toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirolam 10 mg/ml
Substancja czynna preparatu Pirolam, cyklopiroks z olaminą (10 mg/ml, roztwór na skórę), została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych klinicznie zaburzeń funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Długoterminowe testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie, co wskazuje na brak ryzyka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami.
aberracje chromosomowe, badania histopatologiczne, badania przedkliniczne, cyklopiroks z olaminą, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiat bzu czarnego – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania kwiatów bzu czarnego (Sambucus nigra L., flos) są ograniczone, zwłaszcza dla preparatów zawierających wyłącznie ten składnik, takich jak zioła do zaparzania czy preparat Pyrosal. Najobszerniejsze informacje pochodzą z badań nad preparatem Sinupret extract, w którym kwiat bzu czarnego jest jednym z pięciu składników. W badaniach toksyczności wielokrotnej podawano suchy wyciąg doustnie psom i szczurom przez odpowiednio 39 i 26 tygodni, ustalając poziom NOAEL na 320 mg/kg masy ciała, co odpowiada 22-krotnej (psy) i 7-krotnej (szczury) dawce równoważnej u ludzi. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test AMES’a, test na komórkach chłoniaka myszy oraz test mikrojąderkowy na szczurach, nie wykazały potencjału mutagennego ani genotoksycznego.
badanie przedkliniczne, działanie teratogenne, fototoksyczność, genotoksyczność, kwiat bzu czarnego, NOAEL, ostra toksyczność, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rakotwórczość, rozwój zarodkowo-płodowy, Sambucus nigra, test Amesa, test mikrojąderkowy, test rewersji mutacji, toksyczność dawki wielokrotnej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na reprodukcję, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność, wyciąg złożony - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tixteller 550 mg
Ryfaksymina, substancja czynna Tixtellera, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym oceniającym jej bezpieczeństwo. Badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. W toksykologii po podaniu wielokrotnym nie stwierdzono klinicznie istotnych objawów toksyczności narządowej, co koreluje z minimalnym wchłanianiem ryfaksyminy z przewodu pokarmowego. Ocena genotoksyczności, przeprowadzona zarówno in vitro, jak i in vivo, nie wykazała uszkodzeń materiału genetycznego, a badania karcynogenności nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów przy stosowaniu dawkach terapeutycznych.
badania farmakologiczne, badania in vitro, badania in vivo, badania przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, encefalopatia wątrobowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał karcynogenny, proces kostnienia, rozwój zarodkowo-płodowy, ryfaksymina, ryzyko genotoksyczności, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, układy organizmu, uszkodzenie materiału genetycznego, wchłanianie z przewodu pokarmowego, zmiany szkieletowe płodu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Esogasec 20 mg
Dane przedkliniczne dotyczące ezomeprazolu, uzyskane z konwencjonalnych badań farmakologicznych, nie wskazują na istotne zagrożenia dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Badania obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa. Pomimo zaobserwowania pewnych działań niepożądanych u zwierząt przy ekspozycji zbliżonej do klinicznej, nie potwierdzono ich w badaniach klinicznych u ludzi, choć mogą mieć potencjalne znaczenie w praktyce klinicznej.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BILARGENA 20 mg
Bilastyna, poddana szerokim badaniom przedklinicznym, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych ani zagrożeń dla głównych układów organizmu. Wartość NOAEL jest ponad 30-krotnie wyższa niż ekspozycja terapeutyczna u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności i kancerogenności potwierdziły brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, a jedynie przy dawkach toksycznych dla matki zaobserwowano niepożądane efekty u zwierząt doświadczalnych.
autoradiografia, badanie laktacji, badanie przedkliniczne, bilastyna, dawka terapeutyczna, dystrybucja leku, działanie kancerogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie sedatywne, ekspozycja noworodka, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, męski narząd rozrodczy, niepełne kostnienie kości, NOAEL, ośrodkowy układ nerwowy, poziom ekspozycji, przenikanie do mleka, strata poimplantacyjna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wpływ na płodność, współczynnik płodności, żeński narząd rozrodczy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Act-HiB 10 mcg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typ b skoniugowanego z 18-30 mcg toksoidu tężcowego/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Szczepionka Act-HIB, zawierająca 10 µg polisacharydu otoczkowego Haemophilus influenzae typu b skoniugowanego z 18-30 µg toksoidu tężcowego w dawce 0,5 ml, została poddana szczegółowej ocenie przedklinicznej pod kątem bezpieczeństwa. Badania toksyczności ostrej wykazały brak istotnych klinicznie objawów toksyczności po jednorazowym podaniu dawki znacznie przekraczającej dawkę terapeutyczną, co potwierdza odpowiedni margines bezpieczeństwa. Ponadto, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały odchyleń w parametrach laboratoryjnych, zmian histopatologicznych ani innych istotnych efektów niepożądanych, co wskazuje na bezpieczeństwo stosowania szczepionki w schematach wielodawkowych.
Act-HIB, badanie toksyczności, dawka szczepionki, dawka terapeutyczna, Haemophilus influenzae, miejsce iniekcji, parametry laboratoryjne, polisacharyd otoczkowy, profil bezpieczeństwa, reaktogenność, schemat wielodawkowy, toksoid tężcowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, zmiany histopatologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cynarex 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Cynarex, zawierającego wyciąg suchy z ziela karczocha (Cynara scolymus L.) jako główny składnik aktywny, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach toksyczności ostrej na modelach zwierzęcych określono LD50 dla cynaryny na poziomie 1990 mg/kg masy ciała przy podaniu dootrzewnowym u myszy, co wskazuje na niską toksyczność substancji. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na szczurach i królikach, w dawkach od 250 do 500 mg/kg przez 30 dni, nie wykazały istotnych odchyleń w parametrach fizjologicznych, biochemicznych ani histopatologicznych, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania substancji aktywnej nawet przy dawkach wielokrotnie przekraczających terapeutyczne u ludzi.
Cynara scolymus, cynaryna, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, margines bezpieczeństwa, medycyna tradycyjna, podanie dootrzewnowe, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję, wyciąg z ziela karczocha - Leksykon substancji czynnych
Tadalafil – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu obejmowały ocenę toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Nie wykazano istotnych zagrożeń dla człowieka, nawet przy dawkach znacznie przekraczających stosowane klinicznie. W badaniach teratogenności i toksyczności rozwojowej u szczurów i myszy, dawki do 1000 mg/kg/dobę nie wywołały efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych. Dawka 30 mg/kg/dobę u szczurów była poziomem bez obserwowanych efektów niepożądanych, a ekspozycja AUC u ciężarnych samic szczura była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania płodności nie wykazały negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze u zwierząt doświadczalnych.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie przedurodzeniowe i pourodzeniowe, badanie teratogenności, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, lek niezwiązany, margines bezpieczeństwa, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność rozwojowa, toksyczny wpływ na reprodukcję, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon substancji czynnych
Glukoza jednowodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Glukoza jednowodna, będąca naturalnym składnikiem ludzkiego osocza, jest szeroko stosowana w różnych preparatach medycznych, takich jak roztwory do dializy otrzewnowej (balance 1,5%/2,3%/4,25% z glukozą w stężeniach odpowiednio 33,0 g/l, 50,0 g/l i 93,5 g/l przed odtworzeniem), roztwory do hemofiltracji (Duosol z 5,49 g/l glukozy jednowodnej) oraz preparaty do żywienia pozajelitowego (Kabiven z 275 g/l glukozy po odtworzeniu). Dane przedkliniczne nie wykazały specyficznych efektów toksycznych związanych z jej stosowaniem, co jest uzasadnione jej fizjologicznym charakterem i dobrze poznanym metabolizmem. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym dla roztworów o wyższym stężeniu glukozy (np. bicaVera 4,25%), potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, pod warunkiem przestrzegania wskazań, przeciwwskazań oraz zalecanego dawkowania określonego w charakterystyce produktu leczniczego.
badanie bezpieczeństwa farmakologicznego, badanie toksykologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, czynnik osmotyczny, dawkowanie leku, dializa otrzewnowa, glukoza bezwodna, glukoza jednowodna, hemofiltracja, osocze ludzkie, profil bezpieczeństwa, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, roztwór do hemofiltracji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność pojedynczej dawki, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gliclada 60 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa gliklazydu obejmowała standardowe badania toksykologiczne, genotoksyczne oraz wpływu na reprodukcję, które potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa leku. Wielokrotne podawanie gliklazydu nie wykazało istotnych efektów toksycznych przy dawkach terapeutycznych. Testy genotoksyczności nie ujawniły potencjału mutagennego ani klastogennego, co jest kluczowe dla oceny bezpieczeństwa długoterminowego stosowania. Należy jednak podkreślić brak długoterminowych badań dotyczących potencjału rakotwórczego, co stanowi lukę w pełnej ocenie przedklinicznej.
badanie genotoksyczne, badanie toksykologiczne, dawka terapeutyczna, działanie teratogenne, gliklazyd, masa ciała płodu, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa leku, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa, wpływ na płodność, wpływ na reprodukcję, zdolność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Liście mięty pieprzowej – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące nalewki z liści mięty pieprzowej (Menthae piperitae tinctura), stanowiącej 26,5 ml w 100 ml produktu Krople żołądkowe Amara (stosunek surowiec do produktu 1:20, ekstrahent etanol 90% V/V), są niewystarczające do kompleksowej oceny bezpieczeństwa. Brakuje badań genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz szczegółowych badań toksykologicznych, co ogranicza możliwość pełnej oceny ryzyka związanego z długotrwałym stosowaniem. Podobne braki dotyczą również innych składników preparatu, takich jak nalewka gorzka (Amara tinctura) i nalewka z korzenia kozłka (Valerianae tinctura). Warto podkreślić, że cały produkt zawiera wysoką zawartość etanolu (65-72% V/V), co również powinno być uwzględnione w ocenie bezpieczeństwa farmakoterapii.
Amara tinctura, badanie toksykologiczne, działanie fotouczulające, fototoksyczność, genotoksyczność, Hyperici intractum, karcynogeneza, Krople żołądkowe Amara, Menthae piperitae tinctura, nalewka gorzka, nalewka z korzenia kozłka, nalewka z liści mięty pieprzowej, rakotwórczość, reakcja fotouczulająca, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, Valerianae tinctura, wyciąg z dziurawca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Monobenzone VIS 200 mg/g
Produkt leczniczy MONOBENZONE VIS w postaci maści o stężeniu 200 mg/g zawiera eter monobenzylowy hydrochinonu jako substancję czynną. Aktualna dokumentacja nie dostarcza danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tej substancji, w tym brak jest informacji o toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływie na reprodukcję i rozwój płodu. Brak tych danych uniemożliwia pełną ocenę ryzyka toksykologicznego związanego z aplikacją tego leku.
- Leksykon substancji czynnych
Galusan epigallokatechiny – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Galusan epigallokatechiny (EGCG), główny składnik aktywny wyciągu z liści zielonej herbaty, stosowany w maści Veregen (100 mg/g i 150 mg/g), wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych. Nie stwierdzono działania genotoksycznego ani rakotwórczego. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu miejscowym nie zaobserwowano ogólnoustrojowych działań niepożądanych, a działania niepożądane ograniczały się do miejsc aplikacji i obejmowały podrażnienie skóry, rumień, obrzęk oraz reakcje zapalne, które ulegały zmniejszeniu w trakcie terapii. Wprowadzenie preparatu do pochwy wywoływało przejściowe, ciężkie reakcje zapalne. Produkt może wywoływać reakcje uczuleniowe na skórze, co należy uwzględnić w praktyce klinicznej.
bezpieczeństwo farmakologiczne, Camellia sinensis, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie uczulające, galusan epigallokatechiny, genotoksyczność, miejscowa reakcja zapalna, obrzęk, podrażnienie skóry, poród martwego płodu, poszerzenie splotu naczyniówkowego, powiększenie komory mózgu, proces kostnienia, reakcja alergiczna, reakcja zapalna, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, rumień, toksyczne oddziaływanie, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksykokinetyka, wodogłowie, wyciąg z liści zielonej herbaty - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil SUN 5 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu obejmowała szeroki zakres badań farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję. Badania na gryzoniach wykazały brak działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego nawet przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę, co znacznie przekracza dawki terapeutyczne stosowane u ludzi. W badaniach rozwojowych na szczurach dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych efektów na potomstwo, mimo że ekspozycja (AUC) u ciężarnych samic była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg. Ponadto, tadalafil nie wpływał negatywnie na płodność samców i samic szczurów, co potwierdza brak toksycznego wpływu na zdolności reprodukcyjne.
bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, fetotoksyczność, genotoksyczność, nabłonek kanalików nasiennych, pole pod krzywą stężenia, potencjał genotoksyczny, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pirfenidon Zentiva 801 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa pirfenidonu obejmują szeroki zakres badań farmakologicznych, w tym toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. U zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano odwracalne zmiany w wątrobie, takie jak zwiększenie masy i centralnozrazikowy przerost, co wskazuje na adaptacyjny charakter odpowiedzi wątroby. W badaniach rakotwórczych u szczurów i myszy stwierdzono zwiększoną częstość guzów wątroby, związanych z indukcją mikrosomalnych enzymów wątrobowych, mechanizmem specyficznym dla tych gatunków i nieobserwowanym u ludzi. U samic szczurów podawano dawkę 1 500 mg/kg/dobę (37-krotnie wyższą niż dawka u ludzi 2 403 mg/dobę), co skutkowało wzrostem częstości guzów macicy, mechanizm ten jest jednak specyficzny dla szczurów i nie ma znaczenia klinicznego dla ludzi. Badania reprodukcyjne nie wykazały negatywnego wpływu na płodność ani teratogenności przy dawkach do 1 000 mg/kg u szczurów i 300 mg/kg u królików, choć bardzo wysokie dawki (≥ 450 mg/kg/dobę) wpływały na cykl rozrodczy i przeżywalność płodów u szczurów.
badanie genotoksyczności, centralnozrazikowy przerost wątroby, działanie fotoklastogenne, działanie fototoksyczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na promieniowanie UV, guz macicy, guz wątroby, mikrosomalne enzymy wątrobowe, nieregularny cykl, okres laktacji, pirfenidon, płyn owodniowy, podrażnienie skóry, przenikanie przez łożysko, równowaga hormonów płciowych, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fluarix Tetra 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Fluarix Tetra, zawierającej po 15 mikrogramów hemaglutyniny z każdego z czterech szczepów wirusa grypy w dawce 0,5 ml, nie wykazały istotnych zagrożeń zdrowotnych. Ocena toksyczności ostrej, tolerancji miejscowej oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziła akceptowalny profil bezpieczeństwa produktu, bez istotnych reakcji niepożądanych w miejscu podania czy efektów kumulatywnych po wielokrotnym stosowaniu. Szczepionka zawiera rozszczepiony, inaktywowany wirus grypy, a także śladowe ilości substancji pomocniczych, takich jak albumina jaja kurzego, formaldehyd, siarczan gentamycyny oraz dezoksycholan sodu, które nie wykazały toksyczności w badaniach przedklinicznych.
albumina jaja kurzego, badanie przedkliniczne, dezoksycholan sodu, efekt uboczny, Fluarix Tetra, formaldehyd, inaktywacja wirusa, inaktywowany wirus grypy, reakcja niepożądana, siarczan gentamycyny, szczepionka czterowalentna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, tolerancja miejscowa, zarodek kurzy, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tensart 160 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa walsartanu, substancji czynnej leku Tensart, nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi w standardowych dawkach terapeutycznych. W badaniach na szczurach i małpach szerokonosych stosowanie dawek toksycznych (200-600 mg/kg mc./dobę, co odpowiada 6-18-krotności maksymalnej dawki ludzkiej 320 mg/dobę przeliczonej na mg/m²) prowadziło do hematologicznych zmian, takich jak zmniejszenie liczby erytrocytów, hemoglobiny i hematokrytu, oraz do zmian w funkcji nerek, w tym wzrostu stężenia mocznika i kreatyniny, rozrostu kanalików nerkowych i nefropatii. Obserwowano także przerost komórek aparatu przykłębuszkowego, jednak zmiany te są uznawane za wynik farmakologicznego działania walsartanu i nie mają prawdopodobnie znaczenia klinicznego przy stosowaniu dawek terapeutycznych u ludzi.
antagonista receptora angiotensyny, aparat przykłębuszkowy, badania farmakologiczne, bazofilia, dojrzewanie nerek, działanie rakotwórcze, erytrocyty, funkcja nerek, genotoksyczność, hematokryt, hemodynamika nerek, hemoglobina, inhibitor konwertazy angiotensyny, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ krwiotwórczy, uszkodzenie nerek, walsartan, zmiany hematologiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pulnozin o smaku limonki 750 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa karbocysteiny, substancji czynnej leku Pulnozin (750 mg tabletki do ssania o smaku limonki), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna potwierdziła brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły specyficznych efektów toksycznych, a testy genotoksyczności nie wykazały zdolności karbocysteiny do indukowania mutacji genowych czy aberracji chromosomowych. Ponadto, analiza potencjału karcynogennego nie wskazała na zwiększone ryzyko rozwoju nowotworów związane z jej stosowaniem.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie konwencjonalne, badanie przedkliniczne, działanie genotoksyczne, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, genotoksyczność, karbocysteina, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, profil bezpieczeństwa, Pulnozin, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na płodność - Leksykon substancji czynnych
Acetylotyrozyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Acetylotyrozyna, będąca formą aminokwasu tyrozyny, jest składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminoplasmal Hepa 10%, w którym występuje w stężeniu 0,7 g/1000 ml, odpowiadając 1,30 g tyrozyny. Dane przedkliniczne nie wykazały istotnych działań toksycznych ani niekorzystnych efektów farmakologicznych przy standardowych dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności wielokrotnego podania nie ujawniły działań niepożądanych, a testy genotoksyczności, kancerogenności oraz teratogenności potwierdziły brak potencjału mutagennego, rakotwórczego i teratogennego. Ponadto, acetylotyrozyna nie wpływa negatywnie na funkcje układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego, co podkreśla jej bezpieczeństwo w zastosowaniu klinicznym.
acetylotyrozyna, aminokwas tyrozyna, Aminoplasmal Hepa 10%, badania przedkliniczne, badanie farmakologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozród i rozwój potomstwa, roztwór do infuzji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia czynności wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Clindacne 10 mg/g
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa klindamycyny w postaci żelu o stężeniu 10 mg/g (produkt CLINDACNE) nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek zgodnie z zaleceniami. Ocena farmakologiczna obejmowała wpływ na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz nerwowy, nie ujawniając szczególnych ryzyk. Dodatkowo, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały negatywnych efektów związanych z długotrwałą ekspozycją na substancję czynną. Wyniki testów genotoksyczności potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń DNA, mutacji genowych czy aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko genotoksyczne przy stosowaniu miejscowym klindamycyny.
aberracja chromosomowa, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, fosforan klindamycyny, genotoksyczność, kancerogeneza, klindamycyna, mutacja genowa, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Solian 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności amisulprydu wykazały brak istotnych zaburzeń czynności narządów wewnętrznych po podaniu wielokrotnym, co wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa w zakresie toksyczności narządowej. Lek nie wykazuje działania teratogennego ani genotoksycznego, co potwierdza jego bezpieczeństwo u pacjentek w wieku rozrodczym oraz brak uszkodzeń materiału genetycznego. W badaniach rakotwórczości zaobserwowano występowanie hormonozależnych guzów u gryzoni, jednak mechanizm ten jest specyficzny dla tych zwierząt i nie ma klinicznego odniesienia do ludzi, co eliminuje bezpośrednie ryzyko karcynogenne u pacjentów. Dawkowanie amisulprydu w badaniach wpływu na rozwój płodu sięgało 2000 mg/dobę dla pacjenta o masie 50 kg, znacznie przekraczając standardowe dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.
amisulpryd, badanie rakotwórczości, badanie toksyczności, działanie teratogenne, guz hormonozależny, hiperprolaktynemia, potencjał genotoksyczny, profil farmakologiczny, receptor dopaminergiczny, rozwój płodu, ryzyko karcynogenne, Solian, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ endokrynny, uszkodzenie materiału genetycznego, wydzielanie prolaktyny, zaburzenie czynności narządów wewnętrznych, zmniejszenie płodności - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DoppelSept Gardło 5 mg + 5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne leku DoppelSept Gardło, zawierającego 5 mg benzokainy i 5 mg chlorheksydyny dichlorowodorku w tabletce do ssania, nie wykazały istotnego zagrożenia dla zdrowia człowieka. Benzokaina charakteryzuje się niską toksycznością ogólnoustrojową, co wynika z jej słabej rozpuszczalności w wodzie i minimalnego wchłaniania po podaniu miejscowym. W badaniach toksyczności ostrej ustalono LD50 dla benzokainy na poziomie 2500 mg/kg masy ciała u myszy oraz 3042 mg/kg u szczurów. Substancja ta nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych, jednak brak jest danych dotyczących wpływu na płodność oraz rozwój potomstwa w modelach zwierzęcych.
badania farmakologiczne, badania przedkliniczne, benzokaina, chlorheksydyna dichlorowodorek, dawka śmiertelna, genotoksyczność, model zwierzęcy, płodność, podanie miejscowe, rakotwórczość, substancja czynna, tabletki do ssania, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wchłanianie do krwiobiegu, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sertralina Krka 100 mg
Dane przedkliniczne dotyczące sertraliny, uzyskane w ramach standardowych badań farmakologicznych, nie wykazały istotnego zagrożenia toksycznego, genotoksycznego ani rakotwórczego dla człowieka. Badania reprodukcyjne na modelach zwierzęcych nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność samców. Zaobserwowano jednak efekty fetotoksyczne, takie jak skrócenie przeżycia noworodków i zmniejszenie ich masy ciała, występujące po ekspozycji in utero po 15. dniu ciąży, co wskazuje na toksyczność pośrednią związaną z działaniem na organizm matki. Opóźnienia rozwojowe młodych osobników były prawdopodobnie wynikiem wpływu leku na samice, bez istotnego ryzyka dla ludzi. W badaniach toksykologicznych na szczurach podawano sertralinę doustnie w dawkach 10, 40 i 80 mg/kg/dobę od 21. do 56. dnia życia, co pozwoliło ocenić wpływ na rozwój i efekty odstawienia leku.
badanie farmakologiczne, badanie toksykologiczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, fetotoksyczność, genotoksyczność, odwodnienie, opóźnienie dojrzewania płciowego, populacja pediatryczna, profil bezpieczeństwa, przyrost masy ciała, sertralina, toksyczne działanie leku, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ rozrodczy, wada rozwojowa płodu, wpływ na płodność, wydzielina z nosa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks 50 mg + 850 mg
Produkt leczniczy Sitagliptin + Metformin hydrochloride Grindeks nie był poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym jako preparat złożony, jednak dane dotyczące poszczególnych substancji czynnych oraz ograniczone badania terapii skojarzonej wskazują na korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach na psach, przy ekspozycji na sytagliptynę około 6-krotnie wyższej niż u ludzi oraz na metforminę 2,5-krotnie wyższej, nie zaobserwowano nasilenia toksyczności. Sytagliptyna wykazała toksyczność wątrobową i nerkową u gryzoni przy ekspozycji 58-krotnie przekraczającej poziom u ludzi, jednak przy 19-krotnej ekspozycji nie stwierdzono efektów toksycznych, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. U szczurów odnotowano nieprawidłowości w rozwoju siekaczy przy 67-krotnej ekspozycji, a neurotoksyczne objawy u psów pojawiły się przy 23-krotnej ekspozycji, jednak przy 6-krotnej ekspozycji nie obserwowano takich efektów. Metformina wykazuje potwierdzony korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń w badaniach przedklinicznych.
ataksja, działanie depresyjne na OUN, działanie kancerogenne, ekspozycja kliniczna, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, gruczolak wątroby, hepatotoksyczność, metformina, poziom bez obserwowanego efektu, rakotwórczość, sytagliptyna, toksyczne uszkodzenie układu nerwowego, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, zniekształcenie żeber płodu, zwyrodnienie mięśni szkieletowych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Propofol 2% MCT/LCT Fresenius 20 mg/ml
Dane przedkliniczne dotyczące propofolu w stężeniu 20 mg/ml (2%) wskazują na brak istotnych zagrożeń toksykologicznych i genotoksycznych w standardowych badaniach farmakologicznych oraz toksyczności po podaniu wielokrotnym. Nie wykazano działania teratogennego w modelach zwierzęcych, co sugeruje brak potencjału do wywoływania wad rozwojowych potomstwa. Jednakże badania tolerancji miejscowej ujawniły istotne zmiany w tkankach otaczających miejsce podania, takie jak uszkodzenia tkanek po wstrzyknięciu domięśniowym, naciek zapalny po podaniu pozanaczyniowym oraz miejscowe włóknienie tkanek. Brak jest formalnych badań oceniających potencjał rakotwórczy propofolu, co pozostawia niepewność co do długoterminowego wpływu na procesy nowotworowe.
badania niekliniczne, deficyt poznawczy, działanie teratogenne, ekstrapolacja, naciek zapalny, pacjenci pediatryczni, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, propofol, rozwój neurologiczny, środek znieczulający, synaptogeneza, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, układ nerwowy, utrata komórek nerwowych, wady rozwojowe, włóknienie tkanek, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Tiotropium, substancja czynna leku Lungamo w dawce 18 mikrogramów na dawkę odmierzoną, wykazuje w badaniach przedklinicznych profil bezpieczeństwa typowy dla leków o działaniu przeciwcholinergicznym. Zaobserwowano klasyczne objawy blokady receptorów muskarynowych, takie jak suchość błon śluzowych, mydriaza, tachykardia, zmniejszenie łaknienia i przyrostu masy ciała. W badaniach toksyczności po wielokrotnym podaniu u gryzoni stwierdzono łagodne podrażnienie dróg oddechowych oraz zmiany w układzie moczowo-płciowym, w tym zapalenie gruczołu krokowego i kamicę pęcherza moczowego. Nie wykazano działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność i rozwój potomstwa, a niekorzystne efekty reprodukcyjne pojawiały się jedynie przy dawkach pięciokrotnie przekraczających ekspozycję terapeutyczną u ludzi.
blokada cholinergiczna, blokowanie receptorów muskarynowych, bromek tiotropiowy, cykl płciowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, kamica pęcherza moczowego, mydriaza, podrażnienie dróg oddechowych, receptor muskarynowy, rozrodczość, rozszerzenie źrenic, suchość jamy ustnej, toksyczność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, właściwości przeciwcholinergiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Formetic SR 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa metforminy chlorowodorku, substancji czynnej produktu leczniczego Formetic SR (tabletki o przedłużonym uwalnianiu zawierające 500 mg metforminy), nie wykazały istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Ocena farmakologiczna obejmująca układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy nie ujawniła działań niepożądanych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym na modelach zwierzęcych nie wykazały klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania leku w dawkach terapeutycznych. Ponadto, testy genotoksyczności, w tym mutacje genowe, aberracje chromosomowe oraz uszkodzenia DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego metforminy.
aberracja chromosomowa, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania genotoksyczności, badania kancerogenności, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wpływ toksyczny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mensinorm Set 150 j.m.
Produkt leczniczy Mensinorm Set zawiera ludzki hormon folikulotropowy (FSH) oraz ludzki hormon luteinizujący (LH), pozyskiwane odpowiednio z moczu kobiet po menopauzie (HMG) oraz moczu kobiet w ciąży (hCG). Preparat dostępny jest w dwóch dawkach: 75 j.m. i 150 j.m., gdzie każda jednostka odnosi się do ilości FSH i LH w równych proporcjach. Pomimo naturalnego pochodzenia hormonów, producent nie przeprowadził standardowych badań przedklinicznych, takich jak ocena toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa stosowania tego leku.
bezpieczeństwo stosowania leku, działanie rakotwórcze, farmakoterapia, genotoksyczność, gonadotropina kosmówkowa, gonadotropina menopauzalna, hormon folikulotropowy, hormon luteinizujący, liofilizat, podanie pozajelitowe, proszek do sporządzania roztworu, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Amlodypina + Walsartan + Hydrochlorotiazyd Macleods 10 mg + 160 mg + 12,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne produktu leczniczego zawierającego amlodypinę, walsartan i hydrochlorotiazyd wykazały brak toksycznego działania ogólnoustrojowego oraz negatywnego wpływu na narządy docelowe. W badaniach na szczurach trwających do 13 tygodni zaobserwowano odwracalne zmiany, takie jak obniżenie parametrów czerwonokrwinkowych (erytrocyty, hemoglobina, hematokryt, retykulocyty), wzrost stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy oraz zwiększenie liczby komórek przykłębuszkowych w nerkach, a także miejscowe nadżerki w żołądku. Wszystkie zmiany ustępowały po 4-tygodniowym okresie zdrowienia i były interpretowane jako nasilenie działań farmakologicznych. Badania genotoksyczności i karcynogenności poszczególnych substancji nie wykazały ryzyka, a długoterminowe badania rakotwórczości amlodypiny u gryzoni przy dawkach do 2,5 mg/kg/dobę (dwukrotnie przekraczających maksymalną dawkę dla ludzi 10 mg) nie potwierdziły działania rakotwórczego.
aparat przykłębuszkowy, azot mocznikowy, badanie rakotwórczości, bazofilia, bezylan amlodypiny, genotoksyczność, gęstość nasienia, hematokryt, hemodynamika nerek, hormon folikulotropowy, kanaliki nerkowe, karcynogenność, komórki przykłębuszkowe, komórki Sertoliego, kreatynina, mocznik, mutagenność, nadżerki żołądka, nefropatia, niedociśnienie tętnicze, parametry czerwonokrwinkowe, potas w surowicy, rakotwórczość, spermatydy, testosteron, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Silandyl 50 mg
Przeprowadzona kompleksowa ocena bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej produktu leczniczego Silandyl, opiera się na szerokim spektrum badań przedklinicznych, obejmujących farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa. Standardowe badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności wielokrotnego podawania nie ujawniły znaczących zmian w funkcjonowaniu narządów, parametrach biochemicznych i hematologicznych, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa przy długotrwałym stosowaniu. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa, aberracji chromosomowych oraz mikrojądrowy, nie wykazały potencjału mutagennego, a badania rakotwórczości na modelach zwierzęcych nie wskazały na ryzyko onkogenne.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, dane niekliniczne, genotoksyczność, lamelka ulegająca rozpadowi, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne i hematologiczne, potencjał rakotwórczy, profil farmakologiczny bezpieczeństwa, rakotwórczość, rozwój prenatalny i postnatalny, ryzyko nowotworowe, syldenafil, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Pazopanib STADA 200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności pazopanibu wykazały wielonarządowe działania niepożądane związane z mechanizmem hamowania VEGFR i zakłócaniem sygnalizacji VEGF, obejmujące m.in. zahamowanie wzrostu i zwiększoną łamliwość kości, zaburzenia przebudowy zębów, zmiany strukturalne w łożyskach pazurów, upośledzenie funkcji narządów rozrodczych, zaburzenia hematologiczne, a także zmiany czynnościowe i strukturalne nerek oraz trzustki. Większość tych efektów występowała przy stężeniach osoczowych niższych niż osiągane klinicznie u ludzi. U samic myszy zaobserwowano proliferacyjne zmiany w wątrobie (ogniska eozynofilii i gruczolaki) przy ekspozycji 2,5-krotnie wyższej niż kliniczna (AUC). Szczególną wrażliwość wykazano u młodych zwierząt, gdzie dawki odpowiadające 0,1-0,2 klinicznej ekspozycji powodowały zahamowanie wzrostu kończyn, zwiększoną łamliwość kości oraz zaburzenia przebudowy zębów, co wskazuje na podwyższone ryzyko działań niepożądanych u dzieci i młodzieży.
aberracja chromosomalna, chlorowodorek pazopanibu, ciałko żółte, działanie mutagenne, embriotoksyczność i teratogenność, genotoksyczność, gruczolak, gruczolak wątroby, gruczolakorak dwunastnicy, morfologia krwi, ognisko eozynofilii, proliferacyjne zmiany wątroby, receptor czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego, ruchomość plemników, stężenie plemników, szlak sygnalizacji VEGF, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, torbiel jajnika, wada rozwojowa układu krążenia, wytwarzanie plemników, zanik jajnika - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Fraxiparine 7600 j.m. a.Xa/0,8 ml
Przedkliniczne badania nadroparyny wapniowej (Fraxiparine) wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów, potwierdzając bezpieczeństwo stosowania leku w praktyce klinicznej. Ocena farmakologiczna nie ujawniła negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym, obejmujące monitorowanie parametrów klinicznych, hematologicznych, biochemicznych oraz histopatologicznych, nie wykazały istotnych nieprawidłowości. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły potencjału mutagennego ani zdolności do wywoływania aberracji chromosomowych, a długoterminowe badania karcynogenności nie wskazały na ryzyko rozwoju nowotworów.
aberracje chromosomowe, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, Fraxiparine, genotoksyczność, mutagenność, nadroparyna wapniowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał karcynogenny, rozwój okołoporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, właściwości karcinogenne - Leksykon substancji czynnych
Ekonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Ekonazol, substancja o działaniu przeciwgrzybiczym, wykazuje szeroki margines bezpieczeństwa potwierdzony w badaniach przedklinicznych. Toksyczność ostra u gryzoni wykazała LD50 w zakresie 160-430 mg/kg mc., natomiast toksyczność przewlekła przy dawce 50 mg/kg mc./dobę ujawniła jedynie minimalne uszkodzenia wątroby, które były odwracalne po odstawieniu leku. Badania genotoksyczności wskazują na brak istotnych efektów lub jedynie ograniczone zmiany chromosomalne, które nie mają klinicznego znaczenia przy zalecanym stosowaniu miejscowym. Nie stwierdzono działania karcynogennego, co jest zgodne z krótkim okresem terapii i niską ekspozycją ogólnoustrojową (wchłanianie przez skórę <10%). Preparat Pevisone, zawierający ekonazol i triamcynolon, nie był poddany długotrwałym badaniom karcynogennym, jednak dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko przy prawidłowym stosowaniu.
azotan ekonazolu, działanie embriotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekonazol z triamcynolonem, ekspozycja ogólnoustrojowa, fototoksyczność, genotoksyczność, LD50, margines terapeutyczny, podrażnienie skóry, przenikanie do mleka, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność ekonazolu, toksyczność ostra, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, wady rozwojowe, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości kancerogenne, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Punkamlar 1,5 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne i toksykologiczne cytyzynikliny wykazały szeroki indeks terapeutyczny oraz brak istotnej toksyczności po wielokrotnym podaniu u myszy, szczurów i psów. Substancja nie wywoływała zaburzeń funkcji serca u świnek morskich, a także nie wpływała negatywnie na hemopoezę, błonę śluzową żołądka, nerki, wątrobę ani inne narządy wewnętrzne. W testach porównawczych na izolowanych komórkach wątroby i nerek cytyzyniklina wykazała podobny profil toksyczności do nikotyny, z wyjątkiem silniejszego działania w teście peroksydacji lipidów, co może wynikać z ograniczonej biotransformacji w hepatocytach. Badania genotoksyczności na myszach nie potwierdziły działania uszkadzającego DNA, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania leku.
badanie farmakologiczne, badanie kliniczne, błona śluzowa żołądka, cytyzyniklina, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, działanie uszkadzające, genotoksyczność, hemopoeza, hepatocyt, indeks terapeutyczny, materiał genetyczny, nerka, peroksydacja lipidów, świnka morska, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ sercowo-naczyniowy, wątroba, zaburzenia pracy serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Mirzaten 45 mg 45 mg
Przedkliniczne badania farmakologiczne mirtazapiny, substancji czynnej leku Mirzaten, nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących efektów toksycznych, a testy genotoksyczności potwierdziły brak potencjału do uszkodzeń DNA, mutacji genowych czy chromosomalnych. W badaniach rakotwórczości u zwierząt laboratoryjnych zaobserwowano guzy tarczycy u szczurów oraz nowotwory wątrobowokomórkowe u myszy, jednak zmiany te są specyficzne gatunkowo, niezwiązane z genotoksycznością i wynikają z długotrwałego podawania wysokich dawek indukujących enzymy wątrobowe, co nie przekłada się na ryzyko u ludzi stosujących dawki terapeutyczne.
badanie farmakologiczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, genotoksyczność, guz tarczycy, indukcja enzymów wątrobowych, masa ciała miotu, mirtazapina, mutacja genowa, nowotwór wątrobowokomórkowy, strata poimplantacyjna, substancja czynna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valdocef 500 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa cefadroksylu, substancji czynnej preparatu Valdocef w dawce 500 mg, wykazały brak istotnych zagrożeń dla pacjentów. Testy farmakologiczne na modelach zwierzęcych nie ujawniły negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Wielokrotne podawanie leku nie powodowało klinicznie istotnej toksyczności narządowej, co potwierdziły analizy hematologiczne, biochemiczne i histopatologiczne. Ponadto, badania genotoksyczności (in vitro i in vivo) oraz analizy chromosomalne nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego działania cefadroksylu.
analiza chromosomalna, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, cefadroksyl, cefadroksyl jednowodny, cefalosporyna, dane niekliniczne, działanie rakotwórcze, parametr hematologiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodka i płodu, substancja czynna, test karcynogenności, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Piracetam Espefa 1200 mg
Przedkliniczne badania toksyczności piracetamu wykazały jego niski potencjał toksyczny oraz szeroki margines bezpieczeństwa. W badaniach ostrej toksyczności, podanie pojedynczej dawki do 10 g/kg mc. doustnie u myszy, szczurów i psów nie wywołało nieodwracalnych działań toksycznych. W badaniach wielokrotnego podawania doustnego, myszy otrzymywały do 4,8 g/kg mc./dobę, szczury do 2,4 g/kg mc./dobę, a psy dawki od 1 do 10 g/kg mc./dobę przez okres roku, przy czym u psów obserwowano jedynie łagodne, odwracalne zaburzenia ze strony układu pokarmowego. Podanie dożylne w dawkach do 1 g/kg mc./dobę przez 4-5 tygodni u szczurów i psów nie wywołało działań toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania parenteralnych form leku.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie mutagenne, działanie niepożądane, działanie toksyczne, margines bezpieczeństwa, piracetam, podanie dożylne, postać parenteralna, potencjał genotoksyczny, potencjał kancerogenny, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu jednorazowym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ pokarmowy - Leksykon substancji czynnych
Parykalcytol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania parykalcytolu, substancji czynnej Paricalcitol Fresenius, wykazały, że większość działań niepożądanych wynika z jego kalcemicznej aktywności, manifestującej się podwyższeniem poziomu wapnia we krwi. W badaniach na gryzoniach i psach zaobserwowano także efekty niezwiązane z hiperkalcemią, takie jak zmniejszenie liczby leukocytów i zanik grasicy u psów oraz zmiany w kaolinowo-kefalinowym czasie krzepnięcia (zwiększenie u psów, zmniejszenie u szczurów). W badaniach klinicznych u ludzi nie stwierdzono wpływu na liczbę białych krwinek, co sugeruje specyficzność tych efektów dla psów. Parykalcytol nie wykazywał działania genotoksycznego ani rakotwórczego w modelach in vitro i in vivo, a dawki stosowane w badaniach były wyższe niż terapeutyczne, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa.
aktywność kalcemiczna, analog witaminy D, czas kaolinowo-kefalinowy, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, hiperkalcemia, leukopenia, narażenie ogólnoustrojowe, Paricalcitol Fresenius, parykalcytol, płodność, przewlekła choroba nerek, śmiertelność noworodków, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie materiału genetycznego, zanik grasicy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Engerix B 10 mcg antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg)/0,5 ml; 1 dawka (0,5 ml)
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa szczepionki Engerix B, zawierającej 10 µg rekombinowanego antygenu powierzchniowego wirusa zapalenia wątroby typu B (HBsAg) w dawce 0,5 ml, wykazały spełnienie wymagań Światowej Organizacji Zdrowia (WHO). Preparat zawiera antygen adsorbowany na 0,25 mg Al³⁺ w postaci wodorotlenku glinu, pełniącego funkcję adiuwanta immunogenności. Badania obejmowały ocenę toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym, miejscowej tolerancji oraz bezpieczeństwa immunologicznego, potwierdzając akceptowalny profil bezpieczeństwa umożliwiający stosowanie szczepionki u ludzi.
adiuwant szczepionkowy, antygen powierzchniowy HBs, bezpieczeństwo immunologiczne, formulacja produktu leczniczego, immunogenność, iniekcja, miejscowa tolerancja, profil bezpieczeństwa, rekombinacja DNA, Saccharomyces cerevisiae, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wodorotlenek glinu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Metoprolol Medreg 100 mg
Metoprolol winian, substancja czynna leku Metoprolol Medreg, przeszedł szerokie badania przedkliniczne potwierdzające jego bezpieczeństwo farmakologiczne. Badania wykazały brak istotnych toksycznych efektów po podaniu wielokrotnym, z uwzględnieniem różnych dawek i dróg podania, co wskazuje na korzystny margines bezpieczeństwa. Testy genotoksyczności, mutagenności i rakotwórczości dały wyniki negatywne, eliminując ryzyko uszkodzeń DNA oraz kancerogenności. Profil farmakologiczny potwierdził oczekiwane działanie beta-adrenolityczne bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i ośrodkowego układu nerwowego.
badanie klastogenności, badanie mutagenności, badanie rakotwórczości, beta-adrenolityk, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, metoprolol winian, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał teratogenny, proces kostnienia, przepływ krwi przez pępowinę, śmiertelność płodowa, śmiertelność poporodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wzrost płodu, zagrożenie kancerogenne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadamen MED 20 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadamen MED, wykazały brak istotnych działań niepożądanych w dawkach terapeutycznych, szczególnie w odniesieniu do układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły znaczących zagrożeń zdrowotnych, z wyjątkiem obserwacji u psów, gdzie dawki ≥25 mg/kg/dobę (3,7-18,6-krotna ekspozycja w porównaniu do ludzi po dawce 20 mg) prowadziły do zaniku nabłonka kanalików nasiennych i zmniejszenia spermatogenezy. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagenności ani aberracji chromosomowych, a badania rakotwórczości nie potwierdziły potencjału onkogennego tadalafilu.
aberracja chromosomowa, AUC, badania farmakologiczne bezpieczeństwa, badania przedkliniczne, badania rakotwórczości, badania toksykologiczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, rozwój nowotworów, rozwój pourodzeniowy, rozwój przedurodzeniowy, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sildenafil Zentiva 20 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne syldenafilu, obejmujące konwencjonalne testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, oceny rakotwórczości oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały istotnego ryzyka dla ludzi przy stosowaniu dawki terapeutycznej 20 mg trzy razy na dobę. Szczególną uwagę zwrócono na badania reprodukcyjne, gdzie u szczurów poddanych dawce 60 mg/kg (około 50-krotnie wyższej niż u ludzi) zaobserwowano zmniejszenie liczby młodych w miocie, obniżenie masy urodzeniowej oraz zmniejszoną przeżywalność noworodków, jednak efekty te nie mają bezpośredniego przełożenia na bezpieczeństwo kliniczne w zalecanych dawkach.
badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, efekt toksyczny, ekspozycja wewnątrzmaciczna, genotoksyczność, model zwierzęcy, profil bezpieczeństwa, syldenafil, toksyczność ogólna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność rozwojowa - Leksykon substancji czynnych
Korzenie goryczki – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Korzenie goryczki (Gentiana lutea L.) są kluczowym składnikiem nalewki gorzkiej (Amara tinctura), stanowiącej 25 ml na 100 ml Kropli żołądkowych Amara. Pomimo tradycyjnego zastosowania, brak jest kompleksowych badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego surowca, w tym danych dotyczących genotoksyczności, rakotwórczości oraz ogólnej toksyczności. W przeciwieństwie do korzeni goryczki, wyciąg z dziurawca (Hyperici intractum), również obecny w preparacie, przeszedł częściowe badania toksykologiczne, które nie wykazały działania toksycznego po podaniu ostrym i wielokrotnym. Jednakże, wyciąg z dziurawca może zwiększać wrażliwość skóry na promieniowanie UVA przy dawce 1800 mg przez 15 dni, choć w dawkach terapeutycznych nie obserwuje się fototoksyczności.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo przedkliniczne, dawka terapeutyczna, fototoksyczność, genotoksyczność, korzeń goryczki, krople żołądkowe, liść bobrka, nalewka gorzka, pomarańcza gorzka, promieniowanie UVA, rakotwórczość, toksyczność ogólna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wyciąg z dziurawca