skala ISS
Skala ISS (Injury Severity Score) to powszechnie stosowany system punktowy oceniający ciężkość mnogich obrażeń ciała. Opracowana w 1974 roku przez Bakera i współpracowników, stanowi anatomiczny system punktacji wykorzystywany do określania ogólnej ciężkości urazów u pacjentów z wielonarządowymi obrażeniami.
Skala ISS bazuje na Skróconej Skali Urazów (AIS), która przypisuje wartości od 1 (lekkie obrażenia) do 6 (obrażenia śmiertelne) dla sześciu regionów ciała: głowy i szyi, twarzy, klatki piersiowej, jamy brzusznej, kończyn oraz powierzchni zewnętrznych. Wynik ISS oblicza się poprzez zsumowanie kwadratów trzech najwyższych wartości AIS z różnych regionów anatomicznych, co daje maksymalny możliwy wynik 75 punktów.
Wartość ISS powyżej 15 punktów definiuje uraz jako ciężki i jest powszechnie przyjętym progiem do aktywacji zespołów urazowych w centrach urazowych. Wyższe wartości ISS korelują z wyższą śmiertelnością, dłuższym pobytem w szpitalu oraz większym zapotrzebowaniem na intensywną opiekę. Skala ta stanowi istotne narzędzie w badaniach nad urazami, ocenie jakości opieki oraz prognozowaniu wyników leczenia pacjentów pourazowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gamunex 10% 100 mg/ml
Gamunex 10% to ludzka normalna immunoglobulina G (IgG) o stężeniu 100 mg/ml i czystości ≥98%, pozyskiwana z osocza co najmniej 1000 dawców, co zapewnia szerokie spektrum przeciwciał. Preparat zawiera podklasy IgG w proporcjach zbliżonych do osocza naturalnego: IgG1 (62,8%), IgG2 (29,7%), IgG3 (4,8%) i IgG4 (2,7%), z minimalnym poziomem przeciwciał przeciw odrze (9 IU/ml) oraz maksymalną zawartością IgA 84 µg/ml. Roztwór ma pH lekko kwaśne, szybko neutralizowane przez krew, oraz osmolalność 258 mOsmol/kg, zbliżoną do fizjologicznej. Mechanizm działania polega na substytucji niedoborów IgG, przywracając ich poziomy do normy, choć w innych wskazaniach mechanizm nie jest w pełni poznany.
- Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina ludzka normalna – Właściwości farmakodynamiczne
Immunoglobulina ludzka normalna, pozyskiwana z osocza zdrowych dawców (minimum 1000 donacji), zawiera głównie IgG o fizjologicznym rozkładzie podklas (IgG1: 56,9–71%, IgG2: 25–36%, IgG3: 2,8–7%, IgG4: 0,5–2%) oraz bardzo niskie stężenia IgA, co jest istotne u pacjentów z niedoborem IgA i obecnością przeciwciał anty-IgA. Preparaty te uzupełniają niedobory odporności, przywracając stężenia IgG do prawidłowych wartości, a ich działanie w wskazaniach pozaterapeutycznych obejmuje modulację immunologiczną i efekt przeciwzapalny. W badaniach klinicznych z produktami takimi jak Cutaquig, Gammanorm, Optiglobin czy Octagam wykazano skuteczność i bezpieczeństwo terapii u pacjentów z pierwotnymi niedoborami odporności (PID), przewlekłą zapalną demielinizacyjną polineuropatią (CIDP), miastenią oraz pierwotną małopłytkowością immunologiczną (ITP). Dawkowanie w PID wynosiło średnio 0,127–0,210 g/kg na infuzję, a w CIDP stosowano dawki nasycające 2 g/kg i podtrzymujące 1 g/kg co 3 tygodnie, co skutkowało znaczącą poprawą kliniczną i redukcją nawrotów.
bakteriemia, farmakokinetyka, immunoglobulina G, immunoglobulina ludzka normalna, immunologiczna plamica małopłytkowa, małopłytkowość immunologiczna, miastenia, pierwotny niedobór odporności, podklasa IgG, podklasa immunoglobuliny G, przeciwciało anty-IgA, przewlekła zapalna polineuropatia demielinizacyjna, reakcja anafilaktyczna, skala ISS, skala MRC, skala ONLS, stężenie IgG, zakażenie bakteryjne, zapalenie skórno-mięśniowe