Dawkowanie i sposób podawania
Medoxa 50 mg
Dawkowanie prednizonu w preparacie Medoxa wymaga indywidualnego dostosowania do rodzaju i nasilenia choroby oraz odpowiedzi pacjenta na terapię. W ostrych, ciężkich stanach stosuje się dawki początkowe w zakresie 80-100 mg/dobę (do 250 mg), co odpowiada 1,0-3,0 mg/kg masy ciała/dobę, natomiast w chorobach przewlekłych dawki podtrzymujące wynoszą zwykle 5-15 mg/dobę. W terapii substytucyjnej po zakończeniu wzrostu zaleca się dawki 5-7,5 mg/dobę podzielone na dwie dawki, z możliwością zwiększenia dawki do 50 mg/dobę w stanach stresowych. U dzieci dawkowanie jest oparte na masie ciała, z dawkami dużymi 2-3 mg/kg/dobę i dawką podtrzymującą 0,25 mg/kg/dobę. Dawkę należy stopniowo redukować zgodnie z klinicznym przebiegiem choroby, stosując schemat zmniejszania od 10 mg co 2-5 dni powyżej 30 mg/dobę do 0,5 mg co 4-8 tygodni poniżej 6 mg/dobę.
- alergiczne zapalenie naczyń
- alergiczne zapalenie spojówek
- alergiczny nieżyt nosa
- alergiczny wyprysk kontaktowy
- artropatia enteropatyczna
- astma oskrzelowa
- autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna
- autoimmunologiczne zapalenie wątroby
- chłoniak nieziarniczy
- choroba Addisona
- choroba Behçeta
- choroba Hodgkina
- choroba Leśniowskiego-Crohna
- choroba Waldenströma
- choroby ziarniniakowe
- ciężka gorączkowa dermatoza neutrofilowa
- ciężkie postacie kataru siennego
- czynne reumatoidalne zapalenie stawów
- egzema
- eozynofilowa ziarniniakowatość z zapaleniem naczyń
- eozynofilowe zapalenie powięzi
- erytrodermia
- gruźlica płuc
- gruźlicze zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
- guz rzekomy oczodołu
- guzkowe zapalenie tętnic
- hiperkalcemia w pierwotnych chorobach złośliwych
- idiopatyczna plamica małopłytkowa
- idiopatyczne włóknienie zaotrzewnowe
- łagodny pemfigoid błony śluzowej
- liniowa dermatoza IgA
- liszaj ruberowy osutka
- liszajec herpetiformis
- łupież rubra mieszkowy
- łuszczyca krostkowa
- łuszczycowe zapalenie stawów
- mieszane choroby tkanki łącznej
- młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów
- myasthenia
- naczyniak jamisty
- neuropatia nerwu wzrokowego
- niedobór ACTH
- niewydolność kory nadnerczy
- obrzęk Quinckego
- obturacyjne zapalenie krtani podgłośniowej
- odrzucenie przeszczepu
- olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic
- oparzenia zasadowe
- oparzenie przełyku
- opryszczka ciężarnych
- orbitopatia endokrynologiczna
- ostra białaczka limfoblastyczna
- ostra przerywana trombocytopenia
- ostre zapalenie pęcherzyków płucnych
- paliatywna terapia chorób nowotworowych
- parałuszczyca
- pęcherzyca zwykła
- pemfigoid pęcherzowy
- piodermia zgorzelinowa
- podostry skórny toczeń rumieniowaty
- polimialgia reumatyczna
- polineuropatia związana z gammapatią monoklonalną
- profilaktyka i leczenie wymiotów wywołanych cytostatykami
- profilaktyka zespołu niewydolności oddechowej u wcześniaków
- przewlekła białaczka limfatyczna
- przewlekłe eozynofilowe zapalenie płuc
- przewlekłe zanikowe zapalenie wielochrzęstne
- przewlekłe zapalenie rzęs
- przewlekły tarczowaty toczeń rumieniowaty
- przewlekły zespół Guillaina-Barrégo
- reakcja Jarischa-Herxheimera
- reakcje alergiczne
- reakcje anafilaktoidalne
- reaktywne zapalenie stawów
- rozplemowe zewnątrzwłośniczkowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- rumień guzowaty
- sarkoidoza
- śródmiąższowe choroby płuc
- śródmiąższowe zapalenie rogówki o podłożu autoimmunologicznym
- stany stresowe po długotrwałej terapii kortykosteroidami
- stwardnienie rozsiane
- submikroskopowe kłębuszkowe zapalenie nerek
- szpiczak mnogi
- toczeń rumieniowaty układowy
- toksyczna rozpływna martwica naskórka
- twardzina układowa
- uogólniona ostra osutka krostkowa
- usunięcie nadnerczy
- wielopostaciowy rumień wysiękowy
- wrodzone pęcherzowe oddzielanie się naskórka
- wrzodziejące zapalenie jelita grubego
- wyprysk atopowy
- wyprysk bakteryjny
- wyprysk kontaktowy
- wysypki polekowe
- zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc
- zapalenie błony naczyniowej oka
- zapalenie nadtwardówki
- zapalenie rogówki
- zapalenie serca w gorączce reumatycznej
- zapalenie skórno-mięśniowe
- zapalenie stawów kręgosłupa
- zapalenie stawów w sarkoidozie
- zapalenie tętnicy skroniowej
- zapalenie twardówki
- zapalenie wielomięśniowe
- zarostowe zapalenie oskrzelików z organizującym się zapaleniem płuc
- zespół nadnerczowo-płciowy
- zespół Sézary'ego
- zespół Tolosa-Hunta
- zespół Westa
- ziarniniakowatość Wegenera
- ziarniniakowe zapalenie warg
- zwłóknienie płuc
Dawkowanie i sposób podawania leku Medoxa
Dawkowanie leku Medoxa, zawierającego jako substancję czynną prednizon, wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od rodzaju i nasilenia choroby oraz indywidualnej reakcji pacjenta na terapię. Prawidłowe dawkowanie stanowi kluczowy element skutecznej farmakoterapii glikokortykosteroidami.1
Zasady ogólne dawkowania
W terapii glikokortykosteroidami zazwyczaj stosuje się względnie duże dawki początkowe. Dawki te muszą być znacznie wyższe w ostrych, ciężkich postaciach chorób niż w przypadku chorób przewlekłych. W zależności od obserwowanych objawów klinicznych i odpowiedzi pacjenta na leczenie, dawkę podtrzymującą można zmniejszyć do najmniejszej skutecznej, która zazwyczaj wynosi od 5 do 15 mg prednizonu na dobę, z różną częstością podawania.2
Długotrwałe leczenie małymi dawkami podtrzymującymi jest często konieczne, szczególnie w przypadku chorób przewlekłych.3
Leczenie substytucyjne
W leczeniu substytucyjnym, po zakończeniu wzrostu, zaleca się stosowanie od 5 do 7,5 mg prednizonu na dobę, podzielone na dwie pojedyncze dawki (rano i w południe, lub rano i wieczorem w przypadku zespołu nadnerczowo-płciowego). Dawka wieczorna w zespole nadnerczowo-płciowym ma na celu zmniejszenie nocnego wzrostu ACTH, przeciwdziałając przerostowi kory nadnerczy.4
W razie potrzeby zaleca się dodatkowe podanie mineralokortykoidu (fludrokortyzonu). W przypadku dużego obciążenia fizycznego (np. uraz, operacja), współistniejących infekcji może być konieczne zwiększenie dawki 2-3-krotnie, a w przypadku skrajnego obciążenia (np. poród) nawet 10-krotnie.5
W stanach stresowych po długotrwałym leczeniu glikokortykosteroidami, należy podać do 50 mg prednizonu na dobę tak szybko, jak to możliwe, a następnie zmniejszać dawkę w ciągu kilku dni.6
Farmakoterapia – dorośli
W farmakoterapii u dorosłych stosuje się różne zakresy dawek, w zależności od ciężkości choroby i potrzeb pacjenta.7
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/dobę | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|---|
| Duża | 80-100 (do 250) | 1,0-3,0 |
| Średnia | 40-80 | 0,5-1,0 |
| Mała | 10-40 | 0,25-0,5 |
| Bardzo mała | 1,5-7,5 (do 10) | ./. |
| Chemioterapia skojarzona | Patrz schemat dawkowania „e” (SD: e) | |
Zazwyczaj całą dawkę dobową przyjmuje się wcześnie rano, między godziną 6:00 a 8:00 (terapia okołodobowa). Jednak w zależności od choroby, duże dawki dobowe można również podzielić na 2 do 4 dawek pojedynczych, a średnie dawki dobowe na 2 do 3 dawek.8
Farmakoterapia – dzieci
W farmakoterapii u dzieci dawkowanie różni się od stosowanego u dorosłych i jest oparte na masie ciała dziecka.9
| Rodzaj dawki | Dawka w mg/kg masy ciała/dobę |
|---|---|
| Duża | 2-3 |
| Średnia | 1-2 |
| Dawka podtrzymująca | 0,25 |
U dzieci w okresie wzrostu leczenie należy prowadzić naprzemiennie lub w miarę możliwości z przerwami. W szczególnych przypadkach (np. zespół Westa) można odstąpić od tego zalecenia.10
Redukcja dawki
Po uzyskaniu pożądanego efektu klinicznego, w zależności od choroby podstawowej, rozpoczyna się zmniejszanie dawki. Jeśli dawka dobowa jest podzielona na kilka pojedynczych dawek, najpierw zmniejsza się dawkę wieczorną, a następnie ewentualną dawkę południową.11
Początkowo dawkę zmniejsza się w nieco większych krokach, a następnie w mniejszych od około 30 mg na dobę. O tym, czy leczenie należy stopniowo przerywać, czy też konieczne jest podanie dawki podtrzymującej, decyduje sytuacja kliniczna.12
Wraz z monitorowaniem aktywności choroby, następujące kroki mogą służyć jako wytyczne dotyczące zmniejszania dawki:13
- powyżej 30 mg/dobę – zmniejszenie o 10 mg co 2-5 dni
- od 30 do 15 mg/dobę – zmniejszenie o 5 mg co tydzień
- od 15 do 10 mg/dobę – zmniejszenie o 2,5 mg co 1-2 tygodnie
- od 10 do 6 mg/dobę – zmniejszenie o 1 mg co 2-4 tygodnie
- poniżej 6 mg/dobę – zmniejszenie o 0,5 mg co 4-8 tygodni
Duże i największe dawki, podawane tylko przez kilka dni, można odstawić bez stopniowej redukcji, w zależności od choroby podstawowej i odpowiedzi klinicznej.14
Schemat dawkowania w onkologii (schemat „e”)
Terapię w ramach chemioterapii skojarzonej we wskazaniach onkologicznych należy oprzeć na aktualnie obowiązujących protokołach. Prednizon jest zwykle podawany w pojedynczej dawce bez zmniejszania dawki pod koniec leczenia.15
Przykłady dawkowania prednizonu w ustalonych protokołach chemioterapii:16
- Chłoniak nieziarniczy:
- schemat CHOP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- schemat COP: prednizon 100 mg/m², dzień 1-5
- Przewlekła białaczka limfocytowa: „schemat Knospe”, prednizon 75/50/25 mg, dzień 1-3
- Choroba Hodgkina: schemat COPP-ABVD, prednizon 40 mg/m², dzień 1-14
- Szpiczak mnogi: „schemat Alexanian”, prednizon 2 mg/kg masy ciała, dzień 1-4
Sposób podawania
Tabletki leku Medoxa należy przyjmować w trakcie lub po posiłku, najlepiej po śniadaniu, bez rozgryzania, popijając odpowiednią ilością płynu.17
W przypadku farmakoterapii produktem leczniczym Medoxa należy sprawdzić, czy możliwa jest alternatywna terapia innym produktem leczniczym. W zależności od choroby podstawowej, po uzyskaniu dobrych wyników terapeutycznych, dawkę należy zmniejszyć do dawki podtrzymującej lub przerwać leczenie, w razie potrzeby monitorując mechanizm sprzężenia zwrotnego nadnerczy.18
Sytuacje szczególne
W niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby stosunkowo małe dawki mogą być wystarczające, lub konieczne może być zmniejszenie dawki.19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania