Wskazania do stosowania
Lenalidomide Pharmascience 15 mg

Lenalidomid jest lekiem immunomodulującym o szerokim spektrum zastosowań w hematologii i onkologii, stosowanym przede wszystkim w terapii szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q oraz chłoniaka grudkowego (FL) stopnia 1-3a. W szpiczaku mnogim lenalidomid stosuje się zarówno w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT), jak i w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w schematach dwulekowych i trójlekowych, np. RVD, MPR), a także w leczeniu nawrotowego/opornego szpiczaka w skojarzeniu z deksametazonem. W MDS lenalidomid jest wskazany u pacjentów z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q, zwłaszcza po niepowodzeniu terapii ESA. W chłoniaku grudkowym lenalidomid w połączeniu z rytuksymabem (schemat R²) stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 2,5 mg do 25 mg, co umożliwia indywidualizację terapii w zależności od wskazań, masy ciała i funkcji nerek.

Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Pharmascience

Lenalidomid to lek o szerokim spektrum wskazań onkologicznych i hematologicznych, stosowany w terapii wybranych nowotworów układu krwiotwórczego. Właściwe określenie wskazań leczniczych ma kluczowe znaczenie dla zapewnienia optymalnych wyników terapii przy jednoczesnym zachowaniu odpowiedniego profilu bezpieczeństwa.1

Szpiczak mnogi (MM)

Lenalidomide Pharmascience znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów w różnych fazach choroby i w różnych schematach terapeutycznych, w zależności od zaawansowania choroby i wcześniejszego leczenia:2

  • Leczenie podtrzymujące u pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim po przebytym autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT) – w monoterapii. Leczenie podtrzymujące ma na celu przedłużenie odpowiedzi na leczenie po wykonanym zabiegu przeszczepienia własnych komórek macierzystych i poprawę długoterminowych wyników leczenia.3
  • Terapia pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu – w schematach skojarzonych:
    • W skojarzeniu z deksametazonem – schemat dwulekowy pozwalający na kontrolę progresji choroby u pacjentów starszych lub z przeciwwskazaniami do intensywniejszej terapii4
    • W skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem (schemat RVD) – trójlekowy schemat indukujący szybszą i głębszą odpowiedź na leczenie5
    • W skojarzeniu z melfalanem i prednizonem (schemat MPR) – alternatywny protokół dla pacjentów starszych, zwłaszcza przy współistniejących chorobach6
  • Leczenie dorosłych pacjentów z nawrotowym/opornym szpiczakiem mnogim, u których stosowano co najmniej jeden wcześniejszy protokół terapeutyczny – w skojarzeniu z deksametazonem. Jest to uznany standard postępowania w terapii kolejnych linii szpiczaka mnogiego, szczególnie skuteczny u pacjentów z nawrotem po wcześniejszych terapiach.7

Zespoły mielodysplastyczne (MDS)

Lenalidomide Pharmascience jest wskazany w monoterapii do leczenia dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi spełniających wszystkie poniższe kryteria:8

  • Anemia zależna od przetoczeń – pacjenci wymagający regularnych transfuzji krwi w celu utrzymania odpowiedniego stężenia hemoglobiny
  • Zespoły mielodysplastyczne o niskim lub pośrednim-1 ryzyku według Międzynarodowego Systemu Prognostycznego (IPSS)
  • Związane z izolowaną delecją 5q jako anomalią cytogenetyczną (tzw. zespół 5q-)
  • Przypadki, gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe, np. po niepowodzeniu terapii czynnikami stymulującymi erytropoezę (ESA) lub przy przeciwwskazaniach do ich stosowania9

Lenalidomid w tym wskazaniu działa poprzez selektywne eliminowanie komórek z delecją 5q, co prowadzi do poprawy erytropoezy i uniezależnienia pacjentów od przetoczeń krwi w znaczącym odsetku przypadków.

Chłoniak grudkowy (FL)

Lenalidomide Pharmascience w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20) jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (FL) stopnia 1-3a.10

Połączenie lenalidomidu z rytuksymabem (schemat R²) stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem grudkowym, u których wcześniejsze schematy leczenia (zwykle zawierające rytuksymab i chemioterapię) okazały się nieskuteczne. Schemat ten charakteryzuje się synergistycznym działaniem immunomodulującym i przeciwnowotworowym.

Warunki stosowania leku Lenalidomide Pharmascience

Lenalidomid, ze względu na swój profil bezpieczeństwa i potencjalne działania niepożądane, powinien być przepisywany i stosowany z zachowaniem określonych zasad i pod ścisłym nadzorem medycznym.

Kwalifikacja pacjentów do leczenia

Przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem należy dokładnie zweryfikować wskazania do jego zastosowania oraz wykluczyć przeciwwskazania. Szczególną uwagę należy zwrócić na:11

  • Dokładne określenie typu i stadium choroby (szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne z delecją 5q, chłoniak grudkowy)
  • Ocenę wcześniejszych linii terapii i odpowiedź na leczenie
  • Dokładną ocenę stanu ogólnego pacjenta i chorób współistniejących
  • Weryfikację parametrów morfologii krwi, funkcji nerek i wątroby
  • W przypadku MDS – potwierdzenie obecności izolowanej delecji 5q w badaniu cytogenetycznym
  • W przypadku chłoniaka grudkowego – określenie stopnia zaawansowania (1-3a)

Kompetencje lekarza przepisującego

Lenalidomid powinien być przepisywany wyłącznie przez lekarzy z doświadczeniem w zakresie hematologii i onkologii, w ramach właściwych ośrodków specjalistycznych. Preparat należy stosować zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami w zależności od jednostki chorobowej:12

  • W szpiczaku mnogim – zależnie od linii leczenia i kwalifikacji do przeszczepu
  • W MDS – po potwierdzeniu delecji 5q i nieskuteczności innych metod leczenia anemii
  • W chłoniaku grudkowym – po wcześniejszym leczeniu

Program zapobiegania ciąży

Ze względu na teratogenny potencjał lenalidomidu (należy do analogów talidomidu), konieczne jest bezwzględne przestrzeganie Programu zapobiegania ciąży. Dotyczy to zarówno kobiet w wieku rozrodczym jak i mężczyzn leczonych lenalidomidem, którzy powinni stosować skuteczną antykoncepcję zarówno podczas leczenia, jak i przez określony czas po jego zakończeniu.

Monitorowanie podczas leczenia

Podczas terapii lenalidomidem konieczne jest regularne monitorowanie wybranych parametrów, szczególnie:13

  • Morfologii krwi – ze względu na ryzyko mielosupresji (neutropenia, małopłytkowość) – początkowo co tydzień przez 8 tygodni, następnie co miesiąc
  • Funkcji nerek – modyfikacja dawki w zależności od klirensu kreatyniny
  • Funkcji wątroby – okresowa kontrola enzymów wątrobowych
  • Powikłań zakrzepowo-zatorowych – wdrożenie odpowiedniej profilaktyki przeciwzakrzepowej
  • Innych działań niepożądanych – szczególnie reakcji skórnych, neuropatii obwodowej, zaburzeń endokrynologicznych

Dostępność różnych dawek

Produkt Lenalidomide Pharmascience jest dostępny w postaci kapsułek twardych o różnej zawartości substancji czynnej, co umożliwia precyzyjne dawkowanie w zależności od wskazania, masy ciała pacjenta, funkcji nerek oraz tolerancji leczenia. Dostępne są kapsułki o mocy: 2,5 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg i 25 mg.14

Moc Opis kapsułki Rozmiar Nadruk
2,5 mg Ciemnoniebieskie wieczko i jasnopomarańczowy korpus Nr 4, 14-15 mm „LP” na wieczku i „637” na korpusie
5 mg Zielone wieczko i jasnobrązowy korpus Nr 2, 18-19 mm „LP” na wieczku i „638” na korpusie
7,5 mg Fioletowe wieczko i różowy korpus Nr 1, 19-20 mm „LP” na wieczku i „643” na korpusie
10 mg Żółte wieczko i szary korpus Nr 0, 21-22 mm „LP” na wieczku i „639” na korpusie
15 mg Brązowe wieczko i szary korpus Nr 2, 18-19 mm „LP” na wieczku i „640” na korpusie
20 mg Ciemnoczerwone wieczko i jasnoszary korpus Nr 1, 19-20 mm „LP” na wieczku i „641” na korpusie
25 mg Białe wieczko i biały korpus Nr 0, 21-22 mm „LP” na wieczku i „642” na korpusie

Należy zwrócić uwagę, że kapsułki o różnej mocy zawierają różne substancje pomocnicze, w tym laktozę oraz barwniki (czerwień Allura AC (E129), żółcień pomarańczowa (E110), tartrazyna (E102)), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na wyżej wymienione barwniki.15

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl