Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Liść melisy

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) wskazują na potencjalne hamowanie aktywności hormonu tyreotropowego (TSH) przez wodne wyciągi z tej rośliny, co zaobserwowano zarówno in vitro, jak i na modelach zwierzęcych. Zjawisko to zostało potwierdzone również dla produktu DexaCaps zawierającego liść melisy, jednak kliniczne implikacje tego efektu pozostają niejasne i wymagają dalszych badań, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami funkcji tarczycy. W zakresie genotoksyczności, brak jest danych dotyczących samego liścia melisy, natomiast złożone preparaty takie jak Iberogast Balance wykazały negatywne wyniki w testach AMES i mikrojądrowym u myszy. Nie przeprowadzono badań dotyczących toksyczności reprodukcyjnej ani potencjału rakotwórczego liścia melisy, co stanowi istotne ograniczenie w ocenie bezpieczeństwa długotrwałego stosowania.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania liścia melisy

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania liścia melisy (Melissa officinalis L., folium) obejmują wyniki badań eksperymentalnych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych oraz w warunkach in vitro. Informacje te stanowią istotny element oceny bezpieczeństwa tej substancji roślinnej, która wchodzi w skład wielu produktów leczniczych dostępnych na rynku farmaceutycznym.1

Wpływ na układ hormonalny

Jednym z najważniejszych aspektów przedklinicznych badań nad bezpieczeństwem liścia melisy jest potencjalny wpływ tej substancji na układ hormonalny. Badania przeprowadzone zarówno w warunkach in vitro, jak i na modelach zwierzęcych wskazują, że wodne wyciągi z melisy lekarskiej mogą wykazywać zdolność do hamowania aktywności hormonu tyreotropowego (TSH).2 Podobne obserwacje odnotowano w odniesieniu do wodnego wyciągu z liścia melisy zawartego w produkcie DexaCaps, gdzie również stwierdzono hamujący wpływ na aktywność TSH w badaniach in vitro oraz zwierzęcych.3

Należy jednak podkreślić, że kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało w pełni poznane i wymaga dalszych badań.45 Obserwacja ta jest istotna z punktu widzenia potencjalnego stosowania produktów zawierających liść melisy u pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy.

Badania genotoksyczności

W odniesieniu do potencjalnej genotoksyczności liścia melisy, dostępne dane są ograniczone. Dla samego liścia melisy jako pojedynczej substancji czynnej nie przeprowadzono odpowiednich badań w kierunku genotoksyczności.6 Jednak w przypadku złożonych produktów leczniczych zawierających liść melisy, takich jak Iberogast Balance, wykazano ujemne wyniki w zakresie genotoksyczności i mutagenności w teście AMESA oraz teście mikrojądrowym u myszy.7 Należy jednak zaznaczyć, że wyniki te odnoszą się do złożonego produktu, a nie wyłącznie do liścia melisy.

Toksyczność reprodukcyjna i potencjał rakotwórczy

Istotnym aspektem oceny bezpieczeństwa stosowania substancji jest jej wpływ na reprodukcję oraz potencjał rakotwórczy. W przypadku liścia melisy nie przeprowadzono badań w kierunku toksyczności reprodukcyjnej ani oceny potencjału rakotwórczego.8 Brak tych danych stanowi pewne ograniczenie w kompleksowej ocenie bezpieczeństwa stosowania liścia melisy, szczególnie w kontekście długotrwałej terapii.

Dane bezpieczeństwa produktów złożonych zawierających liść melisy

W przypadku złożonych produktów leczniczych zawierających liść melisy, takich jak Iberogast Balance, dane niekliniczne oparte na konwencjonalnych badaniach farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, toksycznego wpływu na rozrodczość i rozwój nie wskazują na szczególne zagrożenia dla ludzi.9 Należy jednak mieć na uwadze, że dla niektórych produktów zawierających liść melisy, takich jak Melisana Klosterfrau Original czy Nervomix Forte, brakuje danych dotyczących przedklinicznego bezpieczeństwa.1011

Dane dotyczące dekstrometorfanu w skojarzeniu z liściem melisy

W kontekście bezpieczeństwa stosowania produktów zawierających liść melisy w skojarzeniu z innymi substancjami czynnymi, warto odnotować dane dotyczące dekstrometorfanu bromowodorku, który występuje w produkcie DexaCaps wraz z liściem melisy. Badania toksykologiczne wykazały, że:

  • Bardzo duże dawki dekstrometorfanu bromowodorku (1,5 g na dobę) powodowały pobudzenie, łagodną ataksję oraz trudności w mówieniu i upośledzenie oddychania12
  • Przyjęcie 100-krotnej zwykle stosowanej dawki dekstrometorfanu bromowodorku nie powodowało zgonu13

14

Określono również wartości LD50 dla dekstrometorfanu bromowodorku:

Gatunek Droga podania LD50 (mg/kg mc.)
Myszy doustnie (p.o.) 165
Szczury doustnie (p.o.) 350
Świnki morskie doustnie (p.o.) 336

15

Badania toksyczności przewlekłej dekstrometorfanu bromowodorku, przeprowadzone na szczurach (w dawkach 0,1; 1; 10; 100 mg/kg mc. przez okres 13, 27 tygodni) oraz na psach (przez 14 tygodni), wykazały jedynie spadek masy ciała zwierząt o 10-20% u osobników przyjmujących najwyższą dawkę przez okres 13 tygodni.16

Stan wiedzy o bezpieczeństwie przedklinicznym liścia melisy

Analiza dostępnych danych przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania liścia melisy wskazuje na pewne ograniczenia w posiadanych informacjach. Większość preparatów zawierających liść melisy cechuje się brakiem kompleksowych badań przedklinicznych, co jest zgodne z wymaganiami regulacyjnymi dla tradycyjnych produktów leczniczych roślinnych.17

Najistotniejsze zidentyfikowane ryzyko dotyczy potencjalnego wpływu wodnych wyciągów z liścia melisy na aktywność hormonu tyreotropowego (TSH), co może mieć znaczenie dla pacjentów z zaburzeniami czynności tarczycy. Kliniczne znaczenie tego zjawiska wymaga jednak dalszych badań i oceny.1819

Brak jest również danych dotyczących genotoksyczności, toksyczności reprodukcyjnej i potencjału rakotwórczego samego liścia melisy.20 Dane dotyczące preparatów złożonych zawierających liść melisy (np. Iberogast Balance) wskazują na brak szczególnych zagrożeń dla ludzi w zakresie toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz toksycznego wpływu na rozrodczość i rozwój.21

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl