śródoperacyjne wykrywanie uszkodzenia moczowodu
Wskazanie

Śródoperacyjne wykrywanie uszkodzenia moczowodu to procedura diagnostyczna stosowana podczas operacji w obrębie jamy brzusznej lub miednicy, mająca na celu zidentyfikowanie niezamierzonego urazu moczowodu. Uszkodzenia moczowodów mogą wystąpić podczas zabiegów ginekologicznych (histerektomia, operacje endometriozy), urologicznych, czy chirurgii onkologicznej i kolorektalnej. Szacuje się, że częstość takich powikłań wynosi od 0,5% do 2,5% zabiegów wykonywanych w tej okolicy.

Do wykrywania uszkodzeń moczowodu podczas operacji stosuje się kilka metod, w tym podanie dożylne barwników (indygokarminu lub błękitu metylenowego), które pozwalają uwidocznić wyciek moczu. Coraz częściej wykorzystuje się również ureteroskopię śródoperacyjną lub cystoskopię z podaniem fluoresceiny. W niektórych ośrodkach stosuje się także śródoperacyjne badanie USG lub dożylną urografię, choć są one rzadziej wykorzystywane.

W przypadku wykrycia uszkodzenia moczowodu, w zależności od rodzaju i rozległości urazu, stosuje się leki wspomagające gojenie, takie jak Biodacyna (amikacyna), Cipronex (ciprofloksacyna), czy Furagina (furaginina). Ważne jest również odpowiednie zaopatrzenie chirurgiczne uszkodzenia oraz często założenie cewnika DJ (podwójne J) jak Uro-Cath lub podobne, by zapewnić prawidłowy odpływ moczu podczas gojenia.

Największą trudnością w śródoperacyjnym wykrywaniu uszkodzeń moczowodu jest fakt, że większość takich urazów pozostaje niezauważona podczas operacji i manifestuje się dopiero po zabiegu, powodując poważne powikłania jak przetoki moczowodowe, wodonerczę czy urosepsę. Wyzwaniem jest również prawidłowa identyfikacja anatomiczna struktur, szczególnie w przypadku zmienionych warunków anatomicznych spowodowanych chorobą nowotworową, stanem zapalnym czy bliznowaceniem po wcześniejszych zabiegach. Wczesne wykrycie i zaopatrzenie uszkodzenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta i może zapobiec poważnym powikłaniom pooperacyjnym.