Dawkowanie i sposób podawania
Kleder 25 mg
Leczenie lenalidomidem (produkt Kleder) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa, z uwzględnieniem indywidualnej modyfikacji dawki na podstawie wyników badań laboratoryjnych i obserwacji klinicznych. W przypadku nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, leczenie można rozpocząć przy ANC ≥ 1,0 x 10⁹/l i liczbie płytek ≥ 50 x 10⁹/l. Standardowa dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg/dobę (dni 1-21 w 28-dniowych cyklach), a deksametazonu 40 mg/dobę (dni 1, 8, 15, 22), z modyfikacją dawki u pacjentów powyżej 75 lat (deksametazon 20 mg). W chłoniaku grudkowym dawka lenalidomidu wynosi 20 mg/dobę (dni 1-21) przez maksymalnie 12 cykli, w skojarzeniu z rytuksymabem. Modyfikacje dawkowania są konieczne przy neutropenii lub małopłytkowości stopnia 3-4 oraz innych toksycznościach, z zaleceniem stosowania czynników wzrostu granulocytów w przypadku izolowanej neutropenii. Pominięcie dawki jest dopuszczalne do 12 godzin od planowanego czasu podania, po tym czasie dawkę pomija się i kontynuuje leczenie zgodnie z harmonogramem.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Kleder
- Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
- Nowo rozpoznany szpiczak mnogi
- Etapy zmniejszania dawki w szpiczaku mnogim
- Chłoniak grudkowy
- Etapy zmniejszania dawki w chłoniaku grudkowym
- Modyfikacje dawkowania ze względu na toksyczność
- Małopłytkowość w szpiczaku mnogim
- Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia w szpiczaku mnogim
- Małopłytkowość w chłoniaku grudkowym
- Neutropenia w chłoniaku grudkowym
- Zespół rozpadu guza (TLS)
- Reakcja pozornej progresji nowotworu (TFR)
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Szpiczak mnogi – modyfikacje dawki przy zaburzeniach czynności nerek
- Chłoniak grudkowy – modyfikacje dawki przy zaburzeniach czynności nerek
- Stosowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Sposób podawania
Dawkowanie i sposób podawania leku Kleder
Leczenie produktem Kleder (lenalidomid) powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Poniżej przedstawione zostały szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i modyfikacji dawek w zależności od wskazania i stanu klinicznego pacjenta.1
Zasady ogólne modyfikacji dawki
We wszystkich wskazaniach dawkowanie modyfikuje się na podstawie wyników badań laboratoryjnych oraz obserwacji klinicznych. Modyfikacje dawki zalecane są w przypadku wystąpienia neutropenii lub małopłytkowości 3. lub 4. stopnia, lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem.2
W przypadku wystąpienia neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Przy pominięciu dawki, jeżeli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Natomiast jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien przyjmować pominiętej dawki, ale powinien przyjąć kolejną dawkę o zaplanowanej porze następnego dnia.3
Dawkowanie w poszczególnych wskazaniach
Nowo rozpoznany szpiczak mnogi
W przypadku pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, niekwalifikujących się do przeszczepu, leczenie lenalidomidem można rozpocząć tylko wtedy, gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi ≥ 1,0 x 10⁹/l oraz liczba płytek krwi wynosi ≥ 50 x 10⁹/l.4
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę, w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji leczenia.5
Etapy zmniejszania dawki w szpiczaku mnogim
- Dawka początkowa: 25 mg
- Poziom dawki -1: 20 mg
- Poziom dawki -2: 15 mg
- Poziom dawki -3: 10 mg
- Poziom dawki -4: 5 mg
- Poziom dawki -5: 2,5 mg
W przypadku pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.6
Chłoniak grudkowy
Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem u pacjentów z chłoniakiem grudkowym, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka.7
Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m² pc. dożylnie (iv.) co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 5.8
Etapy zmniejszania dawki w chłoniaku grudkowym
- Dawka początkowa: 20 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
- Poziom dawki -1: 15 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
- Poziom dawki -2: 10 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
- Poziom dawki -3: 5 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Informacje dotyczące modyfikacji dawki rytuksymabu należy sprawdzić w odpowiedniej Charakterystyce Produktu Leczniczego.9
Modyfikacje dawkowania ze względu na toksyczność
Małopłytkowość w szpiczaku mnogim
| Liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Spadnie do < 25 x 10⁹/l | Wstrzymać podawanie lenalidomidu przez pozostałą część cyklu |
| Powróci do ≥ 50 x 10⁹/l | Zmniejszyć dawkę o jeden poziom podczas wznawiania leczenia w następnym cyklu |
Bezwzględna liczba neutrofili (ANC) – neutropenia w szpiczaku mnogim
| ANC | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Najpierw zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l, a następnie powróci do ≥ 1 x 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością | Wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę |
| Zmniejszy się poniżej poziomu opisanego powyżej lub występują inne objawy toksyczności | Przerwać leczenie lenalidomidem |
Małopłytkowość w chłoniaku grudkowym
| Liczba płytek krwi | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 50 x 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu |
| Powróci do ≥ 50 x 10⁹/l | Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1) |
| Każdy przypadek ponownego zmniejszenia się wartości poniżej 50 x 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień |
| Powróci do ≥ 50 x 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3 |
Neutropenia w chłoniaku grudkowym
| ANC | Zalecane postępowanie |
|---|---|
| Zmniejszy się do < 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub Zmniejszy się do <1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38.5°C), lub Zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l |
Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień |
| Powróci do ≥ 1 x 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1) |
| W przypadku każdego następnego spadku poniżej 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub spadku do < 1,0 x 10⁹/l z towarzyszącą gorączką (temperatura ciała ≥ 38,5°C), lub spadku do < 0,5 x 10⁹/l | Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień |
| Powróci do ≥ 1,0 x 10⁹/l | Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3 |
Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy rozważyć dodanie czynnika wzrostu kolonii granulocytów (G-CSF).10
Zespół rozpadu guza (TLS)
U pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniakiem grudkowym (FL) należy wdrożyć odpowiednie postępowanie zapobiegające zespołowi rozpadu guza (TLS):11
- Wszyscy pacjenci powinni otrzymać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne, zgodne z wytycznymi danej placówki)
- Zapewnić odpowiednie nawodnienie doustne w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub dłużej, w zależności od wskazań klinicznych
- W ramach monitorowania TLS wykonywać badania biochemiczne co tydzień w pierwszym cyklu oraz w przypadku wskazań klinicznych
Postępowanie w przypadku wystąpienia TLS:
- Przy TLS laboratoryjnym lub objawowym stopnia 1 – można kontynuować leczenie lenalidomidem (utrzymując dawkę) lub zmniejszyć dawkę o jeden poziom
- Przy TLS objawowym stopnia 2-4 – należy przerwać leczenie lenalidomidem i wznowić dopiero po złagodzeniu objawów TLS do stopnia 0, w następnej niższej dawce
Reakcja pozornej progresji nowotworu (TFR)
W przypadku wystąpienia reakcji TFR (tumour flare reaction) należy postępować następująco:12
- TFR 1. lub 2. stopnia – lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania; można stosować leczenie NLPZ, kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i/lub opioidowymi lekami przeciwbólowymi
- TFR 3. lub 4. stopnia – należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i/lub opioidowych leków przeciwbólowych; po złagodzeniu objawów reakcji TFR do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki. U pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja leczenia, dlatego należy zachować ostrożność podczas doboru dawki i kontrolować czynność nerek.13
U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest konieczna modyfikacja dawki.14
Szpiczak mnogi – modyfikacje dawki przy zaburzeniach czynności nerek
| Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr) | Modyfikacja dawki |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <50 ml/min) | 10 mg raz na dobę¹ |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ) | 7,5 mg raz na dobę² 15 mg co drugi dzień |
| Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializ lek należy podawać po dializie |
¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie, przy dobrej tolerancji leczenia przez pacjenta.
² W krajach, w których dostępny jest lenalidomid w kapsułkach o mocy 7,5 mg.
Chłoniak grudkowy – modyfikacje dawki przy zaburzeniach czynności nerek
| Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr) | Modyfikacja dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) |
|---|---|
| Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <60 ml/min) | 10 mg raz na dobę¹,² |
| Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ) | 5 mg raz na dobę |
| Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ) | 5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie |
¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie.
² W przypadku pacjentów przyjmujących dawkę początkową 10 mg, w przypadku zmniejszania dawki w celu opanowania neutropenii lub trombocytopenii stopnia 3 lub 4 lub innych działań toksycznych stopnia 3 lub 4 uznanych za związane z lenalidomidem, nie stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.
Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji leczenia przez pacjenta.15
Stosowanie w szczególnych grupach pacjentów
Dzieci i młodzież
Produktu leczniczego Kleder nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na kwestie bezpieczeństwa.16
Pacjenci w podeszłym wieku
Ze względu na większe prawdopodobieństwo ograniczonej wydolności nerek u pacjentów w podeszłym wieku, należy zachować ostrożność dobierając dawkę. Wskazane jest także kontrolowanie czynności nerek.17
U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku 75 lat i starszych leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem, dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.18
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.19
Sposób podawania
Produkt leczniczy Kleder w kapsułkach należy przyjmować doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą. Lek można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.20
W celu wyjęcia kapsułki z blistra, kapsułkę należy nacisnąć tylko z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.21
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania