Właściwości farmakokinetyczne
Tussi Drill 5 mg/5 ml
Produkt leczniczy Tussi Drill w formie syropu zawiera dekstrometorfanu bromowodorek w stężeniu 5 mg/5 ml. Po podaniu doustnym substancja czynna wykazuje dobrą absorpcję z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 2 godziny po aplikacji. Dekstrometorfan podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie, głównie poprzez O-demetylację katalizowaną przez enzym CYP2D6 z rodziny cytochromu P450. Metabolizm ten jest genetycznie uwarunkowany, co prowadzi do zróżnicowania fenotypów metabolizmu i wpływa na farmakokinetykę oraz efektywność terapeutyczną leku u poszczególnych pacjentów.
Właściwości farmakokinetyczne leku Tussi Drill
Produkt leczniczy Tussi Drill w postaci syropu zawiera jako substancję czynną dekstrometorfanu bromowodorek (Dextromethorphani hydrobromidum) w stężeniu 5 mg na 5 ml preparatu. Właściwości farmakokinetyczne tej substancji wykazują specyficzne cechy, które są kluczowe dla zrozumienia działania leku w organizmie. 1
Wchłanianie
Dekstrometorfan charakteryzuje się dobrą absorpcją z przewodu pokarmowego po podaniu doustnym. Po przyjęciu leku w postaci syropu, substancja czynna osiąga maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po około 2 godzinach od momentu podania. 2
Metabolizm
Po podaniu doustnym, dekstrometorfan podlega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. Proces ten zachodzi szybko i ma znaczący wpływ na biodostępność substancji czynnej. 3
Głównym procesem metabolicznym jest O-demetylacja, która jest kontrolowana genetycznie przez enzym CYP2D6 z grupy cytochromu P450. Ten właśnie enzym stanowi kluczowy czynnik determinujący farmakokinetykę dekstrometorfanu u pacjentów. 4
Istotnym aspektem metabolizmu dekstrometorfanu jest występowanie odmiennych fenotypów procesu utleniania, co prowadzi do znaczących różnic w farmakokinetyce substancji u poszczególnych pacjentów. Zróżnicowanie to jest uwarunkowane genetycznie i wpływa na szybkość przekształcania substancji czynnej. 5
Metabolity
W procesie metabolizmu dekstrometorfanu powstają trzy główne demetylowane metabolity morfinanowe:
- Dekstrorfan (znany również jako 3-hydroksy-N-metylomorfinan) – główny metabolit, który również wykazuje działanie przeciwkaszlowe
- 3-hydroksymorfinian
- 3-metoksymorfinian
Wszystkie powyższe metabolity identyfikowane są w moczu w postaci produktów sprzężonych, obok niezmienionej cząsteczki dekstrometorfanu. 6
Zmienność osobnicza w metabolizmie
U niektórych pacjentów obserwuje się wolniejszy metabolizm dekstrometorfanu. U tych osób we krwi i moczu dominuje niezmieniona postać substancji czynnej, co może wpływać na efekt terapeutyczny oraz profil bezpieczeństwa leku. Jest to istotna informacja kliniczna, która powinna być brana pod uwagę podczas terapii. 7
Eliminacja
Dekstrometorfan jest wydalany z organizmu głównie poprzez nerki (z moczem). Eliminacji podlega zarówno niezmieniona postać substancji czynnej, jak i jej metabolity: dekstrorfan, 3-hydroksymorfinian oraz 3-metoksymorfinian. 8
Specyfika preparatu Tussi Drill
Tussi Drill jest dostępny w postaci syropu o stężeniu 5 mg dekstrometorfanu bromowodorku w 5 ml preparatu (co odpowiada jednej łyżeczce miarowej). Postać farmaceutyczna to lepki, przezroczysty, prawie bezbarwny roztwór. 9
| Parametr farmakokinetyczny | Właściwości |
|---|---|
| Wchłanianie | Dobre wchłanianie z przewodu pokarmowego |
| Czas osiągnięcia Cmax | Około 2 godziny po podaniu doustnym |
| Metabolizm | Szybki i intensywny metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie |
| Główny szlak metaboliczny | O-demetylacja kontrolowana przez CYP2D6 |
| Główny metabolit | Dekstrorfan (3-hydroksy-N-metylomorfinan) |
| Inne metabolity | 3-hydroksymorfinian, 3-metoksymorfinian |
| Eliminacja | Głównie przez nerki (z moczem) |
| Formy wydalane | Postać niezmieniona i metabolity jako produkty sprzężone |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania