toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tiopental Panpharma 1 g
Przedkliniczne badania toksykologiczne tiopentalu sodu wykazały, że ze względu na specyficzny sposób podawania dożylnie, ryzyko przewlekłego zatrucia jest minimalne. Dane dotyczące genotoksyczności są ograniczone, nie wykazano działania mutagennego, jednak brak jest dedykowanych badań oceniających rakotwórczość tej substancji. Badania na modelach zwierzęcych, w tym naczelnych, wskazują na potencjalną neurotoksyczność w okresie intensywnego rozwoju mózgu i synaptogenezy, manifestującą się utratą komórek nerwowych, co może wiązać się z długotrwałymi zaburzeniami funkcji poznawczych, choć kliniczne znaczenie tych obserwacji pozostaje nieustalone.
badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, działanie mutagenne, interakcja kliniczna, monoterapia tiopentalem, obrzęk płuc, pentoksyfilina, potencjał genotoksyczny, przewlekłe zatrucie, rakotwórczość, środek znieczulający, synaptogeneza, tiopental, tiopental sodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenie funkcji poznawczych, znieczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Recigar 1,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące cytyzyny, substancji czynnej Recigar 1,5 mg, wskazują na szeroki indeks terapeutyczny oraz brak istotnej toksyczności po podaniu wielokrotnym u myszy, szczurów i psów. Badania farmakologiczne nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, hemopoezę, błonę śluzową żołądka, nerki, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne. W testach in vitro na komórkach wątroby i nerek cytyzyna wykazała mniejszą cytotoksyczność niż nikotyna, z wyjątkiem zwiększonego działania w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z braku istotnej biotransformacji w hepatocytach. Ponadto, badania genotoksyczności na myszach nie potwierdziły potencjału uszkadzania DNA przez cytyzynę.
badania in vitro, badania toksykologiczne, biotransformacja w hepatocytach, błona śluzowa żołądka, cytyzyna, dawka terapeutyczna, dawka toksyczna, działanie cytotoksyczne, działanie embriotoksyczne, działanie genotoksyczne, działanie teratogenne, genotoksyczność, hemopoeza, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, izolowane komórki wątroby, nerki, nikotyna, peroksydacja lipidów, potencjał genotoksyczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Octenisept oral mono 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa oktenidyny dwuchlorowodorku w roztworze do stosowania w jamie ustnej o stężeniu 1 mg/ml wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie substancji nie spowodowało istotnych działań toksycznych, co potwierdziły zarówno parametry kliniczne, jak i badania histopatologiczne narządów wewnętrznych. Testy genotoksyczności, przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi wytycznymi in vitro i in vivo, nie wykazały ryzyka uszkodzeń materiału genetycznego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, ocena ryzyka środowiskowego, Octenisept oral mono, oktenidyna dwuchlorowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, roztwór do stosowania w jamie ustnej, rozwój nowotworu, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actair 300 IR
Produkt leczniczy ACTAIR zawiera standaryzowane wyciągi alergenów roztoczy kurzu domowego Dermatophagoides pteronyssinus i Dermatophagoides farinae w dawce 300 IR na tabletkę podjęzykową. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczność po wielokrotnym podaniu, ocenę genotoksyczności oraz tolerancję miejscową, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Profil bezpieczeństwa potwierdza brak klinicznie istotnych efektów toksycznych oraz nieobecność właściwości genotoksycznych, a także brak niepokojących reakcji miejscowych w obrębie jamy ustnej, co wskazuje na akceptowalną tolerancję leku podawanego podjęzykowo.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, Dermatophagoides farinae, Dermatophagoides pteronyssinus, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, profil bezpieczeństwa, roztocze kurzu domowego, tabletka podjęzykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność preparatu, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, właściwość genotoksyczna, wyciąg alergenowy, wyciąg alergenu roztoczy kurzu domowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naloxone Accord 400 mcg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa naloksonu chlorowodorku (400 µg/ml) wykazały korzystny profil toksykologiczny w modelach ostrej i przewlekłej toksyczności, bez istotnych zagrożeń dla człowieka. Ocena genotoksyczności ujawniła niejednoznaczne wyniki: test Amesa oraz test aberracji chromosomalnych na ludzkich limfocytach in vitro dały słabo dodatnie rezultaty, natomiast test mutagenności HGPRT na komórkach V79 oraz test aberracji chromosomalnych szpiku kostnego szczura in vivo były ujemne. Brak jest danych dotyczących potencjału rakotwórczego naloksonu, co stanowi istotną lukę w ocenie długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku.
aberracja chromosomalna, badanie toksykologiczne, ekspozycja prenatalna, limfocyty ludzkie in vitro, mutagenność bakteryjna, nalokson chlorowodorek, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil genotoksyczny, rozwój neurobehawioralny, śmiertelność noworodków, szpik kostny, test Amesa, test genotoksyczności, test mutagenności HGPRT, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Biotyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Biotyna (witamina B7) wykazuje wysoki profil bezpieczeństwa potwierdzony licznymi badaniami przedklinicznymi, obejmującymi toksyczność ostrą i przewlekłą, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa. Dawki toksyczne u zwierząt przekraczały wielokrotnie (nawet kilka tysięcy razy) dawki terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały działania mutagennego ani kancerogennego biotyny. W kontekście teratogenności, biotyna generalnie nie wykazuje właściwości teratogennych ani nie powoduje poronień, choć u królików zaobserwowano działanie teratogenne przy dawce 30 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki stosowane klinicznie u ludzi. U szczurów nawet wyższe dawki nie wywołały efektów teratogennych ani fetotoksycznych, co podkreśla międzygatunkowe różnice wrażliwości.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, BiotinoZin, biotyna z cynkiem, dawka terapeutyczna, dawka teratogenna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, Elevit Pronatal, fetotoksyczność, genotoksyczność, maksymalna ekspozycja, podawanie pozajelitowe, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój płodowy, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, Viantan, witamina B7, właściwości teratogenne, wpływ na rozrodczość - Leksykon substancji czynnych
Kasztanowiec – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) jest składnikiem preparatu Avenoc w postaci czopków, występującym w potencji homeopatycznej 3 CH w ilości 0,01 g na czopek. Pomimo jego zastosowania w terapii, w oficjalnej dokumentacji produktu leczniczego (ChPL) brak jest szczegółowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji. Nie przeprowadzono ani nie udokumentowano badań oceniających toksyczność ostrą, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjał rakotwórczy oraz wpływ na reprodukcję i rozwój w kontekście kasztanowca zawartego w preparacie Avenoc.
Avenoc, charakterystyka produktu leczniczego, czopek, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, kasztanowiec zwyczajny, oczar wirginijski, piwonia lekarska, potencja homeopatyczna, potencjał rakotwórczy, ratania, rozcieńczenie homeopatyczne, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Misstala 30 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa octanu uliprystalu wykazały brak istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego, co potwierdza jego korzystny profil farmakologiczny. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono specyficznego ryzyka dla człowieka, a obserwowane efekty były związane z mechanizmem działania jako modulatora receptorów progesteronowego i glikokortykoidowego, widoczne przy dawkach terapeutycznych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani kancerogennego, a długoterminowe testy na szczurach i myszach potwierdziły brak działania rakotwórczego. Warto podkreślić, że przy dawkach umożliwiających utrzymanie ciąży nie zaobserwowano efektów teratogennych.
aberracja chromosomowa, aktywność antyprogesteronowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, bezpieczeństwo reprodukcyjne, efekt embriotoksyczny, efekt kancerogenny, niestabilność genetyczna, ocena przedkliniczna bezpieczeństwa, octan uliprystalu, potencjał rakotwórczy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, uszkodzenie DNA, wpływ teratogenny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Rivastigmin Orion 3 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa rywastygminy obejmowały toksyczność po wielokrotnym podaniu, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój płodu, przeprowadzone na szczurach, myszach i psach. Wyniki wskazują, że obserwowane efekty toksyczne były związane głównie z nasilonym działaniem farmakologicznym leku, bez specyficznej toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności wykazały brak mutagenności w większości badań in vitro i in vivo, z wyjątkiem pozytywnego wyniku testu aberracji chromosomowych na ludzkich limfocytach przy ekspozycji 104-krotnie przekraczającej maksymalne stężenia kliniczne. Test mikrojąderkowy in vivo oraz badania metabolitu NAP226-90 potwierdziły niski potencjał genotoksyczny. W badaniach rakotwórczości nie stwierdzono działania kancerogennego przy dawkach do 6-krotnie wyższych niż maksymalna dawka kliniczna 12 mg/dobę.
aberracje chromosomowe, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie teratogenności, działanie farmakologiczne leku, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, limfocyty obwodowe, maksymalna dawka tolerowana, podrażnienie oczu, podrażnienie śluzówki, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie przez łożysko, rywastygmina, test mikrojąderkowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunate 250 IU FVIII/190 IU VWF 250 j.m/fiol. (50 j.m./ml)
Produkt leczniczy Immunate zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII (250 IU na fiolkę, 50 IU/ml po rekonstytucji) oraz ludzki czynnik von Willebranda (190 IU na fiolkę, 38 IU/ml po rekonstytucji), które są fizjologicznymi składnikami osocza i wykazują działanie identyczne z ich endogennymi odpowiednikami. Przeprowadzone badania przedkliniczne obejmowały standardowe testy bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, tolerancji miejscowej oraz immunogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń ani niekorzystnych efektów toksycznych. Wyniki te potwierdzają, że preparat jest dobrze tolerowany i bezpieczny w stosowaniu, co stanowi podstawę do jego dalszego stosowania klinicznego.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, czynnik endogenny, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, efekt toksyczny, ekspozycja, immunogenność, odpowiedź immunologiczna, osocze ludzkie, profil bezpieczeństwa, rekonstytucja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Virtago 16 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne betahistyny dichlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Virtago, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Długoterminowa toksyczność po podaniu wielokrotnym w dawkach od 2,5 do 120 mg/kg nie ujawniła klinicznie istotnych efektów szkodliwych u albinotycznych szczurów (18 miesięcy) oraz psów (6 miesięcy). Ponadto, badania mutagenności potwierdziły brak działania mutagennego, co eliminuje ryzyko indukcji mutacji genetycznych. Ocena karcynogenności na modelu szczurzym również nie wykazała właściwości karcynogennych, co jest istotne w kontekście długotrwałego stosowania leku.
albinotyczny szczur, betahistyna dichlorowodorek, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, mutacja genetyczna, nadzór porejestracyjny, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wady rozwojowe płodu, wpływ na reprodukcję - Leksykon substancji czynnych
Liść bobrka trójlistnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść bobrka trójlistnego (Menyanthes trifoliata L.) jest składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura) w produkcie leczniczym Krople Żołądkowe. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji są ograniczone – nie przeprowadzono kompleksowych badań toksykologicznych, genotoksyczności ani oceny potencjalnego działania rakotwórczego. Podobnie brak jest formalnych badań toksykologicznych dla pozostałych składników Kropli Żołądkowych, takich jak nalewka miętowa i nalewka kozłkowa. W praktyce klinicznej bezpieczeństwo liścia bobrka trójlistnego opiera się głównie na tradycyjnym zastosowaniu i braku doniesień o istotnych działaniach niepożądanych przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych.
Amara tinctura, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, liść bobrka trójlistnego, Menyanthes trifoliata, nalewka gorzka, nalewka kozłkowa, nalewka miętowa, proces nowotworowy, profil bezpieczeństwa, promieniowanie UVA, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z dziurawca, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Ramipril + Bisoprolol fumarate Aristo zawiera bisoprolol fumaran oraz ramipryl, których badania przedkliniczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Bisoprolol nie wykazuje działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczne efekty takie jak zmniejszenie masy ciała i przyjmowanego pokarmu oraz zwiększoną resorpcję płodu i opóźnienie rozwoju fizycznego. Ramipryl wykazuje dobrą tolerancję w dawkach dobowych do 2,0 mg/kg u szczurów, 2,5 mg/kg u psów oraz 8,0 mg/kg u małp, choć u młodych szczurów pojedyncza dawka spowodowała nieodwracalne uszkodzenie nerek. W badaniach toksyczności przewlekłej u zwierząt zaobserwowano zmiany elektrolitów i morfologii krwi oraz powiększenie aparatu przykłębuszkowego nerek przy dawkach 250 mg/kg/dobę u psów i małp, co odzwierciedla farmakodynamiczne działanie inhibitora ACE.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, inhibitor ACE, morfologia krwi, mutagenność, poszerzenie miedniczki nerkowej, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność zarodkowo-płodowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie nerek, wada wrodzona, właściwość genotoksyczna, właściwość mutagenna, właściwość teratogenna - Leksykon substancji czynnych
Sodu siarczan bezwodny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ocena bezpieczeństwa stosowania sodu siarczanu bezwodnego, stanowiącego 5,700 g w każdej saszetce produktu Fortrans (całkowita masa proszku 73,690 g), opiera się na badaniach przedklinicznych całej formulacji. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym toksyczność ostra oraz po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych. Profil bezpieczeństwa oceniano w kontekście typowego dawkowania stosowanego jako środek przeczyszczający do przygotowania jelita przed procedurami diagnostycznymi. Ponadto, badania genotoksyczności całej formulacji nie wykazały potencjału genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania sodu siarczanu bezwodnego w warunkach klinicznych.
badanie diagnostyczne, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, makrogol 4000, oczyszczanie jelita, potasu chlorek, potencjał genotoksyczny, sodu chlorek, sodu siarczan bezwodny, sodu wodorowęglan, środek przeczyszczający, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptyna/Chlorowodorek metforminy Polpharma 50 mg + 850 mg
W badaniach przedklinicznych dotyczących kombinacji sytagliptyny i chlorowodorku metforminy nie stwierdzono dodatkowej toksyczności wynikającej z ich połączenia. Poziom NOEL dla sytagliptyny wynosił około 6-krotność ekspozycji klinicznej, a dla metforminy około 2,5-krotność. W badaniach na zwierzętach zaobserwowano toksyczne działanie sytagliptyny na wątrobę i nerki przy ekspozycji przekraczającej 58-krotnie poziom u ludzi, natomiast przy 19-krotnym narażeniu nie odnotowano negatywnych zmian. U psów przy 23-krotnym narażeniu wystąpiły przemijające objawy neurologiczne i zwyrodnienie mięśni szkieletowych, które nie pojawiły się przy 6-krotnym narażeniu. Metformina nie wykazała istotnych efektów toksycznych w badaniach wielokrotnych dawek.
ataksja, badanie farmakologiczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, ekspozycja kliniczna, genotoksyczność sytagliptyny, gruczolak i rak wątroby, hepatotoksyczność i nefrotoksyczność, indukcja nowotworów wątroby, margines bezpieczeństwa, metformina, nieprawidłowości siekaczy, potencjał rakotwórczy, poziom NOEL, przenikanie do mleka, przewlekła hepatotoksyczność, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon substancji czynnych
Chlorek cetylopirydyniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorek cetylopirydyniowy, stosowany miejscowo w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Dawka letalna (LD50) wynosi 200 mg/kg m.c. u szczurów oraz 400 mg/kg m.c. u królików, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. Przewlekłe podawanie dawki 10 mg/kg m.c./dobę przez 3 tygodnie u królików nie wywołało istotnych działań niepożądanych, co świadczy o dobrej tolerancji substancji. Badania genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazały ryzyka dla pacjentów, a działania toksyczne pojawiały się jedynie przy ekspozycji znacznie przekraczającej dawki terapeutyczne. Miejscowa tolerancja jest optymalna, a ryzyko uczuleń ograniczone do osób z nadwrażliwością na czwartorzędowe sole amoniowe.
badanie farmakologiczne, bakteryjna flora jelitowa, chlorek cetylopirydyniowy, chlorowodorek benzydaminy, chlorowodorek lidokainy, czwartorzędowa sól amoniowa, dawka letalna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, glukonian cynku, mikroflora bakteryjna, nadwrażliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, stan zapalny gardła, stan zapalny jamy ustnej, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actigra Forte 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Actigra Forte (50 mg), obejmowały kompleksową ocenę wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń, co jest zgodne z mechanizmem działania leku polegającym na hamowaniu fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) i zwiększeniu stężenia cGMP. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały toksyczności narządowej przy dawkach terapeutycznych stosowanych u ludzi. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani clastogennego potencjału syldenafilu.
badania in vitro i in vivo, badania przedkliniczne, cGMP, farmakologia bezpieczeństwa, fosfodiesteraza typu 5, margines bezpieczeństwa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, syldenafil, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sunitinib MSN 37,5 mg
Badania przedkliniczne sunitynibu wykazały wielonarządową toksyczność przy klinicznie istotnych stężeniach osoczowych, obejmującą zmiany w przewodzie pokarmowym (nudności, biegunki, krwotoki), nadnerczach (przekrwienie, martwica, włóknienie), układzie limfatycznym i krwiotwórczym (zmniejszenie komórek szpiku, zanik tkanki limfoidalnej), trzustce zewnątrzwydzielniczej (martwica komórek pęcherzykowych), śliniankach (przerost gronek), stawach (zgrubienie płytki wzrostu) oraz narządach rozrodczych (zanik macicy, zmniejszenie pęcherzyków jajnikowych, zanik kanalików jądrowych). Dodatkowo obserwowano wydłużenie odstępu QTc, zmniejszenie LVEF, rozrost komórek mezangium nerek oraz przerost komórek płata przedniego przysadki. Większość zmian była odwracalna po 2-6 tygodniach od zakończenia terapii. Badania genotoksyczności wykazały brak mutagenności i klastogenności in vivo, choć zaobserwowano poliploidię in vitro; genotoksyczność metabolitu aktywnego nie została oceniona. W badaniach rakotwórczości u myszy transgenicznych rasH2 i szczurów stwierdzono wzrost częstości nowotworów przewodu pokarmowego i nadnerczy przy dawkach ≥ 1 mg/kg mc./dobę, odpowiadających ekspozycji wielokrotnie przekraczającej AUC u pacjentów.
aberracje chromosomalne, atrezja pęcherzyków, badanie rakotwórczości, ciałko żółte, dysplazja chrząstki, działanie klastogenne, ekspozycja układowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, genotoksyczność, gruczoły Brunnera, guz chromochłonny, komórki mezangium, kostnienie kręgów, krwotok z przewodu pokarmowego, nadnercza, nasady kostne, odstęp QTc, organogeneza, płat przedni przysadki, płytka wzrostu, poliploidia, przewód pokarmowy, rakotwórczość, rdzeń nadnerczy, resorpcja, rozrost błony śluzowej, rozszczep podniebienia, rozszczep wargi, rozwój prenatalny i postnatalny, ślinianki, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, trzustka zewnątrzwydzielnicza, układ limfatyczny i krwiotwórczy, wady rozwojowe szkieletu, właściwości mutagenne, zagnieżdżenie zarodka, zanik kanalików jądrowych, zanik macicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nootropil 33% 333 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa piracetamu, substancji czynnej leku Nootropil 33% (333 mg/ml), wykazały niski profil toksyczności. W badaniach toksyczności ostrej podawano jednorazowe dawki do 10 g/kg masy ciała u myszy, szczurów i psów, nie obserwując nieodwracalnych efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa względem dawek terapeutycznych stosowanych u ludzi. Długoterminowe podawanie piracetamu w dawkach do 4,8 g/kg u myszy, 2,4 g/kg u szczurów oraz do 10 g/kg u psów przez 12 miesięcy nie wykazało istotnych toksycznych zmian w narządach wewnętrznych. U psów odnotowano jedynie łagodne, nie zagrażające życiu objawy ze strony układu pokarmowego, takie jak wymioty, zmiana konsystencji kału oraz zwiększone spożycie wody.
aberracja chromosomowa, droga pozajelitowa, działanie genotoksyczne, działanie niepożądane, efekt toksyczny, genotoksyczność, in vitro, in vivo, kancerogenność, margines bezpieczeństwa, materiał genetyczny, narządy wewnętrzne, piracetam, podanie dożylne, proces nowotworowy, profil toksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, układ pokarmowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Unguentum undecylenicum (50 mg + 200 mg)/g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Unguentum undecylenicum, zawierającego kwas undecylenowy (50 mg/g) oraz cynk undecylenian (200 mg/g), nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Konwencjonalne testy farmakologiczne potwierdziły akceptowalny profil bezpieczeństwa obu substancji czynnych, bez obserwacji toksycznych efektów po wielokrotnym podaniu. Badania toksyczności nie wykazały zmian morfologicznych ani histopatologicznych w narządach rozrodczych u szczurów i myszy, a test Amesa przeprowadzony na szczepach Salmonella typhimurium z użyciem enzymów mitochondrialnych z wątroby szczurów nie potwierdził mutagenności kwasu undecylenowego ani jego metabolitów.
badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, enzym mitochondrialny, kwas undecylenowy, narząd rozrodczy, potencjał mutagenny, Salmonella typhimurium, test Amesa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, właściwość mutagenna, wpływ na rozrodczość, zagrożenie karcinogenne, zmiana histopatologiczna, zmiana morfologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Epiduo forte 0,3% + 2,5%
Produkt leczniczy Epiduo Forte, zawierający adapalen 0,3% oraz benzoilu nadtlenek 2,5%, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne oceniające bezpieczeństwo stosowania. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, fototoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej adapalen wykazał działanie teratogenne przy wysokiej ekspozycji ogólnoustrojowej (doustne dawki ≥25 mg/kg mc./dobę), natomiast przy miejscowym podaniu na skórę w dawce 6 mg/kg mc./dobę stwierdzono zmiany w liczbie żeber lub kręgów u zwierząt. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa przy dawkach doustnych do 20 mg/kg mc./dobę. Nadtlenek benzoilu nie wykazał efektów teratogennych ani wpływu na funkcje rozrodcze przy dawkach doustnych do 500 mg/kg mc./dobę.
adapalen, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, Epiduo, farmakokinetyka, fototoksyczność, genotoksyczność, kwas benzoesowy, nadtlenek benzoilu, podanie na skórę, podrażnienie miejscowe, ryzyko środowiskowe, toksyczność adapalenu, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, uczulenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duomox 1 g
Przedkliniczne badania amoksycyliny, substancji czynnej leku Duomox, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa, nie ujawniając istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy, nie wykazując negatywnych efektów. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, symulujące przewlekłe stosowanie, nie wykazały toksyczności narządowej. Testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe i uszkodzenia DNA, nie potwierdziły działania genotoksycznego, co potwierdza bezpieczeństwo leku w kontekście materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk beta-laktamowy, badanie farmakologiczne, beta-laktam, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, lek przeciwbakteryjny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clazicon 60 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gliklazydu, substancji czynnej leku Clazicon, wykazały korzystny profil toksykologiczny. Wielokrotne podawanie substancji w modelach zwierzęcych nie ujawniło istotnych zagrożeń toksycznych dla człowieka. Badania genotoksyczności nie wykazały właściwości mutagennych, co jest istotne dla bezpieczeństwa długotrwałego stosowania. Nie przeprowadzono jednak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego gliklazydu, co pozostaje istotnym ograniczeniem w pełnej ocenie ryzyka. W badaniach teratogenności nie stwierdzono wad rozwojowych u płodów, choć przy dawkach 25-krotnie przekraczających maksymalną dawkę terapeutyczną u ludzi zaobserwowano zmniejszenie masy ciała płodów, co wskazuje na możliwe ryzyko przy bardzo wysokiej ekspozycji.
badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, efekty toksyczne, ekspozycja na substancję czynną, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, gliklazyd, hipotrofia płodu, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój wewnątrzmaciczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie materiału genetycznego, wady rozwojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin hydrochloride Sandoz 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych i toksykologicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy potwierdziła korzystny profil bezpieczeństwa farmakologicznego. Długotrwałe podawanie metforminy nie powodowało klinicznie istotnych efektów toksycznych w badanych narządach i parametrach hematologicznych oraz biochemicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności metforminy do indukowania mutacji genowych ani aberracji chromosomowych, co potwierdza brak potencjału genotoksycznego leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, efekt kancerogenny, materiał genetyczny, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, profil hematologiczny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Sód siarczan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sód siarczan, obecny w produkcie leczniczym Sal Vichy factitium w dawce 24,0 mg sodu siarczanu bezwodnego na tabletkę musującą, został poddany szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jego bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu terapeutycznym. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły kumulacyjnej toksyczności ani patologicznych zmian w narządach wewnętrznych, co potwierdza brak ryzyka przy długotrwałym stosowaniu preparatu. Dodatkowo, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego, a badania karcynogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego sodu siarczanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, Sal Vichy factitium, siarczan sodu, siarczan sodu bezwodny, toksyczność kumulacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT), stosowane jako składnik emulsji tłuszczowych w żywieniu pozajelitowym (np. SMOFlipid, SmofKabiven), wykazują korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności ani działania embriotoksycznego czy teratogennego, nawet przy dawce 2 g lipidów/kg masy ciała/dobę u królików. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka, a reakcje miejscowe po podaniu pozanaczyniowym były łagodne lub umiarkowane i przemijające, nie stanowiąc istotnego ryzyka klinicznego przy prawidłowym podaniu dożylnym.
W badaniach immunotoksyczności olej rybny wchodzący w skład emulsji wykazywał umiarkowane działanie uczulające na skórę, jednak bez ryzyka anafilaksji. Obecność fitoestrogenów, takich jak β-sitosterol w oleju sojowym, nie powinna stanowić klinicznego zagrożenia, mimo obserwacji upośledzenia płodności u zwierząt po podaniu podskórnym i dopochwowym. Podsumowując, stosowanie MCT w zalecanych dawkach terapeutycznych w żywieniu pozajelitowym nie wiąże się z istotnymi działaniami niepożądanymi ani negatywnym wpływem na funkcje rozrodcze, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tych emulsji tłuszczowych.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie niepożądane, działanie teratogenne, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, martwica tkanki, MCT, miejscowa tolerancja, olej sojowy, potencjał genotoksyczny, reakcja zapalna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, uczulenie skórne, upośledzenie płodności, żywienie pozajelitowe, β-sitosterol - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ugramel 10 mg
Prasugrel wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, karcinogenność oraz toksyczność reprodukcyjną. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie stwierdzono wad wrodzonych ani negatywnego wpływu na rozwój płciowy potomstwa przy dawkach przekraczających ponad 240-krotnie zalecane dawki podtrzymujące dla ludzi (w przeliczeniu na mg/m²). Dwuletnie badania karcinogenności u szczurów nie wykazały rozwoju nowotworów przy ekspozycji przekraczającej 75-krotnie zalecaną ekspozycję u ludzi, natomiast u myszy zaobserwowano zwiększoną częstość gruczolaków wątrobowokomórkowych, co jest zjawiskiem specyficznym dla gryzoni i nie ma istotnego znaczenia klinicznego dla ludzi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie pre- i postnatalne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, gruczolak wątrobowokomórkowy, indukcja enzymów wątrobowych, karcinogenność, nowotwór wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, prasugrel, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wada wrodzona - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silandyl 100 mg
Syldenafil, substancja czynna leku Silandyl w formie lamelek ulegających rozpadowi w jamie ustnej, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo stosowania. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły klinicznie istotnych działań niepożądanych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Syldenafil nie wykazał działania mutagennego ani klastogennego w standardowych testach genotoksyczności in vitro i in vivo, co potwierdza brak uszkodzeń DNA.
badania przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania leku, działanie mutagenne, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, lamelki doustne, nowotwór, ośrodkowy układ nerwowy, parametry hematologiczne, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, potencjał rakotwórczy, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Imatinib Fresenius Kabi 400 mg
Profil bezpieczeństwa imatynibu został szczegółowo oceniony w badaniach nieklinicznych na szczurach, psach, małpach i królikach, wykazując toksyczność wielonarządową, w tym hematologiczną, wątrobową i nerkową. U szczurów i psów obserwowano zmiany hematologiczne oraz uszkodzenia wątroby, w tym podwyższenie aminotransferaz i martwicę komórek wątrobowych u psów po 2-tygodniowym podaniu. U małp stwierdzono uszkodzenia nerek z mineralizacją i zwyrodnieniem cewek nerkowych oraz wzrost stężenia BUN i kreatyniny. W badaniach długoterminowych odnotowano zwiększoną częstość zakażeń oportunistycznych, a NOAEL dla małp wynosił 15 mg/kg mc., co odpowiada około 1/3 maksymalnej dawki klinicznej 800 mg w przeliczeniu na powierzchnię ciała. Imatynib nie wykazywał genotoksyczności in vivo, jednak w badaniach in vitro na komórkach jajnika chomików stwierdzono działanie klastogenne, a dwa produkty pośrednie procesu produkcji wykazały mutagenność w teście Amesa. Wpływ na płodność obejmował zmniejszenie masy jąder i najądrzy oraz obniżenie ruchliwości plemników u szczurów przy dawce 60 mg/kg mc., z podobnymi efektami u psów przy dawkach ≥30 mg/kg mc. U samic szczurów dawka 60 mg/kg mc. powodowała zwiększone poimplantacyjne straty płodów i zmniejszenie liczby żywych płodów, natomiast NOEL dla reprodukcji wynosił 15 mg/kg mc./dobę (1/4 maksymalnej dawki klinicznej). Imatynib wykazywał działanie teratogenne u szczurów przy dawkach ≥100 mg/kg mc., obejmujące defekty kostne czaszki i przepuklinę mózgową, nieobserwowane przy dawkach ≤30 mg/kg mc.
aberracje chromosomowe, aminotransferazy, azot mocznikowy we krwi, brodawczak gruczołu napletkowego, cewki nerkowe, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, gruczolak przytarczyc, gruczolakorak jelita cienkiego, guzy łagodne i złośliwe, kardiomiopatia, martwica komórek wątrobowych, masa jąder, niewydolność serca, ogniskowa mineralizacja, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa imatynibu, przepuklina mózgowa, przerost mięśnia sercowego, przewlekła choroba nerek, przewody żółciowe, rozrost przewodów żółciowych, rozstrzeń jam serca, spermatogeneza, szpik kostny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie nerek, utrata poimplantacyjna płodu, zakażenia oportunistyczne - Leksykon substancji czynnych
Chlorofenamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Chlorofenamina maleinian, stosowana w leczeniu objawów przeziębienia i grypy, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa niebudzący istotnych obaw przy dawkach terapeutycznych. Konwencjonalne testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały mutagenności ani rakotwórczości tej substancji, choć zakres badań jest ograniczony w porównaniu do innych składników preparatów złożonych, takich jak paracetamol czy kwas acetylosalicylowy. Dane dotyczące toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wskazują na istotne ryzyko dla człowieka, jednak brak jest kompleksowych badań nad wpływem chlorofenaminy na płodność, rozwój embrionalny, płodowy i pourodzeniowy, co ogranicza pełną ocenę bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, chlorofenamina, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, fenylefryna, genotoksyczność i rakotwórczość, kwas acetylosalicylowy, maleinian chlorofenaminy, paracetamol, przeziębienie i grypa, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie nerek, zahamowanie spermatogenezy, zanik jąder - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidone Aurovitas 267 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pirfenidonu, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy, nie wykazały istotnego zagrożenia dla ludzi. W badaniach toksyczności zaobserwowano zwiększenie masy wątroby oraz centralnozrazikowy przerost u myszy, szczurów i psów, zmiany te były odwracalne po zakończeniu terapii. U szczurów stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, co wiązało się z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem nieobserwowanym u pacjentów. U samic szczurów dawka 1500 mg/kg mc./dobę (37-krotność dawki ludzkiej 2403 mg/dobę) powodowała wzrost częstości guzów macicy, co jest efektem specyficznego dla szczurów zaburzenia hormonalnego zależnego od dopaminy i nie ma zastosowania klinicznego u ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój pourodzeniowy ani teratogenność (szczury: 1000 mg/kg mc./dobę, króliki: 300 mg/kg mc./dobę).
badanie rakotwórczości, centralnozrazikowy przerost wątroby, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, guz macicy, guz wątroby, laktacja, łożysko, mechanizm endokrynologiczny, mikrosomalne enzymy wątrobowe, pirfenidon, płyn owodniowy, przerost wątroby, test fotoklastogenny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie równowagi hormonalnej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Neoparin Forte 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne enoksaparyny sodowej, substancji czynnej Neoparin Forte, obejmowały wielokrotne podawanie podskórne i dożylne u szczurów, psów, małp oraz królików w dawkach do 30 mg/kg/dobę przez okres do 26 tygodni. W badaniach 13- i 26-tygodniowych nie stwierdzono toksyczności narządowej ani innych działań niepożądanych poza oczekiwanym efektem przeciwzakrzepowym. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona za pomocą testów Amesa, testów mutacji w komórkach chłoniaka myszy oraz testów aberracji chromosomalnej in vitro i in vivo, nie wykazała mutagennego ani klastogennego potencjału enoksaparyny sodowej.
aberracja chromosomalna, aktywność mutagenna, badanie toksykologiczne, chłoniak myszy, działanie farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie przeciwzakrzepowe, działanie teratogenne, działanie toksyczne, enoksaparyna sodowa, lek przeciwzakrzepowy, limfocyt ludzki, mutacja punktowa, potencjał genotoksyczny, szpik kostny, test Amesa, test postępującej mutacji, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Oxycodone Polpharma 50 mg/ml
Dane przedkliniczne oksykodonu, substancji czynnej produktu Oxycodone Polpharma (50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/infuzji), nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka w kontekście bezpieczeństwa klinicznego. Badania na szczurach i królikach wykazały brak negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój embrionalny przy dawkach do 8 mg/kg (szczury) oraz do 125 mg/kg (króliki). Wysoka dawka 125 mg/kg u królików wywołała toksyczność matczyną, co mogło być przyczyną obserwowanych zmian rozwojowych u płodów, takich jak zwiększona częstość występowania dodatkowego kręgu przedkrzyżowego i dodatkowej pary żeber. W badaniach rozwojowych szczurów dawki ≥2 mg/kg/dobę powodowały zmniejszenie masy ciała i spożycia pokarmu, a NOAEL dla pokolenia F1 ustalono na poziomie 2 mg/kg/dobę, przy dawce 6 mg/kg/dobę obserwowano działania niepożądane, jednak bez wpływu na rozwój fizyczny, odruchy, zachowanie czy wskaźniki reprodukcyjne.
aberracje chromosomalne, dawka toksyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kręg przedkrzyżowy, NOAEL, oksykodon, opioidowy lek przeciwbólowy, potencjał klastogenny, rozwój embrionalny, rozwój zarodkowy, stężenie terapeutyczne, test mikrojąderkowy, test mutagenności, test mysiego chłoniaka, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Antytoksyna botulinowa A B E nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, nie mniej niż 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu B i nie mniej niż 100 j.m. antytoksyny botulinowej typu E/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Antytoksyna botulinowa ABE, zawierającego co najmniej 500 j.m. antytoksyny botulinowej typu A, 500 j.m. typu B oraz 100 j.m. typu E/ml, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na kluczowe układy: nerwowy, sercowo-naczyniowy i oddechowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów kumulacyjnych ani długoterminowych skutków toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności i potencjału rakotwórczego nie wykazały mutagenności ani zdolności indukowania nowotworów, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu na poziomie genetycznym i onkologicznym.
antytoksyna botulinowa, antytoksyna botulinowa ABE, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, efekt kumulacyjny, płodność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, proces nowotworowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Immunate 1000 IU FVIII/750 IU VWF 1000 j.m/fiol. (100 j.m./ml)
Produkt leczniczy Immunate 1000 IU FVIII/750 IU VWF zawiera ludzki czynnik krzepnięcia VIII oraz czynnik von Willebranda, będące naturalnymi składnikami osocza. Każda fiolka preparatu zawiera nominalnie 1000 j.m. czynnika VIII oraz 750 j.m. czynnika VWF (VWF:RCo), co po rekonstytucji odpowiada stężeniom około 100 j.m./ml FVIII i 75 j.m./ml VWF. Aktywność czynnika VIII oznaczana jest metodą chromogenną zgodną z Farmakopeą Europejską, z aktywnością swoistą wynoszącą 70 ± 30 j.m. FVIII/mg białka, natomiast aktywność czynnika von Willebranda określa się metodą z kofaktorem ristocetyny (VWF:RCo). Substancje czynne wykazują działanie identyczne z endogennymi czynnikami, co ma istotne znaczenie dla ich bezpieczeństwa i skuteczności.
aktywność czynnika VIII, aktywność swoista, badanie toksykologiczne, czynnik krzepnięcia VIII, czynnik von Willebranda, endogenny czynnik VIII, Farmakopea Europejska, immunogenność, kofaktor ristocetyny, metoda chromogenna, osocze ludzkie, profil bezpieczeństwa, rekonstytucja, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tazocin 4 g + 0,5 g
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa leku Tazocin, zawierającego piperacylinę z tazobaktamem, nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy podawaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału genotoksycznego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Należy jednak podkreślić, że nie przeprowadzono badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego tej kombinacji, co pozostaje istotnym elementem do dalszej oceny długoterminowego bezpieczeństwa.
antybiotyk, badanie przedkliniczne, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kostnienie, ocena farmakologiczna, piperacylina z tazobaktamem, poronienie, potencjał genotoksyczny, rozwój embrionalny, rozwój okołoporodowy, rozwój płodu, rozwój poporodowy, śmiertelność młodych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olopatadine UNIMED PHARMA 1 mg/ml
Olopatadyna, substancja czynna preparatu Olopatadine UNIMED PHARMA w stężeniu 1 mg/ml (około 30 µg na pojedynczą kroplę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy dawkach odpowiadających stosowaniu miejscowemu w okulistyce, a potencjał genotoksyczny i rakotwórczy olopatadyny został wykluczony w standardowych testach. Wchłanianie ogólnoustrojowe po aplikacji do oka jest minimalne, co dodatkowo zwiększa margines bezpieczeństwa preparatu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, efekt toksyczny, ekspozycja na lek, olopatadyna, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka matki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ fizjologiczny, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sartesta 10 mg + 160 mg
Przedkliniczne badania produktu leczniczego Sartesta, zawierającego amlodypinę i walsartan, wykazały istotne działania niepożądane dotyczące głównie układu pokarmowego, nerkowego oraz rozwoju zarodka i płodu. W układzie pokarmowym obserwowano zapalenie i owrzodzenia błony śluzowej żołądka przy narażeniu 1,9-2,6-krotnym dawki klinicznej (walsartan 160 mg, amlodypina 10 mg), a przy wyższych dawkach zmiany te nasilały się. W nerkach stwierdzono zmiany degeneracyjne kanalików, śródmiąższowe zapalenie limfocytarne oraz przerost błony środkowej tętniczek przy narażeniu 7-13-krotnym dawki klinicznej. W badaniach rozwojowych u szczurów dawki około 10-12-krotnie wyższe od klinicznych powodowały rozszerzenie moczowodów, zaburzenia kostnienia mostka oraz opóźnienie kostnienia paliczków kończyn przednich. Maksymalna dawka bez efektów rozwojowych wynosiła 3-4-krotność dawki klinicznej (AUC). Nie wykazano działania mutagennego, klastogennego ani rakotwórczego dla poszczególnych składników.
amlodypina i walsartan, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, klastogenność, komórki Sertoliego, kreatynina, mutagenność, nadżerki błony śluzowej żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, opóźnienie kostnienia, opóźnienie porodu, parametry krwinek czerwonych, przerost błony środkowej tętniczek, przerost komórek przykłębuszkowych, rakotwórczość, rozrost kanalików nerkowych, rozstrzeń kanalików nerkowych, rozszerzenie moczowodów, spermatydy, stan zapalny żołądka, stężenie hemoglobiny, szkliwienie kanalików nerkowych, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wałeczki nerkowe, zaburzenia kostnienia, zapalenie śródmiąższowe, zmniejszona przeżywalność - Leksykon substancji czynnych
Sulfogwajakol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Sulfogwajakol, stosowany jako substancja wykrztuśna w preparatach takich jak Apipulmol, Apitussic, Herbapect i Thiocodin, ulega w przewodzie pokarmowym hydrolizie do gwajakolu, który jest szybko wchłaniany (Tmax 0,46–6,7 h). Wprowadzenie ugrupowania kwasu sulfonowego w formie soli potasowej zmniejsza drażniące działanie gwajakolu na błony śluzowe przewodu pokarmowego, co poprawia tolerancję leku. Dawka LD50 gwajakolu podawanego doustnie szczurom wynosi 520 mg/kg m.c., a jednorazowe dawki kreozotu zawierającego 60-90% gwajakolu w zakresie 45-225 mg są dobrze tolerowane u zdrowych ochotników. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach preparatu Thiocodin (300 mg sulfogwajakolu + 15 mg kodeiny) po 28 dniach ustalono NOAEL na poziomie 67,2 mg/kg m.c./dobę, natomiast dawka maksymalna wyniosła 336 mg/kg m.c./dobę, co stanowi ponad 20-krotny margines bezpieczeństwa względem dawek stosowanych u ludzi.
błona śluzowa przewodu pokarmowego, chlorek amonu, dane przedkliniczne, dawka LD50, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie drażniące, działanie rakotwórcze, działanie wykrztuśne, gwajakol, hydroliza, margines bezpieczeństwa, mutagenność, NOAEL, objawy niepożądane, parametry biochemiczne krwi, parametry hematologiczne, potencjał mutagenny, stężenie hemoglobiny, sulfogwajakol, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Permen Med Forte 50 mg
Ocena bezpieczeństwa leku Permen Med Forte, zawierającego 50 mg syldenafilu (w postaci syldenafilu cytrynianu), opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych, co wskazuje na dobrą tolerancję długotrwałego stosowania. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego syldenafilu, co potwierdza bezpieczeństwo preparatu w tym zakresie.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, cytrynian syldenafilu, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, karcynogeneza, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, rozwój okołoporodowy, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zenofor 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Zenofor (dostępnego w dawkach 500 mg, 850 mg oraz 1000 mg w formie tabletek powlekanych), obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Badania farmakologiczne nie wykazały działań niepożądanych na poziomie układowym, a testy toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły brak istotnych zagrożeń przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, ocena genotoksyczności nie wykazała uszkodzeń DNA, co eliminuje ryzyko mutagenności, a badania karcynogenności potwierdziły brak potencjału do indukcji nowotworów, co jest kluczowe dla terapii przewlekłej cukrzycy typu 2.
badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, cukrzyca typu 2, metformina chlorowodorek, mutacja, potencjał genotoksyczny, rozwój nowotworu, tabletka powlekana, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treftenin 5 mg
Apiksaban, substancja czynna leku Treftenin, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły farmakodynamiczne działanie apiksabanu jako inhibitora czynnika Xa, z nieznacznym wzrostem ryzyka krwawień, co jest zgodne z mechanizmem działania leku. Wyniki te należy jednak interpretować ostrożnie ze względu na różnice międzygatunkowe wrażliwości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały działania mutagennego, a długoterminowe badania kancerogenności nie potwierdziły potencjału rakotwórczego apiksabanu. Ponadto, badania reprodukcyjne nie wykazały toksycznego wpływu na płodność, rozwój zarodkowo-płodowy ani rozwój okołoporodowy.
aberracja chromosomowa, aktywny transport substancji, apiksaban, AUC, bezpieczeństwo farmakologiczne, Cmax, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, inhibitor czynnika Xa, kancerogeneza, krwawienie, krzepnięcie krwi, mutacja genowa, przenikanie do mleka, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Zelsiglat 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej leku Zelsiglat, nie wykazały istotnego zagrożenia mutagennego ani rakotwórczego, jednak ujawniły istotne ryzyko teratogenne przy wysokich dawkach. U królików podawano celekoksyb doustnie w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie wyższych niż u ludzi przy dawce 200 mg 2×/dobę, mierzone AUC0-24), co skutkowało zwiększoną częstością wad rozwojowych, takich jak ubytek przegrody międzykomorowej, zrośnięte żebra i mostek. U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie wyższe niż u ludzi) powodowały wzrost częstości przepukliny przeponowej, prawdopodobnie przez hamowanie syntezy prostaglandyn. Ponadto, celekoksyb wywoływał przed- i poimplantacyjne poronienia oraz zmniejszone przeżycie zarodków, wskazując na ryzyko stosowania w okresie wczesnej ciąży. Badania wykazały także przenikanie celekoksybu do mleka szczurów oraz toksyczne działanie na noworodki w okresie okołoporodowym i pourodzeniowym.
agenezja mostka, celekoksyb, hamowanie syntezy prostaglandyn, mutagenność, organogeneza, poronienie, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przedkliniczna, toksyczność reprodukcyjna, ubytek przegrody międzykomorowej, wada rozwojowa, zakrzepica, zrośnięcie mostka, zrośnięcie żeber