Leki w grupie
„pochodne nitrofuranu”

Pochodne nitrofuranu to grupa leków przeciwbakteryjnych posiadających w swojej strukturze pierścień nitrofuranowy. Działają głównie bakteriostatycznie, a w wyższych stężeniach – bakteriobójczo. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy DNA, RNA oraz białek bakteryjnych poprzez zaburzanie procesów metabolicznych bakterii. Są szczególnie skuteczne w zwalczaniu zakażeń układu moczowego.

Do najważniejszych leków z tej grupy należą: nitrofurantoina (dostępna w Polsce pod nazwami handlowymi Furaginum, Nifurantin, Neofuragina), furazydyna (Furaginum, Furazek) oraz furazolidon (niedostępny obecnie w Polsce). Nitrofurantoina i furazydyna są stosowane głównie w leczeniu i profilaktyce zakażeń dróg moczowych, natomiast furazolidon był wykorzystywany w leczeniu zakażeń przewodu pokarmowego.

Największą zaletą pochodnych nitrofuranu jest ich skuteczność wobec wielu patogenów układu moczowego, w tym Escherichia coli, Enterococcus, Staphylococcus saprophyticus oraz niektórych szczepów Klebsiella i Enterobacter. Ponadto, leki te charakteryzują się niskim potencjałem wywoływania oporności bakteryjnej, co czyni je wartościową opcją w leczeniu nawracających zakażeń układu moczowego. Dodatkowo, osiągają wysokie stężenie w moczu, co zwiększa ich skuteczność w leczeniu infekcji dróg moczowych.

Niebezpieczeństwa związane ze stosowaniem pochodnych nitrofuranu obejmują działania niepożądane, takie jak nudności, wymioty, biegunka czy reakcje alergiczne. Długotrwałe stosowanie może prowadzić do neuropatii obwodowej, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek. Nitrofurantoina może również powodować uszkodzenie wątroby oraz płuc, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu. Leki te są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, w ciąży blisko terminu porodu oraz u noworodków.

W obrębie pochodnych nitrofuranu można wyróżnić dwie główne podgrupy: leki stosowane w zakażeniach układu moczowego (nitrofurantoina, furazydyna) oraz leki stosowane w zakażeniach przewodu pokarmowego (furazolidon). Ze względu na różnice w farmakokinetyce i spektrum działania, mają one odmienne zastosowania kliniczne, choć mechanizm działania przeciwbakteryjnego pozostaje podobny.

Lista leków w tej grupie

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl