Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Medoxa 50 mg

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej preparatu Medoxa, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i potencjał genotoksyczny. W badaniach toksyczności ostrej u szczurów określono LD50 na poziomie 240 mg/kg masy ciała po jednorazowym podaniu. W badaniach podostrych i przewlekłych zaobserwowano specyficzne zmiany narządowe zależne od gatunku, dawki i czasu ekspozycji, takie jak uszkodzenia komórek wysp trzustkowych Langerhansa (33 mg/kg i.p. u szczurów przez 7-14 dni), uszkodzenia wątroby u królików (2-3 mg/kg/dobę przez 2-4 tygodnie) oraz histotoksyczność mięśni u świnek morskich (0,5-5 mg/kg/dobę) i psów (4 mg/kg/dobę) po kilkutygodniowej ekspozycji. Badania genotoksyczności i karcynogenności nie wykazały klinicznie istotnych właściwości mutagennych ani rakotwórczych prednizonu.

Wskazania
  1. alergiczne zapalenie naczyń
  2. alergiczne zapalenie spojówek
  3. alergiczny nieżyt nosa
  4. alergiczny wyprysk kontaktowy
  5. artropatia enteropatyczna
  6. astma oskrzelowa
  7. autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
  8. autoimmunologiczne zapalenie wątroby
  9. chłoniak nieziarniczy
  10. choroba Addisona
  11. choroba Behçeta
  12. choroba Hodgkina
  13. choroba Leśniowskiego-Crohna
  14. choroba Waldenströma
  15. choroby ziarniniakowe
  16. ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
  17. ciężkie postacie kataru siennego
  18. czynne reumatoidalne zapalenie stawów
  19. egzema
  20. eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
  21. eozynofilowe zapalenie powięzi
  22. erytrodermia
  23. gruźlica płuc
  24. gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
  25. guz rzekomy oczodołu
  26. guzkowe zapalenie tętnic
  27. hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
  28. idiopatyczna plamica małopłytkowa
  29. idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
  30. łagodny pemfigoid błony śluzowej
  31. liniowa dermatoza IgA
  32. liszaj ruberowy osutka
  33. liszajec herpetiformis
  34. łupież rubra mieszkowy
  35. łuszczyca krostkowa
  36. łuszczycowe zapalenie stawów
  37. mieszane choroby tkanki łącznej
  38. młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
  39. myasthenia
  40. naczyniak jamisty
  41. neuropatia nerwu wzrokowego
  42. niedobór ACTH
  43. niewydolność kory nadnerczy
  44. obrzęk Quinckego
  45. obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
  46. odrzucenie przeszczepu
  47. olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
  48. oparzenia zasadowe
  49. oparzenie przełyku
  50. opryszczka ciężarnych
  51. orbitopatia endokrynologiczna
  52. ostra białaczka limfoblastyczna
  53. ostra przerywana trombocytopenia
  54. ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
  55. paliatywna terapia chorób nowotworowych
  56. parałuszczyca
  57. pęcherzyca zwykła
  58. pemfigoid pęcherzowy
  59. piodermia zgorzelinowa
  60. podostry skórny toczeń rumieniowaty
  61. polimialgia reumatyczna
  62. polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
  63. profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
  64. profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
  65. przewlekła białaczka limfatyczna
  66. przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
  67. przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
  68. przewlekłe zapalenie rzęs
  69. przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
  70. przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
  71. reakcja Jarischa-Herxheimera
  72. reakcje alergiczne
  73. reakcje anafilaktoidalne
  74. reaktywne zapalenie stawów
  75. rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  76. rumień guzowaty
  77. sarkoidoza
  78. śródmiąższowe choroby płuc
  79. śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym
  80. stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
  81. stwardnienie rozsiane
  82. submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
  83. szpiczak mnogi
  84. toczeń rumieniowaty układowy
  85. toksyczna rozpływna martwica naskórka
  86. twardzina układowa
  87. uogólniona ostra osutka krostkowa
  88. usunięcie nadnerczy
  89. wielopostaciowy rumień wysiękowy
  90. wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
  91. wrzodziejące zapalenie jelita grubego
  92. wyprysk atopowy
  93. wyprysk bakteryjny
  94. wyprysk kontaktowy
  95. wysypki polekowe
  96. zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
  97. zapalenie błony naczyniowej oka
  98. zapalenie nadtwardówki
  99. zapalenie rogówki
  100. zapalenie serca w gorączce reumatycznej
  101. zapalenie skórno-mięśniowe
  102. zapalenie stawów kręgosłupa
  103. zapalenie stawów w sarkoidozie
  104. zapalenie tętnicy skroniowej
  105. zapalenie twardówki
  106. zapalenie wielomięśniowe
  107. zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
  108. zespół nadnerczowo-płciowy
  109. zespół Sézary'ego
  110. zespół Tolosa-Hunta
  111. zespół Westa
  112. ziarniniakowatość Wegenera
  113. ziarniniakowe zapalenie warg
  114. zwłóknienie płuc
Substancja czynna

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Medoxa

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa prednizonu, substancji czynnej zawartej w preparacie Medoxa, obejmują szereg konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, wpływu na reprodukcję, genotoksyczności oraz potencjalnego działania rakotwórczego. Dane zgromadzone w tych badaniach nie wykazały szczególnego ryzyka dla populacji ludzkiej.1

Toksyczność ostra

W eksperymentalnych badaniach toksyczności ostrej przeprowadzonych na szczurach, po jednorazowym podaniu prednizolonu określono wartość LD50 (dawkę śmiertelną dla 50% populacji badanej w ciągu 7 dni) na poziomie 240 mg/kg masy ciała.2

Toksyczność podostra i przewlekła

Badania toksyczności podostrej i przewlekłej wykazały specyficzne zmiany narządowe w zależności od gatunku zwierząt laboratoryjnych, dawki i czasu ekspozycji na prednizolon. Obserwowano następujące zmiany:3

  • Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa – widoczne w mikroskopie świetlnym i elektronowym u szczurów po dootrzewnowym podawaniu dawki 33 mg/kg masy ciała codziennie przez okres 7-14 dni.
  • Uszkodzenie wątroby – występujące u królików po podawaniu dawek 2-3 mg/kg masy ciała na dobę przez 2-4 tygodnie.
  • Działanie histotoksyczne (martwica mięśni) – obserwowane po kilkutygodniowym podawaniu dawek:
    • 0,5-5 mg/kg masy ciała u świnek morskich
    • 4 mg/kg masy ciała u psów

Działanie mutagenne i karcynogenne

Dostępne wyniki badań dotyczące potencjalnego działania mutagennego i karcynogennego glikokortykosteroidów, w tym prednizonu, nie wskazują na występowanie klinicznie istotnych właściwości genotoksycznych.4

Toksyczny wpływ na rozmnażanie się i rozwój płodu

Badania przedkliniczne potwierdziły, że prednizolon może wywierać działanie teratogenne oraz wpływać na płodność. Obserwowano następujące efekty:5

  • Działanie teratogenne:
    • Rozszczep wargi/podniebienia u myszy, chomików i królików
    • Niewielkie anomalie czaszki, szczęki i języka po pozajelitowym podawaniu szczurom
    • Opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego
  • Wpływ na płodność: Długotrwałe podawanie wysokich dawek prednizolonu (30 mg/dobę przez co najmniej 4 tygodnie) powodowało odwracalne zaburzenia spermatogenezy, które utrzymywały się przez kilka miesięcy po zakończeniu terapii.6
Gatunek zwierząt Dawka prednizolonu Czas podawania Obserwowane efekty toksyczne
Szczury 240 mg/kg m.c. (jednorazowo) Podanie jednorazowe LD50 (śmierć w ciągu 7 dni)
Szczury 33 mg/kg m.c./dobę (i.p.) 7-14 dni Zmiany w komórkach wysp trzustkowych Langerhansa
Króliki 2-3 mg/kg m.c./dobę 2-4 tygodnie Uszkodzenie wątroby
Świnki morskie 0,5-5 mg/kg m.c./dobę Kilka tygodni Działanie histotoksyczne (martwica mięśni)
Psy 4 mg/kg m.c./dobę Kilka tygodni Działanie histotoksyczne (martwica mięśni)
Myszy, chomiki, króliki Różne dawki Podczas ciąży Rozszczep wargi/podniebienia
Szczury Różne dawki (podanie pozajelitowe) Podczas ciąży Anomalie czaszki, szczęki i języka; opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego
Nie określono 30 mg/dobę ≥4 tygodnie Odwracalne zaburzenia spermatogenezy
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl