Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Treprostinil Reddy 1 mg/ml

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa treprostynilu sodowego wykazały istotne reakcje miejscowe w miejscu infuzji u szczurów i psów, takie jak obrzęk, rumień, opuchnięcie oraz bolesność. U psów otrzymujących dawki ≥300 ng/kg/min zaobserwowano poważne działania ogólnoustrojowe, w tym zmniejszoną aktywność ruchową, wymioty, luźne stolce oraz obrzęki, a w skrajnych przypadkach zgony związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. Średnie stężenie treprostynilu w osoczu u tych zwierząt wynosiło 7,85 ng/ml, co odpowiada stężeniom osiąganym u pacjentów leczonych dawkami przekraczającymi 50 ng/kg mc./min, co wskazuje na potencjalne ryzyko działań niepożądanych przy wysokich dawkach u ludzi. Badania reprodukcyjne na szczurach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność i rozwój zarodka, jednak ich zakres jest niewystarczający do pełnej oceny ryzyka rozwojowego.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Treprostinil Reddy

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania treprostynilu sodowego wykazały szereg zjawisk biologicznych istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa terapeutycznego. Poniższa analiza przedstawia szczegółowe dane z badań na zwierzętach modelowych oraz badań in vitro, które dostarczają informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem treprostynilu u ludzi.1

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

W badaniach z wielokrotnym podaniem treprostynilu sodowego w postaci ciągłych infuzji podskórnych prowadzonych przez 13 i 26 tygodni zaobserwowano specyficzne objawy niepożądane zależne od gatunku. U szczurów i psów wystąpiły lokalne reakcje w miejscu infuzji obejmujące: obrzęk, rumień, opuchnięcie oraz bolesność/wrażliwość na dotyk.2

Szczególnie istotne działania niepożądane zaobserwowano u psów otrzymujących dawki ≥300 ng/kg/min. W tej grupie zwierząt odnotowano poważne objawy ogólnoustrojowe:

  • Zmniejszona aktywność ruchowa
  • Wymioty
  • Luźne stolce
  • Obrzęki w miejscu infuzji

W skrajnych przypadkach doszło do zgonów zwierząt, które były związane z wgłobieniem jelita i wypadnięciem odbytu. U tych psów średnie stężenie treprostynilu sodowego w osoczu w stanie spoczynku wynosiło 7,85 ng/ml.3

Warto podkreślić, że stężenia treprostynilu w osoczu obserwowane u psów w badaniach przedklinicznych mogą być osiągane również u pacjentów leczonych tym lekiem. Stężenia porównywalne do tych, które wywołały ciężkie działania niepożądane u psów (7,85 ng/ml), można uzyskać u ludzi leczonych treprostynilem w dawce przekraczającej 50 ng/kg mc./min. 50 ng/kg mc./min”>4

Toksyczność reprodukcyjna

Przeprowadzone badania reprodukcji na szczurach nie wykazały szkodliwego działania testowanych dawek treprostynilu na płodność, rozwój zarodka i płodu. Należy jednak zaznaczyć, że te badania mogą być niewystarczające do pełnej oceny potencjalnego ryzyka dla procesów rozrodczych, rozwoju płodu oraz dalszego rozwoju potomstwa.5

Potencjał rakotwórczy i mutagenny

Nie przeprowadzono długoterminowych badań na zwierzętach oceniających potencjał rakotwórczy treprostynilu. To istotna luka w danych przedklinicznych, jednak dostępne są wyniki badań mutagenności prowadzonych zarówno in vitro jak i in vivo. Badania te nie wykazały działania mutagennego ani klastogennego treprostynilu, co sugeruje niskie ryzyko genotoksyczności związanej ze stosowaniem tego leku.6

Ogólna ocena bezpieczeństwa

Na podstawie całości danych przedklinicznych, obejmujących konwencjonalne badania bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksyczności reprodukcyjnej, nie zidentyfikowano szczególnych zagrożeń dla ludzi wynikających ze stosowania treprostynilu. Należy jednak pamiętać o obserwowanych działaniach niepożądanych w miejscu infuzji oraz potencjalnych ogólnoustrojowych działaniach niepożądanych, które wystąpiły u zwierząt przy wysokich dawkach leku.7

Parametr badania Gatunek Główne obserwacje Znaczenie kliniczne
Toksyczność po wielokrotnym podaniu (13-26 tyg.) Szczury i psy Obrzęk, rumień, opuchnięcie, ból w miejscu infuzji Możliwe reakcje w miejscu infuzji u ludzi
Toksyczność systemowa Psy (≥300 ng/kg/min) Zmniejszona aktywność, wymioty, luźne stolce, wgłobienie jelita, zgony Potencjalne działania niepożądane przy dawkach >50 ng/kg/min u ludzi
Badania reprodukcyjne Szczury Brak szkodliwego działania w testowanych dawkach Badania niewystarczające do pełnej oceny ryzyka
Mutagenność Badania in vitro i in vivo Brak działania mutagennego i klastogennego Niskie ryzyko genotoksyczności u ludzi
Potencjał rakotwórczy Nie przeprowadzono Brak danych Nieznane ryzyko działania karcynogennego
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl