Właściwości farmakokinetyczne
Flucontrol Hot (1000 mg + 10 mg + 4 mg)/sasz.
Produkt leczniczy FluControl Hot zawiera trzy substancje czynne o odmiennych właściwościach farmakokinetycznych: paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian chlorfenaminy (4 mg). Paracetamol charakteryzuje się wysoką biodostępnością po podaniu doustnym (75-85%), szybkim wchłanianiem (maksymalne stężenia w surowicy po 0,5-2 godzinach) oraz krótkim okresem półtrwania wynoszącym 1,5-3 godziny. Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie (90-95%) z udziałem efektu pierwszego przejścia, a eliminacja następuje głównie przez nerki w postaci sprzężonej z kwasem glukuronowym. W przypadku dawek przekraczających 2 g może dojść do nieliniowości kinetyki i powstania hepatotoksycznych metabolitów wskutek wyczerpania zapasów glutationu.
- Właściwości farmakokinetyczne leku FluControl Hot
- Farmakokinetyka paracetamolu
- Wchłanianie paracetamolu
- Metabolizm paracetamolu
- Eliminacja paracetamolu
- Farmakokinetyka fenylefryny
- Wchłanianie fenylefryny
- Metabolizm fenylefryny
- Farmakokinetyka chlorfenaminy
- Wchłanianie chlorfenaminy
- Metabolizm chlorfenaminy
- Eliminacja chlorfenaminy
- Porównawcze parametry farmakokinetyczne składników aktywnych
Właściwości farmakokinetyczne leku FluControl Hot
Właściwości farmakokinetyczne produktu leczniczego FluControl Hot są determinowane przez trzy substancje czynne wchodzące w jego skład: paracetamol (1000 mg), chlorowodorek fenylefryny (10 mg) oraz maleinian chlorfenaminy (4 mg). Każda z tych substancji charakteryzuje się odmiennym profilem wchłaniania, metabolizmu i wydalania.1
Farmakokinetyka paracetamolu
Wchłanianie paracetamolu
Biodostępność paracetamolu po podaniu doustnym wynosi 75-85%. Substancja ta jest wchłaniana szybko i w znacznej ilości, osiągając maksymalne stężenia w surowicy w postaci czynnej farmaceutycznie po 0,5-2 godzinach od przyjęcia. Paracetamol wiąże się z białkami osocza w ograniczonym stopniu – około 10%. Czas potrzebny do uzyskania maksymalnego działania terapeutycznego wynosi od 1 do 3 godzin, a efekt farmakologiczny utrzymuje się przez 3 do 4 godzin.2
Metabolizm paracetamolu
Metabolizm paracetamolu podlega efektowi pierwszego przejścia wątrobowego, a następnie przebiega według kinetyki liniowej. Ta zależność liniowa zanika przy podawaniu dawek przekraczających 2 g. Paracetamol jest metabolizowany głównie w wątrobie (90-95%).3
Eliminacja paracetamolu
Paracetamol jest wydalany głównie z moczem w formie sprzężonej z kwasem glukuronowym, w mniejszym stopniu jako siarczan oraz w formie związanej z cysteiną. Mniej niż 5% substancji jest wydalane w postaci niezmienionej. Okres półtrwania paracetamolu wynosi 1,5-3 godziny, przy czym może ulec wydłużeniu w przypadku przedawkowania, u pacjentów z niewydolnością wątroby, u osób w podeszłym wieku oraz u dzieci. Przy większych dawkach może dojść do wysycenia standardowych mechanizmów metabolicznych wątroby, co prowadzi do wykorzystania alternatywnych szlaków metabolicznych. Te alternatywne szlaki mogą prowadzić do powstania metabolitów hepatotoksycznych i prawdopodobnie nefrotoksycznych na skutek wyczerpania zapasów glutationu.4
Farmakokinetyka fenylefryny
Wchłanianie fenylefryny
Chlorowodorek fenylefryny jest wchłaniany z przewodu pokarmowego szybko, choć w sposób nieregularny.5
Metabolizm fenylefryny
Fenylefryna podlega szybkiemu metabolizmowi w jelicie cienkim oraz wątrobie za pośrednictwem enzymu monoaminooksydazy. Działanie farmakologiczne substancji pojawia się szybko i może utrzymywać się przez kilka godzin. Biodostępność fenylefryny po podaniu doustnym wynosi 38%, natomiast okres półtrwania w fazie eliminacji mieści się w przedziale od 2 do 3 godzin.6
Farmakokinetyka chlorfenaminy
Wchłanianie chlorfenaminy
Maleinian chlorfenaminy charakteryzuje się dobrym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 2-6 godzinach od momentu doustnego podania.7
Metabolizm chlorfenaminy
Chlorfenamina w znaczącym stopniu podlega metabolizmowi pierwszego przejścia przez wątrobę.8
Eliminacja chlorfenaminy
Chlorfenamina ulega dystrybucji poprzez płyn mózgowo-rdzeniowy do ośrodkowego układu nerwowego, a także do wszystkich innych tkanek organizmu. Według danych literaturowych, biodostępność tej substancji wynosi 25-45%. Dystrybucja w tkankach i płynach ustrojowych nie ma charakteru pełnego. Okres półtrwania chlorfenaminy w fazie eliminacji jest stosunkowo długi i wynosi 14-25 godzin.9
Porównawcze parametry farmakokinetyczne składników aktywnych
| Parametr | Paracetamol | Fenylefryna | Chlorfenamina |
|---|---|---|---|
| Biodostępność po podaniu doustnym | 75-85% | 38% | 25-45% |
| Czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia | 0,5-2 godziny | Szybko (czas nieokreślony precyzyjnie) | 2-6 godzin |
| Wiązanie z białkami osocza | Około 10% | Brak danych | Brak danych |
| Główne miejsce metabolizmu | Wątroba (90-95%) | Jelito cienkie i wątroba | Wątroba |
| Okres półtrwania | 1,5-3 godziny | 2-3 godziny | 14-25 godzin |
| Czas działania | 3-4 godziny | Kilka godzin | Nie określono |
| Główna droga eliminacji | Nerkowa (sprzężony z kwasem glukuronowym) | Nie określono | Nie określono |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania