Interakcje leku
Tussal Antitussicum 15 mg

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Tussal Antitussicum zawierający jako substancję czynną dekstrometorfanu bromowodorek może wchodzić w istotne interakcje z wieloma produktami leczniczymi. Interakcje te wynikają głównie z metabolizmu dekstrometorfanu przez enzym CYP2D6, który podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. ¹

Interakcje z inhibitorami CYP2D6

Jednoczesne stosowanie Tussal Antitussicum z silnymi inhibitorami enzymu CYP2D6 stanowi poważne ryzyko kliniczne. Inhibitory te mogą znacząco zwiększać stężenie dekstrometorfanu w organizmie, niekiedy do poziomu wielokrotnie przekraczającego wartości terapeutyczne. Konsekwencją takiego wzrostu stężenia jest zwiększone ryzyko wystąpienia działań toksycznych dekstrometorfanu, objawiających się jako: pobudzenie, dezorientacja, drżenia, bezsenność, biegunka oraz depresja oddechowa. Dodatkowo istnieje ryzyko rozwoju potencjalnie zagrażającego życiu zespołu serotoninowego. ²

Do silnych inhibitorów enzymu CYP2D6, z którymi interakcje są szczególnie istotne klinicznie, należą:

• Fluoksetyna – selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny
• Paroksetyna – selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny
• Chinidyna – lek przeciwarytmiczny
• Terbinafina – lek przeciwgrzybiczy

³

Szczególnie silną interakcję obserwuje się przy jednoczesnym stosowaniu dekstrometorfanu z chinidyną. W takim przypadku stężenie dekstrometorfanu w osoczu może wzrosnąć nawet 20-krotnie, co istotnie zwiększa ryzyko występowania działań niepożądanych ze strony ośrodkowego układu nerwowego. ⁴

Podobny wpływ na metabolizm dekstrometorfanu wykazują również inne leki, które są umiarkowanymi lub słabszymi inhibitorami CYP2D6:

• Amiodaron – lek przeciwarytmiczny
• Flekainid – lek przeciwarytmiczny
• Propafenon – lek przeciwarytmiczny
• Sertralina – selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny
• Bupropion – lek przeciwdepresyjny
• Metadon – opioidowy lek przeciwbólowy
• Cynakalcet – kalcymimetyk
• Haloperydol – lek przeciwpsychotyczny
• Perfenazyna – lek przeciwpsychotyczny
• Tiorydazyna – lek przeciwpsychotyczny

⁵

W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP2D6 i dekstrometorfanu, pacjent musi być ściśle monitorowany pod kątem objawów przedawkowania i toksyczności. W takiej sytuacji klinicznej często konieczne jest zmniejszenie dawki dekstrometorfanu. ⁶

Interakcje z inhibitorami MAO

Jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu z inhibitorami monoaminooksydazy (MAO) oraz w okresie do 14 dni po zakończeniu ich podawania może prowadzić do bardzo poważnych konsekwencji klinicznych, takich jak:

• Zapaść
• Śpiączka
• Nudności
• Wysoka gorączka
• Podwyższenie ciśnienia tętniczego krwi

Ze względu na możliwość wystąpienia tych zagrażających życiu powikłań, jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu z inhibitorami MAO jest przeciwwskazane. ⁷

Inne interakcje specyficzne

Poza wymienionymi wcześniej inhibitorami CYP2D6, szczególną uwagę należy zwrócić na następujące substancje, które mogą znacząco wpływać na metabolizm dekstrometorfanu:

• Chinidyna – hamuje metabolizm dekstrometorfanu w wątrobie
• Amiodaron – hamuje metabolizm dekstrometorfanu w wątrobie
• Fluoksetyna – hamuje metabolizm dekstrometorfanu w wątrobie

Interakcje te prowadzą do zwiększenia stężenia dekstrometorfanu w surowicy krwi, a w konsekwencji do nasilenia jego działań niepożądanych. ⁸

Interakcje z lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy

Jednoczesne stosowanie dekstrometorfanu zawartego w preparacie Tussal Antitussicum z lekami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy może prowadzić do nasilenia działania tych leków na OUN. Dotyczy to między innymi:

• Opioidowych leków przeciwbólowych
• Benzodiazepin
• Leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji
• Leków nasennych
• Leków przeciwpsychotycznych

W przypadku konieczności łączenia tych leków z dekstrometorfanem należy zachować szczególną ostrożność i rozważyć modyfikację dawkowania. ⁹

Interakcje leku Tussal Antitussicum z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas stosowania dekstrometorfanu (Tussal Antitussicum) jest niewskazane z uwagi na potencjalne nasilenie działania hamującego na ośrodkowy układ nerwowy. Alkohol, podobnie jak dekstrometorfan, wykazuje działanie depresyjne na OUN, co może prowadzić do sumowania się tych efektów i zwiększenia ryzyka wystąpienia następujących objawów:

• Nasilona sedacja i senność
• Zaburzenia koordynacji psychoruchowej
• Spowolnienie czasu reakcji
• Depresja oddechowa
• Zawroty głowy i zaburzenia równowagi

Jednoczesne spożywanie alkoholu może również nasilać działania niepożądane dekstrometorfanu ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności czy wymioty. Dodatkowo, alkohol może wpływać na metabolizm dekstrometorfanu w wątrobie, potencjalnie zmieniając jego stężenie we krwi.

Pacjentom przyjmującym Tussal Antitussicum należy zalecić powstrzymanie się od spożywania alkoholu przez cały okres terapii oraz poinformować ich o zagrożeniach związanych z prowadzeniem pojazdów mechanicznych i obsługą urządzeń wymagających zwiększonej uwagi w przypadku jednoczesnego przyjmowania leku i alkoholu.

Tabela najważniejszych interakcji leku Tussal Antitussicum