toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relpax 40 mg
Bromowodorek eletryptanu, substancja czynna leku Relpax 40 mg, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które potwierdziły jego bezpieczeństwo stosowania w dawkach terapeutycznych. Badania farmakologiczne wykazały brak istotnych klinicznie efektów niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długotrwała toksyczność po podaniu wielokrotnym nie ujawniła patologicznych zmian w narządach wewnętrznych ani niekorzystnych zmian w parametrach biochemicznych i hematologicznych u zwierząt laboratoryjnych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, klastogenności ani indukcji aberracji chromosomowych, co potwierdza brak działania genotoksycznego bromowodorku eletryptanu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, badanie toksycznego wpływu, badanie toksyczności, bromowodorek eletryptanu, dawka terapeutyczna, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt niepożądany, klastogenność, mutagenność, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, proces rozrodczy, profil bezpieczeństwa, Relpax, rozwój płodu, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test in vitro, test in vivo, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Captopril Polfarmex 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kaptoprylu, przeprowadzone na modelach zwierzęcych, nie wykazały działania teratogennego w okresie organogenezy, co wskazuje na brak wad rozwojowych u potomstwa w krytycznym okresie formowania narządów. Niemniej jednak, obserwowano toksyczność płodową u niektórych gatunków, objawiającą się śmiercią płodu w późnej ciąży, opóźnieniem wzrostu oraz zwiększoną śmiertelnością poporodową. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, co potwierdza brak potencjału do wywoływania toksyczności ogólnoustrojowej, uszkodzeń genetycznych ani działania karcynogennego.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, działanie karcynogenne, działanie teratogenne, genotoksyczność, kaptopryl, opóźnienie wzrostu, organogeneza, rakotwórczość, śmierć płodu, śmierć poporodowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trymestr ciąży, uszkodzenie genetyczne, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clatexo 20 mg
Przedkliniczne badania bilastyny, substancji czynnej leku Clatexo (20 mg), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie ujawniły genotoksyczności ani potencjału rakotwórczego. W toksycznych dawkach dla samic szczurów i królików zaobserwowano jedynie przed- i poimplantacyjną stratę płodów oraz niepełne kostnienie kości, jednak poziomy NOAEL były ponad 30-krotnie wyższe niż ekspozycja przy dawce terapeutycznej u ludzi. W badaniu laktacji u szczurów po podaniu 20 mg/kg mc. bilastyna przenikała do mleka w stężeniu o połowę niższym niż w osoczu matki, choć znaczenie tego dla ludzi pozostaje nieokreślone. Ponadto, doustne podawanie bilastyny do 1000 mg/kg mc./dobę nie wpływało na narządy rozrodcze ani parametry płodności u szczurów, w tym współczynniki łączenia w pary, wskaźniki płodności i częstość zachodzenia w ciążę.
autoradiografia, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie laktacji, bilastyna, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dystrybucja bilastyny, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, kostnienie kości czaszki, lek przeciwhistaminowy, narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, przenikanie do mleka, strata płodów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ toksyczny, wskaźnik płodności, współczynnik łączenia w pary - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Duphagol –
Dane przedkliniczne dotyczące makrogolu 3350, substancji czynnej leku Duphagol, wykazały brak toksyczności w standardowych badaniach farmakologicznych oraz po podaniu wielokrotnym. Testy genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach nie stwierdzono embriotoksyczności ani teratogenności nawet przy dawkach 66-krotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki u ludzi (stosowane w leczeniu przewlekłych zaparć) oraz 25-krotnie wyższych niż w terapii kamieni kałowych. Natomiast u królików, przy dawkach toksycznych dla matki (3,3-krotność dawki dla zaparć i 1,3-krotność dla kamieni kałowych), zaobserwowano pośrednie efekty na rozwój płodu, takie jak zmniejszenie masy płodu i łożyska, obniżenie wskaźnika przeżycia płodu, zwiększenie częstości nadmiernego zgięcia kończyn oraz poronienia, jednak bez bezpośredniego działania teratogennego.
badanie farmakologiczne, badanie toksyczności, dawka toksyczna, Duphagol, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, efekt rakotwórczy, genotoksyczność, kamień kałowy, makrogol 3350, odpowiedź farmakodynamiczna, potencjał rakotwórczy, przewlekłe zaparcie, ryzyko mutagenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Ruszczyk kolczasty – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ruszczyk kolczasty (Ruscus aculeatus L.) jest aktywnym składnikiem preparatu Cyclo 3 Fort, zawierającego 150 mg wyciągu suchego z kłącza (ekstrakt 5-7,5:1, etanol 85% V/V), stosowanym głównie ze względu na działanie naczynioochronne. Przeprowadzone badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz badania histopatologiczne organów docelowych potwierdziły brak zagrożenia przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie naczynioochronne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, hesperydyna metylochalkon, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, ruszczyk kolczasty, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z kłącza ruszczyka kolczastego, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Naproxen Emo 100 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące naproksenu w preparacie Naproxen EMO (żel 100 mg/g) nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie ujawniły nieprawidłowości wpływających na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności, obejmujące mutacje genowe i aberracje chromosomowe, potwierdziły brak potencjału uszkodzeń DNA.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie hematologiczne, badanie histopatologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, mutacja genowa, naproksen, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Robitussin Expectorans 100 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa gwajafenezyny, substancji czynnej Robitussin Expectorans, nie wykazały istotnych zagrożeń dla kluczowych układów fizjologicznych, w tym sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie w dawkach terapeutycznych nie powodowało toksyczności narządowej ani kumulacji substancji, a parametry biochemiczne, hematologiczne oraz histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagenności ani klastogenności gwajafenezyny, co eliminuje ryzyko uszkodzenia materiału genetycznego w warunkach klinicznych.
badanie genotoksyczności, badanie rakotwórczości, działanie teratogenne, gwajafenezyna, ocena histopatologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa farmakologicznego, Robitussin Expectorans, rozwój nowotworów, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussicalin 7,5 mg/5 ml
Butamirat cytrynian, substancja czynna leku Tussicalin (1,5 mg/ml, syrop), przeszedł szerokie badania przedkliniczne mające na celu ocenę jego profilu bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej, zarówno in vivo, jak i in vitro, nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych zmian patologicznych ani zaburzeń funkcjonalnych narządów wewnętrznych, a także nie stwierdzono kumulacji toksycznej. Ponadto, analiza wpływu na układ rozrodczy nie wykazała działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa.
aktywność mutagenna, badanie in vitro, badanie przedkliniczne, badanie toksykologiczne, butamirat cytrynian, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, kumulacja toksyczna, model zwierzęcy, narząd wewnętrzny, potencjał mutagenny, rozwój embrionalny, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, test genotoksyczności, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, Tussicalin, uszkodzenie genetyczne, zwierzę laboratoryjne - Leksykon substancji czynnych
Octoxynol-9 – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Octoxynol-9, stosowany jako substancja pomocnicza w procesie produkcji szczepionki przeciw grypie VaxigripTetra, występuje w gotowym preparacie jedynie w ilościach śladowych. Przeprowadzone badania przedkliniczne, obejmujące ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz tolerancję miejscową, nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. W miejscu podania szczepionki nie zaobserwowano klinicznie istotnych reakcji drażniących, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa octoxynolu-9 w stężeniach pozostałościowych. Szczepionka zawiera 15 µg antygenu hemaglutyniny (HA) na każdy z czterech szczepów wirusa grypy, co jest zgodne z zaleceniami WHO i UE na sezon 2024/2025.
albumina jaja kurzego, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, formaldehyd, neomycyna, octoxynol-9, profil bezpieczeństwa, rozszczepiony wirion, substancja pomocnicza, szczep wirusa grypy, szczepionka czterowalentna inaktywowana, szczepionka VaxigripTetra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ, tolerancja miejscowa - Leksykon substancji czynnych
Sód hialuronian – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące sodu hialuronianu, substancji czynnej produktu Hyalgan (10 mg/ml), wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnych niepożądanych efektów na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym, w tym drogą dostawową odpowiadającą klinicznemu zastosowaniu, nie wykazały toksyczności narządowej ani ogólnoustrojowej. Ponadto, badania genotoksyczności (test Amesa, aberracje chromosomowe, test mikrojądrowy) oraz ocena potencjału rakotwórczego nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani karcynogennego przy stosowaniu tej substancji.
aberracje chromosomowe, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, Hyalgan, kwas hialuronowy, ośrodkowy układ nerwowy, podanie dostawowe, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, sód hialuronowy, test Amesa, test mikrojądrowy, test mutagenności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Propofol 2% MCT/LCT Fresenius przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń farmakologicznych ani toksycznych przy wielokrotnym podawaniu. Parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, a badania genotoksyczności nie potwierdziły mutagenności ani genotoksyczności leku. Nie przeprowadzono jednak specyficznych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co pozostawia niepewność co do długoterminowego ryzyka nowotworowego. Ponadto, propofol nie wykazuje działania teratogennego, co jest istotne przy rozważaniu jego stosowania u kobiet w ciąży. W badaniach tolerancji miejscowej zaobserwowano uszkodzenia tkanek po podaniu domięśniowym oraz odczyn zapalny i włóknienie po podaniu pozanaczyniowym, co podkreśla konieczność ścisłego przestrzegania drogi dożylnej podania.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, deficyt poznawczy, działanie teratogenne, genotoksyczność, komórka nerwowa, naciek zapalny, pacjent pediatryczny, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, podanie domięśniowe, podanie dożylne, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, propofol, środek znieczulający, synaptogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, wada rozwojowa, włóknienie tkanek, znieczulenie lekkie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Plenvu –
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania Plenvu, zawierającego makrogol 3350, kwas askorbinowy oraz siarczan sodu, nie wykazały istotnego potencjału toksyczności ogólnoustrojowej w standardowych badaniach farmakologicznych, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości. Należy jednak zaznaczyć, że dedykowane badania genotoksyczności, kancerogenności oraz toksycznego wpływu na rozrodczość nie były przeprowadzane bezpośrednio na produkcie Plenvu. W badaniach toksyczności rozrodczej wykorzystano produkt Movicol, zawierający ten sam główny składnik – makrogol 3350, gdzie na szczurach nie stwierdzono działania teratogennego ani toksycznego na zarodek, nawet przy dawkach 20-krotnie przekraczających maksymalną zalecaną dawkę u ludzi.
askorbinian sodu, badania farmakologiczne, chlorek potasu, chlorek sodu, działanie teratogenne, genotoksyczność, kancerogenność, kwas askorbinowy, makrogol 3350, masa łożyska, masa płodu, poronienie, siarczan sodu, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wady rozwojowe kończyn, żywotność płodu - Leksykon substancji czynnych
Toksoid – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa szczepionki Pentaxim, zawierającej toksoidy błoniczy (≥20 j.m., 30 Lf) i tężcowy (≥40 j.m., 10 Lf), antygeny krztuśca, inaktywowane wirusy poliomyelitis oraz polisacharyd Haemophilus influenzae typu b, wykazała brak istotnej toksyczności ostrej. Toksoidy poddane inaktywacji i adsorbowane na 0,3 mg Al³⁺ wodorotlenku glinu uwodnionego zachowały właściwości immunogenne przy jednoczesnym bezpieczeństwie farmakokinetycznym. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz tolerancji miejscowej nie ujawniły znaczących działań niepożądanych, co potwierdza długoterminowe bezpieczeństwo stosowania szczepionki.
antygen krztuśca, fenyloalanina, fenyloketonuria, glutaraldehyd, inaktywowany wirus poliomyelitis, neomycyna, niepożądana reakcja miejscowa, polisacharyd Haemophilus influenzae, szczepionka Pentaxim, toksoid błoniczy, toksoid błoniczy i tężcowy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, właściwość immunogenna, wodorotlenek glinu uwodniony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Hitaxa 0,5 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa desloratadyny, substancji czynnej produktu leczniczego Hitaxa (0,5 mg/ml, roztwór doustny), obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych, rakotwórczych oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki wykazały brak istotnych różnic w profilach toksyczności między desloratadyną a jej prolekiem loratadyną przy porównywalnych poziomach ekspozycji. Badania wielokrotnego podawania oraz ocena potencjału genotoksycznego i rakotwórczego nie wykazały zagrożeń dla zdrowia człowieka, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania desloratadyny zgodnie z zaleceniami klinicznymi.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, desloratadyna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, loratadyna, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, profil toksyczności, roztwór doustny, rozwój płodu, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon substancji czynnych
Klotrymazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Klotrymazol wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w licznych badaniach przedklinicznych na różnych gatunkach zwierząt. Miejscowa tolerancja po podaniu dopochwowym i naskórnym jest dobra, bez działania drażniącego na skórę, błony śluzowe oraz oczy. Toksyczność po podaniu doustnym wykazuje zróżnicowane wartości LD50: 761-923 mg/kg u myszy, 95-114 mg/kg u nowonarodzonych szczurów, 114-718 mg/kg u szczurów dorosłych, >1000 mg/kg u królików oraz >2000 mg/kg u psów i kotów. W badaniach wielokrotnych dawka toksyczna dla wątroby wynosiła od 50 mg/kg u szczurów (78 tygodni) i 100 mg/kg u psów (13 tygodni), co manifestowało się wzrostem aktywności aminotransferaz i zmianami histopatologicznymi. Klotrymazol nie wykazuje działania mutagennego ani rakotwórczego w testach in vitro i in vivo, a także nie jest teratogenny u myszy, królików i szczurów.
aminotransferaza wątrobowa, działanie drażniące, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja układowa, genotoksyczność, klotrymazol, podanie dopochwowe, potencjał mutagenny, przenikanie do mleka, rozród szczurów, substancja przeciwgrzybicza, test mutagenności, toksyczność doustna, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, wakuolizacja wątroby, wchłanianie ogólnoustrojowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lenalidomide Zentiva 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu wykazały niską toksyczność ostrą, z dawką letalną doustną u gryzoni przekraczającą 2000 mg/kg mc./dobę. W badaniach wielokrotnego podawania szczurom (75, 150, 300 mg/kg mc./dobę przez 26 tygodni) zaobserwowano odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, bardziej wyraźne u samic, przy dawce NOAEL poniżej 75 mg/kg mc./dobę, co stanowi około 25-krotność ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4 i 6 mg/kg mc./dobę przez 20 tygodni wywołały śmiertelność i poważne objawy toksyczności, w tym pancytopenię i atrofię układu chłonnego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg mc./dobę przez rok powodowały odwracalne zmiany hematologiczne i atrofie grasicy, przy czym dawka 1 mg/kg mc./dobę odpowiada ekspozycji u ludzi. Badania rozwoju zarodkowo-płodowego u małp wykazały liczne wady wrodzone, takie jak atrezja odbytu oraz różnorodne deformacje kończyn, a także zmiany w narządach wewnętrznych. U królików podawanie lenalidomidu w dawkach 3-20 mg/kg mc./dobę skutkowało wadami rozwojowymi zależnymi od dawki, w tym brakiem płata środkowego płuc i przemieszczeniem nerek, przy czym efekty te wiązały się z toksycznością dla matek i bezpośrednim działaniem na płód.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia szpiku kostnego, atrofia układu chłonnego, dawka letalna, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, krwinki białe, krwinki czerwone, krwotok wielonarządowy, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, NOAEL, oligodaktylia, płytki krwi, polidaktylia, rozwój zarodkowo-płodowy, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linefor 300 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa pregabaliny, substancji czynnej leku Linefor, wykazały dobrą tolerancję w dawkach odpowiadających stosowanym klinicznie u ludzi, z pozytywnym profilem bezpieczeństwa farmakologicznego. W badaniach toksyczności wielokrotnej na szczurach i małpach zaobserwowano wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, objawiający się zmniejszeniem lub nadmierną aktywnością oraz ataksją, a także zanik siatkówki u starszych szczurów przy dawkach ≥5-krotnie przekraczających ekspozycję kliniczną (maksymalna dawka 600 mg/dobę). Pregabalina nie wykazała działania teratogennego, choć toksyczność płodowa pojawiła się przy dawkach znacznie przekraczających dawki terapeutyczne. Wpływ na płodność był obserwowany jedynie przy ekspozycji znacznie wyższej niż u ludzi, a efekty te miały minimalne znaczenie kliniczne. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały uszkodzeń materiału genetycznego, co potwierdza bezpieczeństwo długoterminowe stosowania.
ataksja, badania farmakologiczne, badania genotoksyczności, badania teratogenności, bruksizm, dawka terapeutyczna, genotoksyczność, karcynogenność, Linefor, naczyniakomięsak krwionośny, nadreaktywność, osłabienie reakcji na dźwięk, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, płytki krwi, pregabalina, proliferacja komórek śródbłonka, teratogenność, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, zaburzenia rozwojowe, zanik siatkówki - Leksykon substancji czynnych
Neuraminidaza – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Neuraminidaza, jako kluczowy antygen powierzchniowy wirusa grypy, jest integralnym składnikiem szczepionek przeciwgrypowych takich jak Influvac i Influvac Tetra. Przeprowadzone przedkliniczne badania farmakologiczne oraz toksykologiczne, obejmujące ocenę bezpieczeństwa miejscowego, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego. Szczególnie dane dotyczące Influvac Tetra potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa neuraminidazy, wskazując na brak toksyczności miejscowej i systemowej, co jest kluczowe dla akceptowalności tego składnika w szczepionkach inaktywowanych przeciw grypie.
antygen powierzchniowy wirusa grypy, badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, dokumentacja rejestracyjna, hemaglutynina, Influvac, Influvac Tetra, konwencjonalne badanie farmakologiczne, miejsce iniekcji, miejsce podania szczepionki, neuraminidaza, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, szczepionka przeciwgrypowa, toksyczność miejscowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Linorion 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa lenalidomidu (Linorion) wykazały istotne ryzyko toksyczności rozwojowej, w tym wady wrodzone u potomstwa małp przy dawkach 0,5–4 mg/kg/dobę, obejmujące atrezję odbytu oraz liczne anomalie kończyn i narządów wewnętrznych. U królików podawanie doustne w dawkach 3, 10 i 20 mg/kg/dobę skutkowało dawkozależnymi nieprawidłowościami rozwojowymi, takimi jak brak płata środkowego płuc i przemieszczenie nerek. Badania toksyczności ostrej wskazały na wysokie minimalne dawki letalne (>2000 mg/kg/dobę u gryzoni). Wielokrotne podawanie lenalidomidu szczurzym modelom (75–300 mg/kg/dobę przez 26 tygodni) wywołało odwracalne zwiększenie mineralizacji miedniczek nerkowych, z NOAEL poniżej 75 mg/kg/dobę, co odpowiada około 25-krotności ekspozycji u ludzi ocenianej na podstawie AUC. U małp dawki 4 i 6 mg/kg/dobę przez 20 tygodni powodowały ciężką toksyczność, w tym utratę masy ciała, cytopenie, krwotoki i atrofie układu chłonnego, natomiast dawki 1 i 2 mg/kg/dobę przez rok wywoływały odwracalne zmiany w szpiku i grasicy, z łagodnym spadkiem leukocytów przy dawce 1 mg/kg/dobę, odpowiadającej ekspozycji u ludzi.
atrezja odbytu, atrofia grasicy, atrofia układu chłonnego, badanie karcynogenności, dawka letalna, komórka chłoniaka myszy, krwinka biała i czerwona, krwotok wielonarządowy, lenalidomid, limfocyt ludzki, mineralizacja miedniczek nerkowych, mutagenność, pęcherzyk żółciowy, płat środkowy płuca, płytka krwi, polidaktylia, potencjał mutagenny i karcynogenny, profil bezpieczeństwa leku, przemieszczenie nerki, stosunek komórek mieloidalnych do erytroidalnych, szpik kostny, test mikrojądrowy, tkanka miękka i szkielet, toksyczność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, układ krwiotwórczy, układ limfatyczny, wada przepony, wada wrodzona, zapalenie przewodu pokarmowego, zastawka przedsionkowo-komorowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Relafalk 200 mg
Ryfamycyna sodowa, substancja czynna leku Relafalk 200 mg w formie tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, została poddana kompleksowym badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Standardowe testy farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego potencjału ryfamycyny sodowej.
badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo stosowania, dawka toksyczna, efekt mutagenny, funkcja rozrodcza, nieprawidłowość kostna, nieprawidłowość trzewna, ośrodkowy układ nerwowy, płodność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfamycyna sodowa, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vitaminum B12-SF 1000 mcg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cyjanokobalaminy (witaminy B12) nie wykazały toksyczności ani działania rakotwórczego przy stosowaniu w zalecanych dawkach dobowych. Modele zwierzęce potwierdziły brak negatywnego wpływu na funkcje reprodukcyjne przy prawidłowym dawkowaniu, natomiast niedobór witaminy B12 wiązał się z poważnymi zaburzeniami rozwojowymi, takimi jak zwiększona częstość wad wrodzonych (wodogłowie, rozszczep podniebienia) u noworodków szczurów. Suplementacja witaminy B12 u ciężarnych szczurów przed 12. dniem ciąży wykazała działanie ochronne przed rozwojem wodogłowia, choć mechanizm tego efektu pozostaje nie do końca poznany.
apoptoza, astenozoospermia, cyjanokobalamina, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, męski układ rozrodczy, niedobór witaminy B12, oligospermia, rozszczep podniebienia, rozwój pourodzeniowy, toksyczność cyjanokobalaminy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wodogłowie, zaburzenia układu rozrodczego, zdrowie reprodukcyjne, zmniejszenie masy jąder - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z karczocha – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania toksykologiczne wyciągu z karczocha (Cynara scolymus L.), głównego składnika aktywnego produktu leczniczego Cynarex, wykazały niski profil toksyczności. W testach toksyczności ostrej ustalono wartość LD50 dla myszy przy podaniu dootrzewnowym na poziomie 1990 mg/kg masy ciała, co wskazuje na niskie ryzyko ostrych efektów toksycznych. Badania przewlekłej toksyczności przeprowadzone na szczurach i królikach, z dawkami 250-500 mg/kg przez 30 dni, nie wykazały istotnych odchyleń w parametrach fizjologicznych i biochemicznych, potwierdzając bezpieczeństwo długotrwałego stosowania wyciągu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Klozapol 25 mg
Przedkliniczne badania klozapiny wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa leku przed jego wprowadzeniem do praktyki klinicznej. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie klozapiny w modelach zwierzęcych nie wykazało toksyczności narządowej przekraczającej normy dla tej klasy leków. Ponadto, badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego działania substancji czynnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, klozapina, Klozapol, mutacja genetyczna, okres okołoporodowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, proces reprodukcyjny, profil farmakologiczny bezpieczeństwa, rozwój embrionalny, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, właściwość mutagenna, zagrożenie onkogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Medoxa 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i potencjał genotoksyczny. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych zaobserwowano specyficzne zmiany narządowe zależne od gatunku, dawki i czasu ekspozycji, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa (33 mg/kg i.p. u szczurów przez 7-14 dni), uszkodzenia wątroby u królików (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie) oraz histotoksyczność mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg/dobę) i psów (4 mg/kg/dobę) po kilkutygodniowej ekspozycji. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych ani rakotwórczych prednizonu.
anomalia czaszki, dawka śmiertelna LD50, działanie histotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, glikokortykosteroid, martwica mięśni, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, prednizolon, prednizon, rozszczep wargi, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podostra, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie wątroby, właściwości genotoksyczne, wyspy trzustkowe Langerhansa, zaburzenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nexium 40 mg
Przedkliniczne badania ezomeprazolu, obejmujące ocenę bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano działania niepożądane przy ekspozycji odpowiadającej dawkom klinicznym, jednak nie potwierdzono ich w badaniach klinicznych. W badaniach na szczurach podawano doustnie mieszaninę racemiczną ezomeprazolu, co skutkowało hiperplazją komórek enterochromaffinopodobnych (ECL) w żołądku oraz rozwojem rakowiaków, zjawiska te były powiązane z przewlekłą hipergastrynemią wtórną do zmniejszonego wydzielania kwasu solnego, co jest efektem farmakodynamicznym charakterystycznym dla inhibitorów pompy protonowej.
badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, ezomeprazol, gastryna, genotoksyczność, hipergastrynemia, hiperplazja komórek ECL, inhibitor pompy protonowej, komórki ECL, komórki enterochromaffinopodobne, kwas solny, kwas żołądkowy, proszek do sporządzania roztworu, rakowiak, sok żołądkowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wstrzykiwanie lub infuzja - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – 4Flex PureGel 100 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego 4Flex PureGel, zawierającego naproksen w stężeniu 100 mg/g w formie żelu, potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena obejmowała szerokie spektrum testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania kluczowych układów organizmu ani ryzyka kumulacji toksycznego działania przy wielokrotnym stosowaniu miejscowym. Ponadto, preparat charakteryzuje się dobrą tolerancją miejscową, nie wywołując znaczących reakcji skórnych ani nadwrażliwości w modelach przedklinicznych.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt niepożądany, efekt toksyczny, klastogenność, mutagenność, nadwrażliwość, naproksen, płodność, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, reakcja skórna, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, układ organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acidum folicum Richter 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa kwasu foliowego (Acidum folicum) stosowanego w dawkach 5 mg i 15 mg nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów. Standardowe testy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Wielokrotne podawanie kwasu foliowego nie powodowało klinicznie istotnych zmian patologicznych, co potwierdziły badania histopatologiczne narządów oraz analizy biochemiczne i hematologiczne. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności, aberracji chromosomowych ani uszkodzeń DNA, co świadczy o braku potencjału genotoksycznego tego związku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, kwas foliowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada cewy nerwowej - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Voltaren Acti Forte 25 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne diklofenaku potasowego, substancji czynnej leku Voltaren Acti Forte, wykazały brak specyficznego zagrożenia dla pacjentów przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Ocena toksyczności ostrej i po podaniu wielokrotnym nie ujawniła istotnych działań niepożądanych, a testy genotoksyczności, mutagenności oraz rakotwórczości potwierdziły brak ryzyka w tych obszarach. Badania na zwierzętach laboratoryjnych (myszy, szczury, króliki) nie wykazały działania teratogennego, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania u kobiet w wieku rozrodczym.
diklofenak potasowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, królik laboratoryjny, mutagenność, mysz laboratoryjna, okres okołoporodowy, rozród szczurów, rozwój poporodowy, rozwój przedporodowy, szczur laboratoryjny, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Voltaren - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metformin Medreg 850 mg
Dane przedkliniczne metforminy chlorowodorku, uzyskane w ramach kompleksowych badań laboratoryjnych, wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa tej substancji. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych zagrożeń dla układów sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące ocenę parametrów biochemicznych, hematologicznych oraz histopatologicznych, nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych na tkanki i narządy. Badania genotoksyczności, przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo, nie potwierdziły właściwości mutagennych ani genotoksycznych, co potwierdzają testy takie jak Amesa, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowy.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, metformina chlorowodorek, model zwierzęcy, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, właściwość mutagenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Luxfen 2 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa winianu brymonidyny, substancji czynnej preparatu Luxfen (2 mg/ml, krople do oczu, roztwór), wykazały brak istotnych działań niepożądanych w standardowych testach farmakologicznych. Ocena wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła odchyleń od normy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych wskazujących na toksyczność w stężeniach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności (mutacje genowe in vitro, aberracje chromosomowe, testy in vivo) nie potwierdziły potencjału uszkodzenia materiału genetycznego.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, krople do oczu, mutacja genowa in vitro, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, winian brymonidyny - Leksykon substancji czynnych
Ebastyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ebastyna, substancja czynna preparatów Evastix 10 mg i 20 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym obejmującym ocenę farmakologiczną bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, potencjalne działanie rakotwórcze oraz wpływ na rozrodczość. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności wielokrotnego podania na różnych gatunkach zwierząt nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa ebastyny przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, standardowe testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały zdolności ebastyny do indukowania uszkodzeń DNA ani aberracji chromosomowych, eliminując ryzyko mutagenności.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, badanie genotoksyczności, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ebastyna, efekt genotoksyczny, Evastix, kancerogeneza, lecznictwo przeciwalergiczne, ośrodkowy układ nerwowy, substancja czynna, test farmakologiczny, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ na rozrodczość - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drosetux –
Produkt leczniczy Drosetux w formie syropu zawiera substancje czynne w rozcieńczeniach homeopatycznych, głównie na poziomie 3CH, takie jak Drosera, Arnica montana, Belladonna, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Ferrum phosphoricum, Ipeca oraz Solidago virga aurea (1CH). Pomimo obecności tych składników, nie dysponujemy danymi przedklinicznymi dotyczącymi bezpieczeństwa stosowania preparatu. Brak jest wyników badań toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój, co uniemożliwia pełną ocenę ryzyka związanego z jego stosowaniem.
arnica montana, badanie farmakokinetyczne, badanie farmakologiczne, Belladonna, Cina, Coccus cacti, Corallium rubrum, Cuprum gluconicum, Drosera, działanie rakotwórcze, Ferrum phosphoricum, genotoksyczność, Ipeca, praktyka homeopatyczna, profil bezpieczeństwa, rozcieńczenie homeopatyczne, Solidago virga aurea, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, toksyczny wpływ na rozwój - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z kłącza pięciornika – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Wyciąg z kłącza pięciornika (Tormentillae extractum fluidum) stosowany miejscowo w preparacie dermatologicznym Tormexal forte w stężeniu 3% wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami przedklinicznymi. Analizy farmakologiczne oraz toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, nie wykazały istotnych efektów toksycznych, które mogłyby stanowić zagrożenie dla pacjentów. Ponadto, badania genotoksyczności nie potwierdziły potencjału uszkadzającego materiał genetyczny, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania miejscowego. Preparat zawiera również tlenek cynku (20%), ichtamol (2%) oraz boraks (1%), a bezpieczeństwo wyciągu z pięciornika oceniano w kontekście ich łącznego działania.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, bezpieczeństwo przedkliniczne, boraks, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, ichtamol, potencjał rakotwórczy, preparat dermatologiczny, ryzyko karcynogenne, tlenek cynku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Tormexal forte, wyciąg z kłącza pięciornika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Danengo 110 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dabigatranu eteksylanu, substancji czynnej Danengo, obejmowały farmakologiczne testy bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym oraz genotoksyczność. Nie wykazano istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Efekty toksyczne obserwowane w badaniach wielokrotnego podawania wiązały się głównie z nasilonym działaniem przeciwkrzepliwym leku. Dabigatran eteksylan wpływał na płodność samic, powodując zmniejszenie liczby zagnieżdżeń i zwiększenie utraty zapłodnionych jaj przy dawce 70 mg/kg (5-krotnie wyższej ekspozycji niż u pacjentów). W badaniach na szczurach i królikach dawki toksyczne (5-10-krotnie wyższe niż u pacjentów) powodowały zmniejszenie masy ciała płodu, obniżenie żywotności zarodka oraz wzrost wad rozwojowych. W badaniach pre- i postnatalnych dawki 4-krotnie wyższe niż u pacjentów zwiększały umieralność płodów.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie kancerogenności, badanie prenatalne i postnatalne, badanie przedkliniczne, badanie toksyczności, dabigatran eteksylat, działanie guzotwórcze, działanie przeciwkrzepliwe, ekspozycja w osoczu, incydent krwawienia, mechanizm działania leku, toksyczność dla samic, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, umieralność płodów, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, zagnieżdżenie zapłodnionego jaja, żywotność zarodka - Leksykon substancji czynnych
Hesperydyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Hesperydyna w formie metylochalkonu, będąca substancją czynną produktu leczniczego Cyclo 3 Fort (150 mg), została poddana szerokiemu spektrum badań przedklinicznych oceniających jej bezpieczeństwo. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału uszkadzania materiału genetycznego. Ponadto, ocena wpływu na funkcje rozrodcze i rozwój potomstwa nie wykazała toksyczności, co wskazuje na brak ryzyka reprodukcyjnego. W badaniu długoterminowym na myszach, przy dawce 20 g/kg masy ciała przez 96 tygodni, nie stwierdzono działania rakotwórczego hesperydyny metylochalkonu.
badanie przedkliniczne, Cyclo 3 Fort, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, funkcje rozrodcze, genotoksyczność, hesperydyna metylochalkon, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DicloDuo gel 10 mg/g
Ocena bezpieczeństwa diklofenaku sodowego w postaci żelu 10 mg/g opiera się na szerokich badaniach przedklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące dawki przewyższające terapeutyczne, nie wskazały na ryzyko działań niepożądanych. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły mutagennego ani genotoksycznego potencjału diklofenaku sodowego, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, diklofenak sodowy, działanie rakotwórcze, mechanizm działania leku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, stosowanie leku w ciąży, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, żel do stosowania miejscowego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Nakom 250 mg + 25 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Nakom, zawierającego lewodopę 250 mg i karbidopę 25 mg, obejmowały ocenę farmakologiczną, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wskazują na istotne zagrożenia dla pacjentów stosujących terapię skojarzoną, a badania toksyczności nie wykazały niepokojących zmian w parametrach biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności oraz długoterminowe badania rakotwórczości nie potwierdziły ryzyka mutagennego ani zwiększonego ryzyka nowotworów, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa leku w warunkach klinicznych.
aberracja chromosomowa, badania hematologiczne, badanie histopatologiczne, genotoksyczność, monoterapia lewodopą, mutacja genowa, mutagenność, Nakom, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, rozwój nowotworów, ryzyko teratogenne, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia układu szkieletowego, zmiana nowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Citrolyt (46,4 g + 39,1 g + 14,5 g)/100 g
Produkt leczniczy Citrolyt, zawierający 46,4 g potasu cytrynianu jednowodnego, 39,1 g sodu cytrynianu dwuwodnego oraz 14,5 g kwasu cytrynowego jednowodnego na 100 g granulatu do sporządzania roztworu doustnego, nie posiada dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania. W dokumentacji brak jest wyników standardowych badań toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój dla poszczególnych składników oraz ich kombinacji w formie leku.
Pomimo braku danych przedklinicznych, bezpieczeństwo stosowania Citrolytu nie jest wykluczone, gdyż jego składniki są naturalnie występującymi związkami w organizmie i powszechnie stosowanymi w praktyce klinicznej. W trakcie terapii należy jednak ściśle przestrzegać wskazań, przeciwwskazań oraz zaleceń dotyczących środków ostrożności i ostrzeżeń zawartych w Charakterystyce Produktu Leczniczego, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjentów.
badanie przedkliniczne, charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian, cytrynian potasu jednowodny, cytrynian sodu dwuwodny, dane przedkliniczne, genotoksyczność, kwas cytrynowy, kwas cytrynowy jednowodny, potencjał rakotwórczy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indygokarmin SERB 40 mg/5 ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indygotyny wykazały, że mediana śmiertelnej dawki pojedynczej (LD50) różni się w zależności od gatunku i drogi podania: u szczurów LD50 wynosi 93 mg/kg mc. przy podaniu dożylnym, natomiast u myszy 405 mg/kg mc. przy podaniu podskórnym. Długoterminowe badania kancerogenności nie wykazały działania rakotwórczego przy podaniu doustnym u szczurów oraz podskórnym u myszy. Badania teratogenności przeprowadzone na szczurach i królikach przy dawkach do 250 mg/kg mc./dobę podawanych doustnie nie wykazały efektów teratogennych, jednak niska biodostępność indygotyny po podaniu doustnym (~3%) ogranicza interpretację tych wyników.
badania kancerogenności, badania teratogenności, badania toksykologiczne, biodostępność, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, indygotyna, LD50, podanie dożylne, podanie parenteralne, podanie podskórne, potencjał kancerogenny, produkt leczniczy, rozwój płodu, teratogenność, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon substancji czynnych
Rdest ptasi – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Rdest ptasi (Polygonum aviculare L. s.l.) jest składnikiem preparatu Padma 28 Formuła, występującym w dawce 15 mg ziela na kapsułkę. Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pochodzą głównie z badań całego preparatu, a nie wyizolowanego rdestu ptasiego. Badania toksyczności ostrej i wielokrotnego podawania nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Ponadto, konwencjonalne testy genotoksyczności preparatu nie ujawniły ryzyka genotoksycznego związanego z obecnością rdestu ptasiego.
badania toksykologiczne, genotoksyczność, Padma 28 Formuła, potencjał genotoksyczny, preparat złożony, profil bezpieczeństwa, rdest ptasi, rozwój potomstwa, sproszkowane ziele, substancja czynna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczny wpływ na rozród, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadulan 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne tadalafilu, substancji czynnej leku Tadulan, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach toksyczności reprodukcyjnej na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. W badaniach rozwoju przedurodzeniowego i pourodzeniowego na szczurach dawka 30 mg/kg mc./dobę nie wywołała zauważalnych efektów, przy czym AUC u ciężarnych samic szczura była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce terapeutycznej 20 mg. Badania płodności u samców i samic szczurów nie wykazały zaburzeń, co potwierdza brak negatywnego wpływu tadalafilu na parametry reprodukcyjne w modelu zwierzęcym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczne, badanie karcynogenne, badanie przedurodzeniowe i pourodzeniowe, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, genotoksyczność, mechanizm działania leku, niezwiązany lek, parametr reprodukcyjny, pole pod krzywą stężenia, profil farmakologiczny, rozwój zarodka i płodu, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, właściwość farmakodynamiczna, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Sód glicerofosforan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa sodu glicerofosforanu, substancji czynnej produktu Glycophos (216 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji), wykazały brak istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym, przeprowadzonych na różnych gatunkach zwierząt, nie stwierdzono kumulacji substancji ani toksyczności narządowej przy dawkach odpowiadających dawkom terapeutycznym u ludzi. Profil farmakologiczny sodu glicerofosforanu charakteryzuje się dobrą tolerancją i brakiem zaburzeń elektrofizjologicznych oraz hemodynamicznych.
działanie rakotwórcze, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, Glycophos, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, ocena toksykologiczna, ośrodkowy układ nerwowy, parametr hemodynamiczny, potencjał kancerogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, sód glicerofosforan, teratogenność, test aberracji chromosomowej, test in vitro, test in vivo, test mikrojądrowy, test mutacji genowej, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ fizjologiczny, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada wrodzona, zaburzenie elektrofizjologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Etform 500 500 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące metforminy chlorowodorku, substancji czynnej leku Etform 500, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały patologicznych zmian w narządach docelowych, co świadczy o bezpieczeństwie długotrwałego stosowania metforminy w dawkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie in vitro, badanie in vivo, dawka terapeutyczna, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, efekt uboczny, karcynogenność, metformina, metformina chlorowodorek, narząd docelowy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, substancja czynna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana patologiczna