Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie i sposób podawania
Kleder 15 mg

Leczenie lenalidomidem (Kleder) wymaga ścisłego nadzoru lekarskiego, szczególnie u pacjentów z ryzykiem neutropenii i małopłytkowości. Zalecana dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego, w skojarzeniu z deksametazonem 40 mg podawanym w dniach 1, 8, 15 i 22. Modyfikacje dawki są konieczne przy wystąpieniu działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, spadku ANC poniżej 1,0 x 10⁹/l lub liczby płytek krwi poniżej 50 x 10⁹/l. W przypadku neutropenii rozważa się stosowanie czynników wzrostu. Pominięcie dawki lenalidomidu jest dopuszczalne, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin od planowanego podania; w przeciwnym razie dawka jest pomijana, a leczenie kontynuowane zgodnie z harmonogramem. Leczenie należy przerwać przy obniżeniu płytek do < 25 x 10⁹/l lub ANC < 0,5 x 10⁹/l, a następnie wznowić po poprawie parametrów hematologicznych, stosując odpowiednie zmniejszenie dawki o jeden lub więcej poziomów, zgodnie z tabelą dawkowania (np. poziom dawki -1: lenalidomid 20 mg, deksametazon 20 mg). U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka lenalidomidu powinna być dostosowana, np. przy umiarkowanym upośledzeniu (CLkr 30-50 ml/min) zalecana dawka to 10 mg/dobę, a przy ciężkim (CLkr <30 ml/min) 7,5 mg/dobę lub 15 mg co drugi dzień, z uwzględnieniem dializ (5 mg po dializie). Nie zaleca się stosowania u dzieci poniżej 18 lat ze względu na bezpieczeństwo.

Pobierz ChPL PDF Kleder – Kapsułki twarde – 15 mg

Dawkowanie i sposób podawania leku Kleder

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim
Etapy zmniejszania dawki lenalidomidu i deksametazonu
Postępowanie w przypadku trombocytopenii w szpiczaku mnogim
Postępowanie w przypadku neutropenii w szpiczaku mnogim
Szczegółowy algorytm postępowania w przypadku cytopenii w szpiczaku mnogim
Dawkowanie w chłoniaku grudkowym
Etapy zmniejszania dawki w chłoniaku grudkowym
Postępowanie w przypadku trombocytopenii w chłoniaku grudkowym
Postępowanie w przypadku neutropenii w chłoniaku grudkowym
Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS)
Postępowanie w reakcji pozornej progresji nowotworu (TFR)
Postępowanie w przypadku innych działań toksycznych
Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów
Sposób podawania
Kolejne rozdziały

Wskazania

Substancja czynna

lenalidomid

Kategoria leku

Dawkowanie i sposób podawania leku Kleder

Leczenie lekiem Kleder (lenalidomid) powinno odbywać się pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Modyfikacje dawki podczas terapii powinny opierać się na obserwacjach klinicznych i wynikach badań laboratoryjnych, szczególnie w przypadku wystąpienia neutropenii, małopłytkowości lub innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia.¹

W przypadku neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu. Jeśli od wyznaczonej godziny przyjęcia pominiętej dawki leku upłynęło mniej niż 12 godzin, pacjent może zażyć tę dawkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, pacjent nie powinien przyjmować tej dawki, ale powinien przyjąć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia.²

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l.³

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji leczenia.⁴

Etapy zmniejszania dawki lenalidomidu i deksametazonu

Poziom dawki	Lenalidomid	Deksametazon
Dawka początkowa	25 mg	40 mg
Poziom dawki -1	20 mg	20 mg
Poziom dawki -2	15 mg	12 mg
Poziom dawki -3	10 mg	8 mg
Poziom dawki -4	5 mg	4 mg
Poziom dawki -5	2,5 mg	Nie dotyczy

Postępowanie w przypadku trombocytopenii w szpiczaku mnogim

Jeśli liczba płytek krwi spadnie do < 25 x 10⁹/l, należy wstrzymać podawanie lenalidomidu przez pozostałą część cyklu. Jeśli liczba płytek powróci do ≥ 50 x 10⁹/l, przy wznawianiu leczenia w następnym cyklu należy zmniejszyć dawkę o jeden poziom.⁵

Postępowanie w przypadku neutropenii w szpiczaku mnogim

Jeśli ANC zmniejszy się do < 0,5 x 10⁹/l, należy przerwać leczenie lenalidomidem. Gdy ANC powróci do ≥ 1 x 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością, można wznowić leczenie w dawce początkowej raz na dobę. Jeżeli ANC powróci do ≥ 0,5 x 10⁹/l i występują inne objawy toksyczności hematologicznej, należy wznowić leczenie w dawce na poziomie -1 raz na dobę.⁶

W przypadku dawek bardzo niskich dostępne są specjalne schematy dawkowania:⁷

2,5 mg raz na dobę w dniach 1. do 21., co 28 dni (w krajach gdzie dostępna jest kapsułka 2,5 mg)
5 mg co drugi dzień w dniach 1. do 21., co 28 dni

Szczegółowy algorytm postępowania w przypadku cytopenii w szpiczaku mnogim

Trombocytopenia

Zmiana liczby płytek krwi	Zalecane postępowanie
Spadek do < 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu
Powrót do ≥ 60 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Ponowne zmniejszenie poniżej 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu
Powrót do ≥ 60 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4 lub -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5

Neutropenia

Zmiana liczby neutrofili (ANC)	Zalecane postępowanie
Spadek do < 1 x 10⁹/l przez co najmniej 7 dni lub Spadek do < 1 x 10⁹/l z gorączką (≥ 38,5°C) lub Spadek do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Każdy kolejny spadek poniżej wymienionych progów	Przerwanie leczenia lenalidomidem
Powrót do ≥ 1 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3, -4, -5). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -5

Dawkowanie w chłoniaku grudkowym

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem, jeśli wartość ANC wynosi < 1 x 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 x 10⁹/l, chyba że jest to skutkiem nacieczenia szpiku kostnego przez chłoniaka.⁸

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 20 mg doustnie raz na dobę w dniach 1 do 21 powtarzanych 28-dniowych cykli przez maksymalnie 12 cykli leczenia. Zalecana dawka początkowa rytuksymabu wynosi 375 mg/m² pc. dożylnie co tydzień w 1. cyklu (dni 1, 8, 15 i 22) oraz w 1. dniu każdego 28-dniowego cyklu w cyklach od 2 do 5.⁹

Etapy zmniejszania dawki w chłoniaku grudkowym

Poziom dawki	Dawka lenalidomidu
Dawka początkowa	20 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Poziom dawki -1	15 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Poziom dawki -2	10 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni
Poziom dawki -3	5 mg raz na dobę w dniach 1-21, co 28 dni

Informacji na temat modyfikacji dawki rytuksymabu z powodu działań toksycznych należy szukać w odpowiedniej Charakterystyce Produktu Leczniczego.¹⁰

Postępowanie w przypadku trombocytopenii w chłoniaku grudkowym

Zmiana liczby płytek krwi	Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz w tygodniu
Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Każdy przypadek ponownego zmniejszenia się wartości poniżej 50 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 50 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3

Postępowanie w przypadku neutropenii w chłoniaku grudkowym

Zmiana liczby neutrofili (ANC)	Zalecane postępowanie
Zmniejszenie do < 1,0 x 10⁹/l na co najmniej 7 dni lub Zmniejszenie do < 1,0 x 10⁹/l z gorączką (≥ 38,5°C) lub Zmniejszenie do < 0,5 x 10⁹/l	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 1,0 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -1)
Każdy kolejny spadek ANC poniżej wymienionych progów	Przerwanie leczenia lenalidomidem i wykonywanie pełnej morfologii krwi nie rzadziej niż raz na tydzień
Powrót do ≥ 1,0 x 10⁹/l	Wznowienie leczenia lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie (poziom dawki -2, -3). Nie stosować dawek poniżej poziomu dawki -3ᵃ

ᵃ Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać G-CSF.¹¹

Postępowanie w zespole rozpadu guza (TLS)

W chłoniaku z komórek płaszcza (MCL) lub chłoniaku grudkowym (FL) wszyscy pacjenci powinni otrzymywać leczenie zapobiegające TLS (allopurynol, rasburykaza lub leki równoważne, zgodne z wytycznymi danej placówki) i odpowiednie nawodnienie (doustne) w ciągu pierwszego tygodnia pierwszego cyklu lub w dłuższym okresie, w zależności od wskazań klinicznych.¹²

W ramach monitorowania w kierunku TLS należy wykonywać panel badań biochemicznych co tydzień w czasie pierwszego cyklu leczenia oraz w przypadku wskazań klinicznych.¹³

Leczenie lenalidomidem można kontynuować (utrzymując dawkę) u pacjentów z laboratoryjnymi cechami TLS lub TLS objawowym stopnia 1. Można też, w zależności od uznania lekarza, zmniejszyć dawkę o jeden poziom i kontynuować podawanie lenalidomidu. Należy stosować intensywne nawadnianie dożylne i odpowiednie leczenie farmakologiczne zgodnie z miejscowym standardem postępowania do czasu wyrównania zaburzeń elektrolitowych.¹⁴

U pacjentów z TLS objawowym stopnia 2-4 należy przerwać leczenie lenalidomidem i wykonywać panel badań biochemicznych co tydzień lub zgodnie ze wskazaniami klinicznymi. Gdy objawy TLS ulegną złagodzeniu do stopnia 0, można wedle uznania lekarza wznowić leczenie lenalidomidem w następnej niższej dawce.¹⁵

Postępowanie w reakcji pozornej progresji nowotworu (TFR)

W zależności od uznania lekarza, u pacjentów z reakcją TFR 1. lub 2. stopnia lenalidomid można nadal stosować bez przerw i zmiany dawkowania. Można stosować leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), leczenie kortykosteroidami o ograniczonym czasie działania i/lub leczenie opioidowymi lekami przeciwbólowymi.¹⁶

U pacjentów z reakcją TFR 3. lub 4. stopnia należy przerwać leczenie lenalidomidem i rozpocząć leczenie z zastosowaniem NLPZ, kortykosteroidów i/lub opioidowych leków przeciwbólowych. Gdy objawy reakcji TFR ulegną złagodzeniu do ≤ 1. stopnia, należy wznowić leczenie lenalidomidem w tej samej dawce do końca cyklu.¹⁷

Postępowanie w przypadku innych działań toksycznych

W przypadku wystąpienia działań toksycznych 3. lub 4. stopnia, których wystąpienie zostało uznane za związane ze stosowaniem lenalidomidu, należy przerwać leczenie i ponownie je rozpocząć w niższej dawce po ustąpieniu objawów toksyczności do poziomu ≤ 2., w zależności od decyzji lekarza.¹⁸

W przypadku wystąpienia wysypki skórnej 2. lub 3. stopnia należy rozważyć przerwanie lub zaprzestanie leczenia lenalidomidem. Leczenie lenalidomidem należy przerwać w przypadku wystąpienia obrzęku naczynioruchowego, reakcji anafilaktycznej, wysypki o nasileniu 4. stopnia, wysypki związanej ze złuszczaniem się skóry, wysypki związanej z powstawaniem pęcherzy lub w przypadku podejrzenia zespołu Stevensa-Johnsona (SJS), toksycznej rozpływnej martwicy naskórka (TEN) lub wysypki polekowej z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS). Po przerwaniu leczenia z powodu tych objawów nie należy go wznawiać.¹⁹

Dawkowanie w szczególnych populacjach pacjentów

Dzieci i młodzież

Produktu leczniczego Kleder nie należy stosować u dzieci w wieku od 0 do 18 lat, ze względu na kwestie bezpieczeństwa.²⁰

Pacjenci w podeszłym wieku

Ze względu na większe prawdopodobieństwo ograniczonej wydolności nerek u pacjentów w podeszłym wieku należy zachować ostrożność dobierając dawkę. Wskazane jest także kontrolowanie czynności nerek.²¹

U pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim w wieku powyżej 75 lat leczonych lenalidomidem w skojarzeniu z deksametazonem dawka początkowa deksametazonu wynosi 20 mg na dobę w dniach 1, 8, 15 i 22 każdego 28-dniowego cyklu.²²

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Lenalidomid jest wydalany głównie przez nerki; u pacjentów z cięższymi zaburzeniami czynności nerek może wystąpić obniżona tolerancja leczenia. Należy zachować ostrożność podczas doboru dawki, wskazane jest kontrolowanie czynności nerek.²³

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i szpiczakiem mnogim, zespołami mielodysplastycznymi, chłoniakiem z komórek płaszcza lub chłoniakiem grudkowym nie jest konieczna modyfikacja dawki.²⁴

Modyfikacje dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – szpiczak mnogi

Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr)	Modyfikacja dawki
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <50 ml/min)	10 mg raz na dobę¹
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ)	7,5 mg raz na dobę² 15 mg co drugi dzień
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	5 mg raz na dobę. W dniach dializ lek należy podawać po dializie

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę w przypadku braku odpowiedzi na leczenie, przy dobrej tolerancji leczenia przez pacjenta.
² W krajach, w których dostępny jest lenalidomid w kapsułkach o mocy 7,5 mg.²⁵

Modyfikacje dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – zespoły mielodysplastyczne

Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr)	Dawka początkowa
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <50 ml/min)	5 mg raz na dobę (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) 2,5 mg raz na dobę¹ (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli)
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ)	2,5 mg co drugi dzień¹ (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) 2,5 mg raz na dobę¹ (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	2,5 mg co drugi dzień¹ (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) 2,5 mg dwa razy w tygodniu¹ (w dniach 1. do 28. powtarzanych 28-dniowych cykli) 2,5 mg raz na dobę¹ (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli) 2,5 mg co drugi dzień¹

¹ W krajach, w których dostępny jest lenalidomid w kapsułkach o mocy 2,5 mg.²⁶

Modyfikacje dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – chłoniak z komórek płaszcza

Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr)	Modyfikacja dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <50 ml/min)	10 mg raz na dobę¹
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ)	7,5 mg raz na dobę² 15 mg co drugi dzień
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę przy braku odpowiedzi na leczenie i przy dobrej tolerancji leczenia przez pacjenta.
² W krajach, w których dostępny jest produkt w kapsułkach o mocy 7,5 mg.²⁷

Modyfikacje dawki u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek – chłoniak grudkowy

Czynność nerek (klirens kreatyniny, CLkr)	Modyfikacja dawki (w dniach 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli)
Umiarkowane zaburzenia czynności nerek (30≤ CLkr <60 ml/min)	10 mg raz na dobę¹
Ciężkie zaburzenia czynności nerek (CLkr <30 ml/min, pacjent nie wymaga dializ)	5 mg raz na dobę
Schyłkowa niewydolność nerek (ESRD) (CLkr <30 ml/min, pacjent wymaga dializ)	5 mg raz na dobę. W dniach dializowania, dawkę należy podawać po dializie

¹ Dawkę można zwiększyć po 2 cyklach do 15 mg raz na dobę, jeśli pacjent toleruje leczenie. W przypadku pacjentów przyjmujących dawkę początkową 10 mg, przy zmniejszaniu dawki w celu opanowania neutropenii lub trombocytopenii stopnia 3 lub 4 lub innych działań toksycznych stopnia 3 lub 4 uznanych za związane z lenalidomidem, nie stosować dawki mniejszej niż 5 mg co drugi dzień lub 2,5 mg raz na dobę.²⁸

Po rozpoczęciu leczenia lenalidomidem dalsza modyfikacja dawki lenalidomidu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek powinna być oparta na indywidualnej tolerancji leczenia przez pacjenta.²⁹

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Lenalidomid nie był oficjalnie badany u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nie ma szczególnych zaleceń dotyczących dawkowania.³⁰

Sposób podawania

Podanie doustne. Produkt leczniczy Kleder w kapsułkach należy zażywać doustnie, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia, w którym zaplanowane zostało podanie produktu. Kapsułek nie wolno otwierać, łamać ani rozgryzać. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, można je przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłku.³¹

W celu wyjęcia kapsułki z blistra kapsułkę należy nacisnąć tylko z jednej strony, zmniejszając w ten sposób ryzyko jej zniekształcenia lub uszkodzenia.³²

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

Dawkowanie i sposób podawania Kleder 15 mg