ból spowodowany pourazowym stanem zapalnym
Wskazanie

Ból spowodowany pourazowym stanem zapalnym występuje jako konsekwencja urazu mechanicznego tkanek miękkich, stawów lub kości. Stan zapalny rozwija się jako naturalna odpowiedź immunologiczna organizmu na uszkodzenie, charakteryzująca się klasycznymi objawami: bólem, obrzękiem, zaczerwienieniem, zwiększoną temperaturą miejscową oraz ograniczeniem funkcji.

W przypadku pourazowego stanu zapalnego leczenie obejmuje farmakoterapię oraz metody niefarmakologiczne. Wśród leków stosowanych w Polsce najczęściej wykorzystuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) takie jak: Ibuprom, Nurofen, Ibum, Ketonal, Ketoprofen, Dexak, Voltaren. W zależności od nasilenia bólu stosuje się również paracetamol (Panadol, Apap, Paracetamol Filofarm) lub silniejsze analgetyki jak tramadol (Tramal, Poltram) czy połączenia paracetamolu z tramadolem (Poltram Combo).

W ciężkich przypadkach lub przy braku skuteczności standardowej terapii lekarz może zalecić krótkotrwałe stosowanie glikokortykosteroidów (Dexaven, Metypred) lub wykonać iniekcję dostawową. Jako leczenie wspomagające stosuje się preparaty miejscowe w postaci maści, żeli czy plastrów zawierających NLPZ (Voltaren Max, Diklofenak Żel, Ketonal Żel) lub substancje rozgrzewające.

Największe trudności w leczeniu bólu pourazowego stanu zapalnego dotyczą właściwego zbilansowania terapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej z procesem gojenia. Zbyt agresywne hamowanie procesu zapalnego może opóźniać naturalne procesy naprawcze. Ponadto, długotrwałe stosowanie NLPZ wiąże się z ryzykiem działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, układu sercowo-naczyniowego i nerek. Wyzwaniem pozostaje także leczenie pacjentów z przeciwwskazaniami do stosowania NLPZ, osób starszych oraz pacjentów z chorobami współistniejącymi wymagającymi modyfikacji standardowego postępowania.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl