ostre niepowikłane zakażenie dolnych dróg moczowych
Wskazanie

Ostre niepowikłane zakażenie dolnych dróg moczowych (ZUM) to jedno z najczęstszych zakażeń bakteryjnych, szczególnie u kobiet. Charakteryzuje się objawami takimi jak dyzuria (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, parcie na mocz oraz ból w okolicy nadłonowej. Najczęściej występuje u kobiet w wieku 18-40 lat, przy czym około 50% kobiet doświadczy co najmniej jednego epizodu ZUM w ciągu życia.

W leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych stosuje się antybiotykoterapię empiryczną. W Polsce najczęściej wykorzystywane są fosfomycyna (Monural, Uromaste), nitrofurantoina (Furaginum, Nifurantin), furazydyna (Furaginum), trimetoprim z sulfametoksazolem (Biseptol, Bactrim) oraz fluorochinolony jak cyprofloksacyna (Cipronex, Proxacin) czy lewofloksacyna (Levoxa, Oroflocina). Z uwagi na narastającą oporność bakterii na fluorochinolony, są one zalecane tylko w przypadkach, gdy nie można zastosować innych leków.

Największym wyzwaniem w leczeniu niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych jest narastająca antybiotykooporność patogenów, szczególnie Escherichia coli, który odpowiada za 75-95% przypadków. Kluczowe jest więc stosowanie antybiotyków zgodnie z lokalnymi wzorcami oporności. Dodatkowo, u około 20-30% pacjentek występują nawroty infekcji, co wymaga dokładnej diagnostyki oraz niekiedy profilaktyki antybiotykowej lub alternatywnych metod prewencji, jak suplementacja żurawiną czy probiotykami.

Ważnym aspektem terapii jest odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz leczenie objawowe z zastosowaniem leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych (np. Nurofen, Paracetamol). W przypadku braku poprawy po 2-3 dniach lub nasilenia objawów konieczna jest weryfikacja diagnozy, wykonanie posiewu moczu z antybiogramem oraz ewentualna zmiana antybiotyku.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl