Właściwości farmakokinetyczne
Fervex ból i gorączka C Plus 330 mg + 200 mg
Paracetamol zawarty w produkcie Efferalgan Vitamin C (330 mg) charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 30-60 minut. Wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza oraz szeroką dystrybucję do wszystkich tkanek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym (dominujący szlak) i siarkowym, a także przez cytochrom P450, który w przypadku przedawkowania generuje hepatotoksyczny metabolit N-acetylo-benzochinoiminę. Paracetamol jest eliminowany głównie przez nerki, z 90% dawki wydalanej w ciągu 24 godzin, głównie jako sprzężone metabolity (60-80% glukuronianów, 20-30% siarczanów), a okres półtrwania wynosi około 2 godziny. W stanach patologicznych, takich jak niewydolność nerek czy wątroby, farmakokinetyka ulega zmianom, co wymaga odpowiedniego dostosowania dawkowania i zachowania ostrożności, zwłaszcza u pacjentów z niewyrównaną chorobą wątroby.
- Właściwości farmakokinetyczne leku
- Farmakokinetyka paracetamolu
- Wchłanianie paracetamolu
- Dystrybucja paracetamolu
- Metabolizm paracetamolu
- Eliminacja paracetamolu
- Zmienność parametrów farmakokinetycznych
- U osób w podeszłym wieku
- U pacjentów z niewydolnością nerek
- U pacjentów z niewydolnością wątroby
- Farmakokinetyka kwasu askorbowego
- Kolejne rozdziały
Właściwości farmakokinetyczne leku
Poniżej przedstawiono szczegółowy opis właściwości farmakokinetycznych produktu leczniczego Efferalgan Vitamin C (330 mg paracetamolu + 200 mg kwasu askorbowego) w postaci tabletek musujących, z uwzględnieniem procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i eliminacji poszczególnych substancji czynnych.1
Farmakokinetyka paracetamolu
Wchłanianie paracetamolu
Po podaniu doustnym paracetamol charakteryzuje się szybkim i prawie całkowitym wchłanianiem. Maksymalne stężenie w osoczu jest osiągane po 30-60 minutach od przyjęcia.2
Dystrybucja paracetamolu
Paracetamol cechuje się szybką penetracją do wszystkich tkanek organizmu. Wartości stężeń we krwi, ślinie i osoczu są porównywalne. Istotną właściwością farmakokinetyczną paracetamolu jest niski stopień wiązania z białkami osocza.3
Metabolizm paracetamolu
Głównym narządem odpowiedzialnym za biotransformację paracetamolu jest wątroba. Metabolizm odbywa się dwoma głównymi szlakami:4
- Sprzęganie z kwasem glukuronowym – jest to dominujący szlak metaboliczny
- Sprzęganie z kwasem siarkowym – drugi pod względem znaczenia szlak metaboliczny
Istnieje również trzeci szlak metaboliczny, który ma kluczowe znaczenie w przypadku przedawkowania. Jest on katalizowany przez cytochrom P450 i prowadzi do powstawania toksycznego metabolitu pośredniego (N-acetylo-benzochinoiminy). Przy stosowaniu zalecanych dawek terapeutycznych, metabolit ten ulega szybkiej detoksykacji dzięki zredukowanemu glutationowi, a następnie zostaje wydalony z moczem po uprzednim sprzężeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym.5
Warto podkreślić, że mechanizm detoksykacji ulega szybkiemu wysyceniu w przypadku przyjmowania dawek przekraczających zalecane. Prowadzi to do nagromadzenia toksycznego metabolitu i w konsekwencji może spowodować uszkodzenie wątroby.6
Eliminacja paracetamolu
Paracetamol wydalany jest głównie przez nerki. W ciągu 24 godzin około 90% przyjętej dawki ulega wydaleniu z moczem, przede wszystkim w postaci sprzężonych metabolitów:7
- 60-80% w postaci glukuronianów
- 20-30% w postaci siarczanów
Mniej niż 5% przyjętej dawki jest wydalane w niezmienionej postaci. Okres półtrwania paracetamolu wynosi około 2 godzin.8
Zmienność parametrów farmakokinetycznych
Parametry farmakokinetyczne paracetamolu ulegają zmianom w określonych stanach patofizjologicznych:9
U osób w podeszłym wieku
U pacjentów geriatrycznych wydajność procesu sprzęgania pozostaje niezmieniona, natomiast obserwuje się wydłużenie okresu półtrwania paracetamolu. W tej grupie pacjentów zwykle nie jest wymagane dostosowanie dawkowania.10
U pacjentów z niewydolnością nerek
W przypadkach ciężkiej niewydolności nerek okres półtrwania paracetamolu i jego metabolitów ulega znacznemu wydłużeniu. Z tego powodu u tych pacjentów należy zachować minimalny odstęp między kolejnymi dawkami wynoszący 6 lub 8 godzin.11
U pacjentów z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania paracetamolu. Stosowanie tego leku jest przeciwwskazane w przypadku stwierdzonej niewyrównanej aktywnej choroby wątroby, zwłaszcza alkoholowego zapalenia wątroby. W takich przypadkach dochodzi do indukcji enzymu CYP 2E1, co skutkuje zwiększonym powstawaniem hepatotoksycznych metabolitów paracetamolu.12
Farmakokinetyka kwasu askorbowego
Kwas askorbowy (witamina C) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu ulega szerokiej dystrybucji do wszystkich tkanek organizmu.13
Najwyższe stężenia kwasu askorbowego stwierdza się w:14
- płytkach krwi
- białych krwinkach
- tkance wątroby
- soczewkach oczu
Około 25% kwasu askorbowego wiąże się z białkami osocza.15
Metabolizm kwasu askorbowego zachodzi głównie w wątrobie. Eliminacja odbywa się przez nerki i ma charakter dwojaki: częściowo w postaci niezmienionej, częściowo w postaci metabolitów szczawianowych.16
| Parametr farmakokinetyczny | Paracetamol | Kwas askorbowy |
|---|---|---|
| Wchłanianie | Szybkie i prawie całkowite | Szybkie z przewodu pokarmowego |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego | 30-60 minut | Nie określono |
| Wiązanie z białkami osocza | Niskie | Około 25% |
| Główne narządy dystrybucji | Wszystkie tkanki | Płytki krwi, białe krwinki, wątroba, soczewki oczu |
| Metabolizm | Głównie w wątrobie (sprzęganie z kwasem glukuronowym i siarkowym) | W wątrobie |
| Eliminacja | 90% z moczem w ciągu 24h (głównie jako metabolity) | Przez nerki (w postaci niezmienionej i jako metabolity szczawianowe) |
| Okres półtrwania | Około 2 godziny | Nie określono |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania