Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Tadulan

W ramach kompleksowej oceny bezpieczeństwa przedklinicznego tadalafilu, substancji czynnej leku Tadulan, przeprowadzono szereg badań nieklinicznych, które nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Ocena ta opiera się na wynikach konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na reprodukcję.¹

Badania toksyczności reprodukcyjnej

Przeprowadzone badania toksyczności reprodukcyjnej obejmowały ocenę potencjalnego działania teratogennego, embriotoksycznego i fetotoksycznego. W badaniach na szczurach i myszach, którym podawano tadalafil w dawkach do 1000 mg/kg masy ciała na dobę, nie zaobserwowano negatywnego wpływu na rozwój zarodka i płodu. Nie wykazano działania teratogennego, embriotoksycznego ani fetotoksycznego.²

W przedurodzeniowych i pourodzeniowych badaniach rozwoju przeprowadzonych na szczurach ustalono, że dawka 30 mg/kg masy ciała na dobę nie powodowała zauważalnych efektów. Istotnym aspektem farmakokinetycznym jest fakt, że u ciężarnych samic szczura wartość AUC (pole pod krzywą stężenia w czasie) wyliczona dla niezwiązanego leku była około 18 razy większa niż wartość AUC obserwowana u ludzi po przyjęciu dawki 20 mg tadalafilu.³

Wpływ na płodność

Badania wpływu tadalafilu na płodność przeprowadzono zarówno u samców, jak i samic szczurów. Wyniki tych badań nie wykazały zaburzeń płodności u żadnej z płci, co potwierdza brak negatywnego wpływu tadalafilu na parametry reprodukcyjne w modelu zwierzęcym.⁴

Badania długookresowe na psach

Szczególne obserwacje poczyniono w badaniach długookresowych przeprowadzonych na psach, którym podawano tadalafil przez okres od 6 do 12 miesięcy. U zwierząt otrzymujących lek w dawkach 25 mg/kg masy ciała na dobę – co powodowało ekspozycję co najmniej trzykrotnie większą (w zakresie od 3,7 do 18,6) niż obserwowana u ludzi po przyjęciu jednorazowej dawki 20 mg – oraz u psów otrzymujących większe dawki, stwierdzono zanik nabłonka kanalików nasiennych. Konsekwencją tego zjawiska było zmniejszenie spermatogenezy u niektórych badanych zwierząt.⁵

Podsumowanie badań przedklinicznych

Całokształt danych uzyskanych w badaniach przedklinicznych potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa tadalafilu zawartego w leku Tadulan. Wyniki badań toksykologicznych, genotoksycznych i karcynogennych nie wykazały szczególnego zagrożenia dla człowieka. Obserwowane w badaniach na psach zmiany w nabłonku kanalików nasiennych występowały przy ekspozycji znacznie przewyższającej ekspozycję terapeutyczną u człowieka, co sugeruje niskie ryzyko podobnych efektów w warunkach klinicznych.⁶

Szczegółowe informacje dotyczące właściwości farmakodynamicznych tadalafilu, w tym mechanizm działania i profil farmakologiczny, są opisane w punkcie 5.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego.⁷