Właściwości farmakodynamiczne
Ampicillin TZF 500 mg

Właściwości farmakodynamiczne ampicyliny

Ampicylina należy do grupy antybiotyków β-laktamowych, sklasyfikowana jako penicylina o szerokim spektrum działania. W klasyfikacji farmakoterapeutycznej określana jest jako lek przeciwbakteryjny do stosowania ogólnego, oznaczona kodem ATC: J 01 CA 01. ¹

Struktura chemiczna i mechanizm działania

Ampicylina TZF jest półsyntetyczną penicyliną, której struktura zawiera charakterystyczny dla wszystkich antybiotyków β-laktamowych pierścień β-laktamowy z wiązaniem amidowym N-C. Wiązanie to jest szczególnie podatne na hydrolityczne działanie enzymatycznych β-laktamaz bakteryjnych, co może prowadzić do inaktywacji antybiotyku. ²

Mechanizm działania ampicyliny ma charakter bakteriobójczy i opiera się na blokowaniu procesu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. Molekularnym punktem uchwytu dla ampicyliny są specyficzne białka zwane białkami wiążącymi penicyliny (Penicillin Binding Proteins, PBP). Białka te pełnią kluczowe funkcje enzymatyczne i aktywnie uczestniczą w formowaniu struktury przestrzennej peptydoglikanu ściany komórkowej drobnoustrojów. Zablokowanie funkcji PBP prowadzi do zaburzenia integralności ściany komórkowej, co skutkuje lizą komórki bakteryjnej. ³

Wrażliwość na enzymy bakteryjne

Istotną właściwością farmakodynamiczną ampicyliny jest jej wrażliwość na działanie bakteryjnych β-laktamaz. Enzymy te, produkowane przez niektóre szczepy bakterii, mogą hydrolizować pierścień β-laktamowy antybiotyku, prowadząc do jego inaktywacji. Jest to jeden z głównych mechanizmów oporności bakterii na ampicylinę. ⁴

Postać farmaceutyczna i skład produktu

Ampicillin TZF dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań o trzech różnych mocach: 500 mg, 1 g oraz 2 g. Proszek ma charakterystyczną białą lub prawie białą barwę, a po rozpuszczeniu tworzy przezroczysty, opalizujący roztwór. ⁵

Substancją czynną preparatu jest ampicylina w postaci soli sodowej. Poszczególne dawki zawierają następujące ilości sodu, co może być istotne klinicznie u pacjentów na diecie niskosodowej: ⁶