Właściwości farmakokinetyczne
DexaCaps 167 mg + 50 mg + 20 mg

DexaCaps to preparat zawierający 20 mg dekstrometorfanu bromowodorku oraz ekstrakty roślinne z kwiatostanu lipy (167 mg) i liścia melisy (50 mg). Dekstrometorfan charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (94-97%) oraz szybkim początkiem działania przeciwkaszlowego, które występuje już po 10-30 minutach i utrzymuje się przez 6-8 godzin. Substancja ta podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez enzym CYP2D6, co determinuje jej farmakokinetykę i powoduje zróżnicowanie wśród pacjentów ze względu na polimorfizm genetyczny tego enzymu. Okres półtrwania dekstrometorfanu wynosi 5-8 godzin, co przekłada się na długotrwałe działanie terapeutyczne.

Właściwości farmakokinetyczne leku DexaCaps

DexaCaps to produkt leczniczy w formie kapsułek twardych, zawierający kombinację dekstrometorfanu bromowodorku (20 mg) oraz wyciągów roślinnych: z kwiatostanu lipy (167 mg) i liścia melisy (50 mg). Poniżej przedstawiono szczegółowe właściwości farmakokinetyczne tego produktu leczniczego ze szczególnym uwzględnieniem dekstrometorfanu bromowodorku, dla którego dostępne są dane farmakokinetyczne.1

Wchłanianie

Dekstrometorfanu bromowodorek charakteryzuje się bardzo dobrą biodostępnością po podaniu doustnym. Wchłania się łatwo z przewodu pokarmowego, a stopień wchłaniania wynosi 94-97%.2

Czas działania

Po doustnym przyjęciu jednorazowej dawki dekstrometorfanu bromowodorku, działanie przeciwkaszlowe pojawia się stosunkowo szybko – po 10-30 minutach od zażycia. Efekt terapeutyczny utrzymuje się przez okres 6-8 godzin, co zapewnia długotrwałą kontrolę odruchu kaszlowego.3

Metabolizm

Dekstrometorfanu bromowodorek podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu. Po podaniu doustnym zachodzi szybki i intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie.4

Główne reakcje biotransformacji dekstrometorfanu obejmują:

Istotną cechą metabolizmu dekstrometorfanu jest jego genetyczna kontrola. O-demetylacja, będąca głównym szlakiem metabolicznym, jest kontrolowana przez enzym CYD2D6 (cytochrom P450 2D6), co stanowi kluczowy czynnik wpływający na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ludzi.8

Zmienność fenotypowa w metabolizmie

W populacji występuje polimorfizm genetyczny dotyczący enzymu CYD2D6, co prowadzi do występowania różnych fenotypów metabolicznych. Te odmienne fenotypy w procesie utleniania powodują wysoce zróżnicowaną farmakokinetykę dekstrometorfanu u poszczególnych pacjentów.9

U niektórych osób metabolizm dekstrometorfanu przebiega znacznie wolniej niż u większości populacji. W przypadku tych osób, określanych jako wolni metabolizerzy, we krwi i moczu dominuje niezmieniona postać dekstrometorfanu.10

Główne metabolity

W wyniku metabolizmu dekstrometorfanu powstają trzy główne demetylowane metabolity morfinanowe:

  1. Dekstrorfan (znany również jako 3-hydroksy-N-metylomorfinan) – główny metabolit, który również wykazuje działanie przeciwkaszlowe11
  2. 3-hydroksymorfinan12
  3. 3-metoksymorfinan13

Ważne jest podkreślenie, że wśród metabolitów dekstrometorfanu nie stwierdzono obecności morfiny, kodeiny czy lewometorfanu, co potwierdza jego bezpieczeństwo pod względem braku działania opioidowego.14

Eliminacja

Okres półtrwania dekstrometorfanu bromowodorku wynosi 5-8 godzin, co warunkuje jego stosunkowo długi czas działania.15

Dekstrometorfan i jego metabolity są wydalane z organizmu głównie przez nerki. W moczu występują zarówno niezmetabolizowany dekstrometorfan, jak i jego metabolity w postaci produktów sprzężonych.16

Parametr farmakokinetyczny Wartość
Wchłanianie z przewodu pokarmowego 94-97%
Początek działania przeciwkaszlowego 10-30 minut
Czas działania 6-8 godzin
Okres półtrwania 5-8 godzin
Główny enzym w metabolizmie CYD2D6
Główny metabolit Dekstrorfan (3-hydroksy-N-metylomorfinan)
Droga eliminacji Nerkowa (metabolity)
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl