Wskazania do stosowania
Lenalidomide Teva 25 mg

Lenalidomide Teva, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg, zawiera mikronizowany lenalidomidu chlorowodorek uwodniony jako substancję czynną. Lek jest wskazany w leczeniu hematoonkologicznym, w szczególności w terapii szpiczaka mnogiego u dorosłych pacjentów: jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych, w terapii skojarzonej z deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu oraz w skojarzeniu z deksametazonem u pacjentów wcześniej leczonych (≥1 schemat leczenia). Ponadto, Lenalidomide Teva jest stosowany w monoterapii u pacjentów z zespołami mielodysplastycznymi z izolowaną delecją 5q, niskim lub pośrednim-1 ryzykiem oraz anemią zależną od przetoczeń, gdy inne metody leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe.

Wskazania do stosowania leku Lenalidomide Teva

Lenalidomide Teva to produkt leczniczy dostępny w postaci kapsułek twardych w czterech dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg i 25 mg. Jest to lek zawierający lenalidomidu chlorowodorek uwodniony w formie mikronizowanej jako substancję czynną. Wskazania do zastosowania leku obejmują kilka jednostek chorobowych z zakresu hematoonkologii, gdzie stosowanie lenalidomidu jest uzasadnione klinicznie.1

Szpiczak mnogi

Lenalidomide Teva znajduje zastosowanie w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów dorosłych w kilku scenariuszach klinicznych:2

  • Leczenie podtrzymujące u dorosłych pacjentów z nowo rozpoznanym szpiczakiem mnogim po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych – w tym wskazaniu lek jest stosowany w monoterapii.3
  • Terapia skojarzona u dorosłych pacjentów z nieleczonym uprzednio szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. W tym wskazaniu Lenalidomide Teva może być stosowany w kombinacji z:
    • deksametazonem
    • bortezomibem i deksametazonem
    • melfalanem i prednizonem

    4

  • Leczenie pacjentów z wcześniejszą terapią – Lenalidomide Teva w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazany do leczenia dorosłych pacjentów ze szpiczakiem mnogim, u których stosowano uprzednio co najmniej jeden schemat leczenia.5

Zespoły mielodysplastyczne

W przypadku zespołów mielodysplastycznych, Lenalidomide Teva jest wskazany w monoterapii do leczenia dorosłych pacjentów z anemią zależną od przetoczeń, spełniających następujące kryteria:6

  • Zespoły mielodysplastyczne o niskim lub pośrednim-1 ryzyku
  • Związane z nieprawidłowością cytogenetyczną w postaci izolowanej delecji 5q
  • Gdy inne sposoby leczenia są niewystarczające lub niewłaściwe

Chłoniak z komórek płaszcza

Lenalidomide Teva w monoterapii jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z nawracającym lub opornym na leczenie chłoniakiem z komórek płaszcza. Jest to istotna opcja terapeutyczna dla pacjentów, u których doszło do progresji choroby po wcześniejszych liniach leczenia.7

Chłoniak grudkowy

W przypadku chłoniaka grudkowego (FL, follicular lymphoma) stopnia 1-3a, Lenalidomide Teva jest wskazany w skojarzeniu z rytuksymabem (przeciwciałem anty-CD20) do stosowania u dorosłych pacjentów, którzy byli już wcześniej leczeni z powodu tego nowotworu. Terapia skojarzona lenalidomidu z rytuksymabem stanowi ważną opcję terapeutyczną w kolejnych liniach leczenia tej choroby.8

Szczegółowe warunki stosowania leku

Decyzja o zaleceniu stosowania Lenalidomide Teva powinna być podejmowana przez lekarzy specjalistów z doświadczeniem w leczeniu chorób hematoonkologicznych. Należy indywidualnie rozważyć wskazania w kontekście stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając:9

  • Dokładną diagnozę i klasyfikację choroby podstawowej
  • Stadium zaawansowania choroby
  • Historię wcześniejszego leczenia pacjenta (w przypadku wskazań dotyczących wcześniej leczonych pacjentów)
  • Stan ogólny i wydolność narządów pacjenta
  • Obecność specyficznych aberracji cytogenetycznych (w przypadku zespołów mielodysplastycznych)

Produkt Lenalidomide Teva dostępny jest w postaci kapsułek twardych w czterech różnych dawkach: 5 mg, 10 mg, 15 mg oraz 25 mg, co pozwala na dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb pacjenta i specyfiki choroby podstawowej. Kapsułki różnią się wyglądem, co ułatwia ich identyfikację przez pacjenta.10

Zestawienie wskazań i schematów leczenia

Jednostka chorobowa Podgrupa pacjentów Schemat terapeutyczny
Szpiczak mnogi Nowo rozpoznany, po autologicznym przeszczepie komórek macierzystych Lenalidomide Teva w monoterapii
Nowo rozpoznany, pacjent niekwalifikujący się do przeszczepu Lenalidomide Teva w skojarzeniu z:

  • deksametazonem
  • bortezomibem i deksametazonem
  • melfalanem i prednizonem
Wcześniej leczony (≥1 schemat leczenia) Lenalidomide Teva w skojarzeniu z deksametazonem
Zespoły mielodysplastyczne Z anemią zależną od przetoczeń, niskie/pośrednie-1 ryzyko, z izolowaną delecją 5q Lenalidomide Teva w monoterapii
Chłoniak z komórek płaszcza Nawracający lub oporny na leczenie Lenalidomide Teva w monoterapii
Chłoniak grudkowy Uprzednio leczony (stopnia 1-3a) Lenalidomide Teva w skojarzeniu z rytuksymabem
  1. 26.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl