dekstrometorfan bromowodorek
Dekstrometorfan bromowodorek to syntetyczny lek przeciwkaszlowy, będący prawoskrętnym izomerem leworfanolu. Jest szeroko stosowany jako składnik preparatów dostępnych bez recepty przeznaczonych do leczenia kaszlu nieproduktywnego.
Mechanizm działania dekstrometorfanu polega na hamowaniu ośrodka kaszlowego w rdzeniu przedłużonym poprzez działanie na receptory NMDA oraz receptory sigma. W dawkach terapeutycznych lek nie wykazuje działania przeciwbólowego ani uzależniającego, w przeciwieństwie do opioidów.
Dekstrometorfan bromowodorek jest metabolizowany w wątrobie przy udziale CYP2D6. Może wchodzić w istotne interakcje z inhibitorami MAO, SSRI oraz innymi lekami wpływającymi na OUN. Przy stosowaniu dawek terapeutycznych działania niepożądane są rzadkie i łagodne, natomiast przedawkowanie może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych.
W praktyce klinicznej dekstrometorfan bromowodorek jest stosowany u pacjentów z kaszlem suchym o różnej etiologii, gdy hamowanie odruchu kaszlowego jest uzasadnione. Nie powinien być stosowany w kaszlu produktywnym, gdyż może utrudniać odkrztuszanie wydzieliny.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kopru włoskiego – Właściwości farmakodynamiczne
Nalewka z owoców Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, pozyskiwana poprzez ekstrakcję etanolem 70% (V/V) w stosunku DER 1:5, stanowi istotny składnik wspomagający terapię kaszlu w preparatach Dexapini i HERBAPini. W Dexapini nalewka występuje w dawce 65 mg/5 ml syropu, współdziałając z dekstrometorfanu bromowodorkiem (6,5 mg/5 ml) oraz wyciągiem z cetyny sosnowej, natomiast w HERBAPini w dawce 64 mg/5 ml, wspomagając fosforan kodeiny (3 mg/5 ml). Nalewka wykazuje efekt synergistyczny z głównymi składnikami przeciwkaszlowymi, wzmacniając ich działanie ośrodkowe – dekstrometorfan jako niekompetycyjny inhibitor receptora NMDA oraz fosforan kodeiny poprzez depresję ośrodkowego układu nerwowego, co skutkuje zmniejszeniem częstotliwości napadów kaszlu. Wyciąg z Pinus sylvestris L. dodatkowo wspomaga efekt sekretolityczny, co uzupełnia mechanizmy terapeutyczne preparatów.
3-metoksymorfinan, atak kaszlu, dekstrometorfan bromowodorek, dekstrorfan, depresja ośrodkowego układu nerwowego, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwkaszlowe, działanie sekretolityczne, działanie uspokajające, etiologia kaszlu, Foeniculum vulgare, fosforan kodeiny, inhibitor receptora NMDA, koper włoski, N-metylo-D-asparaginian, ośrodkowy układ nerwowy, Pinus sylvestris, preparat przeciwkaszlowy, supresja kaszlu, terapia kaszlu, wyciąg z cetyny sosnowej - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussidex 30 mg
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej leku Tussidex, jest rzadkie, lecz może wystąpić zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek. Klinicznie objawia się szerokim spektrum symptomów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy i układ sercowo-naczyniowy, takich jak nudności, wymioty, dystonia, pobudzenie, splątanie, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja oraz psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi. Występują również objawy kardiotoksyczności, w tym tachykardia i wydłużenie odstępu QTc w EKG. Dodatkowo obserwuje się dezorientację, zawroty głowy, niepokój i drażliwość. W ciężkich przypadkach przedawkowania mogą pojawić się zagrażające życiu stany, takie jak śpiączka, depresja oddechowa i drgawki, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej na oddziale intensywnej terapii.
Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu opiera się na postępowaniu objawowym. Wczesne działania obejmują płukanie żołądka oraz podanie węgla aktywnego, szczególnie jeśli od przyjęcia leku minęła mniej niż godzina. W przypadku uspokojenia lub śpiączki wskazane jest rozważenie podania naloksonu w dawkach analogicznych do stosowanych przy przedawkowaniu opioidów. Drgawki leczy się benzodiazepinami, a w przypadku hipertermii związanej z zespołem serotoninowym stosuje się benzodiazepiny oraz zewnętrzne chłodzenie. Depresja oddechowa wymaga dożylnego podania naloksonu i ewentualnego wspomagania oddychania. Znajomość objawów i odpowiednie różnicowanie kliniczne są kluczowe dla skutecznego postępowania i poprawy rokowania pacjentów z przedawkowaniem Tussidexu.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki, dystonia, halucynacje, hiperkapnia, hipertermia, hipoksja, kardiotoksyczność, nadmierna aktywność psychoruchowa, nalokson, napad padaczkowy, nudność, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, pobudzenie, psychoza toksyczna, senność, śpiączka, splątanie, tachykardia, terapia przewlekła, układ sercowo-naczyniowy, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenia koordynacji ruchowej, zaburzenia napięcia mięśniowego, zaburzenia świadomości, zahamowanie ośrodka oddechowego, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – ACTI-trin (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml
Lek ACTI-trin w formie syropu zawiera 1,25 mg triprolidyny chlorowodorku, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku na 5 ml. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od wieku pacjenta: dorośli i dzieci powyżej 12 lat przyjmują 10 ml syropu 3-4 razy na dobę, z minimum 6-godzinnymi odstępami, maksymalna dawka dobowa wynosi 40 ml (odpowiadająca 10 mg triprolidyny, 240 mg pseudoefedryny i 80 mg dekstrometorfanu). Dzieci w wieku 7-12 lat stosują 5 ml 3-4 razy na dobę, maksymalnie 20 ml na dobę (5 mg triprolidyny, 120 mg pseudoefedryny, 40 mg dekstrometorfanu). Lek nie jest zalecany u dzieci poniżej 7 lat ze względu na ryzyko przedawkowania substancji czynnych.
ACTI-trin, bezpieczeństwo stosowania leku, bezsenność, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, działanie pobudzające, podanie doustne, pseudoefedryna, pseudoefedryna chlorowodorek, skuteczność terapeutyczna, syrop, terapia, triprolidyna, triprolidyna chlorowodorek, wywiad medyczny - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Acodin 15 mg
W leczeniu pacjentek w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią, stosowanie dekstrometorfanu bromowodorku (substancja czynna Acodinu, 15 mg/tabletkę) wymaga szczególnej ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży są ograniczone, dlatego lek powinien być podawany wyłącznie, gdy korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. Należy zwrócić uwagę na ryzyko depresji oddechowej u noworodków, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek przed porodem, co wymaga ścisłej kontroli medycznej i monitorowania stanu matki oraz płodu, zwłaszcza w III trymestrze. U kobiet karmiących piersią stosowanie dekstrometorfanu jest przeciwwskazane ze względu na możliwość przenikania leku do mleka i ryzyko depresji oddechowej u niemowląt; w razie konieczności terapii zaleca się przerwanie karmienia lub całkowite zaprzestanie przy długotrwałym leczeniu.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussi Drill 5 mg/5 ml
Produkt leczniczy Tussi Drill w postaci syropu zawierającego 5 mg dekstrometorfanu bromowodorku w 5 ml wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony standardowymi badaniami przedklinicznymi. Ocena farmakologiczna nie wykazała istotnych działań niepożądanych na układ krążenia, oddechowy oraz ośrodkowy układ nerwowy przy stosowaniu dawek terapeutycznych. Badania toksyczności po podaniu wielokrotnym nie ujawniły klinicznie istotnych efektów toksycznych, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania substancji czynnej. Ponadto, testy genotoksyczności in vitro i in vivo nie wykazały mutagennego ani genotoksycznego potencjału dekstrometorfanu bromowodorku.
aberracja chromosomowa, badania przedkliniczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, ciąża, dekstrometorfan bromowodorek, działanie teratogenne, genotoksyczność, mutacja genowa, ośrodkowy układ nerwowy, potencjał genotoksyczny, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność reprodukcyjna, Tussi Drill, układ krążenia, układ oddechowy - Leksykon substancji czynnych
Kwiatostan lipy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwiatostan lipy (Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia x vulgaris) w postaci wyciągu suchego (DER 2,5-3:1) z nośnikiem maltodekstrynowym (do 30%) i rozpuszczalnikiem etanol 70% (V/V) stanowi istotny składnik preparatu DexaCaps, stosowanego w terapii napadów suchego kaszlu. Dawka wyciągu w kapsułce wynosi 167 mg, co w połączeniu z dekstrometorfanem bromowodorkiem (20 mg) zapewnia synergistyczne działanie przeciwkaszlowe. Kwiatostan lipy wykazuje wielokierunkowe działanie łagodzące, które uzupełnia mechanizm dekstrometorfanu – niekompetycyjnego inhibitora receptorów NMDA w ośrodkowym układzie nerwowym. Efekt supresyjny dekstrometorfanu utrzymuje się przez 3-8 godzin i jest porównywalny do kodeiny, potwierdzony u 70-90% pacjentów.
W preparacie DexaCaps kwiatostan lipy współdziała również z wyciągiem suchym z liścia melisy (50 mg, DER 6-8:1), tworząc kompleksową kompozycję o optymalnym działaniu terapeutycznym. Efekt przeciwkaszlowy preparatu jest wynikiem synergii dekstrometorfanu, jego metabolitów (dekstrorfanu i (+)-3-metoksymorfinanu) oraz właściwości łagodzących kwiatostanu lipy. Standaryzacja wyciągu oraz zastosowanie etanolu 70% jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego zapewniają wysoką jakość i stabilność substancji czynnych. Badania kliniczne potwierdzają skuteczność dekstrometorfanu w dawce 20 mg u 88% pacjentów, a obecność kwiatostanu lipy wzmacnia i wydłuża efekt terapeutyczny, co czyni DexaCaps efektywnym preparatem w leczeniu suchego kaszlu różnego pochodzenia.
3-metoksymorfinan, biodostępność substancji czynnych, dekstrometorfan bromowodorek, dekstrorfan, działanie przeciwkaszlowe, działanie terapeutyczne, działanie wspomagające, efekt przeciwkaszlowy, efekt supresyjny, efektywność terapeutyczna, inhibitor receptora NMDA, kompozycja terapeutyczna, kwiatostan lipy, ośrodkowy układ nerwowy, skuteczność terapeutyczna, suchy kaszel, wyciąg suchy, wyciąg z liścia melisy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
Przedkliniczne badania toksykologiczne dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu DexaPico, wykazały wartości LD50 wynoszące odpowiednio 165 mg/kg (myszy), 350 mg/kg (szczury) oraz 336 mg/kg (świnki morskie) przy podaniu doustnym. Podanie dawek rzędu 1,5 g/dobę, co stanowi około 100-krotność dawki terapeutycznej, wywoływało odwracalne objawy neurologiczne i oddechowe, takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, zaburzenia mowy i upośledzenie oddychania, bez skutkowania zgonami. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 0,1; 1; 10 i 100 mg/kg przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów, jedynym istotnym efektem był spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce 100 mg/kg przez 13 tygodni, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych.
ataksja, badanie histopatologiczne, badanie toksykologiczne, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, ośrodkowy układ nerwowy, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, profil bezpieczeństwa, toksyczność ostra, toksyczność przewlekła, układ oddechowy, upośledzenie oddychania, wyciąg z kwiatu lipy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gripex Hot Zatoki 650 mg + 60 mg + 20 mg + 4 mg
Lek Gripex Hot ZATOKI zawiera w jednej saszetce 650 mg paracetamolu, 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat to 1 saszetka co 4-6 godzin, z maksymalną dawką dobową 4 saszetek. Lek jest dostępny w formie proszku do rozpuszczenia w gorącej wodzie i podawany doustnie. Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 12 roku życia ze względu na brak danych klinicznych potwierdzających bezpieczeństwo i skuteczność. Terapia powinna trwać maksymalnie 3 dni bez konsultacji lekarskiej, a w przypadku utrzymujących się objawów konieczna jest ponowna ocena medyczna.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vicks MedDex o smaku miodu na kaszel suchy 0,133 % (W/V)
Vicks MedDex o smaku miodu jest syropem przeciwkaszlowym zawierającym dekstrometorfan bromowodorek w stężeniu 20 mg/15 ml. Zalecana dawka dla dorosłych i młodzieży powyżej 14 lat to 15 ml (20 mg substancji czynnej) podawane 3 razy na dobę, nie przekraczając maksymalnej dawki dobowej 45 ml (60 mg dekstrometorfanu). Terapia samoleczenia powinna trwać maksymalnie 3-5 dni, natomiast w przypadku leczenia pod nadzorem lekarza dawkowanie należy dostosować do zaleceń specjalisty. Syrop jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14 roku życia oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby, co jest istotne podczas kwalifikacji do terapii i wywiadu medycznego.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Acodin 15 mg
Produkt leczniczy ACODIN zawiera 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku w każdej tabletce i należy do grupy ośrodkowo działających leków przeciwkaszlowych, hamujących odruch kaszlu. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze, w tym 10 mg laktozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Lek jest przeznaczony do podawania doustnego zgodnie z zaleceniami lekarza, a jego okres ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. ACODIN nie wykazuje niezgodności farmaceutycznych i powinien być przechowywany w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, z dala od dzieci.
blister PVC/Aluminium, celuloza mikrokrystaliczna, dekstrometorfan bromowodorek, laktoza, lek przeciwkaszlowy, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, odruch kaszlu, postać farmaceutyczna, powidon, skrobia ziemniaczana, sodu laurylosiarczan, substancja czynna, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gripex Max 500 mg + 30 mg + 15 mg
Produkt złożony Gripex Max zawiera paracetamol (500 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfanu bromowodorek (15 mg). W literaturze brak jest kompleksowych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa tego preparatu. Badania na modelach zwierzęcych wykazały, że paracetamol nie wykazuje działania teratogennego u myszy i szczurów nawet przy dawkach 4-20-krotnie przekraczających maksymalną dopuszczalną dawkę dobową dla człowieka. Jednakże odnotowano istotne niekorzystne efekty na układ rozrodczy samców szczurów, w tym zaburzenia spermatogenezy i zanik jąder, co sugeruje potencjalny wpływ na płodność przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek. Brakuje natomiast nowoczesnych, zgodnych ze standardami badań oceniających toksyczność rozrodczą i rozwój potomstwa.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Acodin 150 Junior (50 mg + 7,5 mg)/5 ml
Przedawkowanie Acodin 150 Junior, zawierającego dekstrometorfan bromowodorku, może prowadzić do szerokiego spektrum objawów klinicznych, obejmujących układ nerwowy, przewód pokarmowy oraz sercowo-naczyniowy. Wczesne objawy to nudności i wymioty, umiarkowane przedawkowanie manifestuje się dystonią, ataksją, oczopląsem, sennością, tachykardią oraz wydłużeniem odstępu QTc w EKG, a także zaburzeniami psychicznymi, takimi jak pobudzenie i psychoza toksyczna. Ciężkie przedawkowanie może skutkować stanami zagrażającymi życiu, w tym śpiączką, depresją oddechową i drgawkami, wymagającymi natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptorów opioidowych, ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, dysfagia, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, nalokson, oczopląs, oddział intensywnej terapii, omam wzrokowy, osłupienie, pobudzenie, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, substancja przeciwkaszlowa, tachykardia, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wzmożona pobudliwość, zaburzenie neurologiczne, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Tussi Drill 5 mg/5 ml
Lek Tussi Drill w formie syropu (5 mg/5 ml) zawiera dekstrometorfan bromowodorek, ośrodkowo działający lek przeciwkaszlowy. Ze względu na niewystarczające dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, szczególnie w trzecim trymestrze, lek nie jest zalecany u kobiet ciężarnych ani u kobiet w wieku rozrodczym bez skutecznej antykoncepcji. Stosowanie dekstrometorfanu w dużych dawkach w końcowym okresie ciąży może prowadzić do hamowania czynności oddechowej u noworodka oraz zespołu odstawienia u noworodków, nawet przy krótkotrwałym leczeniu. Preparat zawiera 18 mg etanolu w 5 ml syropu, co stanowi dodatkowe przeciwwskazanie do stosowania w ciąży.
antykoncepcja, dekstrometorfan bromowodorek, dysfagia, działanie ośrodkowe, działanie przeczyszczające, etanol, glikol propylenowy, hamowanie czynności oddechowej, lek przeciwkaszlowy, maltitol, obniżenie napięcia mięśniowego, płodność, preparat przeciwkaszlowy, przenikanie do mleka ludzkiego, trymestr ciąży, Tussi Drill, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienia u noworodków - Leksykon leków
Skład i postać leku – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml
DexaPico to syrop zawierający dwie substancje czynne: dekstrometorfan bromowodorek (6,5 mg/5 ml) oraz wyciąg wodny z kwiatu lipy (1625 mg/5 ml) o współczynniku DER 1:5, co oznacza ekstrakcję 5 części surowca roślinnego na 1 część wyciągu. Syrop zawiera również substancje pomocnicze, takie jak sacharoza (3900 mg/5 ml) i sodu benzoesan (6,25 mg/5 ml), które mogą mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z określonymi schorzeniami. Postać syropu została wybrana ze względu na łatwość podania i maskowanie smaku, a naturalne zjawiska jak opalizacja i pianka nie stanowią wady produktu. Preparat jest konfekcjonowany w butelce ze szkła barwnego o pojemności 115 ml, z polietylenową zakrętką i dołączoną miarką 30 ml, co umożliwia precyzyjne dawkowanie.
aromat malinowy, dekstrometorfan bromowodorek, Drug Extract Ratio, kwas cytrynowy, niezgodność farmaceutyczna, opalizacja, postać farmaceutyczna, potasu sorbinian, sodu benzoesan, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancje pomocnicze, syrop, Tilia cordata, Tilia platyphyllos, Tilia vulgaris, współczynnik DER, wyciąg z kwiatu lipy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Actifed (1,25 mg + 30 mg + 10 mg)/5 ml
Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa leku Actifed, zawierającego triprolidynę chlorowodorek, pseudoefedrynę chlorowodorek oraz dekstrometorfan bromowodorek, wskazują na brak wystarczających informacji dotyczących potencjalnej mutagenności i rakotwórczości wszystkich trzech substancji czynnych. Badania teratogenności wykazały, że triprolidyna nie wykazuje działania teratogennego nawet przy dawkach dobowych 75-krotnie przekraczających dawki stosowane u ludzi, natomiast pseudoefedryna nie wykazuje teratogenności przy dawkach 50-krotnie (szczury) i 35-krotnie (króliki) wyższych niż u ludzi. W przypadku dekstrometorfanu dane dotyczące teratogenności są niewystarczające, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę ryzyka teratogennego.
badanie teratogenności, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, dekstrometorfan bromowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, model zwierzęcy, podawanie ogólnoustrojowe, pseudoefedryna chlorowodorek, toksyczny wpływ, triprolidyna chlorowodorek, właściwości mutagenne, właściwości rakotwórcze, właściwości teratogenne, wpływ na płodność - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tussal Antitussicum 15 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu Tussal Antitussicum, są istotnie ograniczone w zakresie toksykologii genetycznej, kancerogenności, teratogenności oraz wpływu na płodność. Brakuje kluczowych badań genotoksyczności, takich jak test Amesa, test mikrojądrowy czy test aberracji chromosomowych in vitro i in vivo, co uniemożliwia jednoznaczną ocenę potencjału mutagennego tej substancji. Podobnie, dane dotyczące rakotwórczości są niekompletne i nie dostarczają jednoznacznych dowodów na związek przyczynowo-skutkowy między ekspozycją na dekstrometorfan a rozwojem nowotworów u zwierząt, choć obserwowane efekty nie wskazują na istotny potencjał kancerogenny. Brak jest również szczegółowych badań dotyczących wpływu na rozwój płodu oraz potencjalnej teratogenności, co uniemożliwia ocenę bezpieczeństwa stosowania w okresie ciąży.
aberracja chromosomowa, badanie genotoksyczności, badanie toksykologiczne, cykl rujowy, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, mutacja genowa, potencjał kancerogenny, potencjał rakotwórczy, potencjał teratogenny, rozwój zarodkowy, spermatogeneza, test Amesa, test mikrojądrowy, Tussal Antitussicum, wada wrodzona, wpływ na płodność, zaburzenie rozwojowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gripex Max 500 mg + 30 mg + 15 mg
Gripex Max to preparat w formie tabletek powlekanych zawierający paracetamol (500 mg), pseudoefedrynę chlorowodorek (30 mg) oraz dekstrometorfan bromowodorek (15 mg), przeznaczony dla dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia. Zalecane dawkowanie wynosi 1-2 tabletki 3-4 razy na dobę, z maksymalną dawką dobową 8 tabletek, co odpowiada 4000 mg paracetamolu na dobę. Tabletki należy przyjmować doustnie, zachowując minimum 4-godzinne odstępy między dawkami. Lek nie jest wskazany dla dzieci poniżej 12 lat. Stosowanie preparatu powinno być krótkotrwałe, a w przypadku nasilenia objawów lub braku poprawy po 3 dniach terapii konieczna jest konsultacja lekarska.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Acodin Duo (50 mg + 15 mg)/5 ml
ACODIN Duo to syrop zawierający 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 50 mg dekspantenolu w 5 ml preparatu, co zapewnia połączenie działania przeciwkaszlowego i wspomagającego regenerację błony śluzowej. Syrop zawiera również substancje pomocnicze o potencjalnym znaczeniu klinicznym, takie jak 2,625 g sacharozy oraz 12,5 mg sodu benzoesanu na 5 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów lub nadwrażliwością na konserwanty. Postać farmaceutyczna syropu umożliwia precyzyjne dawkowanie, a dostępność w opakowaniach 60 ml i 100 ml ułatwia dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Gripex to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający trzy substancje czynne: 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej tabletce. Preparat jest przeznaczony do stosowania w leczeniu objawów przeziębienia i grypy. Tabletki mają charakterystyczny pomarańczowy kolor i czarny nadruk „Gripex”, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze w składzie obejmują m.in. celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną, kwas stearynowy oraz barwniki takie jak żółcień pomarańczowa (E 110) i Allura red AC (E 129), które mogą wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych. Powłoka tabletki zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E 171) oraz plastyfikatory, a czarny nadruk wykonany jest tuszem zawierającym m.in. szelak i żelaza tlenek czarny (E 172).
alkohol butylowy, alkohol izopropylowy, celuloza mikrokrystaliczna, dekstrometorfan bromowodorek, dwutlenek tytanu, glikol propylenowy, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, kwas stearynowy, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, paracetamol, polidekstroza, powidon, pseudoefedryna chlorowodorek, reakcja alergiczna, skrobia żelowana, substancja pomocnicza, szelak, tabletka powlekana, tlenek żelaza czarny, triacetyna, wodorotlenek amonu, żółcień pomarańczowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussi Drill 5 mg/5 ml
Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej syropu Tussi Drill (5 mg/5 ml), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności, obejmujących zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), neurologiczne (dystonia, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja, drgawki), kardiologiczne (tachykardia >100 uderzeń/min, wydłużenie odstępu QTc) oraz psychiatryczne (splątanie, pobudzenie, psychoza toksyczna). W ciężkich przypadkach obserwuje się stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka i depresja oddechowa. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (w tym funkcji wątroby i nerek), EKG z oceną QTc oraz toksykologiczne badania przesiewowe w przypadku podejrzenia zatrucia wielolekowego.
antagonista receptorów opioidowych, ataksja, benzodiazepina, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dystonia, hipertermia, nalokson, napad drgawkowy, niewydolność oddechowa, nudności i wymioty, oczopląs, omamy wzrokowe, osłupienie, przedawkowanie opioidów, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, uspokojenie polekowe, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, zatrucie wielolekowe, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kopru włoskiego – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Nalewka z Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, stosowana jako składnik preparatów złożonych takich jak Dexapini i HERBAPini, zawiera odpowiednio 65 mg i 64 mg nalewki na 5 ml syropu. Preparaty te zawierają również etanol jako rozpuszczalnik ekstrakcyjny – Dexapini do 7% (m/v), co przekłada się na 1100 mg etanolu w dawce 15 ml (odpowiednik do 27 ml piwa lub 11,3 ml wina), natomiast HERBAPini zawiera 1,05 g etanolu w 15 ml syropu. Obecność etanolu oraz farmakologiczne działanie składników preparatów mogą powodować działania niepożądane, takie jak senność i zawroty głowy, które wpływają na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
benzodiazepina, charakterystyka produktu leczniczego, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, etanol 70%, fosforan kodeiny, koper włoski odmiana gorzka, lek opioidowy, lek przeciwhistaminowy, preparat Dexapini, preparat HERBAPini, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, wyciąg z pędów sosny, zawartość etanolu, zawroty głowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Gripex, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w tabletce powlekanej, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży. Lekarze powinni jednoznacznie informować pacjentki o zakazie stosowania tego leku w trakcie całego okresu ciąży ze względu na potencjalne ryzyko działań niepożądanych wynikających z złożonego składu preparatu. W przypadku kobiet ciężarnych zaleca się rozważenie alternatywnych, jednoskładnikowych preparatów o udokumentowanym bezpieczeństwie, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. Podobne przeciwwskazania dotyczą kobiet karmiących piersią, u których stosowanie Gripexu jest niewskazane. Lekarze powinni wyraźnie przekazać konieczność odstąpienia od stosowania tego leku w okresie laktacji i zalecić konsultację w celu doboru bezpiecznej farmakoterapii objawowej infekcji górnych dróg oddechowych. W przypadku pacjentek w wieku rozrodczym, w tym planujących ciążę, konieczne jest potwierdzenie braku ciąży i laktacji przed przepisaniem Gripexu oraz rozważenie alternatywnych metod leczenia, aby minimalizować ryzyko niepożądanych efektów farmakologicznych.
ciąża, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, farmakoterapia, infekcja górnych dróg oddechowych, karmienie piersią, laktacja, leczenie objawowe, paracetamol, preparat jednoskładnikowy, produkt leczniczy, przeziębienie i grypa, pseudoefedryna chlorowodorek, tabletka powlekana, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Nalewka z kopru włoskiego – Dawkowanie i sposób podawania
Nalewka z Foeniculum vulgare Miller subsp. vulgare var. vulgare, stosowana jako składnik przeciwkaszlowych preparatów leczniczych, występuje w produktach Dexapini i HERBAPini, różniących się dawkowaniem i składem. Dexapini zawiera 65 mg nalewki na 5 ml syropu (DER 1:5, etanol 70% V/V), 6,5 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 426 mg wyciągu z pędów sosny, natomiast HERBAPini zawiera 1 g nalewki na 100 g syropu, 0,05 g fosforanu kodeiny i 6,6 g wyciągu z pędów sosny. Dawkowanie Dexapini zależy od wieku: dzieci poniżej 4 lat nie powinny stosować leku, dzieci 4-6 lat tylko po konsultacji lekarskiej (maksymalna dawka dekstrometorfanu 30 mg/dobę), dzieci 6-11 lat 5 ml trzy razy dziennie (65 mg nalewki/dawka), a młodzież i dorośli 15 ml trzy razy dziennie (195 mg nalewki/dawka). HERBAPini jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat, u młodzieży 12-18 lat zalecana dawka to 15 ml trzy razy dziennie (0,15 g nalewki/dawka), z przeciwwskazaniem u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego, a u dorosłych stosuje się tę samą dawkę.
dekstrometorfan bromowodorek, działanie przeciwkaszlowe, ekstrahent etanolowy, fosforan kodeiny, koper włoski odmiana gorzka, nalewka z kopru włoskiego, podanie doustne, produkt złożony, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancje pomocnicze o znanym działaniu, wyciąg płynny z pędów sosny, wywiad lekarski, zaburzenia czynności układu oddechowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Acodin 15 mg
Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna preparatu Acodin, jest alkaloidem opioidowym z grupy leków przeciwkaszlowych (kod ATC R05DA09), działającym na ośrodkowy układ nerwowy poprzez podwyższenie progu odruchu kaszlowego w rdzeniu przedłużonym. W dawkach terapeutycznych (15 mg w tabletce) nie wykazuje hamującego wpływu na czynność oddechową ani na aparat rzęskowy oskrzeli, co odróżnia go od innych opioidowych leków przeciwkaszlowych i pozwala na zachowanie naturalnych mechanizmów oczyszczania dróg oddechowych. Mechanizm ten tłumi nadmierny, nieproduktywny kaszel, co jest kluczowe w terapii objawowej chorób układu oddechowego.
alkaloid opioidowy, aparat rzęskowy oskrzeli, czynność oddechowa, dekstrometorfan bromowodorek, efekt przeciwkaszlowy, kontrola kaszlu, lek przeciwkaszlowy, napad kaszlu, nieproduktywny kaszel, oczyszczanie dróg oddechowych, odruch kaszlowy, ośrodek kaszlu, ośrodkowy układ nerwowy, parametr farmakodynamiczny, podanie doustne leku, profil farmakodynamiczny, rdzeń przedłużony, schemat dawkowania, terapia przeciwkaszlowa - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Acodin 15 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej leku Acodin w dawce 15 mg, przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały brak istotnych klinicznie zagrożeń dla zdrowia ludzkiego przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami terapeutycznymi. Standardowe testy toksykologiczne nie ujawniły negatywnego wpływu na układ sercowo-naczyniowy, oddechowy ani nerwowy, co potwierdza akceptowalny profil bezpieczeństwa farmakologicznego substancji.
Dane przedkliniczne nie wskazują na genotoksyczność ani potencjał rakotwórczy dekstrometorfanu bromowodorku, a badania toksyczności reprodukcyjnej nie wykazały negatywnego wpływu na płodność, rozwój płodu ani przebieg ciąży u zwierząt. W świetle dostępnych wyników, substancja czynna leku Acodin nie stanowi szczególnego zagrożenia dla zdolności rozrodczych oraz rozwoju potomstwa, co potwierdza jej bezpieczeństwo stosowania w populacji ludzkiej.
badanie toksykologiczne, bezpieczeństwo farmakologiczne, dekstrometorfan bromowodorek, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, profil bezpieczeństwa, przebieg ciąży, rozwój płodu, rozwój potomstwa, toksyczność reprodukcyjna, układ nerwowy, układ oddechowy, układ sercowo-naczyniowy, wpływ na płodność, zagrożenie dla zdrowia, zdolność rozrodcza - Leksykon leków
Przedawkowanie – Grypostop 325 mg + 30 mg + 15 mg
Grypostop to preparat zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku w jednej tabletce. Przedawkowanie może manifestować się objawami wynikającymi z działania jednej lub wszystkich substancji czynnych. Paracetamol w dawkach toksycznych prowadzi do uszkodzenia wątroby i rzadziej niewydolności nerek; postępowanie obejmuje płukanie żołądka lub podanie węgla aktywnego w ciągu pierwszej godziny oraz podanie N-acetylocysteiny lub metioniny po oznaczeniu stężenia leku lub profilaktycznie. Pseudoefedryna wywołuje objawy ze strony OUN (zaburzenia psychiczne) oraz układu sercowo-naczyniowego (tachykardia, zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze, ryzyko przełomu nadciśnieniowego), a leczenie polega na diurezie forsowanej, dializoterapii i terapii objawowej. Dekstrometorfan powoduje objawy neurologiczne (dystonia, splątanie, ataksja), kardiotoksyczne (wydłużenie QTc), psychozę toksyczną, a w ciężkich przypadkach śpiączkę, depresję oddechową i drgawki; węgiel aktywny podaje się w ciągu godziny od spożycia u pacjentów bez objawów, nalokson w stanach sedacji lub śpiączki, a benzodiazepiny w drgawkach i hipertermii związanej z zespołem serotoninowym.
ataksja, benzodiazepiny, ciśnienie tętnicze, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, dializoterapia, diureza forsowana, drgawki, dystonia, hipertermia, kardiotoksyczność, metionina, N-acetylocysteina, nalokson, niewydolność nerek, nudność, oczopląs, omamy wzrokowe, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, płukanie żołądka, pobudzenie, przełom nadciśnieniowy, pseudoefedryna chlorowodorek, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wydłużenie QTc, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zespół serotoninowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tussidex 30 mg
Lek Tussidex w postaci kapsułek miękkich zawiera 30 mg dekstrometorfanu bromowodorku i jest wskazany do leczenia kaszlu u dorosłych oraz młodzieży powyżej 12. roku życia. Zalecana dawka dla osób powyżej 12 lat wynosi 30 mg co 6-8 godzin, z maksymalną dawką dobową 120 mg (4 kapsułki). U młodzieży w wieku 12-16 lat stosowanie leku powinno odbywać się wyłącznie pod nadzorem lekarza, ze względu na konieczność oceny stosunku korzyści do ryzyka. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 12 lat ze względu na zbyt wysoką dawkę substancji czynnej, która może powodować poważne działania niepożądane. Kapsułki należy połykać w całości, nie rozgryzać ani nie otwierać, aby nie zaburzyć farmakokinetyki leku.
czerwień koszenilowa, dekstrometorfan bromowodorek, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, farmakokinetyka leku, glikol propylenowy, kapsułka miękka, kaszel, kaszel nawracający, kaszel przewlekły, maksymalna dawka dobowa, nietolerancja substancji pomocniczych, podanie doustne, sorbitol, Tussidex, wywiad medyczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Gripex 325 mg + 30 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Gripex, zawierający 325 mg paracetamolu, 30 mg pseudoefedryny chlorowodorku oraz 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o zróżnicowanej częstości występowania. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwuje się poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak granulocytopenia, agranulocytoza i małopłytkowość, które mogą prowadzić do osłabienia odporności i ryzyka krwawień. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występują reakcje nadwrażliwości typu I, w tym obrzęk alergiczny i reakcje anafilaktyczne, wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań neurologicznych zgłaszano omamy (częstość nieznana, szczególnie u dzieci), zespół tylnej odwracalnej encefalopatii (PRES) oraz zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych (RCVS). Ponadto, mogą pojawić się senność i zawroty głowy, co ma znaczenie kliniczne w kontekście zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Tachykardia oraz nieznaczne podwyższenie ciśnienia tętniczego, choć o nieustalonej częstości, wymagają ostrożności u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego.
agranulocytoza, dekstrometorfan bromowodorek, granulocytopenia, kamica moczowa, kolka nerkowa, małopłytkowość, martwica brodawek nerkowych, nadwrażliwość typu I, napad astmy oskrzelowej, niedokrwienna neuropatia nerwu wzrokowego, niedokrwienne zapalenie jelita grubego, niewydolność narządu, obrzęk alergiczny, omam, ostra niewydolność nerek, ostra uogólniona osutka krostkowa, paracetamol, podwyższenie ciśnienia krwi, pseudoefedryna chlorowodorek, reakcja anafilaktyczna, reakcja bronchospastyczna, skórna reakcja alergiczna, tachykardia, uszkodzenie wątroby, zaburzenie hematologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zatrzymanie moczu, zespół odwracalnego zwężenia naczyń mózgowych, zespół tylnej odwracalnej encefalopatii - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Gripex Hot Zatoki 650 mg + 60 mg + 20 mg + 4 mg
Produkt leczniczy Gripex Hot ZATOKI zawiera 650 mg paracetamolu, 60 mg pseudoefedryny chlorowodorku, 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz 4 mg chlorofenaminy maleinianu. Ze względu na obecność chlorofenaminy maleinianu i dekstrometorfanu, które działają na ośrodkowy układ nerwowy, lek może powodować senność, zawroty głowy oraz zaburzenia koncentracji. W konsekwencji, stosowanie tego preparatu może znacząco obniżać zdolność pacjenta do prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn, co wymaga szczególnej ostrożności i indywidualnej oceny ryzyka przez lekarza prowadzącego.
chlorofenamina maleinian, dekstrometorfan bromowodorek, dysfagia, działanie farmakologiczne, działanie hamujące, działanie sedatywne, funkcje motoryczne, funkcje poznawcze, Gripex Hot ZATOKI, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwkaszlowy, ośrodkowy układ nerwowy, paracetamol, pseudoefedryna chlorowodorek, senność, sprawność psychofizyczna, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tussal Antitussicum 15 mg
Lek Tussal Antitussicum zawiera 15 mg dekstrometorfanu bromowodorku w tabletce i jest stosowany jako środek przeciwkaszlowy. Przedawkowanie tego leku może wywołać szerokie spektrum objawów obejmujących układ pokarmowy (nudności, wymioty), ośrodkowy układ nerwowy (pobudzenie, zawroty głowy, dyzartria, dystonia, splątanie, senność, oczopląs, ataksja, psychoza toksyczna) oraz układ sercowo-naczyniowy (tachykardia, wydłużenie QTc). W ciężkich przypadkach obserwuje się śpiączkę, depresję oddechową i drgawki, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i wymagają pilnej interwencji. Objawy mogą pojawić się szybko po przyjęciu nadmiernej dawki, a ich nasilenie koreluje z dawką leku.
ataksja, benzodiazepiny, dekstrometorfan, dekstrometorfan bromowodorek, depresja oddechowa, drgawki, dystonia, dyzartria, hipertermia, hipoksja, kardiotoksyczność, lek przeciwkaszlowy, nalokson, napad drgawkowy, nudności i wymioty, oczopląs, odstęp QTc, osłupienie, płukanie żołądka, pobudzenie OUN, psychoza toksyczna, śpiączka, splątanie, tachykardia, węgiel aktywny, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zespół serotoninowy - Leksykon substancji czynnych
Dekstrometorfan – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dekstrometorfan bromowodorek wykazuje stosunkowo wysoką toksyczność ostrą z LD50 wynoszącymi odpowiednio 165 mg/kg u myszy, 350 mg/kg u szczurów oraz 336 mg/kg u świnek morskich po podaniu doustnym. Dawki rzędu 1,5 g/dobę indukowały objawy neurologiczne takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, dysartria oraz upośledzenie oddychania, jednakże 100-krotne przekroczenie standardowej dawki nie powodowało zgonów u zwierząt doświadczalnych. Badania toksyczności przewlekłej (0,1-100 mg/kg) prowadzone przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów wykazały jedynie spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce, bez innych istotnych efektów toksycznych zależnych od substancji. Wyniki testów mutagenności są niejednoznaczne, jednak brak jest klinicznie istotnego działania genotoksycznego w badaniach in vitro i in vivo z analogicznymi związkami. Długoterminowe badania rakotwórczości nie są dostępne, a obecne dane nie wskazują na istotne ryzyko karcinogenne związane z dekstrometorfanem.
Badania reprodukcyjne u szczurów nie wykazały embriotoksyczności ani toksyczności przed- i poporodowej do dawki 50 mg/kg/dobę, jednak brak jest wystarczających danych dotyczących potencjalnego działania teratogennego oraz wpływu na płodność. W literaturze podkreśla się ograniczenia w dostępnych danych, co wskazuje na konieczność dalszych badań w tych obszarach. Ponadto, potencjalne interakcje z innymi układami, np. hamowanie aktywności TSH przez wyciąg z liści melisy, zostały odnotowane, choć ich znaczenie kliniczne pozostaje nieznane. Podsumowując, na podstawie dostępnych danych przedklinicznych dekstrometorfan cechuje się względnym bezpieczeństwem stosowania, bez istotnych zagrożeń toksykologicznych dla ludzi, jednakże wymaga się dalszych badań w zakresie działania teratogennego, rakotwórczego oraz wpływu na płodność.
ataksja, dekstrometorfan bromowodorek, dyzartria, działanie genotoksyczne, działanie mutagenne, działanie przeciwkaszlowe, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, hormon tyreotropowy, LD50, Melissa officinalis, toksyczność ostra, toksyczność podprzewlekła, toksyczność przewlekła, upośledzenie oddychania - Leksykon leków
Skład i postać leku – Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg
Tussifortin to preparat w postaci twardych pastylek o miodowo-cytrynowym smaku, zawierający 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku jako substancję czynną o działaniu przeciwkaszlowym. Każda pastylka zawiera istotne ilości substancji pomocniczych, takich jak 854,25 mg glukozy, 1567,50 mg sacharozy, 0,18 mg glikolu propylenowego oraz 1,506 mg sodu, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z zaburzeniami gospodarki węglowodanowej, nietolerancją sacharozy, cukrzycą oraz na diecie niskosodowej. Preparat zawiera również składniki wpływające na strukturę, smak i aromat, w tym żywicę poliakrylową, kwas cytrynowy, sacharynę sodową oraz naturalne i syntetyczne aromaty cytrynowe i miodowe, a także substancje nadające konsystencję, takie jak parafina ciekła i wosk płynny.
alfa-tokoferol, cytrynian trietylu, dekstrometorfan bromowodorek, dieta niskosodowa, działanie przeciwkaszlowe, glikol propylenowy, kwas cytrynowy, nietolerancja sacharozy, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, pastylka twarda, sacharyna sodowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, trioctan gliceryny, utylizacja odpadów medycznych, wodorotlenek sodu, zaburzenia gospodarki węglowodanowej, żywica poliakrylowa