Wskazania do stosowania leku Bortezomib MSN

Bortezomib MSN, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań zawierający 3,5 mg bortezomibu (w postaci estru kwasu koronowego z mannitolem), jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób nowotworowych układu krwiotwórczego. Po rozpuszczeniu, lek osiąga stężenie 2,5 mg/ml przy podaniu podskórnym lub 1 mg/ml przy podaniu dożylnym.¹

Leczenie szpiczaka mnogiego

Bortezomib MSN stosuje się w różnych schematach leczenia szpiczaka mnogiego w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wcześniejszego leczenia:

• W terapii nawrotowego szpiczaka mnogiego – lek można stosować w monoterapii lub w schematach skojarzonych z pegylowaną liposomalną doksorubicyną lub deksametazonem u dorosłych pacjentów z progresją choroby, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden protokół terapeutyczny. Dotyczy to pacjentów po przeszczepieniu hematopoetycznych komórek macierzystych lub tych, którzy nie kwalifikują się do tej procedury.²
• W terapii pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do intensywnej chemioterapii – Bortezomib MSN w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem jest wskazany do leczenia wcześniej nieleczonych dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, którzy nie mogą otrzymać chemioterapii wysokodawkowej z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych.³
• W indukcji leczenia przed przeszczepieniem – lek może być stosowany w skojarzeniu z deksametazonem lub deksametazonem i talidomidem w terapii indukcyjnej u dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim, którzy kwalifikują się do chemioterapii wysokodawkowej z przeszczepieniem hematopoetycznych komórek macierzystych.⁴

Leczenie chłoniaka z komórek płaszcza

Bortezomib MSN jest również wskazany w leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza. Stosuje się go w terapii skojarzonej z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem u dorosłych pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych.⁵

Kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie leku?

Kwalifikacja pacjentów do leczenia

Lekarz powinien rozważyć zastosowanie bortezomibu u pacjentów w następujących sytuacjach klinicznych:

• Pacjenci z nawrotowym/opornym szpiczakiem mnogim – gdy wcześniejsze leczenie (co najmniej jedna linia terapii) nie przyniosło oczekiwanych rezultatów lub doszło do progresji choroby. W tej sytuacji lek może być zastosowany samodzielnie lub w kombinacji z pegylowaną liposomalną doksorubicyną lub deksametazonem.⁶
• Pacjenci z nowo zdiagnozowanym szpiczakiem mnogim niekwalifikujący się do przeszczepienia – zwykle osoby starsze lub z istotnymi chorobami współistniejącymi. W tej grupie pacjentów należy rozważyć terapię bortezomibem w połączeniu z melfalanem i prednizonem.⁷
• Pacjenci przygotowywani do przeszczepienia komórek macierzystych – u tych chorych bortezomib stosuje się w ramach indukcji w skojarzeniu z deksametazonem lub w schemacie trójlekowym z deksametazonem i talidomidem.⁸
• Pacjenci z nowo rozpoznanym chłoniakiem z komórek płaszcza – którzy nie mogą być poddani procedurze przeszczepienia. U tych chorych bortezomib stosuje się w schemacie wielolekowym z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem.⁹

Warunki stosowania preparatu

Bortezomib MSN jest lekiem przeznaczonym do stosowania w specjalistycznych ośrodkach hematologicznych i onkologicznych. Ze względu na formę podania (roztwór do wstrzykiwań podskórnych lub dożylnych) oraz potencjalne działania niepożądane, lek powinien być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny. Preparat wymaga rozpuszczenia przed podaniem, co prowadzi do uzyskania roztworu o stężeniu 2,5 mg/ml przy podaniu podskórnym lub 1 mg/ml przy podaniu dożylnym.¹⁰

Decyzja o włączeniu preparatu Bortezomib MSN do schematu leczenia powinna być zawsze podejmowana po wnikliwej analizie stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem ryzyka działań niepożądanych i potencjalnych korzyści terapeutycznych. Należy także wziąć pod uwagę możliwość zastosowania alternatywnych schematów leczenia dostępnych w danym wskazaniu.