Właściwości farmakodynamiczne leku Gamunex 10%

Gamunex 10% należy do grupy farmakoterapeutycznej obejmującej surowice odpornościowe i immunoglobuliny, a dokładniej immunoglobuliny nieswoiste do podawania donaczyniowego (kod ATC: J06BA02). Głównym składnikiem leku jest ludzka normalna immunoglobulina, zawierająca przede wszystkim immunoglobulinę G (IgG) wraz z szerokim spektrum przeciwciał przeciwko czynnikom zakaźnym.¹

Charakterystyka ogólna preparatu

Preparat Gamunex 10% zawiera immunoglobulinę ludzką normalną o czystości wynoszącej co najmniej 98% IgG, w stężeniu 100 mg/ml. Jest wytwarzany z puli osocza pozyskiwanego od nie mniej niż 1000 dawców, co zapewnia szerokie spektrum przeciwciał. Rozkład podklas immunoglobuliny G w preparacie odpowiada proporcjom występującym w natywnym osoczu ludzkim.²

Dokładny rozkład podklas IgG w preparacie Gamunex 10% przedstawia się następująco (wartości przybliżone):

• IgG1: 62,8%
• IgG2: 29,7%
• IgG3: 4,8%
• IgG4: 2,7%

³

Preparat charakteryzuje się minimalnym poziomem przeciwciał IgG przeciwko odrze wynoszącym 9 IU/ml, natomiast maksymalna zawartość IgA to 84 mikrogramów/ml.⁴

Właściwości fizykochemiczne

Gamunex 10% ma lekko kwaśny odczyn pH, jednak dzięki słabym właściwościom buforującym jest szybko zobojętniany przez krew podczas infuzji dożylnej. Co istotne, nawet po podaniu dużych dawek preparatu nie stwierdzano zmian pH krwi. Osmolalność roztworu wynosi 258 mOsmol/kg, co jest wartością zbliżoną do fizjologicznego zakresu 285-295 mOsmol/kg.⁵

Mechanizm działania

Podstawowym mechanizmem działania immunoglobuliny ludzkiej normalnej w leczeniu substytucyjnym jest uzupełnienie niedoborów przeciwciał. Podanie odpowiednich dawek produktu może przywrócić nieprawidłowo niskie poziomy immunoglobuliny G do zakresu prawidłowego. Należy zaznaczyć, że mechanizm działania we wskazaniach innych niż leczenie substytucyjne nie został w pełni wyjaśniony.⁶

Badania kliniczne w przewlekłej demielinizacyjnej polineuropatii zapalnej (CIDP)

Skuteczność i bezpieczeństwo preparatu Gamunex 10% w leczeniu przewlekłej demielinizacyjnej polineuropatii zapalnej (CIDP) została potwierdzona w badaniu IVIg-C CIDP (badanie ICE). Było to badanie prowadzone metodą podwójnie ślepej próby, randomizowane i kontrolowane placebo.⁷

Metodologia badania ICE

W badaniu wzięło udział 117 pacjentów z CIDP, których przydzielono losowo do grup otrzymujących Gamunex 10% lub placebo co trzy tygodnie. Schemat dawkowania obejmował dawkę nasycającą wynoszącą 2 g/kg masy ciała oraz dawkę podtrzymującą wynoszącą 1 g/kg masy ciała.⁸

Wyniki badania ICE

Badanie wykazało, że odsetek uczestników z pożądaną reakcją na leczenie (definiowaną jako poprawa o co najmniej 1 punkt w skali niepełnosprawności INCAT utrzymująca się przez cały okres 24 tygodni badania) był znacząco większy w grupie otrzymującej Gamunex 10% (54%) w porównaniu do grupy placebo (21%, p=0,0002).⁹

Również inne parametry oceny wykazały przewagę Gamunex 10% nad placebo:

• Siła mięśni mierzona przy użyciu skali MRC (Medical Research Council)
• Siła chwytu w obu rękach
• Odczuwanie bodźców mierzone przy użyciu skali ISS (INCAT Sensory Sum Score)

¹⁰

Warto zauważyć, że badania kliniczne nie obejmowały wystarczającej liczby uczestników w wieku 65 lat lub powyżej, aby jednoznacznie potwierdzić skuteczność leczenia w tej grupie wiekowej w odniesieniu do skali INCAT. Natomiast dla parametru siły chwytu wykazano statystycznie znaczący efekt leczenia dla Gamunex 10% również w tej grupie wiekowej.¹¹

Czas do wystąpienia odpowiedzi klinicznej

Analiza czasu do wystąpienia odpowiedzi na leczenie wykazała, że wśród uczestników z pożądaną reakcją na leczenie, u mniej niż połowy pożądana reakcja wystąpiła do 3 tygodni od podania dawki nasycającej. Większość pacjentów odpowiedziała na leczenie po drugiej dawce, do 6. tygodnia. Pacjenci, u których nie wystąpiła pożądana reakcja na leczenie, zostali poddani alternatywnej terapii przez kolejny okres 24 tygodni.¹²

Faza rozszerzenia badania

Wszyscy uczestnicy badania, którzy wykazali odpowiedź na leczenie, zostali ponownie losowo przydzieleni w fazie rozszerzenia na kolejny 6-miesięczny okres leczenia podtrzymującego z użyciem Gamunex 10% lub placebo. Analiza wyników wykazała, że spośród pacjentów wcześniej przyjmujących Gamunex 10%, wskaźnik nawrotów był istotnie większy u tych, którzy zostali przydzieleni do grupy placebo (42%) w porównaniu z pacjentami kontynuującymi leczenie Gamunex 10% (13%, p = 0,012).¹³

Podsumowanie wyników badania ICE

Badanie ICE dostarczyło dowodów na zarówno krótkoterminową, jak i długoterminową skuteczność Gamunex 10% w leczeniu CIDP.¹⁴

¹⁵

Badania kliniczne w leczeniu miastenii

Badanie Zinman et al. (2007)

Skuteczność preparatu Gamunex 10% w leczeniu pacjentów z zaostrzeniem miastenii została potwierdzona w badaniu Zinman et al. przeprowadzonym w 2007 roku. Było to badanie randomizowane, z podwójnie ślepą próbą, kontrolowane placebo, w którym wzięło udział 51 pacjentów z zaostrzeniem miastenii.¹⁶

Pacjenci otrzymywali Gamunex 10% w dawce 2 g/kg przez dwa dni. Za pierwotny punkt końcowy badania przyjęto zmianę wyniku QMG (Quantitative Myasthenia Gravis) między oceną przed leczeniem i w dniu 14-tym. W dniu 14-tym średnia zmiana wyniku QMG wynosiła -2,54 (p = 0,047).¹⁷

Szczególnie istotny jest fakt, że klinicznie znaczący wpływ na przebieg zaostrzenia miastenii obserwowano jedynie w grupie badawczej z umiarkowanymi do ciężkich objawami miastenii, charakteryzującymi się wynikiem QMG > 10,5 przed leczeniem. W tej podgrupie średnia zmiana wyniku wyniosła -3,39 (p = 0,010). ^{10,5 przed leczeniem, ze średnią zmianą wyniku -3,39 (p = 0,010).”>18}

Badanie wieloośrodkowe otwarte

Dodatkowe potwierdzenie skuteczności preparatu Gamunex 10% w leczeniu zaostrzeń miastenii uzyskano w wieloośrodkowym, prospektywnym, otwartym niekontrolowanym badaniu klinicznym. Do badania włączono 49 pacjentów, którym podawano Gamunex 10% w dawce 2 g/kg w dawkach podzielonych po 1 g/kg dziennie.¹⁹

Warto zaznaczyć, że z badania wykluczono chorych z dodatnim wynikiem badań w kierunku przeciwciał MuSK.²⁰

Pierwotnym punktem końcowym badania była zmiana wyniku Quantitative Myasthenia Gravis (QMG) od początku leczenia do dnia 14-tego. Średnia zmiana wyniku wyniosła -6,4 w grupie badanej pod kątem skuteczności oraz -6,7 w grupie badanej pod kątem bezpieczeństwa.²¹

Wyniki uzyskane z wtórnych punktów końcowych badań skuteczności, obejmujące analizy z wykorzystaniem skal QMG, MG-ADL (Myasthenia Gravis Activities of Daily Living) oraz MG Composite, potwierdziły rezultaty z pierwotnych punktów końcowych.²²