Przedkliniczna ocena bezpieczeństwa stosowania ezomeprazolu

Kompleksowa ocena przedkliniczna ezomeprazolu obejmująca konwencjonalne badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego oraz toksycznego wpływu na rozród i rozwój potomstwa nie wykazała żadnego szczególnego zagrożenia dla człowieka. ¹

Działania niepożądane obserwowane w modelach zwierzęcych

W trakcie badań przedklinicznych zaobserwowano pewne działania niepożądane u zwierząt laboratoryjnych, których nie stwierdzono w późniejszych badaniach klinicznych. Efekty te wystąpiły przy narażeniu podobnym do występującego w warunkach klinicznych i mogą mieć znaczenie w praktyce klinicznej. ²

Badania potencjalnego działania rakotwórczego

W badaniach dotyczących działania rakotwórczego przeprowadzonych na szczurach, którym podawano doustnie mieszaninę racemiczną ezomeprazolu, zaobserwowano hiperplazję komórek ECL (enterochromaffinopodobnych) w żołądku oraz rozwój guzów o charakterze rakowiaka. Należy podkreślić, że zmiany te były związane z wtórną do zmniejszenia wytwarzania kwasu solnego w żołądku przewlekłą hipergastrynemią. Podobne efekty obserwowano po długotrwałym podawaniu szczurom innych leków zmniejszających wydzielanie soku żołądkowego. ³

Tolerancja miejscowa preparatu do podania dożylnego

W ramach programu badań nieklinicznych dotyczących postaci ezomeprazolu przeznaczonej do podawania drogą dożylną, nie wykazano podrażnienia naczyń. Zaobserwowano jedynie nieznaczne reakcje o charakterze zapalnym w miejscu wkłucia po wstrzyknięciu podskórnym (obok żyły). ⁴

Znaczenie danych przedklinicznych w praktyce klinicznej

Dane przedkliniczne wskazują na dobry profil bezpieczeństwa ezomeprazolu. Obserwowane w badaniach na szczurach zmiany dotyczące komórek ECL są dobrze znanym efektem farmakodynamicznym inhibitorów pompy protonowej i podobnych leków hamujących wydzielanie kwasu solnego. Efekt ten związany jest z fizjologiczną odpowiedzią na długotrwałe hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego i wynikający z tego wzrost stężenia gastryny w surowicy. W badaniach dotyczących tolerancji miejscowej formy dożylnej ezomeprazolu wykazano jedynie minimalne reakcje miejscowe, co potwierdza korzystny profil bezpieczeństwa preparatu Nexium 40 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.