Wskazania do stosowania
Lenalidomide Teva 25 mg
Lenalidomide Teva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, zawiera mikronizowany lenalidomidu chlorowodorek uwodniony jako substancję czynną. Lek jest wskazany w leczeniu hematoonkologicznym, w szczególności w terapii szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów: jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów wcześniej leczonych (≥1 schemat leczenia). Ponadto, Lenalidomide Teva jest stosowany w monoterapii u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz anemią zależną od przetoczeń, gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.
Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Teva
Lenalidomide Teva to produkt leczniczy dostępny w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg. Jest to lek zawierający lenalidomidu chlorowodorek uwodniony w formie mikronizowanej jako substancję czynną. Wskazania do zastosowania leku obejmują kilka jednostek chorobowych z zakresu hematoonkologii, gdzie stosowanie lenalidomidu jest uzasadnione klinicznie.1
Szpiczak mnogi
Lenalidomide Teva znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów dorosłych w kilku scenariuszach klinicznych:2
- Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tym wskazaniu lek jest stosowany w monoterapii.3
- Terapia skojarzona u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. W tym wskazaniu Lenalidomide Teva może być stosowany w kombinacji z:
- deksametazonem
- bortezomibem i deksametazonem
- melfalanem i prednizonem
4
- Leczenie pacjentów z wcześniejszą terapią – Lenalidomide Teva w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia.5
Zespoły mielodysplastyczne
W przypadku zespołów mielodysplastycznych, Lenalidomide Teva jest wskazany w monoterapii do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, spełniających następujące kryteria:6
- Zespoły mielodysplastyczne o niskim lub pośrednim-1 ryzyku
- Związane z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q
- Gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe
Chłoniak z komórek płaszcza
Lenalidomide Teva w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza. Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów, u których doszło do progresji choroby po wcześniejszych liniach leczenia.7
Chłoniak grudkowy
W przypadku chłoniaka grudkowego (FL, follicular lymphoma) stopnia 1-3a, Lenalidomide Teva jest wskazany w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) do stosowania u dorosłych pacjentów, którzy byli już wcześniej leczeni z powodu tego nowotworu. Terapia skojarzona lenalidomidu z rytuksymabem stanowi ważną opcję terapeutyczną w kolejnych liniach leczenia tej choroby.8
Szczegółowe warunki stosowania leku
Decyzja o zaleceniu stosowania Lenalidomide Teva powinna być podejmowana przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w leczeniu chorób hematoonkologicznych. Należy indywidualnie rozważyć wskazania w kontekście stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając:9
- Dokładną diagnozę i klasyfikację choroby podstawowej
- Stadium zaawansowania choroby
- Historię wcześniejszego leczenia pacjenta (w przypadku wskazań dotyczących wcześniej leczonych pacjentów)
- Stan ogólny i wydolność narządów pacjenta
- Obecność specyficznych aberracji cytogenetycznych (w przypadku zespołów mielodysplastycznych)
Produkt Lenalidomide Teva dostępny jest w postaci kapsułek twardych w czterech różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, co pozwala na dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta i specyfiki choroby podstawowej. Kapsułki różnią się wyglądem, co ułatwia ich identyfikację przez pacjenta.10
Zestawienie wskazań i schematów leczenia
| Jednostka chorobowa | Podgrupa pacjentów | Schemat terapeutyczny |
|---|---|---|
| Szpiczak mnogi | Nowo rozpoznany, po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych | Lenalidomide Teva w monoterapii |
| Nowo rozpoznany, pacjent niekwalifikujący się do przeszczepu | Lenalidomide Teva w skojarzeniu z:
|
|
| Wcześniej leczony (≥1 schemat leczenia) | Lenalidomide Teva w skojarzeniu z deksametazonem | |
| Zespoły mielodysplastyczne | Z anemią zależną od przetoczeń, niskie/pośrednie-1 ryzyko, z izolowaną delecją 5q | Lenalidomide Teva w monoterapii |
| Chłoniak z komórek płaszcza | Nawracający lub oporny na leczenie | Lenalidomide Teva w monoterapii |
| Chłoniak grudkowy | Uprzednio leczony (stopnia 1-3a) | Lenalidomide Teva w skojarzeniu z rytuksymabem |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania