Dawkowanie i sposób podawania leku Bortezomib MSN

Terapia bortezomibem powinna być inicjowana pod nadzorem lekarza z doświadczeniem w leczeniu pacjentów onkologicznych, jednak sam lek może być podawany przez wykwalifikowany personel medyczny doświadczony w stosowaniu chemioterapii. Bortezomib musi być przygotowany do użycia przez odpowiednio przeszkolony personel medyczny¹.

Postać farmaceutyczna i drogi podania

Bortezomib MSN, 3,5 mg występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Po rozpuszczeniu, 1 ml roztworu do wstrzykiwań podskórnych zawiera 2,5 mg bortezomibu, a 1 ml roztworu do wstrzykiwań dożylnych zawiera 1 mg bortezomibu².

Dawkowanie w szpiczaku mnogim postępującym

Monoterapia

W leczeniu pacjentów z postępującym szpiczakiem mnogim, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jedną linię leczenia, zalecana dawka bortezomibu wynosi 1,3 mg/m² powierzchni ciała, podawana dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (w dniach 1., 4., 8., 11.) w 21-dniowym cyklu. Między kolejnymi dawkami leku powinno upłynąć minimum 72 godziny³.

Zaleca się, aby pacjenci z potwierdzoną odpowiedzią całkowitą otrzymali dodatkowo 2 cykle leczenia. Pacjentom, którzy odpowiadają na leczenie, ale nie osiągnęli całkowitej remisji, zaleca się podanie łącznie 8 cykli leczenia⁴.

Terapia skojarzona z pegylowaną liposomalną doksorubicyną

Bortezomib podaje się w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8., 11.) w 21-dniowym cyklu. Pegylowaną liposomalną doksorubicynę podaje się w dawce 30 mg/m² powierzchni ciała w dniu 4. cyklu, we wlewie dożylnym trwającym 1 godzinę po wstrzyknięciu bortezomibu⁵.

Można podać do 8 cykli terapii skojarzonej, jeśli u pacjenta nie występuje progresja choroby i leczenie jest dobrze tolerowane. Pacjenci z odpowiedzią całkowitą mogą kontynuować leczenie przez co najmniej 2 cykle po jej stwierdzeniu, a pacjenci ze stale zmniejszającym się stężeniem paraproteiny mogą kontynuować leczenie tak długo, jak odpowiadają na terapię i dobrze ją tolerują⁶.

Terapia skojarzona z deksametazonem

Bortezomib podaje się w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8., 11.) w 21-dniowym cyklu. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 20 mg w dniach 1., 2., 4., 5., 8., 9., 11. i 12. cyklu leczenia⁷.

Pacjenci, którzy uzyskali odpowiedź lub stabilizację choroby po 4 cyklach leczenia skojarzonego, mogą kontynuować tę samą terapię maksymalnie przez kolejne 4 cykle⁸.

Dostosowanie dawki przy działaniach niepożądanych

Modyfikacja dawki przy toksyczności hematologicznej i niehematologicznej

Leczenie bortezomibem należy przerwać w przypadku wystąpienia toksyczności niehematologicznej stopnia 3. lub toksyczności hematologicznej stopnia 4. Po ustąpieniu objawów toksyczności, leczenie można wznowić ze zmniejszeniem dawki o 25% (z 1,3 mg/m² pc. do 1,0 mg/m² pc. lub z 1,0 mg/m² pc. do 0,7 mg/m² pc.)⁹.

Jeżeli objawy toksyczności nie ustąpią lub powrócą po zastosowaniu najniższej dawki, należy rozważyć zakończenie leczenia bortezomibem, chyba że korzyści z terapii wyraźnie przewyższają ryzyko¹⁰.

Postępowanie w przypadku neuropatii obwodowej

U pacjentów, u których występuje ból neuropatyczny i/lub obwodowa neuropatia związana z podawaniem bortezomibu, należy dostosować dawkowanie zgodnie z poniższą tabelą¹¹.

¹²

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów ze szpiczakiem mnogim

Pacjenci niekwalifikujący się do transplantacji

Dla pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych, bortezomib podaje się w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem w 6-tygodniowym cyklu leczenia¹³.

W cyklach 1-4 bortezomib podaje się dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8., 11., 22., 25., 29. i 32.), natomiast w cyklach 5-9 raz w tygodniu (dni 1., 8., 22. i 29.). Zarówno melfalan, jak i prednizon podaje się doustnie w dniach 1-4 pierwszego tygodnia każdego cyklu¹⁴.

Dawkowanie w tym schemacie przedstawia się następująco:

• Bortezomib: 1,3 mg/m² powierzchni ciała
• Melfalan: 9 mg/m² powierzchni ciała
• Prednizon: 60 mg/m² powierzchni ciała

Podaje się łącznie 9 cykli leczenia skojarzonego¹⁵.

Pacjenci kwalifikujący się do transplantacji

U pacjentów kwalifikujących się do przeszczepienia hematopoetycznych komórek macierzystych, bortezomib może być podawany:

• W skojarzeniu z deksametazonem: Bortezomib w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała podaje się dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8., 11.) w 21-dniowym cyklu. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. Zaleca się podanie 4 cykli leczenia¹⁶.
• W skojarzeniu z deksametazonem i talidomidem: Bortezomib w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała podaje się dwa razy w tygodniu (dni 1., 4., 8., 11.) w 28-dniowym cyklu. Deksametazon podaje się doustnie w dawce 40 mg w dniach 1., 2., 3., 4., 8., 9., 10. i 11. Talidomid podaje się doustnie w dawce 50 mg/dobę w dniach 1-14, następnie zwiększa się do 100 mg/dobę w dniach 15-28, a od cyklu 2. do 200 mg/dobę. Zaleca się podanie 4 cykli leczenia, a pacjentom z co najmniej częściową odpowiedzią zaleca się dodatkowo 2 cykle¹⁷.

Dawkowanie u wcześniej nieleczonych pacjentów z chłoniakiem z komórek płaszcza

Dla pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza (MCL) bortezomib podaje się w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (schemat BzR-CAP)¹⁸.

Bortezomib podaje się dożylnie w dawce 1,3 mg/m² powierzchni ciała, dwa razy w tygodniu przez dwa tygodnie (dni 1., 4., 8. i 11.), po czym następuje 10-dniowa przerwa (dni 12-21). Cykl trwa 3 tygodnie, zaleca się podanie 6 cykli leczenia. Pacjentom z potwierdzoną odpowiedzią w cyklu 6. można podać dodatkowo 2 cykle¹⁹.

Jednocześnie stosuje się:

• Rytuksymab: 375 mg/m² dożylnie w dniu 1. każdego cyklu
• Cyklofosfamid: 750 mg/m² dożylnie w dniu 1. każdego cyklu
• Doksorubicyna: 50 mg/m² dożylnie w dniu 1. każdego cyklu
• Prednizon: 100 mg/m² doustnie w dniach 1-5 każdego cyklu

²⁰

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Nie ma konieczności dostosowywania dawki u pacjentów powyżej 65. roku życia ze szpiczakiem mnogim lub z chłoniakiem z komórek płaszcza. U pacjentów w wieku 65-74 lat z chłoniakiem z komórek płaszcza należy pamiętać, że schematy BzR-CAP oraz R-CHOP są gorzej tolerowane w tej grupie wiekowej²¹.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagane dostosowanie dawki. Pacjenci z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami powinni rozpocząć leczenie od zmniejszonej dawki 0,7 mg/m² pc. we wstrzyknięciach podczas pierwszego cyklu terapii²².

²³

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny CrCL > 20 ml/min/1,73 m² pc.) nie ma potrzeby dostosowywania dawki. U pacjentów dializowanych bortezomib należy podawać po zabiegu dializy, ponieważ dializa może zmniejszać stężenie leku^{Dzieci i młodzież}

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania bortezomibu u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia, dlatego nie można ustalić zaleceń dawkowania dla tej grupy pacjentów²⁵.

Sposób podawania

Bortezomib MSN może być podawany drogą dożylną lub podskórną²⁶.

• Podanie dożylne: Rozcieńczony roztwór bortezomibu podaje się w postaci wstrzyknięcia dożylnego w formie bolusa, trwającego 3-5 sekund, do żył obwodowych lub przez centralny dostęp żylny. Po podaniu, wkłucie należy przepłukać roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%)²⁷.
• Podanie podskórne: Rozcieńczony roztwór bortezomibu podaje się podskórnie w udo (prawe lub lewe) lub brzuch (po prawej lub lewej stronie). Roztwór należy wstrzykiwać pod kątem 45-90°, zmieniając miejsca kolejnych wstrzyknięć²⁸.

W przypadku wystąpienia miejscowej reakcji po wstrzyknięciu podskórnym, zaleca się zastosowanie mniejszego stężenia (1 mg/ml zamiast 2,5 mg/ml) lub zmianę na podawanie dożylne²⁹.

Między kolejnymi dawkami bortezomibu powinny upłynąć co najmniej 72 godziny³⁰.