Właściwości farmakokinetyczne leku Naklofen Duo

Naklofen Duo w postaci kapsułek o zmodyfikowanym uwalnianiu zawiera 75 mg diklofenaku sodowego, z czego 25 mg w postaci peletek dojelitowych i 50 mg w postaci peletek dojelitowych o przedłużonym uwalnianiu. Specyficzna budowa leku determinuje jego właściwości farmakokinetyczne. ¹

Wchłanianie

Po podaniu doustnym diklofenak charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Stopień wchłaniania diklofenaku przekracza 90%, jednak ze względu na efekt pierwszego przejścia przez wątrobę jego biodostępność wynosi około 60%. Maksymalne stężenie w surowicy krwi (Cmax) diklofenak osiąga w ciągu około 4 godzin po podaniu doustnym. ²

Miejscem wchłaniania diklofenaku są głównie dwunastnica i jelito cienkie. Obecność pokarmu w przewodzie pokarmowym wpływa na proces wchłaniania leku. Spożycie posiłku zmniejsza współczynnik absorpcji, co skutkuje późniejszym wystąpieniem maksymalnego stężenia substancji czynnej w surowicy oraz obniżeniem jego wartości. Pomimo tego zmniejszonego współczynnika absorpcji, całkowity zakres wchłaniania nie ulega redukcji. Warto zaznaczyć, że przy wielokrotnym podawaniu produktu leczniczego spożycie pokarmu przestaje wpływać na stężenie diklofenaku w surowicy krwi. ³

Dystrybucja

Diklofenak wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza wynoszący 99%, głównie z albuminami. Substancja czynna charakteryzuje się dobrą penetracją do płynu maziowego, gdzie osiąga stężenie na poziomie 60-70% stężenia występującego w surowicy krwi. Istotną cechą farmakokinetyczną jest fakt, że po 3-6 godzinach od podania leku, stężenie diklofenaku oraz jego metabolitów w płynie maziowym przewyższa wartości oznaczane w surowicy krwi. Dodatkowo diklofenak jest wolniej wydalany z płynu maziowego niż z surowicy krwi, co wydłuża jego działanie w obrębie stawów. ⁴

Metabolizm

Okres półtrwania diklofenaku w fazie eliminacji (t½) mieści się w przedziale od 1 do 2 godzin. U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby parametr ten pozostaje niezmieniony. ⁵

Diklofenak ulega niemal całkowitemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie na drodze procesów hydroksylacji i metoksylacji. Powstające metabolity mają charakter farmakologicznie nieaktywny. ⁶

Eliminacja

Około 70% diklofenaku jest wydalane przez nerki w postaci nieaktywnych metabolitów. Jedynie 1% substancji czynnej jest wydalany w niezmienionej formie. Pozostała część metabolitów diklofenaku jest eliminowana z organizmu za pośrednictwem żółci i kału. ⁷

Farmakokinetyka w populacjach szczególnych

Parametry farmakokinetyczne diklofenaku, takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie, nie wykazują istotnych różnic u pacjentów w podeszłym wieku w porównaniu do młodszych grup wiekowych. ⁸