Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Furagina APTEO MED 50 mg

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania furazydyny

Badania przedkliniczne dostarczają istotnych informacji na temat bezpieczeństwa stosowania furazydyny, substancji czynnej leku Furagina APTEO MED. Oceniono szereg parametrów toksykologicznych w modelach zwierzęcych, które wskazują na relatywnie bezpieczny profil tej substancji w dawkach terapeutycznych.¹

Toksyczność ostra po podaniu pojedynczej dawki

Toksyczność ostrą furazydyny badano na białych myszach, stosując dwie drogi podania: dożołądkową i dootrzewnową. Wyniki tych badań wykazały bardzo niską toksyczność furazydyny po podaniu dożołądkowym, co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa klinicznego.²

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono również na królikach, gdzie wyniki nie różniły się istotnie od tych uzyskanych u myszy. Obraz kliniczny zatrucia po podaniu dootrzewnowym u myszy rozwijał się po 20-40 minutach i charakteryzował się objawami ataksji i drżenia mięśniowego, prowadząc ostatecznie do porażenia.³

U królików obserwowano odmienne objawy toksyczności, takie jak gwałtowne zmniejszenie napięcia mięśniowego, duszność, obniżenie odruchów rogówkowych, a w niektórych przypadkach opistotonus (wygięcie ciała łukiem).⁴

Toksyczność po podaniu wielokrotnym

Potencjał kumulacyjny furazydyny oceniano na białych myszach. Codzienne podawanie leku w dawkach 100 i 250 mg/kg masy ciała przez okres jednego miesiąca nie prowadziło do zgonów zwierząt doświadczalnych. Co więcej, zaobserwowano przyrost masy ciała u badanych myszy.⁵

Badania farmakokinetyczne wykazały, że w ciągu doby organizm myszy wydalał około 250 mg/kg masy ciała furazydyny, co stanowiło 12,5% maksymalnej tolerowanej dawki. Wskazuje to na potencjalną kumulację leku przy długotrwałym podawaniu dużych dawek.⁶

Badania histopatologiczne przeprowadzone na królikach, które otrzymywały dobową dawkę 1 g/kg masy ciała furazydyny i zmarły między 3. a 5. dniem eksperymentu, wykazały zmiany ograniczone głównie do wątroby i nerek:⁷

• W wątrobie – nieznaczne stłuszczenie hepatocytów
• W nerkach – zmiany martwicze i nacieki komórkowe

Wpływ na mięśnie gładkie i florę jelitową

Doświadczenia na kotach badały wpływ furazydyny na mięśnie gładkie. Po dożylnym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała nie zaobserwowano zmian w napięciu ani amplitudzie skurczu mięśniowego. Badania na izolowanych odcinkach jelita cienkiego potwierdziły brak wpływu furazydyny na czynność mięśni gładkich przewodu pokarmowego oraz aktywność motoryczną jelita.⁸

Z uwagi na przeciwbakteryjne działanie furazydyny, przeprowadzono badania jej wpływu na fizjologiczną florę bakteryjną przewodu pokarmowego myszy. Zaobserwowano jedynie nieznaczne zmniejszenie liczby pałeczek Gram-ujemnych w przewodzie pokarmowym, które pojawiało się od 5. dnia podawania leku. Zmiany te utrzymywały się przez cały okres podawania produktu (około 40 dni). Podsumowując, furazydyna w dawkach terapeutycznych nie wywierała znaczącego negatywnego wpływu na florę jelitową myszy.⁹

Badania histopatologiczne

Szczegółowe badania histopatologiczne zwierząt wykazały zmiany głównie w dwóch narządach:¹⁰

• Wątrobie – zmiany o charakterze stłuszczenia hepatocytów
• Nerkach – zastój żylny, nacieki komórkowe w miąższu nerkowym oraz obecność drobnych kropel tłuszczu w nabłonku kanalików nerkowych

Dodatkowe badania bezpieczeństwa

Kompletne dane niekliniczne pochodzące z konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, w tym badań toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, rakotwórczości oraz wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa, nie wykazały potencjalnego zagrożenia furazydyny dla ludzi.¹¹