przedawkowanie magnezu siarczanu
Przedawkowanie magnezu siarczanu (MgSO4) to stan kliniczny wynikający z nadmiernego podania tego leku, powszechnie stosowanego w położnictwie, neurologii i kardiologii. Objawia się przede wszystkim zaburzeniami neurologicznymi, sercowo-naczyniowymi i oddechowymi z powodu hamującego wpływu magnezu na przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.
Wczesne objawy przedawkowania obejmują zaczerwienienie skóry, uczucie gorąca, nadmierne pocenie się, hipotensję, nudności i wymioty. W miarę narastania stężenia magnezu w surowicy (>4 mmol/l) pojawiają się: osłabienie mięśniowe, zniesienie odruchów ścięgnistych, zaburzenia mowy, podwójne widzenie i senność. Przy stężeniach >5 mmol/l występuje bradykardia, zaburzenia przewodnictwa w EKG oraz depresja oddechowa.
Ciężkie przedawkowanie (>12 mmol/l) prowadzi do zatrzymania krążenia i oddechu. Szczególnie narażone są osoby z niewydolnością nerek, gdyż magnez jest wydalany głównie przez nerki. Leczenie polega na odstawieniu magnezu, podaniu wapnia (10 ml 10% glukonianu wapnia dożylnie) jako antagonisty magnezu, wspomaganiu oddychania oraz dializoterapii w ciężkich przypadkach.
W monitorowaniu pacjentów otrzymujących magnez siarczan kluczowe jest regularne badanie odruchów ścięgnistych, parametrów hemodynamicznych, funkcji oddechowej oraz stężenia magnezu w surowicy. Najlepszą profilaktyką przedawkowania jest dokładne obliczanie dawek i stosowanie pomp infuzyjnych przy podawaniu dożylnym.