Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
DEXApico (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml

Przedkliniczne badania toksykologiczne dekstrometorfanu bromowodorku, substancji czynnej preparatu DexaPico, wykazały wartości LD50 wynoszące odpowiednio 165 mg/kg (myszy), 350 mg/kg (szczury) oraz 336 mg/kg (świnki morskie) przy podaniu doustnym. Podanie dawek rzędu 1,5 g/dobę, co stanowi około 100-krotność dawki terapeutycznej, wywoływało odwracalne objawy neurologiczne i oddechowe, takie jak pobudzenie, łagodna ataksja, zaburzenia mowy i upośledzenie oddychania, bez skutkowania zgonami. W badaniach toksyczności przewlekłej, przy dawkach 0,1; 1; 10 i 100 mg/kg przez 13-27 tygodni u szczurów oraz 14 tygodni u psów, jedynym istotnym efektem był spadek masy ciała o 10-20% przy najwyższej dawce 100 mg/kg przez 13 tygodni, bez istotnych zmian biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych.

Pobierz ChPL PDF DEXApico – Syrop – (1625 mg + 6,5 mg)/5 ml

Wskazania

suchy kaszel

Substancja czynna

Kategoria leku

leki przeciwkaszlowe

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania dekstrometorfanu bromowodorku, głównego składnika aktywnego preparatu DexaPico, dostarczają istotnych informacji na temat profilu toksykologicznego substancji czynnej. Ocena bezpieczeństwa przedklinicznego obejmuje dane dotyczące toksyczności ostrej, toksyczności przewlekłej oraz obserwowanych efektów farmakologicznych przy zastosowaniu dawek znacznie przekraczających dawki terapeutyczne.¹

Toksyczność ostra

W badaniach toksyczności ostrej ustalono wartości LD₅₀ (dawka śmiertelna dla 50% populacji) dla dekstrometorfanu bromowodorku, które wynoszą:²

Gatunek zwierząt	Droga podania	LD₅₀ (mg/kg masy ciała)
Myszy	Doustna (p.o.)	165
Szczury	Doustna (p.o.)	350
Świnki morskie	Doustna (p.o.)	336

W badaniach toksyczności ostrej zaobserwowano, że podanie bardzo dużych dawek dekstrometorfanu bromowodorku, tj. 1,5 g na dobę (co odpowiada około 100-krotnej zwykle stosowanej dawce terapeutycznej), powoduje charakterystyczne objawy niepożądane obejmujące: zwiększone pobudzenie, łagodną ataksję (niezborność ruchów), trudności w mowie oraz upośledzenie oddychania. Co istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa, nawet tak wysokie dawki nie skutkowały zgonami badanych zwierząt.³

Toksyczność przewlekła

Badania toksyczności przewlekłej dekstrometorfanu bromowodorku przeprowadzono z zastosowaniem różnych dawek (0,1; 1; 10 i 100 mg/kg masy ciała) podawanych przez dłuższe okresy. Szczury poddawano ekspozycji na substancję przez 13 i 27 tygodni, natomiast psy przez okres 14 tygodni. Wyniki tych badań wykazały minimalny wpływ na organizmy zwierząt laboratoryjnych.⁴

Jedynym istotnym efektem obserwowanym w badaniach toksyczności przewlekłej był spadek masy ciała zwierząt o 10-20%, który występował wyłącznie u osobników otrzymujących najwyższą dawkę testową (100 mg/kg masy ciała) przez okres 13 tygodni. Nie zaobserwowano innych istotnych klinicznie zmian w zakresie parametrów biochemicznych, hematologicznych czy histopatologicznych, co wskazuje na relatywnie niski potencjał toksyczności przy długotrwałym podawaniu substancji.⁵

Wnioski z badań przedklinicznych

Dane z badań przedklinicznych wskazują na stosunkowo szeroki margines bezpieczeństwa dekstrometorfanu bromowodorku. Nawet dawki wielokrotnie przekraczające dawki terapeutyczne stosowane u ludzi nie powodowały poważnych, zagrażających życiu efektów toksycznych. Objawy niepożądane obserwowane przy bardzo wysokich dawkach mają charakter odwracalny i dotyczą głównie ośrodkowego układu nerwowego oraz układu oddechowego.⁶

W kontekście produktu leczniczego DexaPico, zawierającego 6,5 mg dekstrometorfanu bromowodorku w 5 ml syropu, przedstawione dane przedkliniczne potwierdzają akceptowalny profil bezpieczeństwa substancji czynnej przy stosowaniu w zalecanych dawkach terapeutycznych. Wyciąg z kwiatu lipy, będący drugim składnikiem aktywnym produktu, nie był przedmiotem opisanych badań toksykologicznych w dostępnych materiałach źródłowych.⁷

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.