Przedawkowanie
Tussi Drill 5 mg/5 ml

Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej syropu Tussi Drill (5 mg/5 ml), może prowadzić do wieloukładowych objawów toksyczności, obejmujących zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty), neurologiczne (dystonia, senność, osłupienie, oczopląs, ataksja, drgawki), kardiologiczne (tachykardia >100 uderzeń/min, wydłużenie odstępu QTc) oraz psychiatryczne (splątanie, pobudzenie, psychoza toksyczna). W ciężkich przypadkach obserwuje się stany zagrażające życiu, takie jak śpiączka i depresja oddechowa. Diagnostyka powinna obejmować szczegółowy wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (w tym funkcji wątroby i nerek), EKG z oceną QTc oraz toksykologiczne badania przesiewowe w przypadku podejrzenia zatrucia wielolekowego.

Substancja czynna
Kategoria leku

Przedawkowanie leku: Szczegółowe informacje dotyczące przedawkowania dekstrometorfanu

Przedawkowanie dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej zawartej w produkcie Tussi Drill (5 mg/5 ml, syrop), może prowadzić do szeregu poważnych objawów klinicznych, wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Znajomość objawów przedawkowania oraz protokołów postępowania terapeutycznego jest kluczowa dla optymalnego zarządzania przypadkami toksyczności.1

Objawy kliniczne przedawkowania

Manifestacja kliniczna przedawkowania dekstrometorfanu obejmuje szeroki zakres objawów, które można podzielić na kilka kategorii w zależności od układów narządowych objętych toksycznością. Wśród najczęściej obserwowanych objawów wymienia się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, neurologiczne, kardiologiczne oraz psychiatryczne.2

W przypadku znacznego przedawkowania sytuacja kliniczna może gwałtownie się pogorszyć, prowadząc do stanów zagrażających życiu, takich jak śpiączka, depresja oddechowa czy drgawki.3

Postępowanie terapeutyczne w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu powinno być dostosowane do nasilenia objawów klinicznych oraz czasu, jaki upłynął od momentu spożycia zbyt dużej dawki leku. Protokół terapeutyczny obejmuje następujące działania:

  • Pacjenci bezobjawowi – u pacjentów, którzy przyjęli nadmierną dawkę dekstrometorfanu w okresie nieprzekraczającym jednej godziny i nie wykazują objawów klinicznych, zaleca się podanie węgla aktywnego w celu zapobieżenia dalszemu wchłanianiu substancji czynnej.4
  • Pacjenci z objawami sedacji lub śpiączki – w przypadku wystąpienia objawów uspokojenia polekowego lub śpiączki należy rozważyć zastosowanie antagonisty receptorów opioidowychnaloksonu w dawkach analogicznych do stosowanych przy przedawkowaniu opioidów.5
  • Pacjenci z drgawkami – w przypadku wystąpienia napadów drgawkowych rekomenduje się zastosowanie benzodiazepin.6
  • Hipertermia w przebiegu zespołu serotoninowego – jeśli u pacjenta rozwinie się zespół serotoninowy z towarzyszącą hipertermią, zaleca się podanie benzodiazepin oraz wdrożenie procedur zewnętrznego ochładzania organizmu.7

Tabela objawów przedawkowania dekstrometorfanu

Kategoria objawów Objawy kliniczne Charakterystyka Nasilenie
Objawy żołądkowo-jelitowe Nudności, wymioty Wczesne objawy przedawkowania, często jako pierwszy sygnał zatrucia Umiarkowane do ciężkiego
Objawy neurologiczne Dystonia Nieprawidłowe napięcie mięśniowe, skurcze mimowolne Umiarkowane
Senność Nadmierna senność, trudności z utrzymaniem czuwania Łagodne do umiarkowanego
Osłupienie Stan bezruchu z ograniczoną reaktywnością na bodźce zewnętrzne Umiarkowane do ciężkiego
Oczopląs Mimowolne, rytmiczne ruchy gałek ocznych Umiarkowane
Ataksja Zaburzenia koordynacji ruchowej, chwiejny chód Umiarkowane
Drgawki Napady drgawkowe w przypadku dużego przedawkowania Ciężkie
Objawy kardiologiczne Tachykardia Przyspieszenie czynności serca (>100 uderzeń/min) Umiarkowane do ciężkiego
Wydłużenie odstępu QTc w EKG Nieprawidłowości w zapisie elektrokardiograficznym Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu
Objawy psychiatryczne Splątanie Dezorientacja, zaburzenia świadomości Umiarkowane
Pobudzenie Niepokój psychoruchowy, wzmożona pobudliwość Umiarkowane
Psychoza toksyczna z omamami wzrokowymi Zaburzenia percepcji z halucynacjami, głównie wzrokowymi Ciężkie
Stany zagrażające życiu Śpiączka Głębokie zaburzenia świadomości przy dużym przedawkowaniu Bardzo ciężkie, zagrażające życiu
Depresja oddechowa Spłycenie i zwolnienie oddechów, potencjalnie prowadzące do niewydolności oddechowej Bardzo ciężkie, zagrażające życiu

Postępowanie diagnostyczne przy podejrzeniu przedawkowania

W przypadku podejrzenia przedawkowania dekstrometorfanu, niezbędne jest przeprowadzenie kompleksowej diagnostyki klinicznej, obejmującej:

  1. Wywiad medyczny – ustalenie ilości przyjętego leku, czasu od spożycia oraz współistniejącego przyjmowania innych substancji
  2. Badanie fizykalne – ze szczególnym uwzględnieniem stanu neurologicznego, parametrów życiowych i funkcji układu krążenia
  3. Badania laboratoryjne – ocena parametrów biochemicznych, w tym funkcji wątroby i nerek
  4. Elektrokardiogram – ocena potencjalnej kardiotoksyczności ze szczególnym uwzględnieniem odstępu QTc
  5. Toksykologiczne badania przesiewowe – w przypadku podejrzenia zatrucia wielolekowego

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Każdy pacjent z potwierdzonym lub podejrzewanym przedawkowaniem dekstrometorfanu wymaga ścisłego monitorowania klinicznego, obejmującego ciągłą ocenę parametrów życiowych, stanu świadomości oraz funkcji układów narządowych szczególnie narażonych na toksyczne działanie leku. Okres obserwacji powinien być dostosowany do nasilenia objawów klinicznych i odpowiedzi na wdrożone leczenie.8

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl