Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Indygokarmin SERB

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa indygotyny (indygokarminu) dostarczają istotnych informacji na temat profilu bezpieczeństwa substancji przed jej zastosowaniem klinicznym. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane z badań toksykologicznych, kancerogenności oraz wpływu na rozród i rozwój płodu.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzono na dwóch gatunkach gryzoni: szczurach i myszach. Wyniki tych badań wykazały, że mediana śmiertelnej dawki pojedynczej (LD50) dla indygotyny różni się w zależności od gatunku i drogi podania:²

• Szczury – LD50 wynosi 93 mg/kg masy ciała przy podaniu dożylnym
• Myszy – LD50 wynosi 405 mg/kg masy ciała przy podaniu podskórnym

Te dane wskazują na stosunkowo niską toksyczność ostrą indygotyny przy podaniu parenteralnym, choć należy zauważyć różnicę w wartościach LD50 w zależności od drogi podania i gatunku zwierząt.³

Badania kancerogenności

Nie przeprowadzono specyficznych badań potencjału kancerogennego indygotyny po podaniu dożylnym, co stanowi główną drogę podania produktu leczniczego Indygokarmin SERB. Jednak dostępne są wyniki długoterminowych badań kancerogenności z zastosowaniem innych dróg podania:⁴

• Szczury – długoterminowe badania z podaniem doustnym nie wykazały działania rakotwórczego
• Myszy – długoterminowe badania z podaniem podskórnym nie wykazały działania rakotwórczego

Brak działania kancerogennego w badaniach długoterminowych, zarówno przy podaniu doustnym, jak i podskórnym, sugeruje niskie ryzyko działania rakotwórczego indygotyny.⁵

Badania teratogenności i wpływu na rozród

Badania oceniające potencjalne działanie teratogenne indygotyny przeprowadzono na dwóch gatunkach zwierząt laboratoryjnych:⁶

• Szczury – dawki indygotyny do 250 mg/kg masy ciała/dobę podawane doustnie nie wykazały działania teratogennego
• Króliki – dawki indygotyny do 250 mg/kg masy ciała/dobę podawane doustnie nie wykazały działania teratogennego

Należy jednak zwrócić uwagę na ograniczoną biodostępność indygotyny po podaniu doustnym, która wynosi około 3%. To znacząco wpływa na interpretację wyników badań teratogenności przeprowadzonych tą drogą podania.⁷

Ograniczenia dostępnych danych przedklinicznych

Istnieją pewne ograniczenia dostępnych danych przedklinicznych dotyczących indygotyny, które należy wziąć pod uwagę przy interpretacji wyników:⁸

• Brak specyficznych badań kancerogenności po podaniu dożylnym, które jest główną drogą podania produktu leczniczego
• Niska biodostępność indygotyny (około 3%) po podaniu doustnym, co może wpływać na wiarygodność wyników badań teratogenności przeprowadzonych tą drogą podania
• Brak danych dotyczących toksyczności po podaniu wielokrotnym
• Brak danych dotyczących genotoksyczności

Pomimo tych ograniczeń, dostępne dane przedkliniczne wskazują na akceptowalny profil bezpieczeństwa indygotyny w badanych modelach zwierzęcych przy zachowaniu odpowiedniego dawkowania.⁹