Właściwości farmakokinetyczne
Coldrex Junior C (300 mg + 5 mg + 20 mg)/sasz.
Coldrex Junior C to preparat zawierający paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbinowy (20 mg) w formie proszku do roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem, z okresem półtrwania 1-4 godziny, metabolizowanym głównie w wątrobie do glukuronidów i siarczanów (95%) oraz hepatotoksycznego metabolitu NAPQI (5%). W warunkach fizjologicznych NAPQI jest neutralizowany przez glutation, jednak przedawkowanie może prowadzić do jego akumulacji i ostrej niewydolności wątroby. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością wątroby farmakokinetyka paracetamolu jest zbliżona do zdrowych, natomiast u chorych z niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów dawkowania ze względu na ryzyko kumulacji metabolitów. Kwas askorbinowy szybko się wchłania i jest dystrybuowany do tkanek, z około 25% wiązaniem z białkami osocza, a nadmiar jest wydalany z moczem.
- Właściwości farmakokinetyczne leku Coldrex Junior C
- Paracetamol – wchłanianie i dystrybucja
- Paracetamol – metabolizm i eliminacja
- Farmakokinetyka paracetamolu u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby
- Farmakokinetyka paracetamolu u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
- Farmakokinetyka kwasu askorbowego
- Farmakokinetyka chlorowodorku fenylefryny
- Zestawienie parametrów farmakokinetycznych
Właściwości farmakokinetyczne leku Coldrex Junior C
Coldrex Junior C jest produktem leczniczym zawierającym trzy substancje czynne: paracetamol (300 mg), chlorowodorek fenylefryny (5 mg) oraz kwas askorbowy (20 mg) w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych wszystkich trzech składników aktywnych.1
Paracetamol – wchłanianie i dystrybucja
Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu jest równomiernie dystrybuowany do płynów ustrojowych. Istotnym czynnikiem modyfikującym farmakokinetykę jest podaż pokarmu – przyjmowanie paracetamolu podczas posiłku prowadzi do spowolnienia procesu wchłaniania. W dawkach terapeutycznych paracetamol wykazuje niski stopień wiązania z białkami osocza.2
Paracetamol – metabolizm i eliminacja
Metabolizm paracetamolu odbywa się głównie w wątrobie, gdzie ulega on procesom sprzęgania, tworząc glukuronidy i siarczany. Te metabolity są następnie prawie całkowicie wydalane z moczem. W procesie biotransformacji paracetamolu powstaje również potencjalnie hepatotoksyczny metabolit pośredni – N-acetylo-p-benzochinoimina (NAPQI), który stanowi około 5% metabolizmu leku. W warunkach fizjologicznych NAPQI jest całkowicie sprzęgany z glutationem i wydalany w połączeniu z cysteiną lub kwasem merkapturowym, co zapobiega jego toksycznemu działaniu.3
Należy podkreślić, że w przypadku przedawkowania paracetamolu może dojść do wyczerpania zapasów glutationu w wątrobie, co skutkuje nagromadzeniem toksycznego metabolitu NAPQI. Ten mechanizm leży u podstaw hepatotoksyczności paracetamolu, która może prowadzić do uszkodzenia hepatocytów, ich martwicy i w konsekwencji ostrej niewydolności wątroby.4
Mniej niż 5% przyjętej dawki paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Średni okres półtrwania paracetamolu mieści się w zakresie od 1 do 4 godzin.5
Farmakokinetyka paracetamolu u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby
U pacjentów z wyrównaną niewydolnością wątroby okres półtrwania paracetamolu jest porównywalny z wartościami obserwowanymi u osób zdrowych. Natomiast w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby może wystąpić wydłużenie okresu półtrwania paracetamolu, jednak kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało w pełni poznane.6
Badania kliniczne nie wykazały kumulacji paracetamolu, zwiększonej hepatotoksyczności ani zaburzeń sprzęgania z glutationem u pacjentów z chorobami wątroby. Co więcej, nawet długotrwałe stosowanie paracetamolu w dawce 4 g na dobę przez 13 dni u pacjentów z przewlekłą wyrównaną niewydolnością wątroby nie spowodowało pogorszenia funkcji tego narządu.7
Farmakokinetyka paracetamolu u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek
W warunkach prawidłowych ponad 90% dawki terapeutycznej paracetamolu jest wydalane z moczem w postaci metabolitów w ciągu 24 godzin. U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek występuje ograniczona zdolność wydalania polarnych metabolitów paracetamolu, co może prowadzić do ich kumulacji w organizmie.8
Z tego powodu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek zaleca się wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami paracetamolu, aby zapobiec kumulacji metabolitów i potencjalnym działaniom niepożądanym.9
Farmakokinetyka kwasu askorbowego
Kwas askorbowy (witamina C) charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego. Po wchłonięciu jest dystrybuowany do tkanek ciała. Około 25% kwasu askorbowego obecnego we krwi wiąże się z białkami osocza. Nadmiar kwasu askorbowego, przekraczający bieżące zapotrzebowanie organizmu, podlega metabolizmowi i jest wydalany z moczem w postaci metabolitów.10
Farmakokinetyka chlorowodorku fenylefryny
Chlorowodorek fenylefryny wykazuje łatwe i szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego. Podlega on intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w jelitach i wątrobie, w którym uczestniczą enzymy monoaminooksydazy (MAO). Wskutek tego procesu biodostępność fenylefryny po podaniu doustnym wynosi około 40%.11
Maksymalne stężenie fenylefryny w surowicy osiągane jest po 1-2 godzinach od podania. Okres półtrwania fenylefryny wynosi od 2 do 3 godzin. Ze względu na profil farmakokinetyczny, przy stosowaniu fenylefryny doustnie w celu obkurczania naczyń krwionośnych nosa, zaleca się podawanie leku co 4-6 godzin.12
Fenylefryna jest wydalana z organizmu niemal całkowicie z moczem w postaci sprzężonej jako siarczany.13
Zestawienie parametrów farmakokinetycznych
| Parametr | Paracetamol | Kwas askorbowy | Chlorowodorek fenylefryny |
|---|---|---|---|
| Wchłanianie | Szybkie i prawie całkowite | Szybkie | Łatwe i szybkie |
| Biodostępność | Wysoka, obniżona przy podaży z pokarmem | Wysoka | Około 40% (efekt pierwszego przejścia) |
| Wiązanie z białkami osocza | Niskie | 25% | Brak danych |
| Czas osiągnięcia maksymalnego stężenia | Brak danych | Brak danych | 1-2 godziny |
| Okres półtrwania | 1-4 godziny | Brak danych | 2-3 godziny |
| Metabolizm | Glukuronidy i siarczany (95%), NAPQI (5%) | Różne metabolity | Przez MAO w jelitach i wątrobie |
| Wydalanie | Nerkowe, głównie jako metabolity, <5% w postaci niezmienionej | Nerkowe, jako metabolity | Nerkowe, głównie jako siarczany |
| Odstęp dawkowania | 4-6 godzin (dłuższy u pacjentów z niewydolnością nerek) | Brak danych | 4-6 godzin |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania