Właściwości farmakodynamiczne
Inovox na kaszel smak miodowo-cytrynowy 10 mg

Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna leku Tussifortin, jest syntetycznym izomerem leworfanolu i analogiem kodeiny, należącym do alkaloidów opium (kod ATC: R05DA09). Jego mechanizm działania polega na ośrodkowym hamowaniu odruchu kaszlowego poprzez zmniejszenie produkcji tachykininy w ośrodku kaszlu w rdzeniu przedłużonym, co skutkuje podwyższeniem progu kaszlu i redukcją częstotliwości oraz intensywności kaszlu. W przeciwieństwie do innych opioidów, dekstrometorfan nie wywiera depresji oddechowej w dawkach terapeutycznych, co czyni go bezpiecznym wyborem w leczeniu kaszlu nieproduktywnego.

Substancja czynna
Kategoria leku

Właściwości farmakodynamiczne dekstrometorfanu

Dekstrometorfan bromowodorek, substancja czynna leku Tussifortin, należy do grupy farmakoterapeutycznej produktów przeciwkaszlowych, a dokładniej do alkaloidów opium i ich pochodnych (kod ATC: R05DA09). Jest to syntetyczny izomer leworfanolu, który strukturalnie stanowi analog kodeiny.1

Mechanizm działania przeciwkaszlowego

Działanie farmakodynamiczne dekstrometorfanu polega na ośrodkowym hamowaniu odruchu kaszlowego. Substancja czynna działa bezpośrednio na ośrodek kaszlu zlokalizowany w rdzeniu przedłużonym. Mechanizm działania związany jest ze zmniejszeniem produkcji tachykininy, która stanowi główny neuroprzekaźnik włókien C w centrum kontroli kaszlu. W efekcie dochodzi do podwyższenia progu dla odruchu kaszlowego, co prowadzi do zmniejszenia częstotliwości i intensywności kaszlu.2

Wpływ na czynność oddechową

Istotną cechą farmakodynamiczną dekstrometorfanu jest brak wpływu hamującego na czynność oddechową przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Ta właściwość odróżnia go od wielu innych leków przeciwkaszlowych pochodzenia opioidowego, które często powodują depresję oddechową.3 Dzięki temu dekstrometorfan charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa w porównaniu do klasycznych opioidów, szczególnie w kontekście leczenia nieproduktywnego kaszlu.

Dawkowanie i postać farmaceutyczna

Lek Tussifortin zawiera 10 mg dekstrometorfanu bromowodorku w każdej pastylce twardej. Produkt występuje w postaci żółtych, okrągłych pastylek twardych o smaku miodowo-cytrynowym.4 Taka postać farmaceutyczna zapewnia lokalne działanie w jamie ustnej i gardle, a następnie po rozpuszczeniu i połknięciu, umożliwia wchłanianie substancji czynnej i jej ośrodkowe działanie przeciwkaszlowe.

Substancje pomocnicze o znaczeniu klinicznym

W składzie leku Tussifortin znajdują się następujące substancje pomocnicze o znanym działaniu, które mogą mieć znaczenie kliniczne:

Substancja pomocnicza Zawartość w jednej pastylce Potencjalne znaczenie kliniczne
Glukoza 854,25 mg Istotna dla pacjentów z zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy
Sacharoza 1567,50 mg Istotna dla pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy
Glikol propylenowy 0,18 mg Może powodować podrażnienie skóry
Sód 1,506 mg Istotny dla pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie

Znajomość tych substancji pomocniczych ma znaczenie przy przepisywaniu leku pacjentom z określonymi schorzeniami metabolicznymi lub wymagającymi specjalnej diety.5

Charakterystyka właściwości farmakodynamicznych

Podsumowując, dekstrometorfan bromowodorek zawarty w leku Tussifortin wykazuje działanie przeciwkaszlowe poprzez ośrodkowy mechanizm hamowania odruchu kaszlowego. Wpływa na zmniejszenie produkcji tachykininy w ośrodku kaszlu w rdzeniu przedłużonym, co prowadzi do podwyższenia progu dla odruchu kaszlowego. Istotną zaletą dekstrometorfanu jest brak wpływu hamującego na czynność oddechową przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, co zapewnia korzystny profil bezpieczeństwa w leczeniu kaszlu nieproduktywnego.6

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl