Wskazania do stosowania lenalidomidu

Produkt leczniczy Lenalidomide Grindeks w postaci kapsułek twardych zawierający lenalidomid z chlorkiem amonowym jest lekiem stosowanym w leczeniu określonych typów nowotworów hematologicznych. Wskazania terapeutyczne obejmują dwa główne schorzenia: szpiczak mnogi oraz chłoniak grudkowy, przy czym sposób zastosowania leku zależy od stadium choroby i wcześniejszego leczenia pacjenta.¹

Szpiczak mnogi – wskazania szczegółowe

W leczeniu szpiczaka mnogiego Lenalidomide Grindeks może być stosowany w różnych schematach terapeutycznych, w zależności od etapu choroby i stanu klinicznego pacjenta:²

• W monoterapii jako leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po przebytym autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych. Terapia podtrzymująca ma na celu wydłużenie okresu remisji i poprawę długoterminowych wyników leczenia po transplantacji.³
• W terapii skojarzonej z deksametazonem, lub z bortezomibem i deksametazonem, lub z melfalanem i prednizonem u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do procedury przeszczepienia. Ten schemat jest stosowany jako leczenie pierwszej linii u pacjentów niekwalifikujących się do bardziej inwazyjnych metod terapeutycznych.⁴
• W skojarzeniu z deksametazonem u dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia. Ten wariant terapii stosuje się w leczeniu nawrotowego lub opornego szpiczaka mnogiego.⁵

Chłoniak grudkowy – wskazania szczegółowe

W przypadku chłoniaka grudkowego, Lenalidomide Grindeks ma zastosowanie u dorosłych pacjentów z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym (stopnia l-3a). Lek stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem, który jest przeciwciałem monoklonalnym anty-CD20. Rytuksymab wiąże się z antygenem CD20 występującym na powierzchni limfocytów B, co zwiększa skuteczność działania przeciwnowotworowego lenalidomidu.⁶

Dostępne dawki leku

Lenalidomide Grindeks jest dostępny w postaci kapsułek twardych w siedmiu różnych dawkach, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta i rodzaju schematu terapeutycznego:⁷

Wybór odpowiedniego schematu leczenia

Przy podejmowaniu decyzji o włączeniu lenalidomidu do terapii pacjenta, należy kierować się przede wszystkim:⁸

• Rozpoznaniem histopatologicznym – lek jest wskazany wyłącznie w szpiczaku mnogim lub chłoniaku grudkowym stopnia l-3a
• Historią wcześniejszego leczenia – w zależności od linii terapii (pierwsza linia, leczenie nawrotu)
• Statusem pacjenta pod względem kwalifikacji do przeszczepu komórek macierzystych
• Możliwością stosowania leczenia skojarzonego z innymi lekami (deksametazon, bortezomib, melfalan, prednizon, rytuksymab)

Rekomendacje szczegółowe dla poszczególnych typów pacjentów

1. Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepieniu komórek macierzystych – w tej grupie lenalidomid stosuje się w monoterapii jako leczenie podtrzymujące w celu przedłużenia czasu trwania odpowiedzi po przeszczepie.⁹
2. Pacjenci z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim niekwalifikujący się do przeszczepu – w tej grupie lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z:
   • deksametazonem, lub
   • bortezomibem i deksametazonem, lub
   • melfalanem i prednizonem

   Wybór konkretnego schematu zależy od czynników takich jak wiek pacjenta, choroby współistniejące, stan sprawności oraz preferencje kliniczne.¹⁰

3. Pacjenci z nawrotowym/opornym szpiczakiem mnogim – w tej grupie lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z deksametazonem, jeśli pacjent otrzymał wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia.¹¹
4. Pacjenci z uprzednio leczonym chłoniakiem grudkowym – w tej grupie lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u dorosłych pacjentów z chłoniakiem grudkowym stopnia l-3a.¹²

Lenalidomide Grindeks jest dostępny w postaci kapsułek twardych zawierających lenalidomid z chlorkiem amonowym, substancję aktywną o działaniu immunomodulującym i przeciwnowotworowym. Oprócz substancji czynnej preparat zawiera również laktozę bezwodną w różnych ilościach, zależnie od dawki, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.¹³