Właściwości farmakokinetyczne
Acodin 15 mg

Charakterystyka farmakokinetyczna leku Acodin (dekstrometorfan)

Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna leku Acodin, wykazuje dobrze udokumentowane właściwości farmakokinetyczne charakteryzujące się specyficznym profilem wchłaniania, metabolizmu i wydalania. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis poszczególnych etapów farmakokinetycznych tej substancji leczniczej.¹

Wchłanianie

Dekstrometorfan charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Badania farmakokinetyczne wykazały, że po doustnym podaniu dawki 20 mg dekstrometorfanu, maksymalne stężenie substancji czynnej w surowicy krwi (Cmax) osiągane jest po około 2,5 godziny od momentu przyjęcia leku.²

Metabolizm

Proces metabolizmu dekstrometorfanu charakteryzuje się kilkoma istotnymi cechami:

• Efekt pierwszego przejścia – po podaniu doustnym dekstrometorfan podlega szybkiemu i intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu typu pierwszego przejścia.³
• Polimorfizm genetyczny – kluczowym procesem metabolicznym jest O-demetylacja kontrolowana genetycznie przez enzym CYP2D6, co stanowi główny czynnik wpływający na farmakokinetykę dekstrometorfanu u ludzi.⁴
• Zmienność osobnicza – występowanie różnych fenotypów procesu utleniania prowadzi do znacznej zmienności międzyosobniczej w farmakokinetyce dekstrometorfanu u pacjentów.⁵

Metabolity

W procesie metabolizmu dekstrometorfanu powstają trzy główne demetylowane metabolity morfinanowe:

1. Dekstrorfan (3-hydroksy-N-metylomorfinan) – najważniejszy metabolit, wykazujący również działanie przeciwkaszlowe⁶
2. 3-hydroksymorfinan – metabolit pośredni⁷
3. 3-metoksymorfinan – metabolit pośredni⁸

Wolni metabolizerzy

Szczególną grupę pacjentów stanowią osoby z wolniejszym metabolizmem dekstrometorfanu. U tych pacjentów proces biotransformacji przebiega znacznie wolniej, co skutkuje przewagą niezmienionej formy dekstrometorfanu we krwi i moczu.⁹ Zjawisko to ma istotne znaczenie kliniczne, ponieważ może wpływać na skuteczność i bezpieczeństwo terapii u tych pacjentów.

Eliminacja

Dekstrometorfan oraz jego metabolity są wydalane głównie z moczem w postaci produktów sprzężonych. W moczu można zidentyfikować zarówno niezmetabolizowany dekstrometorfan, jak i jego trzy główne demetylowane metabolity morfinanowe.¹⁰