Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Vividrin 20 mg/ml

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania disodowego kromoglikanu

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa stosowania disodowego kromoglikanu, substancji czynnej zawartej w leku Vividrin (20 mg/ml, krople do oczu, roztwór), obejmują ocenę toksyczności ostrej i przewlekłej, potencjału mutagennego i rakotwórczego oraz wpływu na reprodukcję. Dane te stanowią istotne uzupełnienie profilu bezpieczeństwa tego związku stosowanego w okulistyce.¹

Toksyczność ostra

Badania toksyczności ostrej przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych wykazały stosunkowo niski profil toksyczności disodowego kromoglikanu. Wyniki te potwierdzają szeroki margines bezpieczeństwa tej substancji, co ma również odzwierciedlenie w danych klinicznych dotyczących przypadkowego przedawkowania leku.²

Toksyczność przewlekła

Badania dotyczące toksyczności przewlekłej prowadzono na szczurach z zastosowaniem podania podskórnego. W trakcie tych badań zaobserwowano istotne działania niepożądane w postaci uszkodzeń nerek, manifestujących się jako zwyrodnienie cewkowe w bliższej części pętli Henlego. Należy jednak podkreślić, że efekty te występowały wyłącznie po zastosowaniu ekstremalnie dużych dawek disodowego kromoglikanu, znacznie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.³

Potencjalne działanie mutagenne i rakotwórcze

Ocena potencjału mutagennego disodowego kromoglikanu nie była przeprowadzona w sposób wyczerpujący. Jednakże dotychczasowe badania nie wykazały działania mutagennego tej substancji. W zakresie oceny potencjału rakotwórczego, długoterminowe badania przeprowadzone na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych nie dostarczyły dowodów na istnienie takiego działania.⁴

Toksyczny wpływ na reprodukcję

Dotychczasowe badania kliniczne u ludzi nie wykazały zwiększonego ryzyka uszkodzenia płodu związanego ze stosowaniem disodowego kromoglikanu.⁵

W badaniach przedklinicznych przeprowadzonych na modelach zwierzęcych:

• U szczurów i królików zastosowanie dużych dawek (podawanych dożylnie i podskórnie) powodowało zwiększenie częstości resorpcji płodów oraz spadek masy ciała płodów.⁶
• Badania na małpach wykazały, że jedynie 0,08% dawki podanej dożylnie przenika przez barierę łożyskową i dostaje się do organizmu płodu. Ponadto zaledwie 0,001% podanej dawki jest wydzielane z mlekiem, co wskazuje na minimalną ekspozycję płodu i niemowlęcia na disodowy kromoglikan.⁷
• W badaniach przeprowadzonych na szczurach nie wykazano niekorzystnego wpływu disodowego kromoglikanu na płodność. Samcom podawano substancję podskórnie w maksymalnej dawce dobowej wynoszącej 175 mg/kg (co odpowiada 1050 mg/m²), natomiast samicom 100 mg/kg/dobę (równoważne 600 mg/m²). Należy zaznaczyć, że dawki te są odpowiednio 37 i 21 razy większe od maksymalnych dawek dobowych stosowanych u ludzi (w przeliczeniu na mg/m²).⁸

Profil bezpieczeństwa w badaniach przedklinicznych

Kompleksowa ocena danych przedklinicznych wskazuje na korzystny profil bezpieczeństwa disodowego kromoglikanu, substancji czynnej leku Vividrin 20 mg/ml. Toksyczność ostra jest niska, działania toksyczne w badaniach przewlekłych obserwowano jedynie przy ekstremalnie wysokich dawkach, nie wykazano potencjału rakotwórczego, a wpływ na reprodukcję obserwowano tylko przy zastosowaniu dawek wielokrotnie przekraczających dawki terapeutyczne stosowane u ludzi.⁹