Wskazania do stosowania
Kleder 15 mg

Lenalidomid (Kleder) jest wskazany w leczeniu nowotworów hematologicznych, przede wszystkim w szpiczaku mnogim, gdzie stosowany jest jako leczenie podtrzymujące po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu (w skojarzeniu z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) oraz w nawrotowym/opornym szpiczaku mnogim w połączeniu z deksametazonem. W zespołach mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q lenalidomid stosuje się w monoterapii u pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem choroby oraz gdy inne metody leczenia są nieskuteczne lub niewskazane. W chłoniaku z komórek płaszcza lek jest stosowany w monoterapii u pacjentów z nawrotową lub oporną chorobą, natomiast w chłoniaku grudkowym (stopnia l-3a) w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów wcześniej leczonych. Dostępne dawki kapsułek Kleder to 5 mg (zawartość laktozy 107 mg), 10 mg (214 mg laktozy), 15 mg (120 mg laktozy), 20 mg (160 mg laktozy) oraz 25 mg (200 mg laktozy), co umożliwia precyzyjne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta.

Wskazania do stosowania leku Kleder

Lenalidomid w postaci kapsułek twardych (Kleder) posiada kilka istotnych wskazań terapeutycznych w leczeniu nowotworów hematologicznych. Dokładne zrozumienie wskazań jest kluczowe dla właściwego doboru pacjentów, którzy mogą odnieść korzyść z terapii tym lekiem.1

Szpiczak mnogi

Leczenie szpiczaka mnogiego stanowi główne wskazanie dla produktu Kleder, który może być stosowany w różnych scenariuszach klinicznych tej choroby:

  • Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy przeszli zabieg autologicznego przeszczepu komórek macierzystych. W tej sytuacji Kleder jest stosowany w monoterapii.2
  • Leczenie pierwszej linii u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. W tym przypadku Kleder jest stosowany w terapii skojarzonej z:
    • deksametazonem, lub
    • bortezomibem i deksametazonem, lub
    • melfalanem i prednizonem

    Schematy te dobiera się indywidualnie w zależności od stanu klinicznego pacjenta oraz charakterystyki choroby.3

  • Leczenie nawrotowego/opornego szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia. W tej sytuacji Kleder stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem.4

Zespoły mielodysplastyczne

Kleder jest wskazany do stosowania w monoterapii u dorosłych pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi, spełniających następujące kryteria:

  • Występuje anemia zależna od przetoczeń
  • Choroba ma niskie lub pośrednie-1 ryzyko według odpowiednich skal prognostycznych
  • Stwierdzono izolowaną delecję 5q jako nieprawidłowość cytogenetyczną
  • Inne sposoby leczenia okazały się niewystarczające lub są niewłaściwe dla danego pacjenta

W tej konkretnej podgrupie pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi lenalidomid może przynieść istotną korzyść kliniczną poprzez poprawę parametrów hematologicznych i zmniejszenie zależności od przetoczeń krwi.5

Chłoniak z komórek płaszcza

Kleder w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza, który jest nawracający lub oporny na wcześniejsze linie leczenia. Zastosowanie lenalidomidu w tym wskazaniu powinno być poprzedzone dokładną oceną kliniczną pacjenta, biorąc pod uwagę profil skuteczności i bezpieczeństwa leku w tej grupie chorych.6

Chłoniak grudkowy

W przypadku chłoniaka grudkowego (stopnia l-3a) Kleder jest stosowany w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) u pacjentów dorosłych, którzy byli wcześniej leczeni z powodu tej choroby. Terapia skojarzona lekiem Kleder z rytuksymabem oferuje nową opcję terapeutyczną dla pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem grudkowym.7

Dawki i postacie farmaceutyczne

Lek Kleder dostępny jest w postaci kapsułek twardych w pięciu mocach, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz modyfikację dawkowania w zależności od tolerancji leczenia:

Moc Wygląd kapsułki Rozmiar Nadruk Zawartość laktozy
5 mg Zielone wieczko, jasnobrązowy korpus Nr 2 (18-19 mm) „LP” na wieczku, „638” na korpusie 107 mg
10 mg Żółte wieczko, szary korpus Nr 0 (21-22 mm) „LP” na wieczku, „639” na korpusie 214 mg
15 mg Brązowe wieczko, szary korpus Nr 2 (18-19 mm) „LP” na wieczku, „640” na korpusie 120 mg
20 mg Ciemnoczerwone wieczko, jasnoszary korpus Nr 1 (19-20 mm) „LP” na wieczku, „641” na korpusie 160 mg
25 mg Białe wieczko, biały korpus Nr 0 (21-22 mm) „LP” na wieczku, „642” na korpusie 200 mg

Wszystkie kapsułki wypełnione są białym proszkiem i posiadają wyraźne oznaczenia ułatwiające identyfikację mocy leku.8

Kiedy i w jakich warunkach polecić stosowanie leku

Decyzja o włączeniu terapii lekiem Kleder powinna być poprzedzona dokładną oceną kliniczną pacjenta oraz rozważeniem wszystkich dostępnych opcji terapeutycznych.

Sytuacje kliniczne wymagające zastosowania leku

  1. W szpiczaku mnogim – zalecany w następujących okolicznościach:
    • Jako leczenie podtrzymujące po przeszczepie autologicznych komórek macierzystych u pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim
    • W terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu, w skojarzeniu z innymi lekami
    • W nawrotowym/opornym szpiczaku mnogim, po co najmniej jednej linii leczenia, w skojarzeniu z deksametazonem

    Lenalidomid wykazuje działanie immunomodulujące i przeciwnowotworowe, które jest szczególnie cenne w leczeniu szpiczaka mnogiego na różnych etapach choroby.9

  2. W zespołach mielodysplastycznych z izolowaną delecją 5q:
    • U pacjentów z anemią zależną od przetoczeń
    • Gdy choroba ma niskie lub pośrednie-1 ryzyko
    • Gdy inne metody leczenia okazały się nieskuteczne lub są nieodpowiednie

    Lenalidomid w tym wskazaniu może prowadzić do uniezależnienia pacjentów od przetoczeń krwi, co znacząco poprawia jakość życia i rokowanie.10

  3. W chłoniaku z komórek płaszcza:
    • U pacjentów z nawrotową lub oporną chorobą
    • W monoterapii, gdy wcześniejsze linie leczenia okazały się nieskuteczne

    Zastosowanie lenalidomidu może zapewnić dodatkową opcję terapeutyczną dla pacjentów z tym agresywnym typem chłoniaka, u których doszło do progresji choroby po standardowym leczeniu.11

  4. W chłoniaku grudkowym:
    • U pacjentów z wcześniej leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia l-3a)
    • W skojarzeniu z rytuksymabem

    Skojarzenie lenalidomidu z rytuksymabem zapewnia synergistyczne działanie przeciwnowotworowe, co może przełożyć się na lepszą odpowiedź kliniczną u pacjentów z nawrotowym lub opornym chłoniakiem grudkowym.12

Warunki bezpiecznego stosowania

Przy przepisywaniu leku Kleder należy zwrócić szczególną uwagę na następujące kwestie:

  • Leczenie powinno być nadzorowane przez lekarzy doświadczonych w stosowaniu leków przeciwnowotworowych i immunomodulujących
  • Pacjenci muszą zostać szczegółowo poinformowani o potencjalnych działaniach niepożądanych
  • Niezbędne jest regularne monitorowanie parametrów morfologii krwi oraz funkcji wątroby i nerek
  • W przypadku pacjentów w wieku rozrodczym konieczne jest rygorystyczne przestrzeganie zasad programu zapobiegania ciąży (Program Zapobiegania Ciąży) ze względu na teratogenne działanie lenalidomidu
  • Należy zwrócić uwagę na obecność laktozy w kapsułkach (od 107 do 214 mg w zależności od mocy), co może mieć znaczenie u pacjentów z nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy13

Odpowiedni dobór wskazań do zastosowania leku Kleder, połączony z ścisłym monitorowaniem terapii i przestrzeganiem zasad bezpieczeństwa, pozwala na optymalizację korzyści terapeutycznych przy jednoczesnej minimalizacji ryzyka działań niepożądanych związanych z tym lekiem.14

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl