prostaglandyna prozapalna

Prostaglandyny prozapalne to grupa bioaktywnych związków lipidowych z rodziny eikozanoidów, które odgrywają kluczową rolę w inicjowaniu i podtrzymywaniu procesów zapalnych w organizmie. Powstają z kwasu arachidonowego w wyniku działania enzymów cyklooksygenaz (COX-1 i COX-2), głównie w odpowiedzi na różnorodne bodźce uszkadzające.

Do głównych prostaglandyn prozapalnych zalicza się prostaglandynę E2 (PGE2), prostaglandynę D2 (PGD2) oraz prostaglandynę F2α (PGF2α). Związki te odpowiadają za wiele typowych objawów stanu zapalnego, takich jak ból, obrzęk, zaczerwienienie i podwyższona temperatura. Działają poprzez aktywację specyficznych receptorów błonowych, wywołując rozszerzenie naczyń krwionośnych, zwiększenie ich przepuszczalności oraz uwrażliwienie zakończeń nerwowych na bodźce bólowe.

Prostaglandyny prozapalne pełnią istotną funkcję w patogenezie wielu chorób o podłożu zapalnym, w tym chorób autoimmunologicznych, nowotworowych i degeneracyjnych. Hamowanie ich syntezy stanowi podstawowy mechanizm działania niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), które blokują enzymy COX. Selektywne inhibitory COX-2 zostały opracowane w celu zablokowania głównie prozapalnej ścieżki syntezy prostaglandyn przy jednoczesnym zachowaniu fizjologicznych funkcji prostaglandyn powstających w szlaku COX-1.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl