Wskazania do stosowania
Kleder 25 mg

Lenalidomid (lek Kleder) jest immunomodulatorem o wielokierunkowym działaniu przeciwnowotworowym, stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych (MDS) z izolowaną delecją 5q, chłoniaka z komórek płaszcza (MCL) oraz chłoniaka grudkowego (FL). W szpiczaku mnogim Kleder jest stosowany jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) w monoterapii, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem lub melfalanem i prednizonem, a także w nawrotowym/opornym przebiegu choroby w połączeniu z deksametazonem. W MDS lek stosowany jest w monoterapii u dorosłych z anemią zależną od transfuzji, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem według IPSS oraz izolowaną delecją 5q. W MCL i FL Kleder podaje się odpowiednio w monoterapii lub w skojarzeniu z rytuksymabem (R²) u pacjentów z nawrotem lub opornością na wcześniejsze leczenie. Dostępność dawek 5, 10, 15, 20 i 25 mg umożliwia indywidualne dostosowanie terapii.

Wskazania do stosowania leku Kleder

Lenalidomid, substancja czynna leku Kleder, jest lekiem immunomodulującym o wielokierunkowym działaniu przeciwnowotworowym, stosowanym w leczeniu kilku nowotworów hematologicznych. Dostępny jest w postaci kapsułek twardych w różnych dawkach (5 mg, 10 mg, 15 mg, 20 mg oraz 25 mg), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.1

Szpiczak mnogi

Głównym wskazaniem dla leku Kleder jest leczenie szpiczaka mnogiego – nowotworu wywodzącego się z komórek plazmatycznych szpiku kostnego. W tej jednostce chorobowej lek może być stosowany w kilku różnych scenariuszach klinicznych:2

  • Leczenie podtrzymujące u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych (ASCT) – w tym przypadku Kleder stosowany jest w monoterapii. Jest to istotna opcja terapeutyczna pozwalająca na wydłużenie czasu do progresji choroby po procedurze przeszczepowej.3
  • Leczenie pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu – w tej sytuacji Kleder stosowany jest w schemacie skojarzonym z:

    Wybór konkretnego schematu terapeutycznego powinien uwzględniać stan kliniczny pacjenta, choroby współistniejące oraz potencjalne działania niepożądane.4

  • Leczenie pacjentów z nawrotowym/opornym szpiczakiem mnogim – u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia, Kleder może być stosowany w skojarzeniu z deksametazonem. Jest to cenna opcja terapeutyczna w przypadku niepowodzenia wcześniejszych linii leczenia.5

Zespoły mielodysplastyczne

Kleder jest także wskazany w leczeniu zespołów mielodysplastycznych (MDS) o określonej charakterystyce. Lek można zastosować w monoterapii u dorosłych pacjentów z:6

  • Anemią zależną od przetoczeń – istotnym objawem klinicznym wymagającym regularnych transfuzji koncentratu krwinek czerwonych
  • MDS o niskim lub pośrednim-1 ryzyku według Międzynarodowego Systemu Prognostycznego (IPSS)
  • Obecnością specyficznej nieprawidłowości cytogenetycznej w postaci izolowanej delecji 5q
  • Przypadkami, gdy inne metody leczenia okazały się niewystarczające lub niewłaściwe

Lek w tym wskazaniu działa poprzez stymulację erytropoezy, co może prowadzić do uniezależnienia pacjenta od przetoczeń i poprawy parametrów morfologii krwi.7

Chłoniak z komórek płaszcza

Chłoniak z komórek płaszcza (MCL) stanowi kolejne wskazanie dla leku Kleder. W tym typie nowotworu limfoidalnego lek może być stosowany w monoterapii u pacjentów dorosłych z:8

  • Nawracającym chłoniakiem z komórek płaszcza – gdy dochodzi do wznowy po wcześniejszym leczeniu
  • Opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza – gdy choroba nie odpowiada na wcześniej zastosowane schematy terapeutyczne

Leczenie w tym wskazaniu wymaga ścisłego monitorowania parametrów hematologicznych oraz dostosowywania dawki w zależności od tolerancji terapii.9

Chłoniak grudkowy

Ostatnim wskazaniem dla leku Kleder jest chłoniak grudkowy (FL). W tej jednostce chorobowej lek stosowany jest w terapii skojarzonej z rytuksymabem (przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20) u dorosłych pacjentów z:10

  • Uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym – po niepowodzeniu wcześniejszych linii terapii
  • Chłoniakiem grudkowym stopnia I-3a według klasyfikacji WHO

Schemat skojarzony lenalidomidu z rytuksymabem (R²) wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe, zwiększając skuteczność terapii w porównaniu do monoterapii.11

Warunki stosowania leku Kleder

Ze względu na profil bezpieczeństwa lenalidomidu i ryzyko poważnych działań niepożądanych, lek Kleder powinien być przepisywany i stosowany z zachowaniem określonych warunków:

Kwalifikacja pacjenta

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Kleder niezbędne jest:12

  • Potwierdzenie rozpoznania jednego z wymienionych wskazań przez specjalistę hematologa lub onkologa klinicznego
  • Ocena stanu klinicznego pacjenta, w tym funkcji szpiku kostnego, nerek i wątroby
  • Wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań do leczenia lenalidomidem
  • W przypadku MDS – potwierdzenie obecności izolowanej delecji 5q w badaniu cytogenetycznym

Warunki przepisania i wydania leku

Lenalidomid jest substancją o silnym działaniu teratogennym, dlatego lek Kleder podlega specjalnym warunkom dystrybucji w ramach programu zapobiegania ciąży. Warunki te obejmują:13

  • Przepisanie leku wyłącznie przez lekarzy mających odpowiednie doświadczenie w leczeniu nowotworów hematologicznych
  • Edukację pacjenta na temat ryzyka związanego z terapią
  • Podpisanie formularza świadomej zgody przez pacjenta
  • W przypadku kobiet w wieku rozrodczym – wykonanie testu ciążowego przed rozpoczęciem leczenia, regularnie w trakcie terapii i po jej zakończeniu
  • Stosowanie skutecznych metod antykoncepcji przez pacjentów (zarówno kobiety, jak i mężczyzn)

Monitorowanie terapii

W trakcie leczenia lekiem Kleder konieczne jest systematyczne monitorowanie:14

  • Parametrów morfologii krwi – ze względu na ryzyko mielosupresji, szczególnie w początkowym okresie leczenia
  • Funkcji nerek i wątroby – w celu ewentualnej modyfikacji dawki leku
  • Ryzyka zakrzepowo-zatorowego – zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim leczonych schematami skojarzonymi
  • Odpowiedzi na leczenie – według kryteriów odpowiednich dla danej jednostki chorobowej
  • Występowania działań niepożądanych – w celu ich wczesnego wykrycia i odpowiedniego postępowania

Częstotliwość wizyt kontrolnych powinna być dostosowana do indywidualnego ryzyka pacjenta, stosowanego schematu leczenia oraz fazy terapii.15

Dostosowanie dawkowania

Dawkowanie leku Kleder należy dostosować do:16

  • Jednostki chorobowej – różne wskazania wymagają różnych schematów dawkowania
  • Funkcji nerek – u pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest redukcja dawki
  • Występowania działań niepożądanych – zwłaszcza hematologicznych (neutropenia, trombocytopenia)
  • Wieku pacjenta – pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać modyfikacji dawkowania

Dostępność leku w pięciu różnych dawkach (5, 10, 15, 20 i 25 mg) umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania.17

Edukacja pacjenta

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Kleder pacjent powinien otrzymać szczegółowe informacje dotyczące:18

  • Sposobu przyjmowania leku – kapsuła powinna być połykana w całości, najlepiej z wodą, z zachowaniem regularności przyjmowania
  • Ryzyka teratogennego działania – konieczność stosowania skutecznej antykoncepcji
  • Potencjalnych działań niepożądanych i sposobów postępowania w przypadku ich wystąpienia
  • Konieczności regularnych kontroli – według zaleceń lekarza prowadzącego
  • Zakazu oddawania krwi w trakcie leczenia i przez określony czas po jego zakończeniu

Należy podkreślić, że lek Kleder powinien być przechowywany w miejscu niedostępnym dla dzieci i osób, dla których nie jest przeznaczony.19

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl