykazały zanik nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenie spermatogenezy przy dawkach ≥25 mg/kg/dobę przez 6-12 miesięcy, co odpowiada ekspozycji 3,7-18,6 razy wyższej niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg.
AUC, badanie pourodzeniowe, badanie przedurodzeniowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt genotoksyczny, ekspozycja na lek, ośrodkowy układ nerwowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Darifenacin Aristo 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa daryfenacyny wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy dawkach terapeutycznych, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa względem maksymalnej dawki zalecanej u ludzi (MRHD). W badaniach na szczurach i psach nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach odpowiednio do 50 mg/kg mc./dobę (78x AUC0-24h MRHD) oraz 6 mg/kg mc./dobę (82x AUC0-24h MRHD). Nie zaobserwowano działania genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach teratologicznych u szczurów i królików, przy dawkach do 50 mg/kg mc./dobę (59x AUC0-24h MRHD) i 30 mg/kg mc./dobę (28x AUC0-24h MRHD), odnotowano jedynie opóźnienie kostnienia kręgów oraz toksyczność matczyno-płodową, bez cech teratogenności.
AUC, daryfenacyna, dawka terapeutyczna, dystocja, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, ekspozycja systemowa, farmakologia bezpieczeństwa, maksymalna dawka zalecana, margines bezpieczeństwa, narząd rozrodczy, opóźnienie kostnienia, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, śmiertelność płodów, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, utrata ciąży po zagnieżdżeniu, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Glatiramer octan – Właściwości farmakokinetyczne
Glatiramer octan, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego w postaci rzutowo-remisyjnej, jest syntetycznym polipeptydem o średniej masie cząsteczkowej 5000-9000 daltonów, zawierającym kwas L-glutaminowy, L-alaninę, L-tyrozynę i L-lizynę. Po podaniu podskórnym lek jest szybko wchłaniany, jednak już w tkance podskórnej ulega intensywnemu metabolizmowi, prowadzącemu do rozpadu na mniejsze fragmenty peptydowe. Złożoność i heterogenność składu glatirameru octanu oraz jego szybki rozpad uniemożliwiają klasyczną ocenę farmakokinetyczną (ADME), co ogranicza precyzyjne określenie marginesów bezpieczeństwa i utrudnia ekstrapolację danych toksykologicznych ze zwierząt na ludzi.
ADME, alanina, anafilaksja, badanie farmakokinetyczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, biodostępność, charakterystyka produktu leczniczego, dawkowanie leku, działanie immunomodulujące, działanie rakotwórcze, fragment peptydowy, genotoksyczność, glatiramer octan, kłębuszek nerkowy, kompleks immunologiczny, kwas glutaminowy, lizyna, parametry ADME, podanie podskórne, stwardnienie rozsiane rzutowo-remisyjne, syntetyczne polipeptydy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tyrozyna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cetip 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cetyryzyny dichlorowodorku obejmowały kompleksową ocenę farmakologiczną, toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, potencjał kancerogenny oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. W dawkach terapeutycznych substancja nie wykazywała istotnych klinicznie działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania długoterminowe na modelach zwierzęcych nie wykazały działania rakotwórczego. Wyniki toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wskazały na ryzyko dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badania długoterminowe, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cetyryzyna dichlorowodorek, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, genotoksyczność, materiał genetyczny, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, testy mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ambroksol Hasco 30 mg/5 ml
Dane przedkliniczne dotyczące chlorowodorku ambroksolu potwierdzają jego korzystny profil bezpieczeństwa. Substancja charakteryzuje się niską toksycznością ostrą oraz brakiem specyficznej organotoksyczności. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym ustalono poziomy NOAEL dla myszy (150 mg/kg mc./dobę, 4 tygodnie), szczurów (50 mg/kg mc./dobę, 52 i 78 tygodni), królików (40 mg/kg mc./dobę, 26 tygodni) oraz psów (10 mg/kg mc./dobę, 52 tygodnie). Podanie dożylne w dawkach do 64 mg/kg mc./dobę u szczurów i do 120 mg/kg mc./dobę u psów nie wykazało ciężkiej toksyczności miejscowej ani ogólnoustrojowej, a obserwowane działania niepożądane miały charakter przemijający.
aberracja chromosomowa, Ambroksol Hasco, badanie histopatologiczne, chlorowodorek ambroksolu, działanie embriotoksyczne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, genotoksyczność, in vitro, in vivo, NOAEL, organotoksyczność, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój postnatalny, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu dożylnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Ziele grindelii – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ziele grindelii (Grindeliae herba) jest składnikiem preparatów o działaniu wykrztuśnym i przeciwkaszlowym, m.in. syropu Echinasal. Badania toksyczności ostrej wykazały, że LD50 syropu Echinasal po podaniu dożołądkowym przekracza 15 g/kg masy ciała, co wskazuje na niski poziom toksyczności ostrej zarówno preparatu, jak i ziela grindelii. Brak jest jednak szczegółowych badań toksyczności po podaniu wielokrotnych dawek oraz kompleksowych danych dotyczących toksyczności reprodukcyjnej i genotoksyczności tej substancji. Wyciąg złożony w syropie zawiera ziele grindelii w stosunku 1:4,4 (1 część grindelii, 3 części liścia babki lancetowatej, 1 część owocu róży), ekstrahowany 50% etanolem, a jego zawartość w syropie wynosi 5 g/100 g.
dawka terapeutyczna, działanie przeciwkaszlowe, działanie wykrztuśne, ekstrahent, etanol, genotoksyczność, Grindeliae herba, LD50, liść babki lancetowatej, owoc róży, podanie dożołądkowe, potencjał mutagenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, ryzyko toksykologiczne, syrop Echinasal, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na płodność, wyciąg złożony, ziele grindelii - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naltex 50 mg
Przedkliniczne badania naltreksonu obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki wskazują, że naltrekson w dawkach terapeutycznych może powodować przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, co wymaga monitorowania funkcji wątroby u pacjentów. W badaniach na zwierzętach wykazano toksyczność wątroby oraz wpływ na zdolność rozrodczą przy dawkach około 140-krotnie wyższych niż stosowane u ludzi (100 mg/kg u szczurów). Nie stwierdzono jednak potwierdzonego wpływu na płodność u ludzi.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, ciąża rzekoma, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, enzym wątrobowy, funkcja wątroby, genotoksyczność, model zwierzęcy, naltrekson, organogeneza, reprodukcja, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność wątrobowa, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Setaloft 50 mg 50 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa sertraliny, substancji czynnej leku Setaloft, obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych i rakotwórczych, które nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka. Badania reprodukcyjne na zwierzętach nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców, jednak zaobserwowano fetotoksyczność prawdopodobnie związaną z toksycznym działaniem leku na organizm matki. U młodych osobników stwierdzono skrócenie przeżycia, zmniejszenie masy ciała oraz wczesną umieralność okołoporodową, szczególnie po ekspozycji in utero po 15. dniu ciąży, a także opóźnienia rozwojowe, które jednak nie wskazują na istotne ryzyko dla ludzi.
badanie toksykologiczne, działanie in utero, działanie teratogenne, fetotoksyczność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, opóźnienie rozwoju, płodność samców, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, sertralina, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, umieralność okołoporodowa, wydzielina z nosa, zmniejszony przyrost masy ciała