Dawkowanie i sposób podawania Lenalidomide Teva

Leczenie produktem Lenalidomide Teva powinno odbywać się pod nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Modyfikacje dawkowania przeprowadza się na podstawie obserwacji klinicznych oraz wyników badań laboratoryjnych pacjenta. ¹

Ogólne zasady dawkowania

W przypadku wystąpienia neutropenii lub trombocytopenii 3. lub 4. stopnia, a także innych działań toksycznych 3. lub 4. stopnia związanych z leczeniem lenalidomidem, zaleca się dostosowanie dawki zarówno podczas leczenia, jak i przy jego wznawianiu. Przy neutropenii należy rozważyć zastosowanie czynników wzrostu w postępowaniu terapeutycznym. ²

Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę leku, a od wyznaczonej godziny upłynęło mniej niż 12 godzin, może ją przyjąć. Jeśli minęło ponad 12 godzin, nie powinien przyjmować pominiętej dawki, lecz zażyć kolejną o zaplanowanej porze następnego dnia. ³

Dawkowanie w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim

Pacjenci niekwalifikujący się do przeszczepu: lenalidomid z deksametazonem

Leczenia lenalidomidem nie można rozpocząć, jeśli liczba bezwzględna neutrofili (ANC) wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l. ⁴

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli. Zalecana dawka deksametazonu wynosi 40 mg doustnie raz na dobę w dniach 1., 8., 15. i 22. powtarzanych 28-dniowych cykli. Pacjenci mogą kontynuować leczenie lenalidomidem i deksametazonem do momentu progresji choroby lub wystąpienia nietolerancji. ⁵

Etapy zmniejszania dawki lenalidomidu i deksametazonu

⁶

Postępowanie w przypadku trombocytopenii

Gdy liczba płytek krwi:

• Zmniejszy się do < 25 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem do końca cyklu^{a 7}
• Powróci do ≥ 50 × 10⁹/l – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce o 1 poziom mniejszej w następnym cyklu leczenia ⁸

^a Jeżeli toksyczność ograniczająca dawkę (DLT) wystąpi po 15. dniu cyklu, podawanie lenalidomidu zostanie przerwane przynajmniej do końca danego 28-dniowego cyklu. ^{Postępowanie w przypadku neutropenii}

Gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC):

• Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem ¹⁰
• Powróci do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedynym obserwowanym objawem toksyczności – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę ¹¹
• Powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę ¹²
• Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem ¹³
• Powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę ¹⁴

^a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu. ¹⁵

W przypadku ustąpienia toksyczności hematologicznej, dawkę lenalidomidu można zwiększyć do kolejnego wyższego poziomu (do maksymalnej dawki początkowej), jeśli nastąpiła poprawa czynności szpiku kostnego (brak toksyczności hematologicznej przez co najmniej 2 kolejne cykle, ANC ≥1,5 × 10⁹/l, liczba płytek krwi ≥ 100 × 10⁹/l na początku nowego cyklu). ¹⁶

Schemat leczenia skojarzonego z bortezomibem i deksametazonem

Leczenie początkowe: lenalidomid z bortezomibem i deksametazonem

Nie wolno rozpoczynać leczenia lenalidomidem w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem, jeśli wartość ANC wynosi < 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek krwi wynosi < 50 × 10⁹/l. ¹⁷

Zalecana dawka początkowa lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 14. każdego 21-dniowego cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem. Bortezomib należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym (1,3 mg/m² powierzchni ciała) dwa razy w tygodniu w dniach 1., 4., 8. i 11. każdego 21-dniowego cyklu. ¹⁸

Zaleca się przeprowadzenie maksymalnie ośmiu 21-dniowych cykli leczenia (24 tygodnie leczenia początkowego). ¹⁹

Kontynuacja leczenia: lenalidomid z deksametazonem

Po zakończeniu fazy początkowej należy kontynuować podawanie lenalidomidu w dawce 25 mg doustnie raz na dobę w dniach od 1. do 21. powtarzanych 28-dniowych cykli w skojarzeniu z deksametazonem. Leczenie należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. ²⁰

Etapy zmniejszania dawki w schemacie skojarzonym

²¹

Postępowanie w przypadku trombocytopenii w schemacie skojarzonym

Gdy liczba płytek krwi:

• Zmniejszy się do < 30 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem ²²
• Powróci do ≥ 50 × 10⁹/l – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę ²³
• Ponownie zmniejszy się poniżej 30 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem ²⁴
• Powróci do ≥ 50 × 10⁹/l – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę ²⁵

Postępowanie w przypadku neutropenii w schemacie skojarzonym

Gdy liczba bezwzględna neutrofili (ANC):

• Najpierw zmniejszy się do < 0,5 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem ²⁶
• Powróci do ≥ 1 × 10⁹/l i neutropenia jest jedyną obserwowaną toksycznością – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce początkowej raz na dobę ²⁷
• Powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l i występują toksyczności hematologiczne zależne od dawki inne niż neutropenia – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na poziomie -1 raz na dobę ²⁸
• Ponownie zmniejszy się poniżej < 0,5 × 10⁹/l – należy przerwać leczenie lenalidomidem ²⁹
• Powróci do ≥ 0,5 × 10⁹/l – należy wznowić leczenie lenalidomidem w dawce na następnym niższym poziomie raz na dobę ³⁰

^a Wedle uznania lekarza, jeżeli neutropenia jest jedynym działaniem toksycznym przy dowolnej dawce, należy dodać czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów (G-CSF) i utrzymać dawkę lenalidomidu. ³¹