toksyczność po podaniu wielokrotnym
Toksyczność po podaniu wielokrotnym to zjawisko kumulacji efektów toksycznych leku lub substancji w organizmie w wyniku jej regularnego podawania. W przeciwieństwie do toksyczności ostrej, oceniającej skutki jednorazowej ekspozycji, toksyczność po podaniu wielokrotnym pozwala na ocenę długoterminowych efektów związanych z przewlekłym narażeniem.
Mechanizm ten opiera się na kumulacji substancji aktywnych lub ich metabolitów w tkankach oraz na sumowaniu się zmian patofizjologicznych, które mogą nie być widoczne po pojedynczej dawce. Szczególnie istotne jest to w przypadku leków o długim okresie półtrwania lub substancji lipofilnych, które mogą ulegać bioakumulacji w tkance tłuszczowej.
Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym stanowią kluczowy element oceny bezpieczeństwa farmakologicznego przed wprowadzeniem leku do obrotu. Protokoły tych badań uwzględniają różne schematy dawkowania, okresy podawania oraz obserwację efektów po zakończeniu ekspozycji, co pozwala na określenie potencjalnych długoterminowych działań niepożądanych oraz ustalenie bezpiecznych dawek terapeutycznych.
W praktyce klinicznej, toksyczność po podaniu wielokrotnym może manifestować się poprzez uszkodzenie narządów (np. hepatotoksyczność, nefrotoksyczność), zaburzenia hematologiczne, neurologiczne lub metaboliczne, które rozwijają się stopniowo w miarę kontynuowania terapii. Monitorowanie pacjentów podczas długotrwałego leczenia jest niezbędne dla wczesnego wykrycia objawów toksyczności kumulacyjnej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroFena 200 mcg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa fentanylu, substancji czynnej leku AuroFena (dostępnego w dawkach 100, 200 i 400 µg w formie tabletek podpoliczkowych), nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Standardowe testy farmakologiczne, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz rakotwórczości potwierdziły brak działań niepożądanych. Badania toksyczności rozwojowej u szczurów i królików w okresie organogenezy nie wykazały wad rozwojowych ani zmian rozwojowych. Wysokie dawki (300 µg/kg/dobę, podskórnie) u szczurów wywołały specyficzne efekty na męski układ rozrodczy, interpretowane jako wynik działania uspokajającego fentanylu. Ponadto, toksyczne dawki u matek powodowały obniżenie przeżywalności potomstwa oraz opóźnienia rozwojowe, zaburzenia sensoryczne, odruchowe i behawioralne, co mogło wynikać z bezpośredniego wpływu substancji lub pośrednio z pogorszonej opieki matczynej.
badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, cytrynian fentanylu, działanie uspokajające, fentanyl, genotoksyczność, laktacja, mysz transgeniczna, opóźnienie rozwoju, organogeneza, płodność, potencjał onkogenny, potencjał rakotwórczy, preparat histologiczny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, tabletka podpoliczkowa, toksyczność matczyna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność rozwojowa, toksyczność zarodka i płodu, układ rozrodczy męski, wada rozwojowa, wskaźnik przeżycia, zaburzenie czucia, zaburzenie odruchów, zaburzenie zachowania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Drotapil 40 mg
Drotaweryna chlorowodorek, substancja czynna leku Drotapil 40 mg, została poddana szerokim badaniom przedklinicznym, które potwierdziły jej korzystny profil bezpieczeństwa. W badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, działania rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa nie stwierdzono istotnych zagrożeń dla człowieka. Szczególnie istotne było potwierdzenie braku wpływu na repolaryzację komór serca, co wyklucza ryzyko wydłużenia odstępu QT i związanych z tym zaburzeń rytmu serca. Badania genotoksyczności, w tym test Amesa, test na komórkach chłoniaka mysiego oraz test mikrojądrowy, nie wykazały mutagenności ani klastogenności drotaweryny.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo reprodukcyjne, chłoniak mysi, drotaweryna chlorowodorek, działanie kardiotoksyczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, klastogenność, mutacja genowa, mutagenność, mutagenność bakteryjna, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, repolaryzacja komór serca, rozwój zarodkowo-płodowy, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, uszkodzenie chromosomu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Razarxo 20 mg
Rywaroksaban, aktywny składnik leku Razarxo, przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo, obejmujące farmakologię, toksyczność po podaniu jednorazowym i wielokrotnym, fototoksyczność, genotoksyczność oraz potencjał rakotwórczy. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka, choć przy ekspozycji klinicznej u szczurów zaobserwowano wzrost stężeń immunoglobulin IgG i IgA w osoczu, co wiązało się z nasileniem działania farmakodynamicznego. Badania reprodukcyjne wykazały brak wpływu na płodność, jednak rywaroksaban wywoływał toksyczne efekty rozwojowe, takie jak poronienia, zmiany kostnienia, białawe plamki wątroby, zwiększoną częstość wad rozwojowych oraz zmiany w łożysku, co jest powiązane z ryzykiem krwotocznym wynikającym z mechanizmu działania inhibitora czynnika Xa.
aktywność farmakodynamiczna, działanie rakotwórcze, fototoksyczność, genotoksyczność, immunoglobuliny, inhibitor czynnika Xa, patologia łożyska, plamki wątrobowe, powikłanie krwotoczne, rozwój płodowy, rywaroksaban, ryzyko krwawienia, selektywny inhibitor czynnika Xa, toksyczność matczyna, toksyczność narządowa, toksyczność po podaniu jednokrotnym, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność zarodkowa, wada rozwojowa, zaburzenia kostnienia - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussipect –
Produkt leczniczy Tussipect w formie tabletek drażowanych zawiera efedrynę chlorowodorek, wyciąg suchy z korzenia lukrecji, korzeń lukrecji sproszkowany, saponinę oraz sodu benzoesan. Kompleksowe badania toksykologiczne całego preparatu nie zostały przeprowadzone, jednak ocena bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych substancji czynnych. Przegląd przedklinicznych badań farmakologicznych nie wskazuje na istotne zagrożenia przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, a analiza toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazała ryzyka przy dawkach terapeutycznych. Należy jednak zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane efedryny, zwłaszcza w kontekście układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.
benzoesan sodu, ciąża, cukrzyca, działanie genotoksyczne, działanie kancerogenne, efedryna chlorowodorek, karmienie piersią, korzeń lukrecji, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, profil toksykologiczny, rozrost gruczołu krokowego, saponina, substancja czynna, tabletki drażowane, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, wyciąg z korzenia lukrecji - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadamen MED 2,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadamen MED, nie wykazały istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. W badaniach toksyczności, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na rozród nie stwierdzono działań niepożądanych. Szczególnie istotne jest, że w badaniach na szczurach i myszach nie zaobserwowano efektów teratogennych, embriotoksycznych ani fetotoksycznych przy dawkach do 1000 mg/kg/dobę. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg/dobę nie wywołała negatywnych skutków rozwojowych przed- i pourodzeniowych u szczurów, a ekspozycja ciężarnych samic (AUC) była około 18-krotnie wyższa niż u ludzi po dawce 20 mg, co potwierdza szeroki margines bezpieczeństwa w kontekście stosowania w ciąży. Badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic szczurów, co wskazuje na brak wpływu tadalafilu na zdolności reprodukcyjne.
AUC, badanie farmakologiczne, charakterystyka produktu leczniczego, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie teratogenne, rozwój płodu, rozwój pre- i postnatalny, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, właściwości farmakodynamiczne, zaburzenie płodności, zanik nabłonka kanalików nasiennych, zdolności reprodukcyjne, zmniejszenie spermatogenezy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Valinger Forte 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa syldenafilu, substancji czynnej preparatu Valinger Forte 50 mg, obejmowały szeroki zakres analiz farmakologicznych, toksykologicznych oraz genotoksycznych. Testy farmakologiczne nie wykazały istotnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym w modelach zwierzęcych nie ujawniła klinicznie istotnych zmian patologicznych, a badania genotoksyczności (mutacje genowe in vitro i in vivo oraz aberracje chromosomowe) dały wyniki negatywne, co wyklucza potencjał mutagenny syldenafilu.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, rozwój postnatalny, substancja czynna, syldenafil, teratogenność, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Płyn Ringera Fresenius (8,6 mg + 0,3 mg + 0,33 mg)/ml
Płyn Ringera Fresenius to roztwór do infuzji zawierający chlorek sodu (8,6 g/1000 ml, Na+ 147,2 mmol/l), chlorek potasu (0,3 g/1000 ml, K+ 4,0 mmol/l) oraz chlorek wapnia dwuwodny (0,33 g/1000 ml, Ca2+ 2,25 mmol/l), a także jony chlorkowe (Cl- 155,7 mmol/l). Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 309 mOsmol/l i pH w zakresie 5,0-7,5, co odpowiada fizjologicznym stężeniom elektrolitów w osoczu. Fizycznie jest to przezroczysty, bezbarwny płyn do infuzji, stosowany w celu uzupełnienia elektrolitów i płynów ustrojowych.
chlorek potasu, chlorek sodu, chlorek wapnia dwuwodny, elektrolit osocza, jon chlorkowy, jon potasu, jon sodu, jon wapnia, osmolarność, płyn Ringera, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, roztwór do infuzji, roztwór elektrolitowy, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna - Leksykon substancji czynnych
Metyloetyloketon – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Metyloetyloketonon (MEK) jest stosowany jako środek denaturujący w preparacie desderman, zawierającym 0,99 g MEK na 100 g etanolu 96% (v/v), gdzie etanol stanowi 78,2 g/100 g produktu. Ocena bezpieczeństwa opiera się na danych przedklinicznych dotyczących stosowania MEK w połączeniu z etanolem w produktach do stosowania miejscowego. Badania farmakologiczne i toksykologiczne, w tym badania genotoksyczności, potencjału rakotwórczego oraz wpływu na rozród i rozwój potomstwa, nie wykazały szczególnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu MEK w podanych stężeniach. Wyniki te potwierdzają, że preparat desderman może być stosowany regularnie zgodnie z zaleceniami, bez istotnego ryzyka toksycznego czy genotoksycznego. Całościowa analiza danych przedklinicznych wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa metyloetyloketononu jako substancji denaturującej w produktach zawierających etanol do stosowania miejscowego. Brak jest dowodów na istotne ryzyko toksyczne, genotoksyczne, rakotwórcze czy reprodukcyjne związane z obecnością MEK w stężeniu 0,99 g na 100 g etanolu 96%. W kontekście klinicznym preparat desderman, zawierający MEK i etanol, może być bezpiecznie stosowany u pacjentów, w tym u kobiet w wieku rozrodczym, pod warunkiem przestrzegania zaleceń dotyczących stosowania. Dane te wspierają dalsze stosowanie MEK jako skutecznego środka denaturującego w produktach antyseptycznych do użytku miejscowego.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, ciąża, etanol, lek antyseptyczny, metyloetyloketon, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, rozwój potomstwa, środek denaturujący, środek dezynfekujący, stosowanie miejscowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wiek reprodukcyjny, właściwość genotoksyczna, zagrożenie rakotwórcze - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – BisoHEXAL 5 5 mg
Bisoprololu fumaran, substancja czynna leku BisoHEXAL, został poddany kompleksowym badaniom przedklinicznym obejmującym farmakologię, toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze. Wyniki potwierdziły typowy dla beta-adrenolityków mechanizm działania bisoprololu, bez wykazania nieoczekiwanych efektów ubocznych czy toksyczności przy standardowym stosowaniu terapeutycznym. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności ani genotoksyczności, a długoterminowe testy na zwierzętach nie wskazały na zwiększone ryzyko nowotworów związane z bisoprololem.
badanie przedkliniczne, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, potencjał mutagenny, profil bezpieczeństwa, resorpcja, substancja czynna, teratogen, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Diabufor XR 1000 mg
Przedkliniczne badania metforminy chlorowodorku, substancji czynnej Diabufor XR (dostępnego w dawkach 500 mg, 750 mg i 1000 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu), wykazały brak istotnych zagrożeń dla organizmu ludzkiego. Standardowe testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji ani toksycznych efektów, a testy genotoksyczności potwierdziły brak mutagennego i genotoksycznego działania metforminy. Ponadto, analiza potencjału rakotwórczego nie wskazała na zwiększone ryzyko karcinogenezy przy długotrwałym stosowaniu leku.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie genotoksyczne, działanie karcinogenne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, funkcja rozrodcza, metformina chlorowodorek, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, rozwój płodowy, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowy, substancja czynna, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Furagina APTEO MED 50 mg
Badania przedkliniczne furazydyny, substancji czynnej leku Furagina APTEO MED, wykazały relatywnie bezpieczny profil toksykologiczny w dawkach terapeutycznych. Toksyczność ostra oceniana na białych myszach wykazała bardzo niską toksyczność po podaniu dożołądkowym (LD50 = 4000 mg/kg), natomiast dawka dootrzewnowa LD50 wyniosła 400 mg/kg. Maksymalna tolerowana dawka wyniosła 400 mg/kg. Objawy zatrucia u myszy obejmowały ataksję i drżenie mięśniowe, a u królików duszność i obniżenie odruchów rogówkowych. Potencjał kumulacyjny oceniono na podstawie codziennego podawania 100 i 250 mg/kg przez miesiąc, co nie powodowało zgonów, jednak farmakokinetyka wskazała na możliwość kumulacji przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek (około 12,5% maksymalnej tolerowanej dawki wydalane dobowo).
ataksja, badanie histopatologiczne, droga podania leku, farmakokinetyka, flora bakteryjna, furazydyna, genotoksyczność, hepatocyt, kanalik nerkowy, kumulacja leku, martwica tkanek, naciek komórkowy, napięcie mięśniowe, opistotonus, podanie dożylne, rakotwórczość, stłuszczenie hepatocytów, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Sinupret –
Produkt leczniczy Sinupret w postaci kropli doustnych przeszedł szerokie badania przedkliniczne, które potwierdziły jego korzystny profil bezpieczeństwa. Konwencjonalne badania farmakologiczne nie wykazały istotnych działań niepożądanych na układy sercowo-naczyniowy, oddechowy i nerwowy. Testy toksyczności ostrej oraz po podaniu wielokrotnym nie ujawniły zagrożeń zdrowotnych ani kumulacji substancji, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania wyciągu płynnego (1:38,5) z mieszaniny ziół: korzenia goryczki, kwiatu pierwiosnka z kielichem, ziela szczawiu, kwiatu bzu czarnego i ziela werbeny. Badania genotoksyczności nie wykazały mutagenności, a ocena toksyczności reprodukcyjnej potwierdziła brak negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu i potomstwa.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, karcynogenność, korzeń goryczki, kwiat bzu czarnego, kwiat pierwiosnka, ocena bezpieczeństwa, toksyczność narządowa, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wpływ mutagenny, ziele szczawiu, ziele werbeny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – AuroUrso 250 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu ursodeoksycholowego, substancji czynnej produktu AuroUrso, wykazały niski potencjał toksyczności ostrej oraz brak działania mutagennego i rakotwórczego. W badaniach toksyczności podprzewlekłej na małpach zaobserwowano hepatotoksyczność przy wysokich dawkach, objawiającą się zmianami czynnościowymi i morfologicznymi wątroby, jednak efekt ten przypisano metabolitowi kwasu litocholowemu, który u ludzi ulega skutecznemu rozkładowi, co potwierdzają dane kliniczne. Długoterminowe badania na gryzoniach nie wykazały potencjału rakotwórczego, a testy genotoksyczności in vitro i in vivo były negatywne, wskazując na bezpieczeństwo genetyczne substancji. Wpływ kwasu ursodeoksycholowego na rozrodczość i rozwój potomstwa oceniano na różnych gatunkach zwierząt. U szczurów przy dawce 2000 mg/kg masy ciała stwierdzono aplazję ogona, natomiast u królików dawka 100 mg/kg wywołała działanie embriotoksyczne, bez efektu teratogennego. Produkt nie wpływał na płodność szczurów ani na rozwój okołoporodowy potomstwa. Wyniki te, uzyskane przy dawkach znacznie przekraczających stosowane u ludzi, sugerują brak istotnego ryzyka dla rozrodczości i rozwoju płodu przy stosowaniu terapeutycznym kwasu ursodeoksycholowego.
aplazja ogona, badanie in vitro, badanie in vivo, działanie embriotoksyczne, działanie hepatotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, enzymy wątrobowe, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kwas litocholowy, kwas ursodeoksycholowy, martwica komórek wątroby, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, rozrost dróg żółciowych, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, zapalenie wrotne - Leksykon substancji czynnych
Trifaroten – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Trifaroten, substancja czynna kremu Aklief w stężeniu 50 µg/g, wykazuje niską ekspozycję ogólnoustrojową po miejscowym podaniu 2 g raz dziennie, co potwierdzono w badaniach toksyczności na świniach miniaturowych trwających do 9 miesięcy. Nie zaobserwowano efektów ogólnoustrojowych, a jedynym klinicznie istotnym objawem było odwracalne podrażnienie skóry w miejscach aplikacji. Badania genotoksyczności i rakotwórczości nie wykazały zagrożeń dla człowieka. W kontekście reprodukcji, doustne podawanie trifarotenu ciężarnym szczurzym i króliczym samicom podczas organogenezy wywoływało teratogenne i embriotoksyczne efekty przy ekspozycjach AUC od 1614 do 18245 razy większych u szczurów oraz od 800 do 4622 razy większych u królików w porównaniu do maksymalnej zalecanej dawki dla ludzi (MRHD) 2 g. Przy niższych ekspozycjach (534× u szczurów i 98× u królików) nie stwierdzono działania teratogennego.
Aklief, AUC, badanie toksyczności, degeneracja komórek zarodkowych, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja ogólnoustrojowa, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, hipospermatogeneza, MRHD, organogeneza, podrażnienie skóry, przenikanie do mleka, rozwój przed- i pourodzeniowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trifaroten - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivohart 5 mg
Iwabradyna, substancja czynna preparatu Ivohart, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony w szerokich badaniach przedklinicznych. Badania toksyczności wielokrotnej nie wykazały istotnych zagrożeń przy stosowaniu dawek terapeutycznych, a toksyczność reprodukcyjna nie wpłynęła negatywnie na płodność szczurów obu płci. Jednakże w badaniach teratogenności zaobserwowano zwiększoną częstość wad serca u płodów szczurzych oraz pojedyncze przypadki wrodzonego braku palców u królików przy ekspozycji na dawki zbliżone do terapeutycznych. Długoterminowe podawanie iwabradyny psom w dawkach 2, 7 oraz 24 mg/kg mc./dobę spowodowało przemijające zmiany w siatkówce, które nie prowadziły do trwałych uszkodzeń, co jest zgodne z mechanizmem działania leku na prądy Ih w siatkówce, homologiczne do prądu If w sercu.
badania genotoksyczne, badania przedkliniczne, działanie rakotwórcze, iwabradyna, kanał jonowy, karcynogenność, organogeneza, płodność, prąd If, prądy Ih, ryzyko środowiskowe, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotna, utylizacja leku, wada serca, wrodzony brak palców, zmiany siatkówkowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Letizen 10 mg
Przedkliniczne badania cetyryzyny dichlorowodorku, substancji czynnej leku Letizen, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa. Ocena farmakologiczna nie ujawniła istotnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy w dawkach terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym u zwierząt nie wykazały istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych ani histopatologicznych. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo, w tym test Amesa i test mikrojądrowy, nie potwierdziły działania mutagennego ani genotoksycznego. Długoterminowe badania rakotwórczości nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów w porównaniu z grupami kontrolnymi.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie genotoksyczności, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, badanie rakotwórczości, cetyryzyna dichlorowodorek, dane niekliniczne, działanie mutagenne i genotoksyczne, lek przeciwhistaminowy, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, substancja czynna, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność matczyna, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zmiana histopatologiczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadulan 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej leku Tadulan, wykazały brak istotnych zagrożeń dla człowieka w standardowych testach farmakologicznych i toksykologicznych. Badania genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego, a analizy rakotwórczości nie potwierdziły zwiększonego ryzyka nowotworów. W badaniach reprodukcyjnych na szczurach i myszach, przy dawkach do 1000 mg/kg mc./dobę, nie stwierdzono działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego. Dodatkowo, dawka 30 mg/kg mc./dobę u ciężarnych szczurów, odpowiadająca AUC około 18-krotnie wyższej niż u ludzi po dawce 20 mg, nie wywołała negatywnych efektów rozwojowych potomstwa. Badania płodności nie wykazały zaburzeń u samców i samic szczurów.
AUC, badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie przedkliniczne, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, płodność, rozwój przedurodzeniowy i pourodzeniowy, spermatogeneza, substancja czynna, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Alendran 70 70 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne kwasu alendronowego, substancji czynnej leku Alendran 70, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa w standardowych testach farmakologicznych i toksykologicznych. Nie zaobserwowano istotnych działań niepożądanych ani toksyczności narządowej przy wielokrotnym podawaniu, a testy genotoksyczności i kancerogenności nie wskazały na ryzyko mutagenne czy rakotwórcze. Wyniki te potwierdzają brak specyficznych zagrożeń dla pacjentów w konwencjonalnych modelach oceny bezpieczeństwa farmakologicznego.
Alendran 70, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie przedkliniczne, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, hipokalcemia, kostnienie płodowe, kwas alendronowy, ocena toksykologiczna, potencjał kancerogenny, powikłanie okołoporodowe, profil bezpieczeństwa, rozwój kostny, rozwój płodu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stomezul 20 mg
Przedkliniczne badania ezomeprazolu, substancji czynnej preparatu Stomezul, wykazały brak istotnych zagrożeń toksycznych, genotoksycznych oraz rakotwórczych przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami klinicznymi. Testy farmakologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ nerwowy, sercowo-naczyniowy ani oddechowy. Długotrwała ekspozycja na dawki porównywalne lub wyższe niż kliniczne nie powodowała zmian narządowych ani metabolicznych. Kompleksowa ocena genotoksyczności potwierdziła brak mutagenności i klastogenności, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA i aberracji chromosomowych. Badania reprodukcyjne nie wykazały teratogenności ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży i rozwój potomstwa.
aberracje chromosomowe, ezomeprazol, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, inhibitor pompy protonowej, komórki enterochromafinopodobne, kwas solny w żołądku, potencjał genotoksyczny, rakowiak, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ nerwowy, właściwości mutagenne, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SILDEROS MAX 50 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa leku SILDEROS MAX, zawierającego 50 mg syldenafilu w postaci cytrynianu, opiera się na szerokim spektrum badań nieklinicznych, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na kluczowe układy fizjologiczne przy dawkach terapeutycznych. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły efektów toksycznych przy długotrwałej ekspozycji, co wskazuje na akceptowalny profil bezpieczeństwa przy przewlekłym stosowaniu. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały aktywności mutagennej, a badania rakotwórczości potwierdziły brak działania onkogennego w warunkach terapeutycznych.
badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, cytrynian, dawka 50 mg, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, ekspozycja terapeutyczna, genotoksyczność, potencjał mutagenny, potencjał onkogenny, profil bezpieczeństwa, rakotwórczość, syldenafil, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, wiek reprodukcyjny, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Canesten 500 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne klotrymazolu, substancji czynnej Canesten 500 mg (kapsułka dopochwowa, miękka), wykazały dobrą tolerancję zarówno przy podaniu dopochwowym, jak i miejscowym u różnych gatunków zwierząt laboratoryjnych. Badania farmakologiczne nie ujawniły istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego ani ośrodkowego układu nerwowego. Wielokrotne podawanie substancji nie wykazało toksyczności ogólnoustrojowej, a testy genotoksyczności i karcynogenności nie potwierdziły potencjału mutagennego ani rakotwórczego. W badaniach reprodukcyjnych nie stwierdzono zagrożeń dla rozrodu i rozwoju potomstwa przy dawkach odpowiadających ekspozycji klinicznej, choć toksyczność płodowa pojawiła się u szczurów przy wysokich dawkach ogólnoustrojowych (100 mg/kg mc), znacznie przekraczających dawki stosowane dopochwowo u ludzi.
aplikacja dopochwowa, badania toksykologiczne, Canesten, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, kapsułka dopochwowa, karcynogeneza, karmienie piersią, klotrymazol, narządy docelowe toksyczności, ośrodkowy układ nerwowy, przenikanie do mleka, reakcje niepożądane, stężenie w mleku, stosowanie dopochwowe, toksyczność płodowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenia materiału genetycznego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Espumisan 40 mg
Dane przedkliniczne dotyczące symetykonu, substancji czynnej preparatu Espumisan, potwierdzają jego wysoki profil bezpieczeństwa. Substancja ta charakteryzuje się chemiczną obojętnością oraz brakiem wchłaniania z przewodu pokarmowego, co eliminuje ryzyko ogólnoustrojowych działań toksycznych. Konwencjonalne badania farmakologiczne oraz toksykologiczne po wielokrotnym podaniu nie wykazały negatywnego wpływu na organizm, a brak kumulacji w tkankach dodatkowo potwierdza bezpieczeństwo stosowania. Warto podkreślić, że symetykon nie przenika do krwiobiegu, co jest kluczowe dla jego korzystnego profilu farmakokinetycznego.
badanie farmakologiczne, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, krwioobieg, procesy rozrodcze, profil bezpieczeństwa, przewód pokarmowy, rozrodczość, stężenie systemowe, światło jelita, symetykon, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, toksyczność wielokrotnego podania - Leksykon substancji czynnych
Bromek rokuroniowy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania dotyczące bromku rokuronium, substancji czynnej w produkcie Rocuronium Kabi, wykazały akceptowalny profil bezpieczeństwa. Standardowe testy farmakologiczne oraz ocena toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych zagrożeń dla człowieka. Badania genotoksyczności, obejmujące ocenę mutacji genowych, aberracji chromosomowych i uszkodzeń DNA, nie wykazały potencjału genotoksycznego. Ponadto, badania toksycznego wpływu na reprodukcję nie wskazały na ryzyko dla płodności, rozwoju zarodka, płodu ani rozwoju pourodzeniowego, co potwierdza bezpieczeństwo stosowania preparatu zgodnie z zaleceniami.
aberracja chromosomowa, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, bromek rokuronium, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa, Rocuronium Kabi, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, uszkodzenie DNA - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Treprostinil Reddy 1 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego wykazały istotne reakcje miejscowe w miejscu infuzji u szczurów i psów, takie jak obrzęk, rumień, opuchnięcie oraz bolesność. U psów otrzymujących dawki ≥300 ng/kg/min zaobserwowano poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki, a w skrajnych przypadkach zgony związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi 50 ng/kg mc./min, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy wysokich dawkach u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodka, jednak ich zakres jest niewystarczający do pełnej oceny ryzyka rozwojowego.
badanie in vitro, badanie in vivo, badanie mutagenności, badanie reprodukcyjne, bezpieczeństwo farmakologiczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie niepożądane, genotoksyczność, infuzja podskórna, obrzęk, opuchnięcie, potencjał rakotwórczy, rumień, stężenie osoczowe treprostynilu, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, treprostynil sodowy, wgłobienie jelita, wypadnięcie odbytu - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Iberogast Balance –
Przeprowadzone badania przedkliniczne preparatu Iberogast Balance wykazały brak istotnych zagrożeń dla bezpieczeństwa stosowania u ludzi. Testy genotoksyczności, w tym test Amesa oraz test mikrojądrowy u myszy, dały wyniki ujemne, co potwierdza brak działania mutagennego i genotoksycznego. Dodatkowo, badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały istotnych efektów toksycznych, co wskazuje na bezpieczeństwo długotrwałego stosowania preparatu. Ocena wpływu na rozrodczość i rozwój płodu również nie wykazała negatywnych skutków, co jest istotne w kontekście stosowania leku przez kobiety w wieku rozrodczym.
aparat mitotyczny, badanie farmakologiczne, badanie przedkliniczne, efekt kumulacyjny, efekt toksyczny, funkcja rozrodcza, genotoksyczność, korzeń lukrecji, mutacja genetyczna, mutagen chemiczny, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, preparat ziołowy, profil bezpieczeństwa, rozwój płodu, test Amesa, test mikrojądrowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozrodczość, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie chromosomu, wyciąg płynny, wyciąg roślinny, ziele ubiorka gorzkiego - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa siarczanu magnezu, substancji czynnej produktu Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego i nerwowego. Analizy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie wykazały kumulacji toksyczności ani uszkodzeń narządów, a parametry biochemiczne, hematologiczne i histopatologiczne pozostawały w normie. Testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie potwierdziły aktywności mutagennej, a badania karcynogenności na modelach zwierzęcych nie wykazały zwiększonego ryzyka nowotworów ani zmian przednowotworowych.
aberracja chromosomowa, badanie histopatologiczne, badanie karcynogenności, badanie przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, materiał genetyczny, parametr biochemiczny, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, potencjał onkogenny, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko mutagenne, siarczan magnezu, test mutacji genowej, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, zdrowie reprodukcyjne, zmiana przednowotworowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tadalafil Belupo 10 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa tadalafilu, substancji czynnej produktu Tadalafil Belupo, obejmująca badania farmakologii bezpieczeństwa, toksyczności po wielokrotnym podaniu, genotoksyczności, potencjału kancerogennego oraz wpływu na reprodukcję i rozwój, nie wykazała istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami. W badaniach na szczurach i myszach stosowano dawki do 1000 mg/kg/dobę, znacznie przekraczające dawki kliniczne, bez obserwacji działania teratogennego, embriotoksycznego czy fetotoksycznego. W modelu rozwoju pre- i postnatalnego u szczurów dawka 30 mg/kg/dobę była poziomem NOAEL. Ekspozycja ciężarnych szczurów na tadalafil była około 18-krotnie wyższa (AUC) niż u ludzi po dawce 20 mg, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa. Badania płodności u szczurów nie wykazały negatywnego wpływu na funkcje rozrodcze.
AUC, badanie przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie embriotoksyczne, działanie fetotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia leku, profil bezpieczeństwa, spermatogeneza, tadalafil, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, zanik nabłonka kanalików nasiennych - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tribux forte 200 mg
Przedkliniczne badania toksykologiczne trimebutyny maleinianu, prowadzone przez 6 miesięcy z zastosowaniem dawek wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki terapeutyczne u ludzi, wykazały specyficzne efekty zależne od gatunku zwierząt. U szczurów zaobserwowano zmiany w błonie śluzowej żołądka, natomiast u psów stwierdzono zaburzenia czynności nerek. Efekty te pojawiały się wyłącznie przy dawkach znacznie wyższych niż stosowane klinicznie, co wskazuje na istotny margines bezpieczeństwa. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani zdolności do indukowania aberracji chromosomowych, co eliminuje ryzyko uszkodzeń DNA. Ponadto, testy teratogenności i wpływu na funkcje reprodukcyjne nie potwierdziły działania teratogennego ani negatywnego wpływu na płodność, przebieg ciąży, rozwój płodu i pourodzeniowy rozwój potomstwa.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczne, badanie genotoksyczności, badanie teratogenności, badanie toksykologiczne, błona śluzowa żołądka, działanie teratogenne, efekt toksyczny, funkcja reprodukcyjna, malformacja płodu, margines bezpieczeństwa, mutacja genowa, praktyka kliniczna, profil bezpieczeństwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, trimebutyna maleinian, uszkodzenie DNA, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Formaldehyd – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Formaldehyd, stosowany w procesie produkcji wielu szczepionek (m.in. przeciw grypie, błonicy, tężcowi, krztuścowi, Haemophilus influenzae typ b) oraz w plastrach diagnostycznych TRUE Test 36, występuje w gotowych produktach leczniczych w śladowych ilościach. Dane przedkliniczne, obejmujące badania toksyczności ostrej, toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz tolerancji miejscowej, nie wykazały istotnego zagrożenia dla człowieka. Szczegółowe analizy bezpieczeństwa szczepionek takich jak Infanrix-IPV, Boostrix Polio, Fluarix Tetra, VaxigripTetra oraz plastrów TRUE Test 36 potwierdziły brak niekorzystnych reakcji miejscowych oraz toksycznego wpływu na reprodukcję i rozwój zarodkowo-płodowy, nawet przy ekspozycji na formaldehyd w stężeniu do 180 µg/cm² (146 µg/płatek w przypadku TRUE Test 36).
Act-HIB, błonica, Boostrix Polio, działanie rakotwórcze, Fluarix Tetra, formaldehyd, Haemophilus influenzae typ b, Infanrix-IPV, krztusiec, N-hydroksymetylo imid kwasu bursztynowego, plaster diagnostyczny, reakcja w miejscu podania, rozwój pourodzeniowy, rozwój zarodkowo-płodowy, swoista toksyczność, szczepionka przeciw grypie, test prowokacyjny, tężec, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, tolerancja miejscowa, TRUE Test 36, VaxigripTetra - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Feiba NF 1000 j. (1000 j. FEIBA), 50 j./ml
Badania przedkliniczne leku FEIBA NF, zawierającego zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII, opierają się na badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na modelach zwierzęcych, w tym na myszach z hemofilią A oraz zdrowych myszach i szczurach. Stosowano dawki przekraczające 200 j./kg masy ciała, czyli powyżej maksymalnej dawki dobowej rekomendowanej dla ludzi. Wyniki wskazują, że głównym ryzykiem jest nadkrzepliwość wynikająca z prokoagulacyjnych właściwości preparatu. Ze względu na reakcje immunologiczne zwierząt na ludzkie białka krzepnięcia, nie jest możliwe przeprowadzenie wiarygodnych badań toksyczności po podaniu wielokrotnym.
aktywowany czynnik VII, antygen koagulacyjny czynnika VIII, czynniki krzepnięcia, czynniki krzepnięcia II IX X, gen czynnika VIII, hemofilia A, inhibitor czynnika VIII, nadkrzepliwość, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeciwciała przeciwko heterologicznym białkom, reakcja immunologiczna, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ kalikreina-kinina, właściwości prokoagulacyjne, zespół czynników krzepnięcia - Leksykon substancji czynnych
Mikonazol – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Mikonazol, substancja przeciwgrzybicza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokimi badaniami przedklinicznymi. Badania toksyczności dermatologicznej na królikach, przy stosowaniu 2% kremu w dawce 2 g/kg mc./dobę przez okres do 6 miesięcy (Mycosolon), nie wykazały istotnych zmian w parametrach hematologicznych, biochemicznych ani w ocenie histopatologicznej. Brak toksyczności układowej i miejscowego podrażnienia potwierdzono również po aplikacji miejscowej i do oka. Konwencjonalne testy genotoksyczności nie wykazały potencjału uszkodzeń DNA, a badania reprodukcyjne nie wskazały na ryzyko dla funkcji rozrodczych. Dane dotyczące toksyczności ostrej i przewlekłej (produkty Daktarin, Daktarin-oral, Miconal) potwierdzają brak istotnych zagrożeń przy stosowaniu klinicznym.
badanie farmakologiczne, badanie genotoksyczności, badanie kliniczne, badanie toksyczności, badanie toksykologiczne, działanie drażniące, działanie niepożądane, funkcja rozrodcza, krem mikonazolu, miejscowe podrażnienie, mikonazol, ocena histopatologiczna, parametr hematologiczny, potencjał genotoksyczny, substancja przeciwgrzybicza, toksyczność dermatologiczna, toksyczność ostrej dawki, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność układowa, tolerancja miejscowa, uszkodzenie materiału genetycznego, wpływ na reprodukcję, wpływ toksyczny, zagrożenie genotoksyczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Stomezul 40 mg
Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa ezomeprazolu, substancji czynnej leku Stomezul, opierała się na kompleksowych badaniach farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz ocenie wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnego ryzyka dla pacjentów przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym potwierdziły korzystny profil bezpieczeństwa, a testy genotoksyczności nie wskazały na potencjał uszkadzania DNA. Ponadto, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, co jest istotne dla bezpieczeństwa stosowania ezomeprazolu w populacji reprodukcyjnej.
badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie niepożądane, ezomeprazol, genotoksyczność, hipergastrynemia, komórki ECL, komórki enterochromafinopodobne, kwas solny, potencjał rakotwórczy, poziom gastryny, proliferacja, rakowiak, rozwój potomstwa, schorzenie przewodu pokarmowego, sekrecja kwasu żołądkowego, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Teriflunomide Teva 14 mg
Badania przedkliniczne teriflunomidu wykazały toksyczność po wielokrotnym podaniu doustnym u myszy (do 3 miesięcy), szczurów (do 6 miesięcy) i psów (do 12 miesięcy), z głównymi narządami docelowymi: szpikiem kostnym, narządami limfatycznymi, przewodem pokarmowym, narządami rozrodczymi oraz trzustką. Obserwowano niedokrwistość, trombocytopenię, leukopenię, limfopenię oraz wtórne zakażenia, co wiązano z hamowaniem podziału komórek i wpływem na układ immunologiczny. Zwierzęta laboratoryjne wykazywały większą wrażliwość na teriflunomid niż ludzie, z toksycznością pojawiającą się przy dawkach równoważnych lub niższych od terapeutycznych stosowanych u ludzi. Potencjał genotoksyczny był ograniczony – brak mutagenności in vitro i klastogenności in vivo, mimo że w in vitro zaobserwowano klastogenność związaną z hamowaniem enzymu DHO-DH. Metabolit 4-trifluorometyloanilina (TFMA) wykazywał mutagenność in vitro, ale nie in vivo. Badania kancerogenności na szczurach i myszach nie potwierdziły działania rakotwórczego.
4-trifluorometyloanilina, dehydrogenaza dihydroorotanowa, działanie embriotoksyczne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, działanie teratogenne, działanie utleniające, leukopenia, limfocyty B, limfopenia, narządy limfatyczne, niedokrwistość, odpowiedź limfoidalna, płytki krwi, potencjał genotoksyczny, potencjał rakotwórczy, przeciwciała IgM i IgG, szpik kostny, teriflunomid, toksyczność po podaniu wielokrotnym, układ immunologiczny, zakażenie wtórne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ALLERTEC FOXILL 1 mg/g
Dane przedkliniczne dotyczące dimetyndenu maleinianu, substancji czynnej w produkcie ALLERTEC FOXILL (1 mg/g, żel), wskazują na brak istotnych zagrożeń dla człowieka przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami. Badania farmakologiczne bezpieczeństwa nie wykazały negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani ośrodkowy układ nerwowy. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych, a badania genotoksyczności potwierdziły brak potencjału mutagennego i genotoksycznego. W modelach zwierzęcych (szczury, króliki) nie stwierdzono właściwości teratogennych ani ryzyka uszkodzenia materiału genetycznego.
Allertec Foxill, badanie farmakologiczne bezpieczeństwa, badanie histopatologiczne, badanie przedkliniczne, dimetynden maleinian, model in vitro, model in vivo, ośrodkowy układ nerwowy, parametr biochemiczny, potencjał mutagenny, rozwój postnatalny, rozwój prenatalny, test genotoksyczności, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwość teratogenna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Activelle 1 mg + 0,5 mg
Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Activelle, zawierającego estradiol i noretysteron, wskazują na niską toksyczność ostrą estrogenów, co jest istotne dla oceny ogólnego profilu bezpieczeństwa leku. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że nawet małe dawki estradiolu i walerianianu estradiolu mogą powodować obumieranie zarodka oraz wady rozwojowe układu moczowo-płciowego, w tym feminizację męskich płodów. Z kolei noretysteron wykazał działanie wirilizujące na płody żeńskie u szczurów i małp oraz indukował obumarcie zarodka przy wyższych dawkach. Kompleksowe badania toksykologiczne, obejmujące toksyczność po podaniu wielokrotnym, potencjał genotoksyczny i rakotwórczy, nie wykazały dodatkowego ryzyka dla człowieka poza znanymi efektami hormonalnymi.
działanie rakotwórcze, estradiol i noretysteron, feminizacja płodów męskich, obumarcie zarodka, potencjał genotoksyczny, progestagen, rozwój zarodkowo-płodowy, toksyczność ostra estrogenów, toksyczność po podaniu wielokrotnym, wady układu moczowo-płciowego, walerianian estradiolu, wartość prognostyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Aclexa 200 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące celekoksybu, substancji czynnej leku Aclexa, wskazują na potencjalne ryzyko teratogenne i negatywny wpływ na reprodukcję. W badaniach na królikach doustne podawanie celekoksybu w dawkach ≥150 mg/kg/dobę (około 2-krotnie większych niż u ludzi przy dawce 200 mg 2×/dobę, na podstawie AUC0-24) powodowało wady rozwojowe, takie jak ubytek przegrody międzykomorowej oraz anomalie kostne (zrośnięte żebra, mostek). U szczurów dawki ≥30 mg/kg/dobę (około 6-krotnie większe niż u ludzi) podczas organogenezy zwiększały częstość przepukliny przeponowej, co wiązano z hamowaniem syntezy prostaglandyn. Ponadto, celekoksyb indukował przed- i poimplantacyjne poronienia oraz zmniejszenie przeżywalności zarodków, a także przenikał do mleka karmiących samic, co ma znaczenie dla oceny ryzyka w okresie laktacji.
celekoksyb, działanie teratogenne, ekspozycja leku, hamowanie syntezy prostaglandyn, mechanizm działania substancji, mutagenność, organogeneza, poronienie poimplantacyjne, poronienie przedimplantacyjne, przenikanie do mleka, przepuklina przeponowa, rakotwórczość, ryzyko sercowo-naczyniowe, toksyczność dla noworodków, toksyczność po podaniu wielokrotnym, ubytek przegrody międzykomorowej, wada rozwojowa serca, zakrzepica, zrośnięte żebra, zrośnięty mostek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dicloreum 50 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa diklofenaku sodowego, substancji czynnej preparatu Dicloreum 50 mg, wykazały niską toksyczność ostrą z wartościami LD50 po podaniu domięśniowym wynoszącymi >225 mg/kg u szczurów oraz >250 mg/kg u myszy. Badania na królikach nie wykazały zaburzeń hemodynamicznych, co świadczy o dobrej tolerancji układu sercowo-naczyniowego przy ostrym narażeniu. Długotrwałe podawanie diklofenaku w dawkach terapeutycznych nie powodowało istotnych skutków ubocznych, potwierdzając korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu przewlekłym.
dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, diklofenak sodowy, działanie teratogenne, indukcja mutacji, podanie domięśniowe, potencjał genotoksyczny, potencjał mutagenny, potencjał rakotwórczy, profil bezpieczeństwa, ryzyko rozwoju nowotworów, skutki uboczne, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie materiału genetycznego, wada rozwojowa, zaburzenia hemodynamiczne - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Flonidan 10 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa loratadyny, substancji czynnej Flonidanu 10 mg, nie wykazały istotnych zagrożeń dla pacjentów stosujących lek w dawkach terapeutycznych. Analizy farmakologiczne potwierdziły brak negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy. Długoterminowe badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły istotnych efektów toksycznych. Ponadto, testy genotoksyczności nie wykazały działania mutagennego ani uszkadzającego DNA, a badania karcynogenności nie potwierdziły ryzyka rozwoju nowotworów przy przewidywanym długotrwałym stosowaniu loratadyny.
aberracja chromosomowa, działanie genotoksyczne, działanie karcynogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, loratadyna, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na reprodukcję, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA, wada rozwojowa płodu, wydłużony poród, zmniejszona przeżywalność potomstwa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ospamox 1000 mg 1000 mg
Przedkliniczne badania amoksycyliny, substancji czynnej leku Ospamox, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa bez istotnych zagrożeń dla układu sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz ośrodkowego układu nerwowego. Testy toksyczności po podaniu wielokrotnym w modelach zwierzęcych nie ujawniły istotnych objawów toksycznych, co jest istotne dla długotrwałych terapii antybiotykowych. Badania genotoksyczności nie wykazały potencjału mutagennego ani uszkodzeń DNA, a ocena wpływu na reprodukcję nie wskazała na ryzyko dla płodności, rozwoju zarodka, płodu czy potomstwa. Warto podkreślić, że nie przeprowadzono specyficznych badań dotyczących potencjalnego działania rakotwórczego amoksycyliny.
aberracja chromosomowa, amoksycylina, antybiotyk, badanie kliniczne, badanie przedkliniczne, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał rakotwórczy, praktyka kliniczna, rozwój zarodkowo-płodowy, terapia antybiotykowa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie DNA - Leksykon substancji czynnych
Kamfora racemiczna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kamfora racemiczna, obecna w preparatach takich jak Aromatol Hot żel (10,0 g/100 g), Dernilan (1 g/100 g), Rub-Arom (5,00 g/100 g) oraz Vicks VapoRub (5% w 100 g maści), wykazuje brak toksyczności po podaniu wielokrotnym oraz nie wykazuje właściwości mutagennych ani rakotwórczych na podstawie dostępnych danych przedklinicznych. W przypadku Vicks VapoRub przeprowadzono kompleksowe badania obejmujące toksyczność, genotoksyczność, rakotwórczość oraz wpływ na rozród i rozwój potomstwa, które nie wykazały istotnego zagrożenia dla pacjenta. Miejscowe stosowanie kamfory może powodować umiarkowane podrażnienia skóry, manifestujące się krótkotrwałym uczuciem pieczenia i mrowienia, co należy uwzględnić w praktyce klinicznej, zwłaszcza przy stosowaniu preparatów takich jak Dernilan.
alantoina, badania farmakologiczne, działanie drażniące, działanie niepożądane, genotoksyczność, interakcje składników, kamfora racemiczna, kwas salicylowy, lewomentol, mutagenność, nikotynamid, olejek eteryczny, potencjał mutagenny, preparat złożony, rakotwórczość, rozwój potomstwa, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, tymol