Przedawkowanie dekstrometorfanu

Przedawkowanie leku Tussifortin, zawierającego jako substancję czynną dekstrometorfanu bromowodorek w dawce 10 mg, może prowadzić do szeregu poważnych zaburzeń o różnym nasileniu – od łagodnych objawów psychicznych po stany zagrażające życiu. Szczególnie niebezpieczne jest przedawkowanie u dzieci oraz nadużywanie leku przez młodzież.¹

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

Przedawkowanie dekstrometorfanu charakteryzuje się szerokim spektrum objawów, które można podzielić na kilka kategorii w zależności od nasilenia intoksykacji. Objawy te obejmują zaburzenia ze strony ośrodkowego układu nerwowego, układu pokarmowego oraz układu sercowo-naczyniowego.²

Do początkowych objawów przedawkowania należą: dezorientacja, pobudzenie, niepokój, nerwowość lub rozdrażnienie.³

Przedawkowanie u dzieci

U dzieci przypadkowe przyjęcie wysokich dawek dekstrometorfanu może powodować szereg charakterystycznych objawów, takich jak: senność lub ospałość, omamy, histeria, obrzęk twarzy, pobudzenie, nudności, wymioty lub zaburzenia chodu. Działania te ustępują zazwyczaj po wywołaniu wymiotów i przeprowadzeniu płukania żołądka.⁴

Poważne powikłania przedawkowania

W przypadku dużego przedawkowania dekstrometorfanu mogą wystąpić stany zagrażające życiu pacjenta, takie jak: śpiączka, depresja oddechowa oraz drgawki.⁵

Nadużywanie dekstrometorfanu

Szczególnie niebezpieczne jest nadużywanie dekstrometorfanu, występujące zwłaszcza wśród młodzieży. Może ono prowadzić do rozwoju poważnych działań niepożądanych, obejmujących zarówno zaburzenia psychiczne, jak i somatyczne.⁶

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Leczenie przedawkowania dekstrometorfanu powinno być dostosowane do obrazu klinicznego i nasilenia objawów. W przypadku ciężkiego zatrucia konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna.⁷

Leczenie dekontaminacyjne

U pacjentów bezobjawowych, którzy przyjęli zbyt dużą dawkę dekstrometorfanu w ciągu poprzedniej godziny, zaleca się podanie węgla aktywnego w celu zmniejszenia wchłaniania substancji czynnej.⁸

Leczenie objawowe

W zależności od dominujących objawów przedawkowania stosuje się odpowiednie postępowanie terapeutyczne:

• Depresja oddechowa – podanie naloksonu oraz wspomaganie oddychania⁹
• Drgawki – podanie benzodiazepin dożylnie lub doodbytniczo, w zależności od wieku pacjenta¹⁰
• Uspokojenie lub śpiączka – można rozważyć zastosowanie naloksonu w dawkach typowych dla leczenia przedawkowania opioidów¹¹
• Hipertermia w przebiegu zespołu serotoninowego – zastosowanie benzodiazepin oraz zewnętrzne ochładzanie ciała¹²

Tabela objawów przedawkowania