Dawkowanie i sposób podawania
Lenalidomide Pharmascience 15 mg
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Pharmascience) wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, zwłaszcza ze względu na konieczność dostosowywania dawki w zależności od toksyczności hematologicznej, w tym neutropenii i trombocytopenii stopnia 3. lub 4. Zalecana dawka początkowa w terapii noworozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 28-dniowych cykli, w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg podawanym w dniach 1, 8, 15 i 22. W przypadku współistnienia bortezomibu, lenalidomid podaje się w dawce 25 mg w dniach 1-14 21-dniowych cykli, a bortezomib 1,3 mg/m² podskórnie w dniach 1, 4, 8 i 11. Leczenie wymaga monitorowania parametrów hematologicznych, w tym ANC i liczby płytek krwi, z zakazem rozpoczynania terapii przy ANC < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczbie płytek < 50 × 10⁹/l. Dawkowanie lenalidomidu jest modyfikowane w zależności od stopnia toksyczności i czynności nerek, z zaleceniami dostosowania dawki u pacjentów z umiarkowanymi (Cl_kr 30-50 ml/min) i ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (Cl_kr < 30 ml/min), a także u pacjentów dializowanych.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Pharmascience
- Dawkowanie w noworozpoznanym szpiczaku mnogim
- Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia
- Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
- Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
- Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT)
- Dawkowanie w szpiczaku mnogim u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
- Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych (MDS)
- Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)
- Postępowanie w przypadku toksyczności
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Tabela etapów zmniejszenia dawki lenalidomidu
- Dostosowanie dawki w przypadku cytopenii
Dawkowanie i sposób podawania leku Lenalidomide Pharmascience
Leczenie produktem Lenalidomide Pharmascience powinno być prowadzone pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Dawkowanie jest modyfikowane na podstawie obserwacji klinicznych i wyników badań laboratoryjnych pacjenta.1
Dostosowanie dawki zalecane jest w przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem. W przypadku neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu.2
Postępowanie w przypadku pominiętej dawki
Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien zażywać pominiętej dawki, ale przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.3
Dawkowanie w noworozpoznanym szpiczaku mnogim
Lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.4
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub nietolerancji.5
Lenalidomid w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem
Nie wolno rozpoczynać leczenia, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l.6
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu.7
Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). W fazie kontynuacji leczenia należy podawać lenalidomid w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem do wystąpienia progresji lub nieakceptowalnej toksyczności.8
Lenalidomid w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,5 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.9
Zalecana dawka początkowa to 10 mg lenalidomidu doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez nie więcej niż 9 cykli. Melfalan w dawce 0,18 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4., a prednizon w dawce 2 mg/kg mc. doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4. powtarzanych 28-dniowych cykli.10
Pacjenci, którzy ukończą 9 cykli lub nie mogą ukończyć leczenia skojarzonego z powodu nietolerancji, leczeni są lenalidomidem w monoterapii: 10 mg raz na dobę doustnie w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli do progresji choroby.11
Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych (ASCT)
Leczenie podtrzymujące lenalidomidem należy rozpoczynać po odpowiednim znormalizowaniu parametrów hematologicznych po ASCT u pacjentów bez dowodów progresji choroby. Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l.12
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 10 mg doustnie raz na dobę bez przerwy (w dniach od 1 do 28 powtarzanych 28-dniowych cykli) do progresji choroby lub nietolerancji. Po 3 cyklach lenalidomidu w leczeniu podtrzymującym dawkę można zwiększyć do 15 mg doustnie raz na dobę, jeżeli będzie dobrze tolerowany.13
Dawkowanie w szpiczaku mnogim u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 75 × 10⁹/l lub < 30 × 10⁹/l, w zależności od nacieczenia szpiku kostnego przez komórki plazmatyczne.14
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu to 40 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 4., 9. do 12. i 17. do 20. każdego 28-dniowego cyklu przez pierwsze 4 cykle leczenia, a następnie 40 mg raz na dobę w dniach od 1. do 4. co 28 dni.15
Lekarz przepisujący produkt leczniczy powinien dokładnie ocenić, jaką dawkę deksametazonu zastosować, biorąc pod uwagę stan pacjenta oraz nasilenie choroby.16
Dawkowanie w zespołach mielodysplastycznych (MDS)
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 0,5 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 25 × 10⁹/l.17
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 10 mg doustnie raz na dobę w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli.18
Stosowanie lenalidomidu należy przerwać u pacjentów, u których nie wystąpiła przynajmniej minimalna odpowiedź ze strony komórek erytroidalnych w ciągu 4 miesięcy od rozpoczęcia leczenia, objawiająca się przez przynajmniej 50% zmniejszeniem konieczności przeprowadzania przetoczeń lub, przy braku przetoczeń, zwiększonym o 1 g/dl stężeniem hemoglobiny.19
Dawkowanie w chłoniaku grudkowym (FL)
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 × 10⁹/l i (lub) liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniak.20
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 20 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu to 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1., 8., 15. i 22.) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2. do 5.21
Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS)
Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub równoważne, zgodne z wytycznymi placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustnie) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, jeśli istnieją wskazania kliniczne.22
Pacjenci powinni być monitorowani w kierunku TLS co tydzień w czasie pierwszego cyklu i zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Leczenie lenalidomidem można kontynuować (w dawce podtrzymującej) u pacjentów z TLS laboratoryjnym lub TLS klinicznym stopnia 1, lub można zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować leczenie.23
U pacjentów z TLS klinicznym stopnia od 2. do 4. należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać badania biochemiczne co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0., można wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce.24
Postępowanie w przypadku reakcji typu „tumour flare”
U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 1. lub 2. stopnia, lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i (lub) opioidowymi lekami przeciwbólowymi.25
U pacjentów z reakcją typu „tumour flare” 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i (lub) opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy „tumour flare” ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu.26
Postępowanie w przypadku toksyczności
Przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w mniejszej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., według uznania lekarza.27
Przy wystąpieniu wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie stosowania lenalidomidu. Stosowanie lenalidomidu należy przerwać w razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy, lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS).28
Jeżeli leczenie zostało przerwane z powodu wystąpienia tych objawów, nie należy go wznawiać po ich ustąpieniu.29
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu Lenalidomide Pharmascience nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat ze względu na bezpieczeństwo stosowania.30
Osoby w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność podczas doboru dawki oraz kontrolować czynność nerek ze względu na większe prawdopodobieństwo wystąpienia zmniejszonej rezerwy czynnościowej nerek.31
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia: Pacjentów w wieku 75 lat i starszych należy dokładnie zbadać przed decyzją o wdrożeniu leczenia.32
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu to 20 mg na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. każdego 28-dniowego cyklu.33
U pacjentów w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem nie jest konieczne dostosowanie dawki.34
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja na leczenie. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.35
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest wymagane dostosowanie dawki.36
| Czynność nerek | Dostosowanie dawki w szpiczaku mnogim | Dostosowanie dawki w zespołach mielodysplastycznych |
|---|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30 ≤ Clk < 50 ml/min) |
10 mg raz na dobę | 5 mg raz na dobę (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (Clk < 30 ml/min, bez konieczności dializowania) |
7,5 mg raz na dobę 5 mg raz na dobę |
2,5 mg raz na dobę (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
| Krańcowe stadium niewydolności nerek (ESRD) (Clk < 30 ml/min, konieczność dializowania) |
5 mg raz na dobę. W dniach dializowania dawkę należy podawać po dializie. Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia. |
2,5 mg co drugi dzień W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie. |
Nie ma doświadczenia z pacjentami w krańcowym stadium niewydolności nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min, konieczna dializa) z III fazy badań klinicznych.37
Dawkowanie można zmniejszać niezależnie dla poszczególnych produktów leczniczych stosowanych w skojarzeniu.38
Tabela etapów zmniejszenia dawki lenalidomidu
| Wskazanie | Dawka początkowa | Poziom dawki -1 | Poziom dawki -2 | Poziom dawki -3 | Poziom dawki -4 | Poziom dawki -5 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Noworozpoznany szpiczak mnogi: lenalidomid z deksametazonem do progresji u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia | 25 mg | 20 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 2,5 mg |
| Lenalidomid z melfalanem i prednizonem | 10 mg | 7,5 mg | 5 mg | 2,5 mg | – | – |
| Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT (dawka początkowa) | 10 mg | 5 mg | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | Nie dotyczy | – | – |
| Lenalidomid w leczeniu podtrzymującym po ASCT (dawka zwiększona) | 15 mg | 10 mg | 5 mg | 5 mg (dni 1-21 co 28 dni) | – | – |
| Szpiczak mnogi u pacjentów, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia | 25 mg | 15 mg | 10 mg | 5 mg | – | – |
| Chłoniak grudkowy | 20 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni | 15 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni | 10 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni | 5 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni | – | – |
Dostosowanie dawki w przypadku cytopenii
Postępowanie w przypadku trombocytopenii
| Wskazanie | Zmiana liczby płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|---|
| Noworozpoznany szpiczak mnogi: lenalidomid z deksametazonem lub z bortezomibem i deksametazonem | Zmniejszenie do < 30 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥ 50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę | |
| Lenalidomid z melfalanem i prednizonem | Zmniejszenie do < 25 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥ 25 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem i melfalanem w dawce na poziomie -1 przy następnym cyklu leczenia | |
| Zespoły mielodysplastyczne | Spadek do < 25 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥ 25 × 10⁹/l – < 50 × 10⁹/l przynajmniej dwa razy w ciągu ≥ 7 dni, lub jeżeli liczba płytek w którymkolwiek momencie ponownie wzrośnie do ≥ 50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3) | |
| Chłoniak grudkowy | Zmniejszenie do < 50 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu |
| Powrót do ≥ 50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1) | |
| Ponowne zmniejszenie poniżej 50 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu | |
| Powrót do ≥ 50 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3 |
Postępowanie w przypadku neutropenii
| Wskazanie | Zmiana ANC | Zalecane postępowanie |
|---|---|---|
| Noworozpoznany szpiczak mnogi: lenalidomid z deksametazonem | Zmniejszenie do < 0,5 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę | |
| Powrót do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę | |
| Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce | Należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu | |
| Zespoły mielodysplastyczne | Spadek do < 0,5 × 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem |
| Powrót do ≥ 0,5 × 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1, -2 lub -3) |
Sposób podawania
Lenalidomide Pharmascience należy podawać doustnie w określonych dniach zgodnie z różnymi schematami dawkowania. Kapsułki należy przyjmować w całości, najlepiej z wodą. Kapsułek nie należy otwierać, łamać ani żuć. Lek należy przyjmować według wskazań lekarza o stałej porze dnia.39
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania