Dawkowanie i sposób podawania
Amikacyna
Dawkowanie amikacyny powinno być indywidualnie dostosowane do masy ciała pacjenta oraz funkcji nerek, z obowiązkowym monitorowaniem stężenia leku w surowicy, funkcji nerek (klirens kreatyniny) oraz słuchu i narządu równowagi. U dorosłych i młodzieży z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min) zalecana dawka wynosi 15 mg/kg mc./dobę, podawana jednorazowo lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg co 12 godzin, z maksymalną dawką dobową 1,5 g. W przypadku ciężkich zakażeń, np. zapalenia wsierdzia lub neutropenii z gorączką, podawanie dwukrotne jest preferowane. U dzieci dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, u noworodków dawka nasycająca 10 mg/kg mc. z dawką podtrzymującą 7,5 mg/kg co 12 godzin, a u wcześniaków 7,5 mg/kg co 12 godzin. Maksymalne stężenie amikacyny w surowicy nie powinno przekraczać 35 μg/ml, a minimalne 10 μg/ml, z wyjątkiem podawania raz na dobę u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, gdzie stężenie maksymalne może być wyższe. Leczenie trwa zwykle 7-10 dni, a dłuższe wymaga ścisłego nadzoru.
Dawkowanie i sposób podawania amikacyny
Dawkowanie amikacyny powinno być ustalane indywidualnie na podstawie masy ciała pacjenta oraz stanu funkcji nerek. W trakcie leczenia niezbędne jest monitorowanie stężenia leku w surowicy, ocena funkcji nerek oraz słuchu i narządu równowagi, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka toksyczności. Leczenie zazwyczaj trwa 7-10 dni, przy czym dłuższe stosowanie wymaga szczególnego nadzoru.1
Monitorowanie terapii amikacyną
Przed rozpoczęciem leczenia należy określić masę ciała pacjenta, jako podstawę do obliczenia właściwej dawki. Kontrola czynności nerek poprzez oznaczanie stężenia kreatyniny w surowicy lub obliczanie klirensu endogennej kreatyniny jest niezbędna przed i w trakcie terapii. Wartość stężenia azotu mocznikowego we krwi (BUN) jest w tym przypadku mniej wiarygodna.2
Zaleca się regularne monitorowanie stężenia amikacyny w surowicy. Stężenie maksymalne (mierzone 30-90 minut po podaniu) nie powinno przekraczać 35 μg/ml, a stężenie minimalne (mierzone bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki) nie powinno być wyższe niż 10 μg/ml. U pacjentów z prawidłową czynnością nerek otrzymujących lek raz na dobę, maksymalne stężenie może przekroczyć 35 μg/ml.34
Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek
Dorośli i młodzież powyżej 12 lat
Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny ≥50 ml/min) wynosi 15 mg/kg mc./dobę. Można ją podawać w jednorazowej dawce dobowej lub w dwóch równych dawkach podzielonych po 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin. Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać 1,5 g.56
W przypadku zapalenia wsierdzia oraz u pacjentów z neutropenią przebiegającą z gorączką produkt należy podawać dwa razy na dobę, ze względu na brak wystarczających danych potwierdzających skuteczność dawkowania raz na dobę.7
Niemowlęta i dzieci (4 tygodnie – 12 lat)
Zalecana dawka dożylna lub domięśniowa (powolna infuzja dożylna w przypadku podania dożylnego) u dzieci z prawidłową czynnością nerek wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę. Może być ona podawana raz na dobę lub w dawce 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin.89
Podobnie jak u dorosłych, w leczeniu zapalenia wsierdzia oraz u pacjentów z neutropenią przebiegającą z gorączką lek powinien być podawany dwa razy na dobę.10
Noworodki
U noworodków zalecana jest dawka nasycająca 10 mg/kg mc., a następnie dawka podtrzymująca 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin.1112
Wcześniaki
U wcześniaków zalecana dawka wynosi 7,5 mg/kg mc. co 12 godzin.1314
Dawkowanie w szczególnych rodzajach zakażeń
Zakażenia zagrażające życiu i/lub zakażenia wywołane przez Pseudomonas: W takich przypadkach dawkę u dorosłych można zwiększyć do 500 mg co osiem godzin, jednakże nie powinna ona przekraczać 1,5 g/dobę i nie powinna być podawana dłużej niż przez 10 dni. Nie należy przekraczać maksymalnej całkowitej dawki dla dorosłych wynoszącej 15 g.1516
Zakażenia dróg moczowych (inne niż wywołane przez Pseudomonas): Stosuje się dawkę 7,5 mg/kg mc./dobę w dwóch równych dawkach podzielonych (odpowiadających 250 mg dwa razy na dobę u dorosłych). Ponieważ aktywność amikacyny zwiększa się wraz ze wzrostem pH, można jednocześnie podawać środki alkalizujące.1718
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min) nie jest wskazane podanie zalecanej całkowitej dawki dobowej amikacyny w pojedynczej dawce, ponieważ pacjent będzie długotrwale narażony na duże stężenie minimalne.1920
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek można dostosować dawkę stosując jedną z dwóch metod:
1. Wydłużenie odstępów pomiędzy zwykle stosowanymi dawkami
Jeśli klirens kreatyniny nie jest znany, a stan pacjenta jest stabilny, odstęp (wyrażony w godzinach) pomiędzy kolejnymi zwykłymi pojedynczymi dawkami (czyli dawka 7,5 mg/kg mc., jak u pacjentów z prawidłową czynnością nerek otrzymujących lek dwa razy na dobę) można wyliczyć, mnożąc stężenie kreatyniny w surowicy pacjenta (w mg/100 ml) przez dziewięć. Na przykład, jeśli stężenie kreatyniny w surowicy wynosi 2 mg/100 ml, wówczas zalecaną dawkę pojedynczą (7,5 mg/kg mc.) należy podawać co 18 godzin (2 × 9 = 18).2122
Poniższa tabela przedstawia zalecane odstępy pomiędzy dawkami w zależności od stężenia kreatyniny w surowicy:
| Stężenie kreatyniny w surowicy [mg/100 ml] | Przerwa pomiędzy dawkami amikacyny 7,5 mg/kg mc. [godziny] |
|---|---|
| 1,5 | 13,5 |
| 2,0 | 18 |
| 2,5 | 22,5 |
| 3,0 | 27 |
| 3,5 | 31,5 |
| 4,0 | 36 |
| 4,5 | 40,5 |
| 5,0 | 45 |
| 5,5 | 49,5 |
| 6,0 | 54 |
23
2. Zmniejszone dawki podawane ze zwykłymi przerwami
Jeśli czynność nerek jest zaburzona i wskazane jest podawanie amikacyny ze zwykłymi przerwami, dawkę należy zmniejszyć. U tych pacjentów należy oznaczać stężenie amikacyny w surowicy, aby zapewnić precyzyjne dawkowanie i uniknąć nadmiernego stężenia amikacyny w surowicy.24
Leczenie rozpoczyna się od podania dawki nasycającej, która wynosi 7,5 mg/kg mc. Jest ona taka sama jak dawka zwykle zalecana dla pacjenta z prawidłową czynnością nerek.25
Aby określić wielkość dawki podtrzymującej podawanej co 12 godzin, dawkę nasycającą należy zmniejszyć proporcjonalnie do zmniejszenia klirensu kreatyniny pacjenta według wzoru:
dawka podtrzymująca podawana co 12 godzin = (aktualny klirens kreatyniny pacjenta [ml/min] × wyliczona dawka nasycająca [mg]) / prawidłowy klirens kreatyniny [ml/min]2627
Alternatywnym orientacyjnym sposobem określania zmniejszonych dawek podawanych co 12 godzin (dla pacjentów, u których znane są wartości stężenia kreatyniny w surowicy w stanie stacjonarnym) jest podzielenie zwykłej zalecanej dawki przez stężenie kreatyniny w surowicy pacjenta.28
Poniższa tabela przedstawia zalecane dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek w zależności od klirensu kreatyniny:
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Dobowa dawka amikacyny [mg/kg mc./dobę] | Dawka amikacyny co 12 godzin dla pacjenta o masie ciała 70 kg [mg] |
|---|---|---|
| 50-59 | 5,4-6,4 | 186-224 |
| 40-49 | 4,2-5,4 | 147-186 |
| 30-39 | 3,2-4,2 | 112-147 |
| 20-29 | 2,1-3,1 | 77-112 |
| 15-19 | 1,6-2,0 | 56-77 |
29
Powyższe schematy dawkowania nie są sztywnymi zaleceniami, lecz stanowią wskazówki dotyczące dawkowania w sytuacji, w której niemożliwe jest oznaczenie stężenia amikacyny w surowicy.3031
W związku z możliwością znacznej zmiany czynności nerek w trakcie terapii, należy często oznaczać stężenie kreatyniny w surowicy i w razie konieczności modyfikować schemat dawkowania.32
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci poddawani hemodializie
Hemodializa efektywnie oczyszcza krew z amikacyny, usuwając ponad 90% dawki w ciągu 4 godzin. U pacjentów z bezmoczem podaje się zwykłą dawkę początkową (7,5 mg/kg mc.), a kolejne dawki podawane po zakończeniu hemodializy wynoszą około 2,5 do 3,75 mg/kg mc. Niezbędne jest kontrolowanie stężenia w surowicy.33
Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej
Dializa otrzewnowa jest znacznie mniej skuteczna w usuwaniu amikacyny niż hemodializa. W ciągu 12 godzin można usunąć jedynie około 30% podanej dawki.34
Pacjenci w podeszłym wieku
Amikacyna jest wydalana przez nerki. U pacjentów w podeszłym wieku należy określić czynność nerek i odpowiednio dostosować dawkowanie. W celu uzyskania terapeutycznych stężeń w osoczu może być konieczne podawanie mniejszych dawek podtrzymujących niż u pacjentów młodszych.3536
Pacjenci otyli
Amikacyna słabo rozpuszcza się w tkance tłuszczowej. U pacjentów otyłych dawkę w mg/kg mc. wylicza się na podstawie zmodyfikowanej masy ciała. Zaleca się, aby dawkę obliczać na podstawie beztłuszczowej masy ciała. Masę ciała (P1), która jest podstawą do określenia dawki u pacjentów otyłych, oblicza się według następującego wzoru:
P1 = PI + (PA – PI) × 0,4
gdzie:
PI = idealna masa ciała
PA = aktualna masa ciała37
Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 1,5 g.38
Pacjenci z wodobrzuszem
U pacjentów z wodobrzuszem należy podawać większe dawki w celu uzyskania odpowiednich stężeń w surowicy, ze względu na stosunkowo większą dystrybucję leku w płynie zewnątrzkomórkowym.39
Sposób podawania
Amikacynę można podawać drogą domięśniową lub dożylną. W przypadku ciężkich zakażeń zagrażających życiu oraz u pacjentów, u których podanie domięśniowe nie jest możliwe, preferowane jest podanie dożylne.40
Podanie dożylne
Przy podaniu dożylnym u dorosłych preferowany czas jednej infuzji wynosi 30 minut, ale można go wydłużyć do 60 minut.4142
U dzieci lek powinien być podawany w infuzji trwającej 30 do 60 minut. Niemowlęta powinny otrzymywać infuzję trwającą 1 do 2 godzin.4344
Amikacyny nie należy mieszać z innymi lekami, lecz podawać oddzielnie, zgodnie z zalecaną dawką i drogą podania.45
Dawkowanie w kroplach do oczu
W przypadku stosowania amikacyny w postaci kropli do oczu (Biodacyna Ophthalmicum 0,3%, 3 mg/ml), u dorosłych i dzieci zaleca się stosowanie 1-2 kropli 3 lub 4 razy na dobę do worka spojówkowego przez 7 do 10 dni.46
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania